Στις 21/9/2024, οι μπάτσοι δολοφόνησαν τον Μοχάμεντ Καμράν Ασίκ στο ΑΤ Αγίου Παντελεήμονα, μετά από μέρες ξυλοδαρμών και βασανιστηρίων σε τουλάχιστον 5 διαφορετικά ΑΤ σε όλη την Αθήνα. Κατά τη διάρκεια όλων αυτών των μεταγωγών, η οικογένεια και οι φίλοι του δεν μπορούσαν να τον βρουν, με την ΕΛΑΣ να τους λέει ψέματα, αρνούμενη την κράτησή του. Τελικά μέρες μετά, τους ανακοίνωσαν πως είχε πεθάνει και ήρθαν αντιμέτωποι με το άγρια χτυπημένο σώμα του.
Πριν από 6 χρόνια την ίδια ημέρα, στον πεζόδρομο της Γλάδστωνος δολοφονείται η Ζάκι. Δολοφονημένη βίαια από αφεντικά και μπάτσους, διασυρόμενη στα ΜΜΕ ως τοξικοεξαρτημένη ληστής, με τους δολοφόνους της να 
παρουσιάζονται ως θύματα των ατόμων του περιθωρίου, φιλήσυχοι πολίτες. Τον ίδιο Σεπτέμβρη λίγες μέρες αργότερα ο Μία Χαριζούλ βρίσκεται νεκρός στο διαβόητο ΑΤ Ομονοίας, συγκαταλεγόμενος στη μακρά λίστα ατόμων που δολοφονήθηκαν από την αστυνομία. Γρηγορόπουλος, Καλτεζάς, Μάγγος, Μανιουδάκης, Φραγκούλης,Μιχαλόπουλος, Σαμπάνης και όλους/ες/α αυτα που δεν θα μάθουμε ποτέ τα ονόματά τους. Η αστυνομία λαμβάνοντας από το κράτος λευκή επιταγή, καταστέλλει, δολοφονεί προκειμένου ο κόσμος του ρατσισμού,της εκμετάλλευσης και καταπίεσης να συνεχίσει να αναπαράγεται.
Δεν ξεχνάμε τον Μοχάμεντ Καμράν. Καθώς κατεβαίνουμε στους δρόμους με θυμό και κρατώντας ζωντανή τη μνήμη του, αντιστεκόμαστε σε αυτό το ρατσιστικό, σεξιστικό και ομοφοβικό σύστημα, συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε στις γειτονιές μας χέρι-χέρι, μέχρι την ολική καταστροφή του.
ΜΟΧΑΜΕΝΤ ΚΑΜΡΑΝ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ, ΜΙΣΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΠΑΤΣΟΥΣ ΤΗΣ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ
ΚΑΜΙΑ ΣΥΓΚΑΛΥΨΗ. ΚΑΜΙΑ ΚΡΑΤΙΚΗ-ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗ-ΟΜΟΦΟΒΙΚΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΝΑ ΜΗ ΜΕΙΝΕΙ ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΗ
Ανοιχτή συνέλευση για την κρατική-ρατσιστική δολοφονία του Μοχάμεντ Καμράν
από ανοιχτή συνέλευση για την κρατική δολοφονία του Κώστα Μανιουδάκη | Αθήνα
Δεν είναι ατυχήματα. Δεν είναι λάθη. Είναι κρατικές δολοφονίες. Και θα μας βρίσκουν μπροστά τους κάθε φορά.
https://anoixti4kmanioudakis.noblogs.org/post…
Στις 21 Σεπτεμβρίου 2024 ο Μοχάμεντ Καμράν δηλώνεται νεκρός στο διαβόητο κολαστήριο του Α.Τ Αγίου Παντελεήμονα, όντας για μια ολόκληρη εβδομάδα αγνοούμενος. Σε αυτή την εβδομάδα που η οικογένεια του προσπαθεί να τον εντοπίσει, ο Μοχάμεντ μεταφέρεται σε 5 διαφορετικά AT, δεν του επιτρέπεται η επικοινωνία με κανέναν, βασανίζεται και ξυλοκοπείται μέχρι θανάτου.
Η δολοφονία του Καμράν δεν είναι ένα μεμονωμένο περιστατικό ρατσιστικών κίνητρων. Ο Μοχάμεντ ήταν 38 χρονών μετανάστης εργάτης πακιστανικής καταγωγής και δούλευε σαν διανομέας. Αυτός, όπως και χιλιάδες άνθρωποι που έχουν εξωθηθεί στην μετανάστευση, βίωνε καθημερινά τον ρατσισμό του ελληνικού κράτους και της κοινωνίας, από τα μεροκάματα που παραπέμπουν σε καθεστώς δουλείας μέχρι τους εκβιασμούς για την χορήγηση εγγράφων, από τις φυλακίσεις/ξυλοδαρμούς και τα push-backs ως τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και τις δολοφονίες στα χερσαία και θαλάσσια σύνορα. Μια βδομάδα μετά, η Ελληνική Αστυνομία δολοφονεί στο ΑΤ Ομόνοιας και τον 29χρονο Μία Χαριζούλ από το Μπαγκλαντές.
Η μεγαλύτερη εγκληματική οργάνωση στον ελλαδικό χώρο, υπό την αποσιώπηση των γεγονότων από τα ΜΜΕ αλλά και υπό την κάλυψη του κράτους, έχει την πλήρη άδεια να εκβιάζει, να βασανίζει, να βιάζει και να σκοτώνει.
Όταν το κράτος δεν δολοφονεί άμεσα, δηλαδή δια μέσου του ένοπλου στρατού της, δολοφονεί έμμεσα, δια μέσου όλων των τιμητών των «ιερών» και των «όσιων» της κοινωνίας τους.
Στις 21 Σεπτεμβρίου 2018 στον πεζόδρομο της Γλάδστωνος δολοφονείται η Ζάκι. Λιντσαρίστηκε, χτυπήθηκε βίαια και δολοφονήθηκε από αφεντικά και μπάτσους και ύστερα ήρθε η σειρά των ΜΜΕ να κάνουν την δουλειά τους. Το κράτος απαξιώνει τα θύματα που δολοφονεί, παρουσιάζοντας τα, με εργαλείο τα ΜΜΕ, στην κοινωνία ως κακούργους/παράνομους/σεσημασμένους. Τα ΜΜΕ, ως ιδεολογικός μηχανισμός του κράτους, επιτελούν τον ρόλο τους άψογα: δεν μεταδίδουν απλώς τα γεγονότα, τα οργανώνουν. Κατασκευάζουν τους «αθώους» και τους «ένοχους» νεκρούς. Αυτός είναι ο πραγματικός ρατσισμός του κράτους και των Μέσων: Η ιεράρχηση της ζωής και του θανάτου. Η πένθιμη επιλεκτικότητα της εξουσίας. Η πραγματικότητα όμως είναι μια. Δεν είναι «νοικοκύρηδες», είναι δολοφόνοι, ρατσιστές, φασίστες, σεξιστές, μισογύνηδες, άπληστοι, θολωμένοι από λεφτά και εξουσία και η δολοφονία της Ζάκι είναι η απόδειξη ότι ο μέσος μικροαστός, δεν θα διστάσει να λιντσάρει μέχρι θανάτου, κάποιον που θα τον αντιληφθεί ως απειλή απέναντι σε όλα αυτά τα «ιερά» και προπάντων απέναντι στην ιδιοκτησία του.
Οι Σαμπάνης, Φραγκούλης, Μιχαλόπουλος, Ζάκι, Μάγγος, Mανιουδάκης, Καμράν, Χαριζούλ είναι οι πιο πρόσφατες υποθέσεις που προστέθηκαν στην λίστα των δολοφονιών από μπάτσους ενώ δεν μπορούμε να υπολογίσουμε και τις υποθέσεις αυτές που δεν δημοσιοποιήθηκαν ποτέ ή επικράτησε το αφήγημα των μπάτσων για «παθολογικά αίτια», «αυτοκτονίες» «ατυχήματα κατά την προσπάθεια αποδράσεων»…
Όπως και στην περίπτωση της δολοφονίας του Κώστα Μανιουδάκη από τους μπάτσους των ΤΑΕ Σούδας Λιανιδάκη, Τσιχλάκη, Μόσχου, Γεωργιάδη, έτσι και σε αυτές τις δολοφονίες, ποντάρουν στην λήθη.
Εμείς απ’ την άλλη παλεύουμε για την μνήμη την οποία την αντιλαμβανόμαστε ως πράξη αντίστασης. Χρειάζεται να αρθρώσουμε λόγο, να πάρουμε θέση, να υπερασπιστούμε την ζωή, να παλέψουμε για την αξιοπρέπεια και την ελευθερία.
Μέχρι να δικαιωθεί και ο τελευταίος νεκρός.
Δεν είναι ατυχήματα. Δεν είναι λάθη. Είναι κρατικές δολοφονίες.
Και θα μας βρίσκουν μπροστά τους κάθε φορά.
ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΕ ΟΛΑ ΟΣΑ ΕΧΘΡΕΥΕΤΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ
ΕΡΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΤΑ ΠΑΝΩ ΣΑΣ
ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΑ ΚΑΛΕΣΜΑΤΑ:
ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 21/09 ΣΤΙΣ 17:00 ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΓ. ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΟΧΑΜΕΝΤ ΚΑΜΡΑΝ
ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΜΕΡΑ ΣΤΙΣ 19:00 ΣΤΗΝ ΓΛΑΔΣΤΩΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΑΚΙ
Κάλεσμα στήριξης της πορείας μνήμης για τον Μοχάμεντ Καμράν
Πλατεία Αγίου Παντελεήμονα, Κυριακή 21 Σεπτεμβρίου στις 17.00
Στις 21/9 του 2024, ο Πακιστανός εργάτης Μοχάμεντ Καμράν Ασίκ βασανίζεται και δολοφονείται στο Αστυνομικό τμήμα του Άγιου Παντελεήμονα από τους ένστολους δολοφόνους που στελεχώνουν ένα από τα πιο διαβόητα και ποτισμένα με τον ιδρώτα και το αίμα των βασανισμένων, κολαστήρια της Αθήνας. Η δολοφονία του Μοχάμεντ είναι αποτέλεσμα της κατασταλτικής στρατηγικής του κράτους εναντίον των εκμεταλλευομένων και καταπιεσμένων και ειδικά του πλέον υποτιμημένου τμήματος της πολυεθνικής εργατικής τάξης. Μια στρατηγική που παραμένει σταθερή ανεξαρτήτου κυβέρνησης και που οξύνεται από την ΝΔ στην περίοδο που διανύουμε. Η βαρβαρότητα που φανερώθηκε μέσα από τις φωτογραφίες που δημοσιοποιήθηκαν με το κακοποιημένο σώμα του Μοχάμεντ δεν αποτελεί είδηση αλλά καθεστώς. Και αυτό γιατί σε μια πολιτική συγκυρία που ο καπιταλισμός δεν έχει τίποτα να προσφέρει και να υποσχεθεί, οπού ολοένα και περισσότεροι/ες θα υποτιμούνται, θα περιθωριοποιούνται, θα σακατεύονται, το κακοποιημένο σώμα του Μοχάμεντ αποτελεί τρόπαιο στα χέρια μπάτσων και φασιστών.
Στο κέντρο της πόλης, η περιοχή του Άγιου Παντελεήμονα αποτελεί διαχρονικά ίσως την πιο ευκρινή αποτύπωση της οργανικής σύμπλευσης των φασιστικών ταγμάτων εφόδου, της μαφίας, της αστυνομίας και των “επιτροπών κατοίκων” που ως συγκοινωνούντα δοχεία επιχείρησαν να ισοπεδώσουν μια πολυεθνική γειτονιά με αγωνιστικά ριζώματα και αντιφασιστικά σημεία αναφοράς. Το πολυεθνικό προλεταριάτο βρίσκεται καταδικασμένο να επιβιώνει με μισθούς πείνας και σε συνθήκες αδήλωτης εργασίας, στις πιάτσες των τοξικοεξαρτημένων, στα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών και προσφύγων, στις φυλακές και τα κρατητήρια των αστυνομικών τμημάτων, στα χαρτόκουτα των αστέγων, στα ψυχιατρεία . Μέσα σε αυτό το καθεστώς δολοφονήθηκε ο Μοχάμεντ. Στο καθεστώς των καπιταλιστικών ανισοτήτων, της φτώχειας, του πολέμου και της αστυνομικής βίας.
Οι δολοφονίες στα αστυνομικά τμήματα, οι τυχαίες “εκπυρσοκροτήσεις”, οι βίαιες επαναπροωθήσεις, τα πογκρόμ και τα λιντσαρίσματα αποτελούν την άλλη όψη των βομβαρδισμών, των χειρουργείων χωρίς αναισθητικό, των εποικισμών, του αργού θανάτου κάτω από τα συντρίμμια. Η πολεμική εμπλοκή του ελληνικού κράτους στην εξολόθρευση του Παλαιστινιακού και των αραβικων λαών προϋποθέτει τη σφυρηλάτηση της “εθνικής ενότητας” και υπεροχής πάνω στο μουσουλμανικό προλεταριάτο που τα σημάδια στο σώμα του αποτυπώνουν ανεξίτηλα τη βαρβαρότητα των πολέμων και της γενοκτονίας.
Ταυτόχρονα, τα κρατικά αντίποινα ξεσπάνε σε όσους και όσες επιχείρησαν να σηκώσουν ανάστημα στη συνθήκη αυτή, επιτιθέμενοι στο αστυνομικοφασιστικό σύμπλεγμα εξουσίας. Σε όσους και όσες συγκρούστηκαν με το φασιστικό τέρας αμφισβητώντας το κρατικό μονοπώλιο στην βία, υπερασπιζόμενες μέσω της αντιφασιστικής δράσης τις πανανθρώπινες αξίες της διεθνιστικής και ταξικής αλληλεγγύης μεταξύ των καταπιεσμένων. Σε όσους και όσες συνεχίζουν να πολεμάνε το σύστημα του κοινωνικού εκφασισμού, του πολέμου και των κοινωνικών ανισοτήτων, κυματίζοντας τις μαύρες και τις κόκκινες σημαίες του αγώνα για τον Μοχάμεντ,τον Χαριζούλ,τον Φραγκούλη, τον Σαμπάνη τον Λουκμάν, τον Ζιφλέ, τον Μανάν, τον Ελσαλάμ, τον Παύλο, τη Ζάκι . Για τους νεκρούς της τάξης μας, που τα ονόματά τους θα αποτελούνε οδηγό στον αγώνα για την κοινωνική επανάσταση.
Μοχάμεντ Καμράν ένας από μας
Η Ζάκι ζει τσακίστε τους ναζί
Δεν ξεχνάμε, δε συγχωρούμε
Αγώνας ενάντια σε κράτος, κεφάλαιο και φασισμό
Λευτεριά στην Παλαιστίνη
Αλληλεγγύη σε πρόσφυγες και μετανάστριες
Αντιφασίστες/Αντιφασίστριες από το κέντρο και τις γειτονιές της Αθήνας και του Πειραιά
