Οργανώσεις, συλλογικότητες, ομάδες, πρωτοβουλίες καταγγέλουν το όργιο καταστολής και τις συντονισμένες επιθέσεις στο δημόσιο πανεπιστήμιο μέσα από το κυβερνητικό – κρατικό αφήγημα περί ανομίας, εγκληματικών στοιχείων και ησυχίας, τάξης και ασφάλειας.
Διαρκής Αγώνας για την Ταξική Απελευθέρωση (Φοιτητικός Τομέας)
Την Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου γίναμε μάρτυρες ακόμη μίας ωμής και βίαιης κατασταλτικής φιέστας του αστικού κράτους στο Πολυτεχνείο του ΑΠΘ. Από νωρίς το απόγευμα, μπάτσοι όλων των ειδών, σε μια επίδειξη κρατικής τρομοκράτησης και καταστολής, είχαν αποκλείσει τον χώρο, επιχειρώντας να εμποδίσουν την προσέλευση κόσμου σε συναυλία οικονομικής ενίσχυσης πολιτικών κρατουμένων. Λίγες ώρες αργότερα, οι μπάτσοι εισέβαλαν βίαια στο Πολυτεχνείο, πετώντας χειροβομβίδες κρότου-λάμψης και εκτεταμένα χημικά σε κλειστό χώρο, πνίγοντας το φουαγιέ στα δακρυγόνα και εγκλωβίζοντας εκατοντάδες ανθρώπους. Το αποτέλεσμα αυτής της κατασταλτικής επιχείρησης ήταν πάνω από 300 προσαγωγές –συγκεκριμένα 309 άτομα– πρακτικά όλων όσων βρίσκονταν στον χώρο, καθώς και τουλάχιστον μία τραυματίας που μεταφέρθηκε στο Ιπποκράτειο.
Την επόμενη μέρα, οι Πρυτανικές Αρχές, σε πλήρη σύμπλευση με τις επιδιώξεις του αστικού κράτους, έσπευσαν να μιλήσουν για «εξτρεμιστικά στοιχεία» και «ομοϊδεάτες», στοχοποιώντας ευθέως το ανταγωνιστικό κίνημα, χωρίς καμία αναφορά στη δολοφονική επέμβαση της αστυνομίας. Σε νέα τους ανακοίνωση, μάλιστα, έφτασαν στο σημείο να δηλώσουν ότι θα «διερευνήσουν τη συμμετοχή φοιτητών στα επεισόδια», κλείνοντας το μάτι στην εφαρμογή για πειθαρχικές διώξεις, ενώ ταυτόχρονα επανέφεραν τη συζήτηση για «ελεγχόμενη πρόσβαση» στα πανεπιστήμια. Είναι ξεκάθαρο πως το συγκεκριμένο περιστατικό αξιοποιείται για να νομιμοποιηθούν και να επιβληθούν πιο επιθετικά τα μέτρα των πειθαρχικών, των καμερών και συνολικά της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, με τους μπάτσους να παίζουν τον ρόλο του μαντρόσκυλου.
Η αυταρχική θωράκιση των πανεπιστημίων δεν έρχεται για την αντιμετώπιση δήθεν παρανομιών εντός τους, αλλά είναι κομμάτι μιας συνολικής στρατηγικής της αστικής τάξης και των κυβερνήσεων της για να πετύχουν την εμπορευματοποίηση των πανεπιστημίων. Έχουμε δει άλλωστε την στάση των μπάτσων απέναντι σε ναρκεμπορους που σουλατσάρουν στα πανεπιστήμια, σε γυναικοκτονους και εργολάβους που αφήνουν στην τύχη τους τις υποδομές των πανεπιστημίων. Η υποχρηματοδότηση, η υποστελέχωση και τελικά η εμπορευματοποίηση της παιδείας συνοδεύονται από αποξένωση, περιθωριοποίηση και καταστολή. Δεν περιμένουμε να μας σώσουν αυτοί που δημιούργησαν το πρόβλημα, αντίθετα είναι απέναντι μας.
Η πολιτισμική και πολιτική αποστείρωση των ΑΕΙ, οι απαγορεύσεις εκδηλώσεων, τα lockout, οι εκκενώσεις πολιτικών και πολιτιστικών χώρων και οι επανειλημμένες παραβιάσεις του ασύλου με τη βία έρχονται για να περιφρουρήσουν την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και τη μετατροπή της παιδείας σε πεδίο κερδοφορίας. Κυβερνήσεις και πρυτανικές αρχές, με τη συνδρομή των ενστόλων δολοφόνων, επιχειρούν να επιβάλουν ένα πανεπιστήμιο για λίγους, αποστειρωμένο, χωρίς πολιτισμό, χωρίς συλλογικές διαδικασίες και, κυρίως, χωρίς πολιτικοποίηση και συνδικαλιστική δράση. Η ένταση της καταστολής σε όλα τα κοινωνικά πεδία λειτουργεί ως εργαλείο για να τρομοκρατηθεί ο λαός, να χτυπηθούν οι αγωνιστές και οι αγωνίστριες, τα κινήματα και οι οργανώσεις τους, όσοι και όσες αντιστέκονται στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές που τσακίζουν τις ζωές και τα δικαιώματα των φοιτητριών και των εργαζόμενων.
Απέναντι σε αυτή την επίθεση δηλώνουμε ξεκάθαρα ότι δεν τρομοκρατούμαστε! Υπερασπιζόμαστε το πανεπιστημιακό άσυλο, το δικαίωμα στην πολιτική και πολιτιστική έκφραση και αγωνιζόμαστε για δημόσια, δωρεάν και ποιοτική παιδεία. Τα πανεπιστήμια πρέπει να παραμείνουν χώροι κοινωνικοποίησης, δημιουργίας, αγώνα και πολιτικοποίησης, ανοιχτοί στην κοινωνία και όχι στα συμφέροντα πάσης φύσεως επιχειρήσεων, της κρατικής καταστολής και της πολεμικής προετοιμασίας. Σήμερα, είναι πιο αναγκαίο από ποτέ να ανασυνταχθεί το φοιτητικό κίνημα, να ζωντανέψουν πραγματικά οι δομές του και οι φοιτητικοί σύλλογοι από τα κάτω, να μαζικοποιηθεί και να λάβει αντικαπιταλιστικό προσανατολισμό. Γιατί τώρα εξαπολύεται πιο έντονα από ποτέ η επίθεση στη δυνατότητα των νέων να έχουν πρόσβαση στη δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση, να μπορούν να σπουδάσουν, να πολιτικοποιηθούν, να ριζοσπαστικοποιηθούν και να διεκδικήσουν το παρόν και το μέλλον τους.
ΑΣΥΛΟ ΑΓΩΝΩΝ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΩΝ – ΟΧΙ ΤΩΝ ΠΡΥΤΑΝΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ
ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΛΑΪΚΗ ΑΥΤΟΑΜΥΝΑ
Οργάνωση Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας – Σοσιαλιστική Σπουδαστική Πάλη
Τα ξημερώματα της 7ης Φεβρουαρίου, κατά τη διάρκεια live που πραγματοποιούταν στο Πολυτεχνείο του ΑΠΘ, η ΕΛΑΣ προχώρησε σε μια πρωτοφανή επιχείρηση καταστολής. Αφού πρώτα περικύκλωσε το κτήριο, εισέβαλε στον χώρο, χτυπώντας όποιον βρήκαν μπροστά τους. Κυνήγησαν και χτύπησαν τους φοιτητές, εγκλώβισαν αρκετούς μέσα στο κτήριο, κάνοντας εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων και χειροβομβίδων κρότου λάμψης ακόμη και σε κλειστό χώρο, με αποτέλεσμα αρκετοί να βρίσκονται λιπόθυμοι κατά την προσαγωγή τους. Οι προσαγωγές ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο, φτάνοντας τις 309! Αποτελούν μια επίδειξη κρατικής βίας που θύμισε Χούντα, ενδεικτική της ταξικής λύσσας της κυβέρνησης απέναντι στη νεολαία.
Η γαλάζια πρυτανεία του ΑΠΘ, όχι μόνο δεν καταδίκασε την εισβολή, αλλά ακολούθησε πιστά τις προσταγές του καθεστώτος Μητσοτάκη. Με την ανακοίνωση-πρόκληση «Ποιοι σπιλώνουν το Δημόσιο Πανεπιστήμιο;» χαρακτήρισε τους προσαχθέντες «παρείσακτους» και πρότεινε την άμεση ενεργοποίηση της ελεγχόμενης πρόσβασης στο ΑΠΘ, ζητώντας πρακτικά την εφαρμογή του ν. Ζαχαράκη για τα πειθαρχικά. Καμία αναφορά στις 309 προσαγωγές, στα χημικά και στη βία των ΜΑΤ. Αντίθετα, πλήρης ευθυγράμμιση με το δόγμα «Νόμος και Τάξη» και στήριξη της ελεγχόμενης εισόδου και του περιορισμού των συλλογικών διαδικασιών.
Αυτή η χουντικής έμπνευσης ανακοίνωση, επιβεβαιώνει ότι κυβέρνηση και η πρυτανεία έψαχναν την παραμικρή αφορμή για να κάνουν ένα ακόμη βήμα προς την ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης και την άγρια καταστολή της νεολαίας. Στο πανεπιστήμιο που ονειρεύεται η κυβέρνηση και η αστική ελίτ, το οποίο λειτουργεί με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, δεν έχουν θέση οι φοιτητικοί σύλλογοι, οι παρατάξεις και κάθε μορφή συλλογικής διεκδίκησης. Οι συνεχείς εισβολές της αστυνομίας στα ΑΕΙ, οι εκκενώσεις στεκιών και οι πειθαρχικές διώξεις αποτελούν μία άγρια καταστολή της νεολαίας, μέσω της οποίας θέλουν να επιβάλλουν το τέλος της Μεταπολίτευσης στην εκπαίδευση. Οι σχολές μετατρέπονται από χώρους πολιτικοποίησης και οργάνωσης της νεολαίας σε «φυλακές υψίστης ασφαλείας», αφαιρώντας έτσι από τους φοιτητές τα βασικά εργαλεία απέναντι στη σφοδρή επίθεση που δεχόμαστε. Παράλληλα, η κυβέρνηση επιδιώκει να στιγματίσει κάθε αγωνιζόμενο φοιτητή ως «εγκληματία», «παράνομο» ή «ασύμβατο μόσχευμα», ποινικοποιώντας κάθε συλλογική δράση και στερώντας στην πράξη το δικαίωμα στη μόρφωση μέσω των διαγραφών.
Οι 309 προσαγωγές συνιστούν τομή και ποιοτική κλιμάκωση της καταστολής, ένα σαφές δείγμα του τι πρόκειται να ακολουθήσει. Θέλουν να τσακίσουν κάθε μορφή αντίστασης και κάθε χώρο, για να ξεδοντιάσουν τη νεολαία από κάθε δικαίωμα, ελευθερία και συλλογική διεκδίκηση. Η κυβέρνηση, ακολουθώντας το δόγμα Τραμπ, στην όξυνση του αυταρχισμού και του ταξικού πολέμου, επιχειρεί να τσακίσει εργαζόμενους και νεολαία, προετοιμάζοντας το έδαφος για μια μεγαλύτερη συμμετοχή της χώρας στα πολεμικά σχέδια των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ.
Με το όργιο καταστολής στο ΑΠΘ μας κήρυξαν τον πόλεμο. Η υπεράσπιση των δικαιωμάτων και των ελευθεριών μας μέσα στις σχολές αποτελεί υποχρέωση για κάθε φοιτητή. Να οργανώσουμε έναν αγώνα διαρκείας συγκροτώντας εστίες αγώνα στις σχολές ενάντια σε πειθαρχικά, διαγραφές και ιδιωτικά. Να ενώσουμε τον αγώνα μας με τους εργαζόμενους, μαθητές, αγρότες για να συγκρουστούμε με την εγκληματική κυβέρνηση Μητσοτάκη. Πρέπει να οργανωθούμε για να υπερασπιστούμε την δημόσια δωρεάν εκπαίδευση και να ανατρέψουμε την ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΩΝ.
- Κάτω τα χέρια από το άσυλο – ΕΞΩ ΜΑΤ και μέτρα «ασφαλείας» (Τουρνικέ, Κάμερες κ.ά.) από τις σχολές!
- Λεφτά για Παιδεία και Υγεία – Όχι για τον Πόλεμο και την Αστυνομία.
- Μαχητική υπεράσπιση των δημοκρατικών μας δικαιωμάτων – Στον δρόμο σπάμε την τρομοκρατία!
- Κάτω η κυβέρνηση των ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΩΝ και των ΣΚΑΝΔΑΛΩΝ
https://www.okde.gr/archives/25378
Πανελλαδικό Σωματείο Εργαζόμενων στην Έρευνα και την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση
Τις τελευταίες μέρες γινόμαστε ξανά μάρτυρες στην απόπειρα κράτους, αστυνομίας, μίντια και Πρυτανικών Αρχών να αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη, με σκοπό να μετατρέψουν το πανεπιστήμιο σε πολιτικά/πολιτισμικά αποστειρωμένη, αυταρχική, απρόσωπη και φρουρούμενη μηχανή παραγωγής κέρδους.
Αφορμή, αυτή την φορά, αποτέλεσαν τα γεγονότα που εκτυλίχθηκαν το βράδυ της Παρασκευής 06/02/2025, μετά απο live που πραγματοποιήθηκε στον χώρο του Πολυτεχνείου του ΑΠΘ. Αστυνομικές δυνάμεις διαφόρων ειδών και αριθμών βρίσκοταν απο νωρίς το απόγευμα της ίδιας μέρας εντός και πέριξ του Πανεπιστημίου, παρακολουθώντας και μη επεμβαίνοντας στην προετοιμασία για την διεξαγωγή του “πάρτι”. Ύστερα, μετά το πέρας της συναυλίας και πολύ αργότερα απο τις συγκρούσεις που πραγματοποιήθηκαν, η ΕΛ.ΑΣ. απέκλεισε το κτίριο, παγιδεύοντας εντός του πάνω απο 300 άτομα. Στην ασφυκτική και επικίνδυνη, αυτή, συνθήκη εισέβαλαν στο φουαγιέ του Πολυτεχνείου, “προχώρησαν σε αναγκαία χρήση ενδεδειγμένων μέσων και τακτικών” (ανακοίνωση του Γ.Ε.Δ. Θεσσαλονίκης) και “ενεπλάκησαν με επαγγελματισμό και ψυχραιμία” (ανακοίνωση Ένωσης Αξιωματικών Ελληνικής Αστυνομίας Κεντρικής Μακεδονίας). Στην πραγματικότητα, επιτέθηκαν σε μεγάλο αριθμό ατόμων, χρησιμοποιώντας χημικά όπλα όπως ασφυξιογόνα και δακρυγόνα σε κλειστό χώρο (αποδεδειγμένα δολοφονική πρακτική, ειδικά για πάσχοντες απο χρόνια αναπνευστικά νοσήματα), κυριολεκτικά βασανίζοντας, βρίζοντας και χτυπώντας κατά βούληση όποια βρισκόταν στο διάβα τους, τραυματίζοντας τόσο ψυχικά όσο και σωματικά τα 300 άτομα που εγκλωβίστηκαν εκεί. Ως αποτέλεσμα, ένα άτομο μεταφέρθηκε στο Ιπποκράτειο και πραγματοποιήθηκαν 313 προσαγωγές που κρατήθηκαν στην ΓΑΔΘ μέχρι νωρίς το μεσημέρι της επομένης (07/02), καθώς δεν κατάφεραν να τους αποδώσουν κατηγορίες.
Στην προσπάθεια συγκάληψης του οργίου αστυνομικής βίας και αυθαιρεσίας, τα γεγονότα ακολουθήθηκαν απο ένα μιντιακό σόου μεταξύ του Υπουργείου Παιδείας και των Πρυτανικών Αρχών του ΑΠΘ. Ειδικότερα, το πρώτο πέταξε δημόσια το μπαλάκι της ευθύνης στο δεύτερο. Έπειτα, το ΑΠΘ εξέδωσε ανακοινώσεις, γραμμένες με τρόπο που προσομοιάζει περισσότερο σε γραφείο τύπου πολιτικού κόμματος παρά σε πανεπιστημιακό ίδρυμα, αναζητώντας επίσης τους έχοντες ευθύνη, κάνοντας λόγο για “εξτρεμιστικά στοιχεία” και “μια θλιβερή, ασήμαντη μειοψηφία δήθεν υπερασπιστών της ελευθερίας” και απειλώντας για περαιτέρω αντικοινωνικοποίηση και περιορισμό της πρόσβασης “παρείσακτων” σε ένα δημόσιο και ανοικτό πανεπιστήμιο.
Τις επαίσχυντες ανακοινώσεις, δεν μπορούμε να τις δούμε αποκομμένες από τις συνθήκες που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε καθημερινά οι εργαζόμενες στα Πανεπιστήμια. Αν οι Πρυτανικές αρχές και το Υπουργείο ενδιαφέρονται για την ασφάλεια των εργαζομένων και των φοιτητριών, να φροντίσουν να μην πέφτουν ασανσέρ στις φοιτητικές εστίες, να μην εγκλωβίζονται άτομα σε ασανσέρ όταν ξεσπάει φωτιά σε εργαστήριο του Βιολογικού, να μην καθιστούν απροσπέλαστο το Πανεπιστήμιο για τα άτομα με κινητικά ζητήματα, να ασφαλίζουν τις εργαζόμενες τους, να εφαρμόζουν κανόνες υγιεινής και ασφαλείας στα εργαστήρια και να μην αφήνουν να”βρέχει” και να αναπτύσσεται μούχλα μέσα τις αίθουσες. Συγκεκριμένα για το ΑΠΘ έχουμε λάβει πολλαπλές καταγγελίες για εγκλωβισμό ανθρώπων εντός των χώρων εργασίας τους από όταν άρχισε να εφαρμόζεται η τακτική των κλειδωμάτων και του αποκλεισμού των χωρών του campus.
Δεν έχουμε αυταπάτες, το δημόσιο πανεπιστήμιο δεν το πλήττουν όπως λένε οι πρυτανικές αρχές ούτε οι φοιτητές που κάνουν καταλήψεις ούτε οι “εξωπανεπιστημιακοί που κάνουν επεισόδια”. Το δημόσιο πανεπιστήμιο το πλήττει η χρονιά υποχρηματοδότηση, η (αντισυνταγματική) ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων, η τακτική εισβολή αστυνομικών δυνάμεων με επαναλαμβανόμενες, επικίνδυνες για τη ζωή πρακτικές (βασανισμούς και τραυματισμούς φοιτητριών, ρήψη χημικών σε κλειστούς χώρους).
Το δημόσιο πανεπιστήμιο πλήττεται από λογικές που θέλουν την έρευνα να κατευθύνεται από τα πάνω σε κατασταλτικούς/πολεμικούς σκοπούς και όχι για την κάλυψη κοινωνικών αναγκών.
