Επαναλαμβανόμενα περιστατικά ρατσιστικής βίας, λεκτικής και σωματικής, καταγγέλει εργαζόμενη σε ΜΚΟ, σε βάρος ανήλικων προσφύγων στη Θεσσαλονίκη. Παιδιά και έφηβοι έχοντας καταφέρει να επιβιώσουν από το γολγοθά της μετακίνησης, έχοντας αποκοπεί από συγγενείς και φίλους, κουβαλώντας τραυματικές εικόνες και εμπειρίες, αντιμετωπίζουν μία άκρως εχθρική και δολοφονική κρατική πολιτική η οποία σκοπίμως ενισχύει τα ακροδεξιά αντανακλαστικά μέρους της κοινωνίας, με αποδέκτες αυτής της βίας ακόμα και ανήλικους. Τα παιδιά μεταφέρουν τα βιώματά τους, τα οποία έχουν αυξηθεί και θέτουν σε κίνδυνο τη σωματική τους ακεραιότητα.
Η καταγγελία αφορά τρία συγκεκριμένα περιστατικά όπου ασκήθηκε σωματική βία από φασιστικές ομάδες – παρέες νεαρών αλλά και στοχοποίηση και λεκτική βία από οδηγό λεωφορείου που εκτελεί το δρομολόγιο προς το Ωραιόκαστρο. Παραθέτουμε αυτούσια τα περιστατικά όπως μας καταγγέλθηκαν από την εργαζόμενη:
«Αρχικά το πρώτο περιστατικό αφορά κάποια παιδιά τα οποία βρίσκονταν μέσα στο λεωφορείο 56 το οποίο εκτελεί το δρομολόγιο από το σταθμό των τρένων προς το Ωραιόκαστρο και πίσω, περνώντας και από την περιοχή του Παλαιοκάστρου. Το παιδί το συγκεκριμένο διαμένει στη δομή του Παλαιοκάστρου. Κατά τη διάρκεια που βρίσκονταν μέσα στο λεωφορείο δέχτηκαν λεκτική επίθεση από κάποια παιδιά, μια ομάδα νεαρών εφήβων Ελλήνων, η οποία συνεχίστηκε αφού τα παιδιά κατέβηκαν από το λεωφορείο και έγινε σωματική, επίθεση όπου ένα παιδί χτυπήθηκε στο μάτι με μπουνιά. Τα παιδιά επέστρεψαν στη δομή, έλαβε το παιδί ιατρική περίθαλψη σε πρώτη φάση και έληξε εκεί το περιστατικό, ωστόσο τον τελευταίο μήνα καθημερινά ακούμε να συμβαίνουν τέτοια πράγματα, να ανεβαίνουν τα παιδιά μέσα στο λεωφορείο και να δέχονται λεκτική επίθεση από συγκεκριμένη ομάδα εφήβων η οποία δραστηριοποιείται αρκετά ενεργά στην περιοχή του Ωραιοκάστρου, δεδομένου ότι υπάρχει οργανωμένη φασιστική νεολαία στο Ωραιόκαστρο.
Το επόμενο περιστατικό αφορά παιδιά από δομή του κέντρου της Θεσσαλονίκης τα οποία είχαν μία προγραμματισμένη αθλητική δραστηριότητα με παιδιά από τη δομή της ΑΡΣΙΣ στο Ωραιόκαστρο. Κατά την επιβίβασή τους στο λεωφορείο 56 ο οδηγός ζήτησε επιδεικτικά τα εισιτήρια από τα παιδιά, κατεβαίνοντας από τη θέση του για να ελέγξει ότι τα παιδιά θα έχουν επικυρώσει τα εισιτήρια τους. Τα παιδιά συνοδεύονταν από υπάλληλο της δομής ο οποίος προσπάθησε με κάθε τρόπο να τον διαβεβαιώσει πως είναι όλα καλά, τα παιδιά έχουν εισιτήρια, έχουν τις κάρτες τους, δεν υπάρχει λόγος για ένταση, ωστόσο εκείνος (ο οδηγός) δεν θέλησε να συνεργαστεί, άρχισε να ισχυρίζεται ότι έχει δεχθεί στο παρελθόν φραστικές επιθέσεις από παιδιά δομών, ότι του έχουν επιτεθεί ακόμα και με αιχμηρό αντικείμενο και μόνος του άρχισε να ισχυρίζεται ότι και εκείνη την ημέρα που έγινε αυτό το περιστατικό τα παιδιά του μίλησαν με άσχημο τρόπο ή ότι βίωσε κάποια μορφή βίας, πράγμα το οποίο δεν συνέβη, καθώς τα παιδιά δεν ήταν και μόνα τους, συνοδεύονταν άλλωστε. Στο σημείο βρέθηκαν και ο συντονιστής της δομής και ο δικηγόρος με σκοπό να υποστηρίξουν τη θέση των παιδιών, ωστόσο αυτό δεν κατέστη εφικτό, διότι κλήθηκε και η αστυνομία για να καταγράψει το περιστατικό από τον οδηγό, ο οποίος συνέχισε να ισχυρίζεται ότι του επιτέθηκε κάποιος. Ο οδηγός ανάγκασε τα παιδιά αλλά και τους υπόλοιπους επιβάτες να κατεβούν από το λεωφορείο, δεν εκτέλεσε δηλαδή το δρομολόγιο του και αφότου έγινε η καταγραφή του περιστατικού από την αστυνομία, οι ίδιοι οι αστυνομικοί πρότειναν στα παιδιά της δομής και στους υπαλλήλους να φύγουν γιατί ο οδηγός δεν θέλει να το συνεχίσει και το θέμα ας λήξει εδώ. Δημιουργήθηκε ωστόσο μία έκθεση από τους αστυνομικούς η οποία ακόμα δεν γνωρίζουμε τι περιέχει.
Το επόμενο και πιο βίαιο περιστατικό σημειώθηκε την προηγούμενη Παρασκευή το βράδυ, όπου 4 παιδιά από τη δομή του Ωραιοκάστρου πήγαν να παρακολουθήσουν τυχαία σε ένα κοντινό γήπεδο εκεί στη δομή, μία εκδήλωση, που πιθανότατα να μην γνώριζαν τι εκδήλωση είναι, ακούσανε μουσική, πήγανε και ενώ κάθονταν στην άκρη, δεν είχαν δηλαδή μπλεχτεί με τον κόσμο που παρακολουθούσε την εκδήλωση και είχε πάει γι’αυτό. Τους επιτέθηκαν γύρω στα 40 άτομα, ο ένας κατέληξε με σπασμένη μύτη, ο άλλος του σπάσανε ένα μπουκάλι στο κεφάλι, ο άλλος έχει ράμματα στα χείλη του, ο τέταρτος και πιο μικρός σε ηλικία, πιο κοντά στην παιδική ηλικία, ευτυχώς διέφυγε της επίθεσης, ωστόσο όλα τα παιδιά πήγαν στο νοσοκομείο και βρίσκονται σε σύγχυση και ένταση ακόμα και σήμερα».
Αρκετά σημαντικό είναι να γίνει κατανοητό ότι οι λεκτικές επιθέσεις και το αίσθημα εχθρικότητας που δέχονται αυτά τα παιδιά είναι ένα σύνηθες φαινόμενο, ειδικά σε ορισμένες περιοχές όπου τα περιστατικά ρατσιστικής βίας και τραμπουκισμού είναι αρκετά μέσα στο χρόνο, η κλιμάκωση των επιθέσεων σε πιο οργανωμένο επίπεδο σχετίζεται με ομάδες – παρέες νεαρών – ανήλικων, οι οποίοι δεν διστάζουν να ασκήσουν σωματική βία.
