Καταγγελίες για δολοφονική επίθεση το Σάββατο στο Πολυτεχνείο στην Αθήνα και κάλεσμα στήριξης συγκέντρωσης στις 14:00 στο πάρκινγκ στο Πολυτεχνείο στη Θεσσαλονίκη

Συγκέντρωση στήριξης των α/α μπλοκ και αποκλεισμού της ΑΡΑΣ

“14:00, συγκέντρωση στο πάρκινγκ του Πολυτεχνείου

Καλούμε σε συγκέντρωση στήριξης των αναρχικών/αντιεξουσιαστικών μπλοκ για την πορεία της 17Ν και αποκλεισμού των παρακρατικών ρουφιάνων της ΑΡΑΣ απ’ τον χώρο του Πολυτεχνείου. Μόνιμα απέναντι σε αυτούς που κάνουν την δουλειά των μπάτσων και απονοηματοδοτούν σταθερά την εξέγερση του Νοέμβρη του 73, στεκόμαστε αλληλέγγυα στα αναρχικά συντροφιά στην Αθήνα.

ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

ΠΙΣΩ ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ ΕΜΠΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ

ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΤΟ ΕΧΟΥΝ ΟΙ ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΟΙ ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΙ

ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ/ΕΣ/Α”

Καταγγελίες εξέδωσαν συλλογικότητες, οργανώσεις, φοιτητικά σχήματα κ.α. για τη δολοφονική επίθεση του Σαββάτου ενώ καταγγέλεται νέα επίθεση την Κυριακή στην Κρήτη:

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΗΣ ΑΡΑΣ ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

Σήμερα το πρωί, τη πρώτη μέρα του τριημέρου του Πολυτεχνείου, η συμμορία υπό τον μανδύα της πολιτικής παράταξης που λέγεται ΑΡΑΣ, προέβη σε πογκρόμ στον χώρο γύρω από το κτήριο Τοσίτσα. Η επίθεση συνεχίστηκε και εντός του κτηρίου σε κόσμο που είχε μπει μέσα για να προστατευτεί από το πρώτο κύμα του πογκρόμ. Κατά τη διάρκεια της εξελισσόμενης τυφλής επίθεσης, και ενώ μέλη της συνέλευσής μας έστηναν πολιτικό υλικό και προετοίμαζαν την εκδήλωση στα πλαίσια του τριημέρου του Πολυτεχνείου, χτυπήθηκαν από τη συμμορία της ΑΡΑΣ. Συντονισμένα, προσχεδιασμένα, και με πλήρη γνώση των πράξεών τους, οι τραμπούκοι κυνήγησαν μέσα στο κτήριο Τοσίτσα συντρόφους/-ισσες, τους χτύπησαν με εξοπλισμό, και τους έστειλαν στο νοσοκομείο. Μέσα στο πογκρόμ που διεξήγαγαν, φώναζαν σε εγκλωβισμένους ανθρώπους, ανάμεσά τους και εργαζόμενους του Πολυτεχνείου, να πέσουν από τα παράθυρα, ενώ χτύπαγαν και λυπόθυμους. Εν τέλει, 2 σύντροφοι και 1 συντρόφισσα της συνέλευσής μας, είναι τραυματισμένοι στο νοσοκομείο, ενώ υπάρχουν κι άλλοι που χτυπήθηκαν.

Οι απολίτικες αυτές επιθέσεις καταφέρνουν μόνο την περαιτέρω νομιμοποίηση της κρατικής καταστολής και ρητορικής περί «άνδρων ανομίας» εντός του ασύλου. Το Πολυτεχνείο δεν κινδυνεύει να απονεκρωθεί πολιτικά αποκλειστικά από το Κράτος, το Κεφάλαιο, τις πρυτανικές αρχές, αλλά και από τραμπούκους όπως αυτούς της συμμορίας της ΑΡΑΣ.

ΠΙΣΩ ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ – ΕΜΠΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ

ΤΟ ΑΣΥΛΟ ΑΝΗΚΕΙ Σ’ ΟΛΗ ΤΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΡΟΥΦΙΑΝΟΥΣ ΤΟΥΣ ΤΡΑΜΠΟΥΚΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ

Πρωτοβουλία Αναρχικών Φοιτητών/-τριών Αθήνας

Δεν συμβιώνουμε με τον τραμπουκισμό μέσα στο κίνημα – Η «εσωτερική καταστολή» λειτουργεί ως μακρύ χέρι του Κράτους

Η χθεσινή επίθεση της ΑΡ.Α.Σ. στον χώρο του Πολυτεχνείου εναντίον αναρχικών, αποτελεί μια κατάμαυρη σελίδα για το κοινωνικό κίνημα, μια πράξη βαθιά εκφυλιστική, ξένη προς τους αγώνες, τις αξίες και τη συλλογική μνήμη που τιμά η επέτειος του Νοέμβρη. Είναι μάλιστα το ακριβώς αντίθετο από αυτό που σηματοδοτεί το Πολυτεχνείο, την αντίσταση στο φασισμό και την εξουσία, την ριζική αμφισβήτηση κάθε ιεραρχίας, την υπεράσπιση της αξιοπρέπειας και της ελευθερίας.

Η οργανωμένη αυτή επίθεση — σε έναν χώρο που θα έπρεπε να παραμένει ζωντανός πυρήνας αυτοοργάνωσης και συλλογικής αντίστασης — αποτυπώνει μια νοοτροπία εξουσιαστικής επιβολής που προσβάλλει το περιεχόμενο των αγώνων από τα κάτω. Το κυνήγι ανθρώπων, η τυφλή αγριότητα, η κουλτούρα τραμπουκισμού δεν είναι «παρέκκλιση», αλλά ξεκάθαρη πολιτική και ηθική χρεοκοπία ενάντια σε ό,τι έχει χτιστεί από τα κάτω όλα αυτά τα χρόνια.

Όταν κάποιος αντιγράφει τους μηχανισμούς και τη λογική της εξουσίας, παύει να είναι μέρος του κινήματος και μετατρέπεται σε εργαλείο της κρατικής καταστολής. Όταν κάποιος υιοθετεί πρακτικές που θυμίζουν τους αντιπάλους των κοινωνικών αγώνων, είναι φανερό ότι δεν μπορεί να μοιραζόμαστε μαζί του χώρους αγώνα και ημέρες εξεγερσιακού εορτασμού.

Οι συλλήψεις μέσα στο νοσοκομείο από αστυνομικούς των ανθρώπων που δέχθηκαν την επίθεση, δεν γκρεμίζει απλά κάθε αφήγημα περί «αναρχικών προβοκατόρων», αλλά αναδεικνύει για πολλοστή φορά και την πραγματικότητα ότι η καταστολή στο κίνημα καταλήγει να λειτουργεί ενιαία είτε ασκείται από αυτόκλητους σωτήρες είτε ασκείται από το κράτος.

Οι χώροι του αγώνα ανήκουν σε όσους και όσες παλεύουν με συνέπεια, συλλογικότητα και αυτοοργάνωση, για μια κοινωνία χωρίς αφεντικά, χωρίς καπελώματα και χωρίς τραμπουκισμούς.

Καλούμε όλες τις οργανώσεις και το κίνημα να απομονώσει έμπρακτα τις πρακτικές αυτές και όσους τις μετέρχονται. Καλούμε την ΑΡ.Α.Σ. να αποσυρθεί από το Πολυτεχνείο για το υπόλοιπο του γιορτασμού που ναρκοθετεί με την παρουσία της και από την πορεία της 17 Νοέμβρη.

Η αλληλεγγύη μας είναι δεδομένη προς τους συντρόφους και τις συντρόφισσες που στοχοποιήθηκαν και βρέθηκαν θύματα των επιθέσεων αυτών. Η υπεράσπιση των αγώνων και του νοήματος του Πολυτεχνείου είναι αδιαπραγμάτευτη.

Ζητάμε την άμεση απελευθέρωση των συλληφθέντων αναρχικών – θυμάτων της επίθεσης του Σαββάτου και την παύση κάθε κατηγορίας.

Αναρχοσυνδικαλιστική Πρωτοβουλία Ροσινάντε

ΓΙΑ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΗ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΗΣ ΑΡΑΣ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

Στις 15 Νοέμβρη, πρώτη ημέρα του τριημέρου μνήμης για τα 52 χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου του ’73, νωρίς το πρωί, περίπου 200 κρανοφόροι της ΑΡΑΣ με στρατιωτικού τύπου οργάνωση παρατάχθηκαν στο προαύλιο χώρο του Πολυτεχνείου και εξαπέλυσαν μια τυφλή, λυσσαλέα, αιματηρή και δολοφονική επίθεση απέναντι σε αναρχικούς/ές.

Αφού πρώτα άνοιξαν κεφάλια, έσπασαν χέρια στο εξωτερικό χώρο, οι τραμπούκοι συνέχισαν και εντός του κτιρίου της Τοσίτσα σπάζοντας και χτυπώντας ό,τι έβρισκαν στο δρόμο τους, όπου εγκλώβισαν δεκάδες ανθρώπους, εργαζόμενους, φοιτητές, αναρχικούς/ες. Ανάμεσα σε αυτούς βρίσκονταν μέλη της Πρωτοβουλίας Αναρχικών Φοιτητών/τριών Αθήνας και της ΑΠΟ που εκείνη την ώρα προετοίμαζαν τον χώρο στο ισόγειο του κτιρίου για την τοποθέτηση του πολιτικού υλικού και εν όψει της απογευματινής προγραμματισμένης εκδήλωσης.

Ενδεικτικά στοιχεία της βιαιότητας του πογκρόμ που εξαπέλυσε η συμμορία της ΑΡΑΣ ήταν τόσο η επιβολή τους, μέσω της τρομοκρατίας, συνολικά στο χώρο του Πολυτεχνείου όσο και η δίχως όριο άσκηση αλόγιστης βίας που θα μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα ακόμα και νεκρούς. Αυτό καταδεικνύουν ο εγκλωβισμός πλήθους κόσμου σε κλειστό χώρο, το κυνηγητό τους σε σκάλες και διαδρόμους, τα ακατάσχετα και επαναλαμβανόμενα χτυπήματα σε κεφάλια, χέρια και άλλα ζωτικά όργανα, το ξεγύμνωμα συντρόφισσας, οι απειλές και ο πραγματικός κίνδυνος να πέσουν άνθρωποι από τα παράθυρα του κτιρίου. Τα αποτελέσματα ήταν περίπου 20 τραυματίες με σπασμένα κεφάλια, χέρια, δάχτυλα, το άνοιγμα δικογραφίας από την αστυνομία με κατηγορίες περί δήθεν συμπλοκής και η απαγγελία κατηγοριών εναντίον τραυματιών που είχαν διακομιστεί στον Ευαγγελισμό και το αναπόφευκτο και απόλυτο προβοκάρισμα συνολικά των εκδηλώσεων του τριημέρου μνήμης.

Ο σχεδιασμός, η οργάνωση και η υλοποίηση αυτής της επίθεσης των ρουφιάνων της ΑΡΑΣ δεν είχε απλώς τα τυπικά χαρακτηριστικά παρακρατικής ενέργειας αλλά και τη στόχευση μιας τέτοιου τύπου επίθεσης. Αυτή η επιχείρηση επιβολής με στρατιωτικού τύπου χαρακτηριστικά δεν μπορεί παρά να συναρθρωθεί με τη συνολική επίθεση της κρατικής καταστολής τόσο στους χώρους των πανεπιστημίων, όπου εκδηλώνεται με πειθαρχικά, διαγραφές, διώξεις, κάμερες παρακολούθησης και τη στοχοποίηση και απόπειρα εκδίωξης των ριζοσπαστικών, αγωνιστικών και αναρχικών προταγμάτων από το χώρο του ασύλου, όσο και ευρύτερα στους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες και την εν εξελίξει ιδεολογική και κατασταλτική επίθεση απέναντι στους αναρχικούς.

Η ΑΡΑΣ αποτελεί πέρα από κάθε αμφιβολία ξένο σώμα για τους φοιτητικούς και συνολικά κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες, και έτσι πρέπει να αντιμετωπιστεί. Οι οργανώσεις που συνεργάζονται μαζί της θα πρέπει να την απομονώσουν, ειδάλλως με αυτό τον τρόπο θα καλύπτουν την πεμπτοφαλαγγίτικη και δολοφονική δράση της.

Απέναντι στην αποτυχημένη διαχρονική προσπάθεια του κράτους να θάψει τα πραγματικά νοήματα και περιεχόμενα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου του ’73 , τις σημερινές κατασταλτικές μεθοδεύσεις των πρυτανικών αρχών, τη συνεχή και ολοένα διογκούμενη κρατική τρομοκρατία, οι αυτοοργανωμένοι ,συλλογικοί αγώνες της κοινωνίας και της νεολαίας δεν καταστέλλονται. Το αναρχικό κίνημα δεν υποχωρεί-δεν υποτάσσεται. Ο αγώνας ενάντια σε κάθε εξουσία συνεχίζεται και θα νικήσει.

ΠΙΣΩ ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ-ΕΜΠΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ

ΚΑΤΩ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ, ΚΑΤΩ Η ΕΞΟΥΣΙΑ

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ /ΕΙΣΕΣ

Αναρχική Πολιτική Οργάνωση – Ομοσπονδία Συλλογικοτήτων

Για την δολοφονική επίθεση της ΑΡΑΣ στο κάτω πολυτεχνείο

H λυσσαλέα επίθεση ενός κομματικού στρατού ροπαλοφόρων της ΑΡΑΣ από όλη την Ελλάδα σήμερα το πρωί στο πολυτεχνείο απέναντι σε αναρχικές και αντιεξουσιαστικές δυνάμεις καθώς και σε όσους βρέθηκαν στο διάβα του κατά την διάρκεια του προσχεδιασμένου πογκρόμ, επιβεβαιώνει για ακόμη μια φορά τον χαρακτήρα και τον ρόλο που επιτελεί το εν λόγω μόρφωμα ως μακρύ χέρι του οπορτουνισμού και της σοσιαλδημοκρατίας μέσα στα πανεπιστήμια και το φοιτητικό, κοινωνικό και ταξικό κίνημα.

Η δολοφονική επίθεση της συμμορίας «ΑΡΑΣ» που άφησε πίσω της δεκάδες τραυματίες δεν αφήνει αμφιβολίες για την αντιμετώπιση που αρμόζει στην εν λόγω παράταξη. Άλλωστε, η επίθεση αυτή δεν ήταν ούτε απρόσμενη ούτε μεμονωμένη: ήταν το αποκορύφωμα μιας ολόκληρης αντι-αναρχικής εκστρατείας η οποία περιλαμβάνει εδώ και πάνω από έναν χρόνο επιθέσεις κατά αγωνιστών/τριων, φοιτητικών στεκιών και σχημάτων. Ήταν σάρκα από την σάρκα των πρακτικών και των «πολιτικών» της συγκεκριμένης γκρούπας οπορτουνιστών και τραμπούκων.

Η επίθεση αυτή παρά τα συμμορίτικα χαρακτηριστικά της δεν ήταν πολιτικά ουδέτερη. Η ΑΡΑΣ αποτελεί την «κινηματική» προβιά της εκλογικής συνεργασίας «Συμμαχία για την ρήξη» του ΜΕΡΑ25 και της ΛΑΕ των πρωτοκλασάτων υπουργών της «πρώτης φοράς αριστερά». Με ή χωρίς την συναίνεση τους, η ΑΡΑΣ ξυλοκόπησε αναρχικούς και αναρχικές για λογαριασμό του «άλλου» πόλου εξουσίας, για αυτόν στο πλευρό του οποίου «μάχεται» είτε μέσα στους φοιτητικούς συλλόγους είτε μέσα από τάγματα εφόδου. Οποιαδήποτε αποσυσχέτιση του πολιτικού χαρακτήρα της ΑΡΑΣ από την καταγγελία των πρακτικών της δεν μπορεί παρά να λογίζεται ως προσχηματική ή ακόμη χειρότερα, ως «κλείσιμο του ματιού» στην πολιτική την οποία υπηρετεί.

Τέλος, η σημερινή επίθεση της ΑΡΑΣ εγγράφεται στην μακρά ιστορία των αντι-αναρχικών επιθέσεων στο πλαίσιο του τριημέρου του πολυτεχνείου. Μια «παράδοση» που θέλει το τριήμερο του πολυτεχνείου καθεστωτική γιορτή, γιορτή του δημοκρατικού πολιτεύματος που αντικατέστησε την χούντα των συνταγματαρχών, γιορτή που όσα «επαναστατικά εμβατήρια» κι αν ηχούν από τα μεγάφωνα της αιματοβαμμένης πύλης, στην πραγματικότητα απονεκρώνει, μουσειοποιεί και διαστρεβλώνει τα αντιστασιακά και εξεγερσιακά χαρακτηριστικά του 1973.

Δύναμη και Αλληλεγγύη στους/ις τραυματισμένους/ες αγωνιστές/τριες

Το πολυτεχνείο που ονειρεύονται κράτος και παρακράτος θα γίνει ο χειρότερος εφιάλτης τους

ΦΕΝΤΕΡΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ

ΥΓ: Η υποκριτική καταγγελία που έσπευσε να εκδώσει το ΜΕΡΑ25 εξυπηρετεί δύο και μόνο στόχους. Κατά πρώτον να μην υποστεί τις πολιτικές συνέπειες από την επίθεση των συμμάχων του και κατά δεύτερον, να ξεχαστεί ο κρατικός αυταρχισμός, οι εκκενώσεις πανεπιστημιακών καταλήψεων και η μη ικανοποίηση των αιτημάτων των απεργών πείνας την άνοιξη του 2015, όταν ο γενικός γραμματέας του ήταν πρωτοκλασάτος υπουργός της κυβέρνησης σύριζα.

Αν και δεν είναι λίγες οι πολιτικές συλλογικότητες τύπου ΑΡΑΣ, θα επικεντρωθούμε σε αυτή που έκανε αιφνιδιαστική επίθεση χθες στο Πολυτεχνείο, χτυπώντας με παλούκια τα κεφάλια ανύποπτων αναρχικών φοιτητών, και μάλιστα, μιας συλλογικότητας που δεν συμμετέχει από επιλογή σε ενδοκινηματική ανταγωνιστική βία. Η ΑΡΑΣ έχει πρότυπο τον παλιό κινηματικό κουτσαβακισμό της ΚΝΕ, η οποία είχε αναλάβει από το Κράτος την ευθύνη του εορτασμού και οι τριήμερες μάχες υπήρξαν, πολλές φορές, παρ’ ολίγον θανατηφόρες. Μ’ αυτά και μ’ αυτά οι αναρχικοί, όλων των τάσεων, κατόρθωσαν, εδώ και 40 χρόνια, ακριβώς, τελικά, όχι μόνο να συμμετέχουν, αλλά να καθορίζουν με τη μαζικότητά τους όλη την πορεία στη Πρεσβεία. Η ΑΡΑΣ στο βαθμό που επιτίθεται σε όλο το κίνημα, θα πρέπει να γνωρίζει ότι αυτή η πρακτική θα της έρθει μπούμερανγκ, με συνέπειες για τα νεαρά μέλη της. Ήδη έχει απομονωθεί πολιτικά, ακόμη και από τους συμμάχους της, που τόσα χρόνια την τάιζαν με άλλοθι, και πλέον μένει μόνη της να αναμένει.

Να πούμε όμως και μια αλήθεια. Η παραγωγή φαινομένων ΑΡΑΣ δεν είναι άγνωστη στον κινηματικό χώρο. Είναι αποτέλεσμα πολιτικού και υπαρξιακού ελλείματος που οδηγεί σε ανταγωνιστική βία επιβολής. Ο κουτσαβακισμός και το «μάτσο» υπάρχουν διάχυτα στους χώρους και όποιος μαζέψει κάποια αρσενικά παραπάνω αισθάνεται ότι ήρθε η ώρα να ηγεμονεύσει. Αυτά τα φαινόμενα υπάρχουν γιατί εξακολουθούν να γοητεύουν, παρά τις καταγγελίες περί του αντιθέτου. Η ΑΡΑΣ είναι ένα εφηβικό/φοιτητικό φαινόμενο και εύκολα μπορεί να αντιμετωπιστεί πολιτικά κλπ. Το ζήτημα είναι το γενικότερο φαινόμενο συγκρότησης πολιτικών σχηματισμών τύπου ΑΡΑΣ και η αναπαραγωγή του «μάτσο». Δεν κουνάμε το δάκτυλο και αναλάβαμε πολλές φορές τις ευθύνες μας ως προς αυτό. Ας κοιτάξουμε, λοιπόν, να εισέλθουμε στον ωκεανό της κοινωνίας, να ξαναβρούμε τη χαρά και την αγνότητα ενάντια στην πανούκλα των «αγωνιστικών» ρόλων.

Καταγγέλλουμε, λοιπόν, απερίφραστα το περιστατικό βίας που σημειώθηκε χθες στον χώρο του Πολυτεχνείου, όπου μέλη της ΑΡΑΣ επιτέθηκαν σε συντρόφους/ισσες του αναρχικού χώρου με αποτέλεσμα αρκετοί/ές από αυτούς/ές να νοσηλευθούν στο νοσοκομείο και στη συνέχεια να συλληφθούν από την αστυνομία. Τέτοια γεγονότα υπονομεύουν συνολικά τους συλλογικούς αγώνες για ελευθερία, κοινωνική δικαιοσύνη και αυτό-οργάνωση.

Οι ενδοκινηματικές επιθέσεις, ο εκφοβισμός και οι πρακτικές επιβολής δεν έχουν καμία θέση μέσα στα κοινωνικά κινήματα. Η πολιτική διαφωνία είναι αυτονόητη. Η προσπάθεια όμως επιβολής διά της βίας είναι απαράδεκτη και δηλητηριάζει τους χώρους που οφείλουν να παραμένουν ανοιχτοί, ζωντανοί και ελεύθεροι για όλες και όλους.

Στεκόμαστε στο πλευρό των συντρόφων/ισσών που δέχθηκαν την επίθεση και υπερασπιζόμαστε την ανάγκη για συλλογικούς χώρους όπου ο διάλογος, η διαφορετικότητα και ο αλληλοσεβασμός αποτελούν βασικές αρχές.

Καλούμε όλες τις πολιτικές και κοινωνικές συλλογικότητες να πάρουν ξεκάθαρη θέση απέναντι σε τέτοιες συμπεριφορές και να υπερασπιστούν τους κινηματικούς χώρους από φαινόμενα εκτροπής. Η βία μεταξύ κομματιών του κινήματος δεν είναι λύση. Είναι οπισθοδρόμηση για όλους μας. Άμεση απελευθέρωση των συλληφθέντων της επίθεσης και παύση κάθε κατηγορίας.

Αντιεξουσιαστική Κίνηση Αθήνας

Ανακοίνωση καταδίκης της δολοφονικής επίθεσης της ΑΡ.Α.Σ. στα πλαίσια του τριημέρου του Πολυτεχνείου.

Στις 15/11, την πρώτη μέρα των εκδηλώσεων στο χώρο του Πολυτεχνείου, η ΑΡ.Α.Σ. επέλεξε να επιτεθεί σε άτομα και μέλη αναρχικών συλλογικοτήτων και φοιτητικών σχημάτων.

Μια επιλογή η οποία απορρέει από μια λογική πολιτικής επικράτησης και επιβολής στον χώρο του Πολυτεχνείου, η οποία εδαφικοποιήθηκε και αποκρυσταλλώθηκε με την χρήση τραμπουκισμών και ασύμμετρης βίας με αποτέλεσμα αρκετούς βαριά τραυματισμένους, μεταξύ των οποίων και ατόμων που προσπάθησαν απλά να σταματήσουν την επίθεση και να αποκλιμακώσουν την κατάσταση.

Μια λογική η οποία εναντιώνεται στον εξώστρεφο χαρακτήρα των εκδηλώσεων της 17 Νοεμβρίου, στην προσπάθεια σύνδεσης του πολιτικού νοήματος των αντιιμπεριαλιστικών-αντιδικτατορικών αγώνων που δόθηκαν τότε με τους εργατικούς-διεθνιστικούς αγώνες του σήμερα και της ευρείας επικοινώνησης τους μέσω της, όσο το δυνατόν πιο πλατιάς, κοινωνικοποίησης τους, μετατρέποντας, δυστυχώς, έτσι το τριήμερο του Πολυτεχνείου σε ένα εσώστρεφο πεδίο αναπαραγωγής εκφυλιστικών συμπεριφορών.

Μια λογική που από όποια αφορμή και αν θέλει να πιαστεί, παράγοντας εικόνες ανθρώπων που κρέμονται από παράθυρα για να ξεφύγουν καταλήγει να δυσφημεί και να πλήττει το ίδιο το φοιτητικό κίνημα αφού δίνει πάτημα στο κρατικό αφήγημα της “ανομίας” μέσα στα πανεπιστήμια δίνοντας τον χώρο στον κατασταλτικό σχεδιασμό να παρουσιαστεί στα μάτια της κοινωνίας ως ρυθμιστής και εγγυητής της αστικής νομιμότητας μέσα στα πανεπιστημιακά ιδρύματα. Και όποιος κάνει πως δεν το καταλαβαίνει δεν είναι απλά αφελής αλλά επικίνδυνος για το ίδιο το κίνημα.

Ο σχεδιασμός πρακτικής, ηθικής και πολιτικής εξόντωσης κάθε διαφωνούντα, ένας σχεδιασμός που αξιοποιείται για πρόσκαιρη εσωτερική συσπείρωση, μακροπρόθεσμα όμως σε συνολικό πλαίσιο αποδεικνύεται καταστροφική απομακρύνοντας αγωνιστές και οδηγώντας τους στην αποστράτευση, έφτασε (και) με τα πρόσφατα γεγονότα, πλέον στο όριο της.

Τέτοιες τακτικές και οι οργανώσεις που τις διαπράτουν, δεν καταφέρνουν τίποτα παραπάνω από το να αποκόπτουν το πραγματικό νόημα του πολυτεχνείου, τους μαζικούς αγώνες των φοιτητών, της εργατικής τάξης και του λαού για μια ζωή με αξιοπρέπεια και να παρουσιάζουν το πανεπιστήμιο ως το τσιφλίκι κάποιων αλλοπαρμένων που αντί να κοιτάνε να πάνε τους αγώνες μπροστά και να αγωνιστούν για τις λαϊκές ανάγκες, στήνουν καρτέρια σε αγωνίστριες και αγωνιστές.

Καταλήγοντας, στεκόμαστε απέναντι σε τέτοιες επικίνδυνες, κανιβαλιστικές, διαλυτικές λογικές και πρακτικές οι οποίες καμιά σχέση δεν έχουν με την ταξική απελευθέρωση και με τις διεργασίες και την ηθική που η τελευταία απαιτεί. Αυτό που τους αρμόζει είναι η πολιτική καταδίκη και η απομόνωση.

Σήμερα, είναι πιο επιτακτικό από ποτέ να διαθέσουμε τις δυνάμεις μας όχι απλά για τις επιτακτικά άμεσες ανάγκες των σημερινών φοιτητών αλλά και για την διαπαιδαγώγηση στην ταξική πάλη των αυριανών εργαζόμενων και επιστημόνων. Σήμερα, είναι πιο αναγκαίο από ποτέ να ανασυνταχθεί το φοιτητικό κίνημα, να ζωντανέψουν πραγματικά οι δομές του και οι φοιτητικοί σύλλογοι από τα κάτω, να μαζικοποιηθεί, να λάβει αντιμονοπωλιακό – αντικρατικό προσανατολισμό. Γιατί τώρα εξαπολύεται πιο έντονα από ποτέ η επίθεση στη δυνατότητα των νέων να έχουν πρόσβαση στη δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση, να μπορούν να σπουδάσουν, να πολιτικοποιηθούν, να ριζοσπαστικοποιηθούν και να διεκδικήσουν το παρόν και το μέλλον τους.

Διαρκής Αγώνας για την ταξική απελευθέρωση

Στην έναρξη του φετινού εορτασμού του Πολυτεχνείου γίναμε μάρτυρες μίας απρόκλητης και τραμπούκικης επίθεσης της ΑΡΑΣ σε κόσμο από διαφορετικές ομάδες του αναρχικού χώρου που βρέθηκε στο Κάτω Πολυτεχνείο, χωρίς να κινείται ενάντια σε κάποιον από όσους/ες προετοίμαζαν τον εορτασμό. Η ένταση της επίθεσης και ο χώρος και ο χρόνος που αυτή συντελέστηκε, ξεπερνούν κάθε όριο.

Οι πρακτικές αυτές ανήκουν στις χειρότερες παραδόσεις της στρατιωτικού τύπου αντιπαράθεσης εντός του κινήματος και δεν έχουν καμία σχέση με το χειραφετητικό μήνυμα του Πολυτεχνείου, τη δράση του μαζικού κινήματος και των φορέων του, τους αγώνες της Αριστεράς και το πρόταγμα μας για μια άλλη κοινωνία. Δεν υπάρχει κανένα πολιτικό σκεπτικό που να δικαιολογεί τη χρήση τέτοιων μέσων, ούτε αυτά έχουν σχέση με την περιφρούρηση του πανεπιστημιακού ασύλου, το οποίο – αντίθετα – υπονομεύουν.

Είναι, επιπλέον, καταδικαστέα η καπηλεία των φοιτητικών συλλόγων, στο όνομα των οποίων έγιναν τα σημερινά γεγονότα, τα οποία δεν μπορεί να είναι αποδεκτά στην αριστερά, ούτε αυτά, ούτε οι φορείς τους. Οι φοιτητικοί σύλλογοι δεν ζήτησαν από κανέναν την αυτόκλητη “περιφρούρηση” του Πολυτεχνείου, πολλώ δε μάλλον ποτέ δεν αποφάσισαν την άγρια επίθεση σε ανθρώπους και τον τραυματισμό τους. Ειδικά στην συγκυρία που βρισκόμαστε, τέτοιες κινήσεις το μόνο που καταφέρνουν είναι να δίνουν άλλοθι στην κυβέρνηση, τον πρυτανη του ΕΜΠ, και συνολικότερα τους κατασταλτικούς μηχανισμούς που έχουν εξαπολύσει μία άνευ προηγουμένου επίθεση ενάντια στο άσυλο, στο κίνημα και στους αγώνες του.

Ο λόγος που χρησιμοποιεί η ΑΡΑΣ για τα κομμάτια του αναρχικού χώρου αναπαράγει την στοχοποίηση που βλέπουμε από τον πρύτανη και την κυβέρνηση και όποιος/α πιστεύει πως όλα αυτα δεν θα στραφούν και εναντια στους Φοιτητικούς Συλλόγους και τις δυνάμεις που παρεμβαίνουν σε αυτούς κάνει λαθος. Κάθε δύναμη του κινήματος οφείλει σήμερα να δώσει όλες της τις δυνάμεις απέναντι στον αυταρχισμό και στους κατασταλτικούς μηχανισμούς για την υπεράσπιση του πανεπιστημιακού ασύλου, και όχι να υιοθετεί πρακτικές που το εχθρεύονται.

Καλούμε τις δυνάμεις του κινήματος και τους φοιτητικούς συλλόγους να οργανωθούν και να απομονώσουν αυτές τις λογικές, τις πρακτικές και τους φορείς τους, που συντελούν στον κοινωνικό κανιβαλισμό, ενάντια στον οποίο απαιτείται πολιτικό μέτωπο, κοινή δράση και προφανώς σαφής οριοθέτηση.

Πρωτοβουλία για μία νέα ενωτική και ανατρεπτική Αριστερά

(Αναμέτρηση, ΑΠΟ, ΔΕΑ, ΚΕΜΑ, Μετάβαση, Ξεκίνημα)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ

Καταδικάζουμε κατηγορηματικά τη σημερινή βίαιη επίθεση της ΑΡΑΣ (οργάνωση που συμμετέχει στην ΛΑΕ) ενάντια σε τμήμα του αναρχικού χώρου μέσα στο χώρο του Πολυτεχνείου και ενώ έχει ξεκινήσει ο τριήμερος γιορτασμός της εξέγερσης, με αποτέλεσμα σοβαρά τραυματισμένους που μεταφέρθηκαν σε νοσοκομεία.

Οι πρακτικές αυτές, όχι μόνο προσφέρουν βούτυρο στο ψωμί της κυβερνητικής πολιτικής καταστολής της ΝΔ, αλλά αμαυρώνουν τις ιδέες και τον πολιτισμό της Αριστεράς. Από μεριάς της συγκεκριμένης οργάνωσης δεν είναι μεμονωμένες αλλά επαναλαμβανόμενες εδώ και χρόνια σε βάρος άλλων αριστερών, κομμουνιστικών οργανώσεων και φοιτητικών παρατάξεων.

Θεωρούμε πως έχουν ξεχωριστή ευθύνη οι οργανώσεις ΛΑΕ και ΜεΡΑ25, οι οποίες έχουν σταθερή πολιτική συνεργασία με την ΑΡΑΣ στο πλαίσιο του πολιτικού μετώπου “Ενωτική Πρωτοβουλία Μερα25 – Ανατρεπτική Οικολογική Αριστερά”

Καλούμε σε καταδίκη, από όλες τις οργανώσεις της αριστεράς, των πρακτικών αστικής βίας μέσα στο κίνημα, από οποιοδήποτε πολιτικό χώρο και αν οργανώνονται. Η επέτειος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου δεν διασφαλίζεται με πρακτικές τυφλής βίας.

Θέλουμε ένα Πολυτεχνείο ζωντανό, συντροφικό, ανοιχτό σε όλα τα ρεύματα αμφισβήτησης και δράσης, χωρίς πρακτικές μηδενιστικής βίας.

Για τις δυνάμεις της Κομμουνιστικής Απελευθέρωσης ο εχθρός βρίσκεται στην πολιτική της κυβέρνησης και της αστικής τάξης. Απέναντι σε αυτούς οφείλουμε να οικοδομήσουμε μέτωπο αντικαπιταλιστικής ανατροπής και νέας κομμουνιστικής προοπτικής.

Ανακοίνωση της ΟΚΔΕ για τα γεγονότα στο Πολυτεχνείο

Tα γεγονότα του πρωινού της 15ης Νοεμβρίου στον ιστορικό χώρο του Πολυτεχνείου είναι θλιβερά, απαράδεκτα και επικίνδυνα – και απόλυτα καταδικαστέα. Οι δυνάμεις που – όπως έχουν δει οι πάντες– πήραν την πρωτοβουλία και έχουν την ευθύνη γι’ αυτά, και που δυστυχώς προέρχονται (αυτήν τη φορά) από τον αριστερό χώρο, ενέργησαν ανεύθυνα και τυχοδιωκτικά. Για τα βαριά χτυπήματα και τους τραυματισμούς που επέφεραν με την επίθεσή τους σε άλλους παρευρισκόμενους (και που θα μπορούσαν να έχουν εξελιχθεί πολύ χειρότερα), δύσκολα μπορούν να επικαλεστούν κάποια δικαιολογία. Ούτε από οτιδήποτε συνέβαινε επιτόπου, ούτε από προηγούμενους «λογαριασμούς» (που ίσως έχουν ή θεωρούν ότι έχουν όσοι εμπλέκονται) ούτε από προηγούμενες αντίστοιχες ενέργειες των «αντιπάλων» τους.

Αυτά τα φαινόμενα αποτελούν αποτέλεσμα μιας χρόνιας, λίγο ως πολύ, απολίτικης λογικής και πρακτικής, μιας «βεντέτας» με όρους μηχανισμών, στην οποία κανένας από όσους την έχουν διαιωνίσει δεν μπορεί να διεκδικήσει, με οποιονδήποτε τρόπο, κάποια «δικαίωση». Φαινόμενα που ίσως έχουν και αυτά συμβάλλει στη βαθιά κρίση του φοιτητικού κινήματος.

Αυτή τη φορά, μάλιστα, η πρωτοβουλία γι’ αυτές τις επιθέσεις είναι ακόμα πιο «τυφλή», καθώς επιλέχτηκε ως σημείο και ως χρόνος ο γιορτασμός του Πολυτεχνείου. Αυτό δεν μπορεί παρά να βοηθάει, αντικειμενικά, κάθε λογής ξένες δυνάμεις – γιατί: α) Αμαυρώνει τον γιορτασμό της Εξέγερσης του Πολυτεχνείου, το πολιτικό μήνυμα και το εξεγερτικό πνεύμα της. Βοηθάει το έργο των αστικών και ρεφορμιστικών δυνάμεων, που επιθυμούν διακαώς μια επέτειο «σιωπηλή», που θα μπει «στο μουσείο». β) Δείχνει ανεπίτρεπτη «ελαφρότητα», σε μια περίοδο όπου βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη οι αντιδραστικοί σχεδιασμοί για την πλήρη στοίχιση του ελληνικού καπιταλισμού με τα πολεμικά σχέδια των ΗΠΑ – και στην οποία οι κίνδυνοι για τα δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες είναι ακόμα μεγαλύτεροι (απαγόρευση συγκεντρώσεων, συλλήψεις με τη χουντικής έμπνευσης τροπολογία για τον Άγνωστο Στρατιώτη, πειθαρχικά και διώξεις αγωνιστών συνδικαλιστών, πογκρόμ καταστολής ενάντια στη νεολαία κ.λπ.)

Τέλος, να επιστρατεύονται τέτοιες πρακτικές υπό την ταμπέλα «φοιτητικοί σύλλογοι» ή στο όνομά τους, αυτό είναι πραγματικά διαλυτικό για το φοιτητικό κίνημα.

Καταδικάζουμε αυτές τις ενέργειες, τη λογική και πρακτική των δυνάμεων που διεξήγαγαν τις επιθέσεις. Για ακόμα μια φορά, η ΟΚΔΕ καλεί σε αγώνα για την υπεράσπιση των αρχών της Εργατικής Δημοκρατίας στο εσωτερικό του εργατικού και φοιτητικού κινήματος: πολιτικός διάλογος, διαπάλη ή και σύγκρουση ιδεών και προγραμμάτων, απομόνωση πρακτικών «τυφλής» ή φυσικής βίας. Η οργάνωσή μας θα συνεχίσει την πάλη της γι’ αυτά, που είναι προϋπόθεση ζωής ή θανάτου: για μια ανασύνταξη του φοιτητικού κινήματος – για μια έμπρακτη ενότητα των αγωνιζόμενων δυνάμεων πάνω στην κοινή δράση – για ένα μέτωπο απόκρουσης της κρατικής καταστολής και των αστικών επιθέσεων, όπως και των σταλινικών πρακτικών.

Την ώρα που ξεκινάει ο τριήμερος εορτασμός της επετείου της εξέγερσης του Νοέμβρη και ο κόσμος συγκεντρώνεται στον ιστορικό χώρο του Κάτω Πολυτεχνείου, γινόμαστε για πολλοστή φορά μάρτυρες πρακτικών ξένων και εχθρικών για το λαϊκό κίνημα.

Στην προσπάθεια πολιτικών δυνάμεων να παρέμβουν ως δικαιούνται στο χώρο του Πολυτεχνείου, άλλες δυνάμεις, σαν άλλοι.. ιδιοκτήτες και λογοκριτές, αποφασίζουν μόνες τους ότι κάποιοι επιτρέπονται και κάποιοι απαγορεύονται. Μάλιστα, την απαγόρευση αυτή δεν έχουν πρόβλημα να την επιβάλλουν με τον πιο απολίτικο, τραμπούκικο και επιθετικό τρόπο, στέλνοντας κόσμο στο νοσοκομείο.

Ξανά λοιπόν, ο κόσμος που θέλει να τιμήσει την εξέγερση και να συγκεντρωθεί στο χώρο για να στείλει το πολιτικό του μήνυμα, βρίσκεται αντιμέτωπος με οργανωτικές και στρατιωτικές λογικές πολιτικών δυνάμεων, τραμπούκικες επιθέσεις και λιντσαρίσματα, που μόνο να σπιλώσουν έτσι μπορούν την επέτειο και το μήνυμα της και να δώσουν αφορμές για να εκδηλωθεί η κρατική καταστολή.

Το Πολυτεχνείο δεν έχει ιδιοκτήτες, έχει μόνο εφόδια για την πάλη του λαού!

Δεν έχουν θέση σε αυτό οι τραμπουκισμοί της ΑΡΑΣ, που έχει επιλέξει να εμφανιστεί στον ιστορικό χώρο του τριήμερου εορτασμού με έναν στρατιωτικού τύπου μηχανισμό, μακριά από κάθε έννοια αριστερής αντίληψης και πρακτικής, έτοιμη να ασκήσει τρομοκρατία με τους χειρότερους γηπεδικούς όρους ακόμα και σε αριστερούς πολιτικούς χώρους που εξέφρασαν τη δυσαρέσκειά τους για τη στάση της. Με το θράσος, μάλιστα, της μεταμφίεσης αυτού του μηχανισμού κάτω από τη φορεσιά των «φοιτητικών συλλόγων», φανερώνοντας για άλλη μια φορά ότι συμπεριφέρεται λες και τα όργανα πάλης του φοιτητικού κινήματος είναι τσιφλίκι της.

Δεν έχουν θέση σε αυτό οι ιδιοκτησιακές λογικές της αναρχίας, που με το «έτσι θέλω» αποφασίζει ότι κάποιοι χώροι εντός του Πολυτεχνείου της «ανήκουν», αποκλείοντας με την ταμπέλα της «κατάληψης» κάθε άλλη δύναμη και άποψη από το εσωτερικό τους.

Η στρατιωτικοποίηση της αντιπαράθεσης, οι τραμπούκικες πρακτικές το μόνο που αποκαλύπτουν είναι την ιδεολογική και πολιτική γύμνια και χρεοκοπία των δυνάμεων που εφαρμόζουν αυτές τις αντιδραστικές πρακτικές. Ποια είναι άραγε τα ιδεολογικά-πολιτικά επίδικα που έχουν να θέσουν στο κίνημα, οι δυνάμεις αυτές; Επειδή τέτοια επίδικα που να αφορούν το κίνημα ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ, οι δυνάμεις αυτές αντιγράφουν τις πιο αντιδραστικές αστικές μεθόδους για να διατηρήσουν έναν μηχανισμό που εγκλωβίζει οργή και δυσαρέσκεια με όρους χουλιγκανισμού, με όρους εχθρικούς για τη μαζική πάλη.

Σήμερα που περισσότερο από ποτέ ο λαός καλείται να βρει το νήμα της αντιιμπεριαλιστικής πάλης ενάντια σε εξάρτηση-ΝΑΤΟ-Βάσεις-ΕΕ-ιμπεριαλισμό και ντόπια άρχουσα τάξη, δεν έχει παρά να κάνει πέρα τέτοιες ιδιοκτησιακές, δεξιές και επικίνδυνες λογικές και πρακτικές για το λαϊκό κίνημα. Έχει μόνο να κερδίσει, απομονώνοντας αυτές τις πρακτικές, μαζικοποιώντας τον τριήμερο εορτασμό και την διαδήλωση στις 17 του Νοέμβρη.

ΚΚΕ (μ-λ)

Ανακοίνωση της Πολιτικής Γραμματείας του ΜέΡΑ25:

Σήμερα, 16 Νοεμβρίου 2025, την παραμονή της 52ης επετείου της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, συνεδρίασε εκτάκτως η Πολιτική Γραμματεία του ΜέΡΑ25 και υπερψήφισε ομόφωνα την εισήγηση του γραμματέα του κόμματος, Γιάνη Βαρουφάκη, για τη διακοπή της συνεργασίας του ΜέΡΑ25 με την ΑΡΑΣ, μετά τα βίαια επεισόδια που προκάλεσε στον χώρο του Πολυτεχνείου.

Καταγγελία για επίθεση σε μέλη του σχήματος ΤΡΑΒΕΡΣΟ ATTACK από μέλη της ΑΡΑΣ στα Χανιά