12 Χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τους φασίστες της Χ.Α.
Πέμπτη 18/9 στις 20:00, προβολή του ντοκιμαντέρ “Πένθος – Αυτοί που Μένουν Πίσω” (Σκηνοθεσία Μαρία Λούκα, Μυρτώ Πατσαλίδου)
Στο Πολύκεντρο στην Πτολεμαΐδα
Παύλος Φύσσας, Σαχζάτ Λουκμάν, Ζακ Κωστόπουλος και τόσοι άλλοι, θύματα του φασισμού, του ρατσισμού, της ομοφοβίας και του συστήματος που τους γεννά και τους εκτρέφει.
Στις 17 Ιανουαρίου 2013 δολοφονείται στα Πετραλώνα ο Πακιστανός μετανάστης εργάτης Σαχζάτ Λουκμάν από δύο μέλη της φασιστικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή (Χ.Α.).
Στη δίκη, σε δεύτερο βαθμό, σπάει η πρωτόδικη ποινή των ισοβίων σε κάθειρξη 21 ετών και 5 μηνών, χωρίς όμως σκόπιμα να αναγνωριστεί η σχέση των δύο δολοφόνων με τη Χ.Α.
Στις 18 Σεπτεμβρίου 2013, παρακρατικό τάγμα εφόδου της Χ.Α. πραγματοποιεί δολοφονική επίθεση στο Κερατσίνι, από την οποία πέφτει νεκρός ο αντιφασίστας Παύλος Φύσσας, μαχαιρωμένος στην καρδιά από τον χρυσαυγίτη Γ. Ρουπακιά.
Κατόπιν τεράστιων κοινωνικών κινητοποιήσεων, έρχεται η πρωτόδικη καταδίκη της Χ.Α. ως εγκληματική οργάνωση. Επίκειται η ολοκλήρωση της εκδίκασης της υπόθεσης σε δεύτερο βαθμό. Απο τα 28 καταδικασθέντα μέλη της Χ.Α., 21 έχουν αφεθεί ελεύθερα, συν τον αρχηγό της, πρόσφατα.
Στις 21 Σεπτεμβρίου 2018, δολοφονείται σε κοσμηματοπωλείο στο κέντρο της Αθήνας ο Ζακ Κωστόπουλος, ύστερα από λιντσάρισμα που δέχτηκε από ευυπόληπτους πολίτες και αστυνομικούς.
Στη δίκη, σε δεύτερο βαθμό, παραμένει η κατηγορία της θανατηφόρου σωματικής βλάβης και όχι της ανθρωποκτονίας, μειώνοντας έτσι τις ποινές των δύο κατηγορουμένων: σε 6 χρόνια κάθειρξης για τον πρώτο και 5 χρόνια κατ’ οίκον περιορισμό για τον δεύτερο.
Σήμερα κυριαρχεί η κοινή πεποίθηση ολόκληρου του λεγόμενου “δημοκρατικού τόξου” ότι, με την καταδίκη των φασιστών δολοφόνων του Φύσσα, Λουκμάν και των ευυπόληπτων νοικοκυραίων δολοφόνων του Κωστόπουλου, ότι ο φασισμός, ο ρατσισμός και η ομοφοβία ηττήθηκαν στις δικαστικές αίθουσες.
Τις ίδιες αίθουσες του συστήματος που τους γεννά και τους εκτρέφει, του συστήματος που τους ανασύρει και εργαλειοποιεί κάθε φορά που τους χρειάζεται, προκειμένου να αποπροσανατολίζει από την επιβολή νέων μέτρων οικονομικής εξαθλίωσης, στρέφοντας την κοινωνική οργή απέναντι σε ό,τι θεωρείται αδύναμο και σε ό,τι εξεγείρεται και αμφισβητεί την κανονικότητα της συστημικής βαρβαρότητας και ομοιομορφίας.
Γιατί ο φασισμός και όλες οι εκφράσεις του, όταν καταστούν νοοτροπία, δεν εξαφανίζονται με δικαστικές αποφάσεις και καταδίκες, καθώς οι απολήξεις του αφορούν και εκτείνονται:
– Στις επιθέσεις φασιστικών συμμοριών σε αντιφασίστες και χώρους κοινωνικού αγώνα.
– Στις επιθέσεις σε μέλη της κοινότητας ΛΟΑΤΚΙ.
– Στις επιθέσεις σε δομές φιλοξενίας ασυνόδευτων μεταναστών, ανήλικων – ορφανοτροφεία.
– Στα πογκρόμ σε πρόσφυγες και μετανάστες.
– Στα συλλαλητήρια εθνικιστικής υστερίας και θρησκευτικής μισαλλοδοξίας.
-Στην ευρύτερη αντιμεταναστευτική πολιτική που προωθείται σε ολόκληρη τη Δύση, μέσα από την ποινικοποίηση της μετανάστευσης, την άρνηση παροχής ασύλου, με τις απαγωγές και τις απελάσεις προσφύγων και μεταναστών, μέχρι τις φυλακίσεις τους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και τη δολοφονία τους κατά χιλιάδες στα χερσαία σύνορα και τα νερά της Μεσογείου.
-Στις κρατικές δολοφονίες μέσα σε αστυνομικά τμήματα, όσων το κράτος θεωρεί περισσευούμενους πληθυσμούς.
-Στην διαχρονική δικαστική και πολιτική συγκάλυψη κρατικών και εταιρειών εγκλημάτων, όπως τα Τέμπη, η Πύλος, το Μάτι, η Μάνδρα και τόσα άλλα.
-Στην συγκάλυψη βιαστών και κυκλωμάτων trafficking.
-Στις γυναικοκτονίες, απότοκο μιας βαθιά ριζωμένης πατριαρχικής, ιδιοκτησιακής και σεξιστικής αντίληψης για τη γυναίκα.
-Στην κλιμάκωση της αστυνομικής βίας και αυθαιρεσίας, την καταστολή των διαδηλώσεων και των απεργιών.
-Στην βίαιη φτωχοποίηση και αποκλεισμό της πλειοψηφίας της κοινωνίας από δημόσια αγαθά, όπως η υγεία, η παιδεία, η στέγη και η τροφή.
-Στην εκχώρηση από το κράτος όλων των δημοσίων αγαθών (δάση, νερά, αγροτική γη κ.ά.) προς λεηλασία από το ιδιωτικό κεφάλαιο, με ταυτόχρονη καταστροφή του περιβάλλοντος από αυτό.
Και φτάνουν μέχρι και την εξόφθαλμη, από μεριάς δυτικών κρατών και της χώρας μας, υποστήριξή τους στο Ισραήλ, , επιδιώκοντας να σωπάσουν τις αλληλέγγυες φωνές που καταδεικνύουν την γενοκτονία που λαμβάνει χώρα αυτή τη στιγμή στην Παλαιστίνη.
Η συνθήκη που διαμορφώνει τις προϋποθέσεις και οδηγεί στον γενικότερο κοινωνικό εκφασισμό δεν είναι μόνο η θεσμική νομιμοποίηση και κοινοβουλευτική εκπροσώπηση του, αλλά η διάχυση σ’ όλες τις κοινωνικές εκφράσεις του εθνικισμού, του σοβινισμού, της πατριαρχίας, του σεξισμού, του ρατσισμού, της ξενοφοβίας, της θρησκευτικής μισαλλοδοξίας, της απαξίωσης της ζωής των προσφύγων και μεταναστών, και κάθε διαφορετικού και εξεγειρόμενου κομματιού της κοινωνίας.
Η ενεργοποίηση του επίκτητου κοινωνικού αυτοματισμού, του μίσους της αγέλης απέναντι στον «ξένο» και στον διαφορετικό, καθώς και η υιοθέτηση, η αναπαραγωγή και μετατροπή σε νοοτροπία όλων των παραπάνω στερεοτύπων από το κοινωνικό σώμα, οδηγούν τελικά στον γενικευμένο έλεγχο και κατακερματισμό του σε χειραγωγήσιμες, άβουλες ατομικότητες, έτοιμες να αποδεχθούν ή να διαπράξουν, όπως ιστορικά έχουν κάνει, οποιοδήποτε έγκλημα στο όνομα ενός κράτους, ενός έθνους, μιας θρησκείας, ενός αρχηγού, μιας φυλετικής «καθαρότητας», μίας πατριαρχικής «παράδοσης».
Ο φασισμός, ως ένα ιδεολογικό παρακολούθημα κάθε μορφής εξουσίας και ως εργαλείο διαμόρφωσης συνειδήσεων, αντιλήψεων και πεποιθήσεων, πάντοτε οδηγούσε και εξυπηρετούσε στην επιβολή ενός οικονομικού και πολιτικού ολοκληρωτισμού, με σκοπό την διαιώνιση και διατήρηση της καταπίεσης, της εκμετάλλευσης και των ανισοτήτων, έχοντας πάντα ως δομικό στοιχείο τον ανορθολογισμό, τη βία, τον τρόμο και την καταστολή, οποιωνδήποτε στέκονται εμπόδιο στα συμφέροντα των οικονομικών και πολιτικών ολιγαρχιών.
Τους φασίστες τους αντιμετωπίζεις στο δρόμο.
Τον φασισμό δεν τον αφήνεις να γίνει νοοτροπία και να μολύνει συνειδήσεις.
Κίνηση Πολιτών Πτολεμαΐδας
