Τεράστια συζήτηση άνοιξε μετά τη δολοφονία του ακροδεξιού φασίστα Charlie Kirk η οποία δεν περιορίστηκε στα γεωγραφικά όρια των Η.Π.Α. Τεθλιμμένοι/ες ακροδεξιοί, δεξιοί κήρυξαν τον εμφύλιο “πόλεμο”, απαίτησαν διεθνές πένθος, ζήτησαν την επιβολή στρατιωτικού νόμου και βομβαρδισμούς, δημόσιες εκτελέσεις, ενώ στο Ηνωμένο Βασίλειο όπου το πολιτικό σκηνικό θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι πιο κοντά στις Η.Π.Α. από οποιοδήποτε άλλο μέρος στον κόσμο, βγήκαν χιλιάδες στο δρόμο για να “κλάψουν” τον πρώην συνεργάτη του Τραμπ. Στην Ελλάδα πέρα από την χρυσαυγίτικη ακροδεξιά και την κωμικοτραγική alt-right ακροδεξιά τύπου Μπογδάνος, Λατινοπούλου, οι οποίοι βρήκαν ευκαιρία να βγουν από την αφάνεια, η κυβερνώσα δεξιά ακολούθησε τον ίδιο δρόμο για χρησιμοθυρικούς λόγους και γιατί δεν μπορείς να ξεριζώσεις τον φασισμό από τον “σοβαρό” φασίστα. Υπήρχαν φυσικά και άλλες κατηγορίες αντιδράσεων, όπως η εμφάνιση των υπερασπιστών της ειρήνης και της “δημοκρατίας” και της καταδίκης της βίας καθώς και των κλασικών εξισωτών των υποτιθέμενων άκρων. Επειδή ωστόσο οι πληροφορίες από τις Η.Π.Α. είναι αμφιλεγόμενες για την ιδεολογική προέλευση του δράστη, δεν πληροί τα επιθυμητά πρότυπα και δεν φανερώνει τα κίνητρα του, ο εμφύλιος θα αργήσει ακόμα μία μέρα.
Η συζήτηση γύρω από τον τρόπο και τα μέσα αντιμετώπισης του φασισμού ειδικά και στη συγκεκριμένη περίπτωση όπου πρόκειται για έναν ακροδεξιό μισάνθρωπο που διαμορφώνει εκλογικό κοινό και κανονικοποιεί πολιτικές μαζικών απελάσεων, βασανιστηρίων, κρατικών και παρακρατικών δολοφονιών, έχει αρκετές προεκτάσεις και μεγάλη συνθετότητα. Εκεί που ωστόσο αξίζει να σταθεί κάποιος είναι στις απόψεις ότι το συγκεκριμένο γεγονός αποτέλεσε βούτυρο στο ψωμί των ακροδεξιών καθεστώτων διεθνώς, για κλιμάκωση της δολοφονικής φασιστικής πολιτικής τους.
Τι θα μπορούσε να πυροδοτήσει αυτό το γεγονός; Ο Τραμπ θα θα βγάλει την εθνοφρουρά στο δρόμο; Θα απαγάγει, θα βασανίζει και θα απελαύνει μετανάστες/ριες ο ICE; Θα ξεκινήσουν κρατικές και παρακρατικές δολοφονίες (δεν έχει περάσει αρκετός καιρός από τη δολοφονία της δημοκρατικής γερουσιάστριας και του συζύγου της) καθώς και οι κρατικές δολοφονίες μεταναστών/ριων αφροαμερικανών και λατίνων είναι πλήρως κανονικοποιημένες στις Η.Π.Α. πόσω μάλλον τα τελευταία χρόνια. Στην εξωτερική πολιτική τι θα αλλάξει; Δεν θα τερματίσει τους πολέμους σε μία μέρα; Ξαφνικά θα υποστηρίξει στρατιωτικά, εξοπλιστικά και πολιτικά τη γενοκτονία και τον επιβαλλόμενο λιμό στη Γάζα και τους επικοισμούς στη Δυτική Όχθη; Θα ξεκινήσει επεκτατική εξωτερική πολιτική στη Μέση Ανατολή και στη Λατινική Αμερική;
Σε διεθνές επίπεδο ποια αλλαγή θα επιφέρει; Οι “δημοκρατικές” δυτικές κυβερνήσεις θα διολισθήσουν στην απολυταρχία; Το κεφάλαιο θα ξεκινήσει ξαφνικά να στρέφει χρησιμοποιώντας όλους τους μηχανισμούς του τον κόσμο προς την νεοφιλελεύθερη ακροδεξιά; Τα ΜΜΕ ξαφνικά θα μετατραπούν σε πλήρως ελεγχόμενους μηχανισμούς εξουσιαστικής προπαγάνδας; Θα ενταθεί η καταστολή και θα καταπατηθούν δικαιώματα; Θα αυξηθούν οι δαπάνες για τα εξοπλιστικά και τη δημιουργία στρατών; Θα εφαρμοστεί αντιμεταναστευτική πολιτική που θα οδηγήσει σε επαναπροωθήσεις, κατασκευές στρατοπέδων συγκέντρωσης, κρατικές δολοφονίες και λιντσαρίσματα; Θα αναλάβει το υπουργείο μετανάστευσης κάποιος ακροδεξιότερος του Πλεύρη;
Εδώ και χρόνια ζούμε την κλιμάκωση ενός κοινωνικού και ταξικού πολέμου, γενοκτονίες, μαζικές δολοφονίες, άγρια καταστολή, περιστολή αυτονόητων δικαιωμάτων, διάλυση των εργασιακών σχέσεων, σκλαβοποίηση, διαρκής συσσώρευση πλούτου. Άτομα που επικροτούν και ηδονίζονται ή στέκουν αδιάφορα με τις δολοφονίες χιλιάδων, τους βομβαρδισμούς, τις φυλακίσεις, τους ξυλοδαρμούς και βάζουν στο ζύγι τις ανθρώπινες ζωές με φυλετικά και ταξικά κριτήρια, δεν θα καθορίσουν κανενός την ηθική πυξίδα και δεν θα επιβάλλουν κανένα αφήγημα υποτιθέμενης “ευαισθησίας”.
Λ.Θ.
