Του Σάλαχ Μούσα
Μετά την πάροδο τεσσάρων μηνών από την κατάπαυση του πυρός, ο πόλεμος γενοκτονίας και ολοκληρωτικής καταστροφής στη Γάζα σταμάτησε· ωστόσο η επίθεση δεν έπαψε. Αντικαταστάθηκε από έναν άλλον πόλεμο, χαμηλότερης έντασης και μονομερή, που είχε ως αποτέλεσμα περίπου 600 μάρτυρες και περισσότερους από 1.500 τραυματίες, την καταστροφή χιλιάδων κατοικιών και εγκαταστάσεων, καθώς και την επέκταση της «κίτρινης ζώνης» και τη συρρίκνωση του βιώσιμου χώρου στον τομέα. Το πέρασμα της Ράφα άνοιξε μόλις πριν από λίγες ημέρες, παρότι έπρεπε να είχε ανοίξει στην πρώτη φάση της συμφωνίας· και το άνοιγμά του μοιάζει περισσότερο με κλείσιμο, λόγω του περιορισμού του αριθμού των ταξιδιωτών, της επιβολής ταπεινωτικών όρων και του ελέγχου της ροής της ανθρωπιστικής βοήθειας, των υλικών ανακούφισης, της αποκατάστασης και της ανοικοδόμησης. Παρά τη συγκρότηση της τεχνοκρατικής επιτροπής πριν από έναν μήνα, με απόφαση της αμερικανικής διοίκησης και σε συντονισμό με το Ισραήλ—με αναφορά στο «Συμβούλιο Τραμπ» και την Εκτελεστική Γραμματεία υπό την εποπτεία και ηγεσία του απεσταλμένου του ΟΗΕ Νικολάι Μλαντένοφ—δεν της επετράπη ακόμη η είσοδος στη Λωρίδα της Γάζας, σε ένα σαφές μήνυμα ότι το Ισραήλ έχει το πάνω χέρι και ότι όλα γίνονται με τη συγκατάθεσή του.
Η νέα πραγματικότητα επιβάλλει την παραδοχή ότι ο ένοπλος αγώνας δεν είναι ο μοναδικός δρόμος, χωρίς να εγκαταλείπεται το δικαίωμα στην αντίσταση.
Ακόμη και μετά την παράδοση της τελευταίας ισραηλινής σορού, τίποτα δεν άλλαξε· αντίθετα, η επίθεση κλιμακώθηκε, αυξήθηκε ο αριθμός των μαρτύρων και ο Μπενιαμίν Νετανιάχου δήλωσε ρητά ότι το Ισραήλ δεν θα αποδεχθεί διεθνή δύναμη σταθεροποίησης με εποπτικό ή ειρηνευτικό χαρακτήρα, αλλά επιδιώκει δύναμη αφοπλισμού, απορρίπτοντας τη συμμετοχή τουρκικών και άλλων δυνάμεων, την επιστροφή της Παλαιστινιακής Αρχής στη Γάζα, καθώς και τη δημιουργία παλαιστινιακού κράτους—ούτε στη Δυτική Όχθη και τη Γάζα μαζί, ούτε καν στη Γάζα μόνη της. Η ισραηλινή κυβέρνηση ενεργεί στη βάση ότι τα τρέχοντα τετελεσμένα είναι οριστικά: οικοδομεί οχυρώσεις και στρατιωτικές εγκαταστάσεις και επιβεβαιώνει ότι η ισραηλινή «ασφάλεια-κυριαρχία» θα παραμείνει μέχρι νεωτέρας.
Σε αυτό το πλαίσιο, ο Παλαιστίνιος βρέθηκε μπροστά σε μια εξαναγκαστική εξίσωση: είτε γενοκτονία είτε απαρτχάιντ, είτε άμεση κατοχή είτε το «Συμβούλιο Τραμπ» που παρέχει την πολιτική ομπρέλα της κατοχής. Το στοίχημα στον Τραμπ και η εμπιστοσύνη σε αυτόν κατέρρευσαν· δεν απομένει παρά το στοίχημα στην ίδια την παλαιστινιακή δύναμη πρώτα, στο παγκόσμιο κίνημα αλληλεγγύης δεύτερον και κατόπιν στους Άραβες και τους φίλους, με προσήλωση στη σύνεση και τον ρεαλισμό, εστίαση στην αντοχή και στην παραμονή του λαού στη γη του και στη ζωντανή υπόθεσή του—χωρίς υποταγή ή παράδοση, αλλά και χωρίς τυχοδιωκτισμό ή πολιτική αυτοκτονία.
Μπροστά σε αυτή την πραγματικότητα, αναδεικνύεται ο κίνδυνος προσκόλλησης σε τρεις βασικές αυταπάτες που πρέπει να εγκαταλειφθούν άμεσα.
Η πρώτη είναι ότι μια περίοδος ευημερίας και ανοικοδόμησης βρίσκεται προ των πυλών. Πρόκειται για αυταπάτη αποκομμένη από την πραγματικότητα, όσο συνεχίζεται η επίθεση, ο ισραηλινός έλεγχος όλων των αρθρώσεων της ζωής και η χρήση της ανοικοδόμησης ως πολιτικού όπλου, υπό όρους αφοπλισμού και διαρκούς ελέγχου της ασφάλειας.
Η δεύτερη είναι το στοίχημα στην επιστροφή της Παλαιστινιακής Αρχής στη Γάζα με την παρούσα μορφή της. Η Αρχή υπονομεύεται στη Δυτική Όχθη και μετατρέπεται ολοένα και περισσότερο σε «αρχή χωρίς εξουσία», ωθούμενη είτε να καταστεί λειτουργικός εντολοδόχος που εξυπηρετεί τους στόχους της κατοχής είτε να καταρρεύσει, προκειμένου να αντικατασταθεί από απομονωμένες τοπικές διοικητικές επιτροπές, κατ’ αναλογία του μοντέλου της τεχνοκρατικής επιτροπής στη Γάζα.
Η τρίτη αυταπάτη είναι η διατήρηση της de facto εξουσίας στη Γάζα, άμεσα ή έμμεσα. Είναι η πιο επικίνδυνη, διότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί από το κράτος κατοχής—κράτος απαρτχάιντ—ως πρόσχημα για τη συνέχιση του τρέχοντος πολέμου ή την επιστροφή σε πόλεμο γενοκτονίας. Το Ισραήλ, σύμφωνα με το νέο του δόγμα ασφάλειας μετά τις 7 Οκτωβρίου 2023, δεν θα επιτρέψει την επιστροφή στην προτέρα κατάσταση ούτε σήμερα ούτε αύριο· θα συνεχίσει τις προληπτικές επιθέσεις, τις ζώνες ασφαλείας, την άμεση στρατιωτική παρουσία και τη στήριξη τοπικών πληρεξουσίων και δεν θα επιτρέψει την παραμονή της εξουσίας της Χαμάς.
Οι προθέσεις της κυβέρνησης Νετανιάχου είναι σαφείς: διατήρηση του status quo και επίκληση του αφοπλισμού έως την ολοκλήρωση της προετοιμασίας και τη δημιουργία τετελεσμένων επί του εδάφους για προσάρτηση, επιβολή και εκτοπισμό, καθώς και την εμβάθυνση του απαρτχάιντ, μέχρι την πραγμάτωση του σχεδίου της «Μεγάλου Ισραήλ». Το κράτος κατοχής δήλωσε ανοιχτά την ετοιμότητά του να χρησιμοποιήσει βία για τον αφοπλισμό εάν αυτός δεν επιτευχθεί με «ήπιες» μεθόδους, χωρίς καμία βιασύνη, διότι η συνέχιση της παρούσας κατάστασης εξυπηρετεί τους στόχους του.
Αντιθέτως, δεν ακούσαμε καμία αμερικανική καταδίκη των ισραηλινών παραβιάσεων.
