Ξάνθη 12:00 κεντρική πλατεία
Αθήνα 13:00 δημοτική αγορά Κυψέλης
Αθήνα 17:00 εντευκτήριο Ευτοπίας
Πάτρα 18:00 πλατεiα Όλγας
ΞΑΝΘΗ
Αντιπολεμική συγκέντρωση: Σάββατο 21/3 | 12:00 | Κεντρική Πλατεία Ξάνθης
Ως Αντιπολεμική Πρωτοβουλία Ξάνθης, αντιλαμβανόμαστε ως καθήκον μας το μπλοκάρισμα του πολέμου όπως αυτός εκδηλώνεται και οργανώνεται εντός του ελληνικού κράτους. Να βάλουμε μπροστά την διεθνιστική αλληλεγγύη, αναγνωρίζοντας ότι η συμμετοχή του ελληνικού κράτους στον πόλεμο εξυπηρετεί μονάχα τα συμφέροντα της αστικής τάξης, αιμοτοκυλοντας τον ιρανικό και λιβανέζικο λαό. Χρέος μας είναι να αντισταθούμε στην εμπλοκή του στον πόλεμο.
Σε αυτή την κατεύθυνση, θεωρούμε αναγκαίο να στοχεύσουμε στις δομές του κράτους, του στρατού και του ΝΑΤΟ, που καθιστούν δυνατή αυτή την εμπλοκή. Να μπλοκάρουμε την συνεργασία Ελλάδας-Ισραήλ, να απαιτήσουμε το κλείσιμο των ΝΑΤΟϊκών βάσεων από την Αλεξανδρούπολη ως την Σούδα και να αντιταχθούμε στην μετατροπή της χώρας σε ορμητήριο πολεμικών επιχειρήσεων. Να σταματήσουμε την συνεργασία των πανεπιστημίων με την πολεμική βιομηχανία και την δημιουργία δομών παραγωγής πολεμικού υλικού.
Στόχος της Αντιπολεμικής Πρωτοβουλίας Ξάνθης είναι η συγκρότηση ενός μετώπου συνεργασίας που αναγνωρίζει την ανάγκη οικοδόμησης ενός πλατιού αντιπολεμικού κινήματος, ενός κινήματος που δεν θα συστρατευτεί με καμία αστική τάξη και θα σταθεί εμπόδιο στους πολεμικούς σχεδιασμούς.
ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΞΑΝΘΗΣ
ΟΙ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΕΣ ΒΑΖΟΥΝ ΦΩΤΙΑ ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ
Μόνο οι λαοί μπορούν να βάλουν φραγμό στο μακελειό που ετοιμάζουν
Αντιπολεμική αντιιμπεριαλιστική συγκέντρωση
Σάββατο 21 Μαρτίου, 12:00 στην κεντρική Πλατεία
Η σφαγή που συνεχίζεται για τρεις εβδομάδες στη Μέση Ανατολή, αποτελεί στην ουσία το γοργό πολεμικό βηματισμό που αναπτύσσουν οι ΗΠΑ (με συνεργό το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ) για να συγκροτήσουν όρους γεωστρατηγικής υπεροχής έναντι των βασικών τους ανταγωνιστών, της Ρωσίας και της Κίνας. Με το αίμα των λαών και με απύθμενο θράσος και κυνισμό έχουν ανοίξει ένα νέο πολεμικό μέτωπο που συνεχώς επεκτείνεται και κανείς δεν ξέρει πότε και πως θα «κλείσει». Όπως όμως και να «κλείσει» αυτός ο «κρίκος πολέμου», που στην πραγματικότητα είναι μια αιματηρή έκφραση του φρενήρη ανταγωνισμού ανάμεσα σε ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ/Ρωσία-Κίνα στο φόντο του πολέμου στην Ουκρανία, ο νέος συσχετισμός που θα δημιουργήσει θα ωθεί σε νέες αναμετρήσεις, σε νέες αντιπαραθέσεις, σε ακόμη πιο οξύ ανταγωνισμό, θα φέρνει πιο κοντά το ενδεχόμενο ενός Τρίτου Παγκόσμιου Πολέμου.
Αυτή ακριβώς η πορεία του πολέμου και της καταστροφής, είναι που αναδεικνύει την αδήριτη ανάγκη, η αγωνία, η ανησυχία και οι φόβοι των λαών, να μετατραπούν σε συγκροτημένο, μαζικό αντιπολεμικό αντιιμπεριαλιστικό κίνημα.
Οι «διαβεβαιώσεις» της κυβέρνησης και όλου του αστικού κόσμου, ότι οι ΗΠΑ, η ΕΕ, το ΝΑΤΟ είναι οι ασπίδες που θα μας προστατεύσουν -αυτοί που μας εμπλέκουν σε πολεμικούς κινδύνους- δεν είναι μόνο ψεύτικες, αλλά κυρίως είναι επικίνδυνες, επειδή θέλουν να κρύψουν την υποτέλεια της άρχουσας τάξης της χώρας, που σπεύδει να στείλει φρεγάτες, Patriot και F16 όπου της πουν οι αφέντες της. Και παράλληλα να φορτώνει πολεμικούς προϋπολογισμούς (για τους ίδιους λόγους), να σπέρνει φτώχεια και εξαθλίωση, και να τσακίζει δικαιώματα για να υποταχθεί ο λαός και να αποδεχτεί τον όλεθρο του πολέμου.
Οι λαοί, οι εργαζόμενοι, οι νέοι, δεν μπορούμε να είμαστε θεατές σε αυτή την κατάσταση! Δεν μπορούμε να έχουμε αυταπάτες ότι «κάπου θα σταματήσει αυτός ο κατήφορος», ούτε ότι κάποιοι «καλοί ιμπεριαλιστές» θα μας σώσουν. Πρέπει να συγκροτήσουμε τη ΔΙΚΗ μας ΦΩΝΗ! Να οργανωθούμε και να δυναμώσουμε την αντιπολεμική αντιιμπεριαλιστική πάλη. Την πραγματική και μόνη προοπτική μας για την αποτροπή και το σταμάτημα του πολέμου.
- Ειρήνη και Φιλία των λαών. Κοινή πάλη ενάντια σε πόλεμο και ιμπεριαλισμό!
- Κάτω τα χέρια από τον λαό του Ιράν! Εξω οι φονιάδες από τη ΜΕΣΗ Ανατολή! Λευτεριά στην Παλαιστίνη!
- Εξω ΒΑΣΕΙΣ-ΝΑΤΟ! Εξω από την ΕΕ και τα πολεμικά προγράμματά της!
- Απεμπλοκή-καμιά στήριξη της χώρας στην πολεμική επέμβαση των ΗΠΑ και των σιωνιστών στο Ιράν!
ΚΚΕ (μ-λ)
ΑΘΗΝΑ
Αντιπολεμική μικροφωνική συγκέντρωση
ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΜΙΚΡΟΦΩΝΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ
Σάββατο 21/03 στην 13:00
στην Δημοτικά Αγορά Κυψέλης
Φεντεραλιστική Ένωση Αναρχικών – Κέντρου Αθήνας
ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ
Πάτρα, πλατεία Όλγας (επί της Κολοκοτρώνη)
Σάββατο 21/03 στις 18.00
Φεντεραλιστική Ένωση Αναρχικών – Ομάδα Συνεργαζόμενων Μελών Πάτρας
Ανακοίνωση για την εμπλοκή του ελληνικού κράτους στις πολεμικές αντιπαραθέσεις
Αυτή την στιγμή εκτυλίσσεται μια μεγάλης έντασης πολεμική αντιπαράθεση με επίκεντρο την Μέση Ανατολή, με ανταλλαγές βαλλιστικών πυραύλων, αεροπορικούς βομβαρδισμούς και ανοιχτές απειλές γενικευμένης σύρραξης με την άμεση ή έμμεση εμπλοκή όλο και περισσότερων κρατών στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο που μαίνεται.
Τα γρανάζια του πολέμου κινεί η αμερικανο-ισραηλινή συμμαχία μακελλάρηδων, σε σύγκρουση με το θεοκρατικό κράτος του Ιράν, έπειτα από την στρατιωτική επέμβαση της πρώτης στα ιρανικά εδάφη, που είχε ως αποτέλεσμα την δολοφονία του ανώτατου ηγέτη του Ιράν Αλί Χαμενεΐ. Ο θάνατος του Χαμενεΐ σηματοδοτεί την κλιμάκωση ενός πολέμου που έρχεται ως συνέχεια της σύγκρουσης Ισραήλ-Ιράν ενώ ταυτόχρονα αποτελεί ωμή διαμεσολάβηση στις κοινωνικοπολιτικές διεργασίες στην χώρα η οποία βρέθηκε στην δύνη μιας πλατιάς κοινωνικής εξέγερσης που επιχειρήθηκε να καταπνιγεί ένοπλα από το ιρανικό κράτος. Στόχος των ΗΠΑ είναι να ορίσουν εκείνες την αλλαγή του θεοκρατικού καθεστώτος, αξιώνοντας η αλλαγή αυτή να υπηρετήσει τα συμφέροντα τους στην περιοχή, τα οποία αναπόφευκτα περνούν μέσα από το κράτος του Ισραήλ και την ηγεμονική του στερέωση στην Μέση Ανατολή.
Οι εικόνες κατεστραμμένων συνοικιών, σχολείων και νοσοκομείων στο Ιράν από τις «βόμβες του δυτικού εκδημοκρατισμού», αποτελούν δομικό στοιχείο της ίδιας της φύσης αυτού του πολέμου που διεξάγεται στις πλάτες των λαών για τα συμφέροντα και την κερδοφορία των αρχουσών τάξεων των επίδοξων επικυρίαρχων. Οι δολοφονημένες ιρανές μαθήτριες αποκαλύπτουν την πραγματική όψη αυτού του πολέμου. Ενός πολέμου που δεν γίνεται για την «δημοκρατία» και δεν έχει πλέον καν την ανάγκη να προτάξει τέτοιου είδους προσχήματα για να αντλήσει νομιμοποίηση. Είναι πιο φανερό από ποτέ στον καθένα και την καθεμία, ότι αυτός ο πόλεμος είναι πόλεμος για τις ενεργειακές πηγές, τα περάσματα, τα κέρδη και τον έλεγχο των σφαιρών επιρροής.
Μέσα σε αυτή την ιστορικά εύθραυστη και οριακή συγκυρία, το ελληνικό κράτος επέλεξε την στρατηγική της άμεσης εμπλοκής. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας στέλνοντας φρεγάτες και f16 στην Κύπρο τοποθετεί την Ελλάδα στο στόχαστρο αντιποίνων θέτοντας σε κίνδυνο την μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία της χώρας που δεν έχει τίποτα να χωρίσει με τους λαούς της Μέσης Ανατολής, που απ’ την μια βιώνουν την φτώχεια και την βία του κράτους και των αστικών τάξεων των χωρών τους και απ’ την άλλη βιώνουν την φρικαλεότητα του πολέμου. Το ελληνικό κράτος μετατρέπεται σε κρίκο μιας αλυσίδας που εκτείνεται από τις Ηνωμένες Πολιτείες έως την Ανατολική Μεσόγειο, προσδένοντας την εργατική τάξη, τα φτωχά λαϊκά στρώματα και την νεολαία της χώρας σε στρατηγικές επιλογές που δεν αποφασίστηκαν από την ίδια την μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία, αλλά από μια χούφτα κοινωνικών παράσιτων που έχουν στα χέρια τους την εξουσία και τον πλούτο που αυτή παράγει.
Δεν πρόκειται για «εθνική ασφάλεια», ούτε για κάποια ουδέτερη διπλωματική στάση ισορροπιών απ’ την πλευρά του ελληνικού κράτους. Πρόκειται για ενεργή στοίχιση με τα συμφέροντα των ΗΠΑ και του Ισραήλ, στο πλαίσιο ενός ευρύτερου ανταγωνισμού ισχύος. Ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος των ημερών μας, δεν είναι παρά η προέκταση της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης που από το 2008 δεν ξεπεράστηκε ποτέ, δεν είναι παρά η αναζήτηση νέων πεδίων κερδοφορίας, ενεργειακών διαδρόμων και διεύρυνσης ζωνών επιρροής. Ο πόλεμος λειτουργεί ταυτόχρονα ως μέσο αναδιανομής γεωπολιτικής ισχύος και ως μηχανισμός τόνωσης των καπιταλιστικών οικονομιών των «μεγάλων παιχτών» στον διεθνή καταμερισμό δύναμης.
Το ελληνικό κράτος είναι άμεσα εμπλεκόμενο στις εξελίξεις. Επιδιώκει να αναβαθμίσει τον ρόλο του ως «πυλώνας σταθερότητας», δηλαδή ως αξιόπιστος σύμμαχος σε στρατιωτικές επιχειρήσεις και ενεργειακούς σχεδιασμούς στην Ανατολική Μεσόγειο. Όμως κάθε τέτοια «αναβάθμιση» για ένα κράτος που από τον Έβρο μέχρι την Κρήτη είναι μια απέραντη αμερικανική βάση, σημαίνει βαθύτερη εμπλοκή στους κινδύνους πολεμικής κλιμάκωσης, αυξημένες «αμυντικές» δαπάνες, ενίσχυση της καταστολής στο εσωτερικό και προπαγανδιστική καλλιέργεια εθνικιστικού παροξυσμού. Η επίκληση του «εθνικού συμφέροντος» λειτουργεί ως ιδεολογικό κάλυμμα για να νομιμοποιηθεί η συμμετοχή σε μια σύγκρουση που δεν υπηρετεί τις ανάγκες της εργατικής τάξης, αλλά τα συμφέροντα κράτους και κεφαλαίου.
Είναι οι άνθρωποι της τάξης μας, στην Ελλάδα, στην Παλαιστίνη, στο Ιράν και παντού, που πληρώνουν το τίμημα. Σε κάθε πόλεμο μεταξύ κρατών, οι λαοί καλούνται να στοιχηθούν πίσω από σημαίες και σύνορα που δεν σχεδίασαν οι ίδιοι, να θυσιάσουν τη ζωή και το μέλλον τους στο όνομα μιας πατρίδας που τους θυμάται μόνο όταν χρειάζεται στρατιώτες και φθηνή εργασία. Το αίμα όμως που χύνεται δεν ανήκει στην «πατρίδα» αλλά στους εργαζόμενους, στους φτωχούς, στους εκτοπισμένους, σε εκείνους που ήδη βιώνουν την εκμετάλλευση και την καταπίεση σε καιρό «ειρήνης».
Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, αρνούμαστε να επιλέξουμε στρατόπεδο ανάμεσα σε κρατικούς σχηματισμούς και ιμπεριαλιστικούς άξονες. Θα ήταν μια ταξική προδοσία με ιστορικές συνέπειες. Δεν είμαστε ούτε με το ΝΑΤΟ ούτε με οποιαδήποτε περιφερειακή δύναμη επιδιώκει να επιβάλει τη δική της κυριαρχία. Δεν αναγνωρίζουμε ως δικό μας κανένα πολεμικό σχέδιο, καμία στρατηγική συμμαχία, καμία εθνική αφήγηση που ζητά συναίνεση και θυσίες για τα κέρδη του κεφαλαίου. Η δική μας πλευρά είναι εκείνη του ταξικού πολέμου για την επαναστατική ανατροπή που αποτελεί σήμερα ιστορική αναγκαιότητα.
Καλούμε τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες, τους ανέργους, τους φτωχούς, την νεολαία, να μην παρασυρθούν από την πολεμική ρητορική και τον φόβο. Να μην αποδεχθούν τη στρατιωτικοποίηση της κοινωνίας ως αναγκαία προσαρμογή σε έναν πόλεμο που δεν είναι δικός τους. Να πετάξουν στον κάλαθο των αχρήστων τις προτάσεις των δήθεν «πραγματιστών» που τους ζητούν να πάρουν θέση υπέρ των όπλων των «αμυνόμενων» που μέσα στα δικά του σύνορα συνθλίβουν τους λαούς και τις εργατικές τάξεις. Να αντισταθούν τόσο στην εξωτερική εμπλοκή του ελληνικού κράτους όσο και στον εσωτερικό πόλεμο που διεξάγεται καθημερινά μέσα από την ακρίβεια, τη στεγαστική κρίση, την εντατικοποίηση της εργασίας, τις εργατικές δολοφονίες και τον κρατικό αυταρχισμό. Να συνδέσουν τον αγώνα ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο με τον αγώνα ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο μέσα στην ίδια μας την χώρα. Να ενισχύσουν στις γραμμές του οργανωμένου αναρχισμού και της ΦΕΑΝ για να οικοδομήσουμε άμεσα, τώρα, όλες εκείνες τις αναγκαίες προϋποθέσεις που θα καταστήσουν την κοινωνική μας τάξη πρωταγωνίστρια των ιστορικών εξελίξεων
Δεν θέλουμε καμία ανάμειξη στους πολέμους τους. Ο μόνος πόλεμος που αναγνωρίζουμε είναι ο κοινωνικός και ταξικός πόλεμος για την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής, της ενέργειας, των υπηρεσιών και των αγαθών, όλων όσων εμείς κινούμε και παράγουμε και αυτοί που μας καλούν στα όπλα μας κλέβουν. Να μην γίνουμε κρέας για τα κανόνια τους. Να υψώσουμε διεθνιστικά αναχώματα αλληλεγγύης ανάμεσα στους λαούς. Να μετατρέψουμε την οργή για τον πόλεμο σε συλλογική δύναμη ανατροπής ενός συστήματος που γεννά μόνο εκμετάλλευση, καταπίεση και θάνατο.
Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑΞΙΚΟΣ
ΥΠΕΡΗΦΑΝΑ ΜΕ ΚΑΝΕΝΑ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΑΜΙΑ ΑΣΤΙΚΗ ΤΑΞΗ
ΜΕ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΤΑΞΕΙΣ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
ΖΗΤΩ Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ – ΖΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΑ
ΦΕΝΤΕΡΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: fean@riseup.net
Συζήτηση για τον πόλεμο
ΠΑΤΡΑ
ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ
Πάτρα, πλατεία Όλγας (επί της Κολοκοτρώνη)
Σάββατο 21/03 στις 18.00
Φεντεραλιστική Ένωση Αναρχικών – Ομάδα Συνεργαζόμενων Μελών Πάτρας
Ανακοίνωση για την εμπλοκή του ελληνικού κράτους στις πολεμικές αντιπαραθέσεις
Αυτή την στιγμή εκτυλίσσεται μια μεγάλης έντασης πολεμική αντιπαράθεση με επίκεντρο την Μέση Ανατολή, με ανταλλαγές βαλλιστικών πυραύλων, αεροπορικούς βομβαρδισμούς και ανοιχτές απειλές γενικευμένης σύρραξης με την άμεση ή έμμεση εμπλοκή όλο και περισσότερων κρατών στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο που μαίνεται.
Τα γρανάζια του πολέμου κινεί η αμερικανο-ισραηλινή συμμαχία μακελλάρηδων, σε σύγκρουση με το θεοκρατικό κράτος του Ιράν, έπειτα από την στρατιωτική επέμβαση της πρώτης στα ιρανικά εδάφη, που είχε ως αποτέλεσμα την δολοφονία του ανώτατου ηγέτη του Ιράν Αλί Χαμενεΐ. Ο θάνατος του Χαμενεΐ σηματοδοτεί την κλιμάκωση ενός πολέμου που έρχεται ως συνέχεια της σύγκρουσης Ισραήλ-Ιράν ενώ ταυτόχρονα αποτελεί ωμή διαμεσολάβηση στις κοινωνικοπολιτικές διεργασίες στην χώρα η οποία βρέθηκε στην δύνη μιας πλατιάς κοινωνικής εξέγερσης που επιχειρήθηκε να καταπνιγεί ένοπλα από το ιρανικό κράτος. Στόχος των ΗΠΑ είναι να ορίσουν εκείνες την αλλαγή του θεοκρατικού καθεστώτος, αξιώνοντας η αλλαγή αυτή να υπηρετήσει τα συμφέροντα τους στην περιοχή, τα οποία αναπόφευκτα περνούν μέσα από το κράτος του Ισραήλ και την ηγεμονική του στερέωση στην Μέση Ανατολή.
Οι εικόνες κατεστραμμένων συνοικιών, σχολείων και νοσοκομείων στο Ιράν από τις «βόμβες του δυτικού εκδημοκρατισμού», αποτελούν δομικό στοιχείο της ίδιας της φύσης αυτού του πολέμου που διεξάγεται στις πλάτες των λαών για τα συμφέροντα και την κερδοφορία των αρχουσών τάξεων των επίδοξων επικυρίαρχων. Οι δολοφονημένες ιρανές μαθήτριες αποκαλύπτουν την πραγματική όψη αυτού του πολέμου. Ενός πολέμου που δεν γίνεται για την «δημοκρατία» και δεν έχει πλέον καν την ανάγκη να προτάξει τέτοιου είδους προσχήματα για να αντλήσει νομιμοποίηση. Είναι πιο φανερό από ποτέ στον καθένα και την καθεμία, ότι αυτός ο πόλεμος είναι πόλεμος για τις ενεργειακές πηγές, τα περάσματα, τα κέρδη και τον έλεγχο των σφαιρών επιρροής.
Μέσα σε αυτή την ιστορικά εύθραυστη και οριακή συγκυρία, το ελληνικό κράτος επέλεξε την στρατηγική της άμεσης εμπλοκής. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας στέλνοντας φρεγάτες και f16 στην Κύπρο τοποθετεί την Ελλάδα στο στόχαστρο αντιποίνων θέτοντας σε κίνδυνο την μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία της χώρας που δεν έχει τίποτα να χωρίσει με τους λαούς της Μέσης Ανατολής, που απ’ την μια βιώνουν την φτώχεια και την βία του κράτους και των αστικών τάξεων των χωρών τους και απ’ την άλλη βιώνουν την φρικαλεότητα του πολέμου. Το ελληνικό κράτος μετατρέπεται σε κρίκο μιας αλυσίδας που εκτείνεται από τις Ηνωμένες Πολιτείες έως την Ανατολική Μεσόγειο, προσδένοντας την εργατική τάξη, τα φτωχά λαϊκά στρώματα και την νεολαία της χώρας σε στρατηγικές επιλογές που δεν αποφασίστηκαν από την ίδια την μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία, αλλά από μια χούφτα κοινωνικών παράσιτων που έχουν στα χέρια τους την εξουσία και τον πλούτο που αυτή παράγει.
Δεν πρόκειται για «εθνική ασφάλεια», ούτε για κάποια ουδέτερη διπλωματική στάση ισορροπιών απ’ την πλευρά του ελληνικού κράτους. Πρόκειται για ενεργή στοίχιση με τα συμφέροντα των ΗΠΑ και του Ισραήλ, στο πλαίσιο ενός ευρύτερου ανταγωνισμού ισχύος. Ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος των ημερών μας, δεν είναι παρά η προέκταση της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης που από το 2008 δεν ξεπεράστηκε ποτέ, δεν είναι παρά η αναζήτηση νέων πεδίων κερδοφορίας, ενεργειακών διαδρόμων και διεύρυνσης ζωνών επιρροής. Ο πόλεμος λειτουργεί ταυτόχρονα ως μέσο αναδιανομής γεωπολιτικής ισχύος και ως μηχανισμός τόνωσης των καπιταλιστικών οικονομιών των «μεγάλων παιχτών» στον διεθνή καταμερισμό δύναμης.
Το ελληνικό κράτος είναι άμεσα εμπλεκόμενο στις εξελίξεις. Επιδιώκει να αναβαθμίσει τον ρόλο του ως «πυλώνας σταθερότητας», δηλαδή ως αξιόπιστος σύμμαχος σε στρατιωτικές επιχειρήσεις και ενεργειακούς σχεδιασμούς στην Ανατολική Μεσόγειο. Όμως κάθε τέτοια «αναβάθμιση» για ένα κράτος που από τον Έβρο μέχρι την Κρήτη είναι μια απέραντη αμερικανική βάση, σημαίνει βαθύτερη εμπλοκή στους κινδύνους πολεμικής κλιμάκωσης, αυξημένες «αμυντικές» δαπάνες, ενίσχυση της καταστολής στο εσωτερικό και προπαγανδιστική καλλιέργεια εθνικιστικού παροξυσμού. Η επίκληση του «εθνικού συμφέροντος» λειτουργεί ως ιδεολογικό κάλυμμα για να νομιμοποιηθεί η συμμετοχή σε μια σύγκρουση που δεν υπηρετεί τις ανάγκες της εργατικής τάξης, αλλά τα συμφέροντα κράτους και κεφαλαίου.
Είναι οι άνθρωποι της τάξης μας, στην Ελλάδα, στην Παλαιστίνη, στο Ιράν και παντού, που πληρώνουν το τίμημα. Σε κάθε πόλεμο μεταξύ κρατών, οι λαοί καλούνται να στοιχηθούν πίσω από σημαίες και σύνορα που δεν σχεδίασαν οι ίδιοι, να θυσιάσουν τη ζωή και το μέλλον τους στο όνομα μιας πατρίδας που τους θυμάται μόνο όταν χρειάζεται στρατιώτες και φθηνή εργασία. Το αίμα όμως που χύνεται δεν ανήκει στην «πατρίδα» αλλά στους εργαζόμενους, στους φτωχούς, στους εκτοπισμένους, σε εκείνους που ήδη βιώνουν την εκμετάλλευση και την καταπίεση σε καιρό «ειρήνης».
Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, αρνούμαστε να επιλέξουμε στρατόπεδο ανάμεσα σε κρατικούς σχηματισμούς και ιμπεριαλιστικούς άξονες. Θα ήταν μια ταξική προδοσία με ιστορικές συνέπειες. Δεν είμαστε ούτε με το ΝΑΤΟ ούτε με οποιαδήποτε περιφερειακή δύναμη επιδιώκει να επιβάλει τη δική της κυριαρχία. Δεν αναγνωρίζουμε ως δικό μας κανένα πολεμικό σχέδιο, καμία στρατηγική συμμαχία, καμία εθνική αφήγηση που ζητά συναίνεση και θυσίες για τα κέρδη του κεφαλαίου. Η δική μας πλευρά είναι εκείνη του ταξικού πολέμου για την επαναστατική ανατροπή που αποτελεί σήμερα ιστορική αναγκαιότητα.
Καλούμε τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες, τους ανέργους, τους φτωχούς, την νεολαία, να μην παρασυρθούν από την πολεμική ρητορική και τον φόβο. Να μην αποδεχθούν τη στρατιωτικοποίηση της κοινωνίας ως αναγκαία προσαρμογή σε έναν πόλεμο που δεν είναι δικός τους. Να πετάξουν στον κάλαθο των αχρήστων τις προτάσεις των δήθεν «πραγματιστών» που τους ζητούν να πάρουν θέση υπέρ των όπλων των «αμυνόμενων» που μέσα στα δικά του σύνορα συνθλίβουν τους λαούς και τις εργατικές τάξεις. Να αντισταθούν τόσο στην εξωτερική εμπλοκή του ελληνικού κράτους όσο και στον εσωτερικό πόλεμο που διεξάγεται καθημερινά μέσα από την ακρίβεια, τη στεγαστική κρίση, την εντατικοποίηση της εργασίας, τις εργατικές δολοφονίες και τον κρατικό αυταρχισμό. Να συνδέσουν τον αγώνα ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο με τον αγώνα ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο μέσα στην ίδια μας την χώρα. Να ενισχύσουν στις γραμμές του οργανωμένου αναρχισμού και της ΦΕΑΝ για να οικοδομήσουμε άμεσα, τώρα, όλες εκείνες τις αναγκαίες προϋποθέσεις που θα καταστήσουν την κοινωνική μας τάξη πρωταγωνίστρια των ιστορικών εξελίξεων
Δεν θέλουμε καμία ανάμειξη στους πολέμους τους. Ο μόνος πόλεμος που αναγνωρίζουμε είναι ο κοινωνικός και ταξικός πόλεμος για την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής, της ενέργειας, των υπηρεσιών και των αγαθών, όλων όσων εμείς κινούμε και παράγουμε και αυτοί που μας καλούν στα όπλα μας κλέβουν. Να μην γίνουμε κρέας για τα κανόνια τους. Να υψώσουμε διεθνιστικά αναχώματα αλληλεγγύης ανάμεσα στους λαούς. Να μετατρέψουμε την οργή για τον πόλεμο σε συλλογική δύναμη ανατροπής ενός συστήματος που γεννά μόνο εκμετάλλευση, καταπίεση και θάνατο.
Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑΞΙΚΟΣ
ΥΠΕΡΗΦΑΝΑ ΜΕ ΚΑΝΕΝΑ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΑΜΙΑ ΑΣΤΙΚΗ ΤΑΞΗ
ΜΕ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΤΑΞΕΙΣ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
ΖΗΤΩ Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ – ΖΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΑ
ΦΕΝΤΕΡΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: fean@riseup.net
