Οι εικόνες των εξαθλιωμένων προσφύγων που κατακλύζουν τα media για άλλη μια φορά δεν προκαλούν εντύπωση, καθώς η απελπισία και η εξαθλίωση αποτελούν επίσημη πολιτική του ελληνικού κράτους εδώ και πολλά χρόνια. Και αν πλεον τις βάρκες «δεν τις βουλιάζουμε» όπως διαμηνύει ο Βορίδης, οι ξυπόλυτοι και διψασμένοι συνάνθρωποι μας φαίνεται ότι βγάζουν «ευγενή» ένστικτα σε αποκτηνωμένους συμπολίτες μας, που ζητούν θανάτους και πογκρόμ.
Ευτυχώς, το Ηράκλειο δεν έχει (ξανά)φτάσει σε αυτό το σημείο, αλλά οι επιθέσεις δε λείπουν. Στον πυρήνα της, η ολιγωρία των τοπικών και εθνικών αρχών και το μπαλάκι της ευθύνης, οι προσφυγικές ζωές, δίνουν ζωτικό χώρο στη μαυρίλα του ρατσισμού και του φασισμού που κατακλύζει τον ψηφιακό και φυσικό χώρο γύρω μας.
Και ενώ λύσεις με την τοποθεσία της δομής στο Ηράκλειο δε βρίσκονται, πρόσφυγες συνωστίζονται στον παντελώς Α-κατάλληλο χώρο του λιμανιού, χωρίς πρόσβαση σε βασικά αγαθά, «αόρατοι» φυλακισμένοι σε κατάσταση εξαίρεσης, εν αναμονή της επόμενης μεταγωγής, του επόμενου βήματος στο δαιδαλώδες και καφκικής έμπνευσης Σύμφωνο για τη Μετανάστευση και το Άσυλο που τέθηκε σε εφαρμογή και στη χώρα μας.
Έπρεπε μάλλον να φτάσουμε στο σημείο να διαμαρτυρηθεί ο ιδιώτης διαχειριστής του λιμανιού για να πιεστεί ο Δήμος Ηρακλείου και η Περιφέρεια Κρήτης: ένας ιδιώτης στον οποίο παραχωρηθηκε το μεγαλύτερο ποσοστό ενός βασικού, ζωτικού χώρου της πόλης, κάτι που ίσως οδηγήσει σε άλλο ένα «πεντάστερο» ξενοδοχείο, περιορίζοντας de facto την πρόσβαση για όλους εμάς που διεκδικούμε το δημόσιο χαρακτήρα του κομβικού σημείου της πόλης.
Αντί να λαμβάνονται αποφάσεις με κύριο γνώμονα τον ανθρωπιστικό παράγοντα και τις απαράδεκτες τωρινές συνθήκες σε Ηράκλειο, Ιεράπετρα, Ρέθυμνο και Χανιά, τα οικονομικά συμφέροντα της πόλης τσακώνονται, ακόμα μία φορά, για την “επίδραση” στον τουρισμό, αγνοώντας την ουσία, ότι ακόμα και μέρος των επισκεπτών του νησιού είναι ενάντια στην εφαρμοζόμενη αυτή απανθρωπιά.
Η συζήτηση για το προσφυγικό έχει μετατραπεί σε ένα αλισβερίσι του κεντρικού κράτους με την (κατά αυτούς) κρίσιμη εκλογική μάζα του νησιού, αδιαφορώντας πλήρως για τις συνθήκες υποδοχής και διαβίωσης των προσφύγων, όχι μόνο στην Κρήτη αλλά και στην υπόλοιπη Ελλάδα.
Διαβάζουμε ότι στη Σάμο «παρέλασαν» τους 300 πρόσφυγες εξευτελίζοντάς τους για να εξευμενίσουν τις τοπικές αντιδράσεις, ενώ στην τηλεόραση πολιτικοί αρχηγοί καλούν ανοιχτά σε βυθίσεις σκαφών.
Μέσα σε αυτό τον βούρκο, διεκδικούμε και εκφράζουμε πιο δυνατά από ποτέ αλληλλεγγύη προς όλους τους πρόσφυγες και μετανάστριες, καλύτερες συνθήκες υποδοχής και διαβίωσης, και κατάδικάζουμε κάθε σκέψη για δομές-φυλακές, με διπλό ρόλο αποτροπής.
Τέλος, εκφράζουμε τη στήριξή μας σε όσους συλλαμβάνονται και φυλακίζονται με την κατασκευασμένη κατηγορία της «διακίνησης» ή “διευκόλυνση μεταφοράς μεταναστών”, άλλο ένα αποτρεπτικό μέσο στα όρια της παραβίασης κάθε, εδώ και δεκαετίες εφαρμοζόμενου ανθρωπιστικού δικαίου και σύμβασης.
👉🏼 Ζωή, Αξιοπρέπεια και Ορατότητα ,
οι πρόσφυγες και οι μετανάστριες δεν είναι πεδίο εκτόνωσης μισανθρωπιάς και ρατσισμού!
Θάλασσα Αλληλεγγύης – Thalassa of Solidarity
