Του Chris Hedges (*)
Η Γάζα είναι μόνο η αρχή. Η νέα παγκόσμια τάξη πραγμάτων είναι αυτή στην οποία οι αδύναμοι καταστρέφονται από τους ισχυρούς, το κράτος δικαίου δεν υπάρχει, η γενοκτονία είναι όργανο ελέγχου και η βαρβαρότητα θριαμβεύει
Ο πόλεμος κατά του Ιράν και η καταστροφή της Γάζας είναι μόνο η αρχή. Καλώς ήρθατε στη νέα παγκόσμια τάξη πραγμάτων. Η εποχή της τεχνολογικά προηγμένης βαρβαρότητας. Δεν υπάρχουν κανόνες για τους δυνατούς, μόνο για τους αδύναμους. Το να εναντιωθείς στους δυνατούς, να αρνηθείς να υποκύψεις στις ιδιότροπες επιθυμίες τους, σημαίνει να κατακλύζεσαι από βλήματα και βόμβες.
Νοσοκομεία, δημοτικά σχολεία, πανεπιστήμια και συγκροτήματα κατοικιών γίνονται ερείπια. Γιατροί, φοιτητές, δημοσιογράφοι, ποιητές, συγγραφείς, επιστήμονες, καλλιτέχνες και πολιτικοί ηγέτες, συμπεριλαμβανομένων των αρχηγών διαπραγματευτικών ομάδων, σκοτώνονται κατά δεκάδες χιλιάδες από δολοφονικούς πυραύλους και drones.
Οι πόροι –όπως γνωρίζουν καλά οι Βενεζουελάνοι– κλέβονται ανοιχτά. Τα τρόφιμα, το νερό και τα φάρμακα, όπως στην Παλαιστίνη, χρησιμοποιούνται ως όπλα.
Αφήστε τους να φάνε τη βρωμιά.
Διεθνείς φορείς όπως τα Ηνωμένα Έθνη είναι μια φάρσα, άχρηστα παραρτήματα μιας άλλης εποχής. Η ιερότητα των ατομικών δικαιωμάτων, τα ανοιχτά σύνορα και το διεθνές δίκαιο έχουν εξαφανιστεί. Οι πιο διεφθαρμένοι ηγέτες στην ανθρώπινη ιστορία, εκείνοι που έκαψαν πόλεις σε στάχτη, μάζεψαν αιχμαλώτους πληθυσμούς σε τόπους εκτελέσεων και ερείπωσαν κατεχόμενα εδάφη με ομαδικούς τάφους και πτώματα, επέστρεψαν με δίψα για εκδίκηση.
Εκτοξεύουν τα ίδια υπερανδρικά στερεότυπα. Επαναλαμβάνουν την ίδια χυδαία ρατσιστική ρητορική. Επαναλαμβάνουν το ίδιο μανιχαϊστικό όραμα του καλού και του κακού, του μαύρου και του άσπρου. Επαναλαμβάνουν την ίδια νηπιακή γλώσσα της απόλυτης κυριαρχίας και της ασυγκράτητης βίας.
Κλόουν δολοφόνοι. Μπουφόν. Ηλίθιοι. Έχουν αρπάξει τους μοχλούς της εξουσίας για να πραγματοποιήσουν τα παράφρονα και γκροτέσκα οράματά τους καθώς λεηλατούν το κράτος για τον δικό τους πλουτισμό.
«Μετά από μήνες μάρτυρες μιας άγριας μαζικής σφαγής, γνωρίζοντας ότι επινοήθηκε, διεξήχθη και υποστηρίχθηκε από ανθρώπους σαν αυτούς, που την παρουσίασαν ως συλλογική, νόμιμη, ακόμη και ανθρώπινη ανάγκη, εκατομμύρια άνθρωποι αισθάνονται τώρα λιγότερο σαν στο σπίτι τους στον κόσμο», γράφει ο Pankaj Mishra στο «The World After Gaza». «Το σοκ αυτής της ανανεωμένης έκθεσης σε ένα ιδιόμορφα σύγχρονο κακό –το κακό που διαπράχθηκε στην προμοντέρνα εποχή μόνο από ψυχοπαθή άτομα και που εξαπολύθηκε τον περασμένο αιώνα από ηγεμόνες και πολίτες πλούσιων και υποτιθέμενων πολιτισμένων κοινωνιών– δεν μπορεί να υποτιμηθεί. Ούτε μπορούμε να υποτιμήσουμε την ηθική άβυσσο που αντιμετωπίζουμε».
Οι υποταταγμένοι είναι περιουσία, εμπορεύματα προς εκμετάλλευση για κέρδος ή ευχαρίστηση. Ο φάκελος Epstein αποκαλύπτει την ασθένεια και την σκληρότητα της άρχουσας τάξης. Φιλελεύθεροι. Συντηρητικοί. πρυτάνεις πανεπιστημίων. Ακαδημαϊκοί. Φιλάνθρωποι. Γίγαντες της Wall Street. Διασημότητες. Δημοκρατικοί. Ρεπουμπλικάνοι.
Οι υποταγμένοι είναι περιουσία, εμπορεύματα προς εκμετάλλευση για κέρδος ή ευχαρίστηση. Οι φάκελοι του Έπσταϊν αποκαλύπτουν την ασθένεια και την άκαρδη τάξη της άρχουσας τάξης. Φιλελεύθεροι. Συντηρητικοί. προέδροι Πανεπιστημίων. Ακαδημαϊκοί. Φιλάνθρωποι. Τιτάνες της Wall Street. Διασημότητες. Δημοκρατικοί. Ρεπουμπλικάνοι.
Βυθίζονται σε έναν αχαλίνωτο ηδονισμό. Πηγαίνουν σε ιδιωτικά σχολεία και έχουν ιδιωτική περίθαλψη υγείας. Τους κουκουλώνουν σε αυτοαναφορικές φυσαλίδες από συκοφάντες, δημοσιογράφους, οικονομικούς συμβούλους, δικηγόρους, υπηρέτες, σοφέρ, γκουρού αυτοβοήθειας, πλαστικούς χειρουργούς και προσωπικούς εκπαιδευτές. Διαμένουν σε βαριά φυλασσόμενα κτήματα και κάνουν διακοπές σε ιδιωτικά νησιά. Ταξιδεύουν με ιδιωτικά τζετ και γιοτ γιοτ. Υπάρχουν σε μια άλλη πραγματικότητα, αυτό που ο ρεπόρτερ της Wall Street Journal, Ρόμπερτ Φρανκ βαφτίζει ως κόσμο του «Richistan», έναν κόσμο ιδιωτικών Xanadus όπουοργανώνουν βακχανάλια αντάξια του Νέρωνα, κάνουν ύπουλες συμφωνίες, σωρρεύουν τα δισεκατομμύρια τους και παραμερίζουν αυτά που χρησιμοποιούν, συμπεριλαμβανομένων των παιδιών, σαν να είναι απορρίμματα. Κανείς σε αυτόν τον μαγικό κύκλο δεν λογοδοτεί για τις πράξεις του. Καμία αμαρτία δεν είναι πολύ διεφθαρμένη.. Είναι ανθρώπινα παράσιτα. Ξεκοιλιάζουν το κράτος για προσωπικό κέρδος. Τρομοκρατούν τις «κατώτερες φυλές της γης». Έχουν καταστρέψει τα τελευταία, αναιμικά υπολείμματα της ανοιχτής κοινωνίας μας.
«Δεν θα υπάρχει πια περιέργεια, καμία απόλαυση της διαδικασίας της ζωής», γράφει ο Τζορτζ Όργουελ στο «1984». «Όλες οι ανταγωνιστικές απολαύσεις θα καταστραφούν. Αλλά πάντα – μην ξεχνάς αυτό, Ουίνστον – πάντα θα υπάρχει η μέθη της δύναμης, ολοένα αυξανόμενη και ολοένα πιο λεπτή. Πάντα, σε κάθε στιγμή, θα υπάρχει η συγκίνηση της νίκης, η αίσθηση του ποδοπατήματος ενός ανυπεράσπιστου εχθρού. Αν θέλετε μια εικόνα του μέλλοντος, φανταστείτε μια μπότα να συνθλίβει ένα ανθρώπινο πρόσωπο – για πάντα».
Ο νόμος, παρά τις αξιέπαινες προσπάθειες μιας χούφτας δικαστών –οι οποίοι σύντομα θα εκκαθαριστούν– είναι όργανο καταστολής. Το δικαστικό σώμα υπάρχει για να οργανώνει δίκες επίδειξης. Πέρασα πολύ χρόνο στα δικαστήρια του Λονδίνου καλύπτοντας τη φάρσα του Dickensian κατά τη διάρκεια της δίωξης του Τζούλιαν Ασάνζ. Μια Lubyanka στον Τάμεση. Τα δικαστήριά μας δεν είναι καλύτερα. Το Υπουργείο Δικαιοσύνης μας είναι μια εκδικητική μηχανή.
Μασκοφόροι, ένοπλοι εισβάλλουν στους δρόμους των Ηνωμένων Πολιτειών και δολοφονούν αμάχους, συμπεριλαμβανομένων πολιτών. Οι κυβερνώντες μανδαρίνοι ξοδεύουν δισεκατομμύρια για να μετατρέψουν αποθήκες σε κέντρα κράτησης και στρατόπεδα συγκέντρωσης. Επιμένουν ότι θα στεγάζουν εκεί μόνο άτυπους μετανάστες και εγκληματίες, αλλά η παγκόσμια άρχουσα τάξη μας λέει ψέματα σαν να αναπνέει. Στα μάτια τους είμαστε αποβράσματα, είτε τυφλά και άνευ όρων υπάκουοι είτε εγκληματίες. Δεν υπάρχει μέση λύση.
Αυτά τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, όπου δεν υπάρχει δίκαιη διαδικασία και άνθρωποι εξαφανίζονται, σχεδιάστηκαν για εμάς. Και με το «εμείς» εννοώ τους πολίτες αυτής της νεκρής δημοκρατίας. Ωστόσο, παραμένουμε, έκπληκτοι, με δυσπιστία, περιμένοντας παθητικά τη δική μας υποδούλωση.
Δεν θα πάρει πολύ.
Η βαρβαρότητα που λαμβάνει χώρα στο Ιράν, τον Λίβανο και τη Γάζα είναι η ίδια βαρβαρότητα που αντιμετωπίζουμε στο εσωτερικό. Αυτοί που διαπράττουν τη γενοκτονία, τις μαζικές σφαγές και τον απρόκλητο πόλεμο κατά του Ιράν είναι οι ίδιοι που διαλύουν τους δημοκρατικούς μας θεσμούς.
Ο κοινωνικός ανθρωπολόγος Arjun Appadurai αποκαλεί αυτό που συμβαίνει «μια τεράστια, παγκόσμια Μαλθουσιανή διόρθωση» που «στοχεύει να προετοιμάσει τον κόσμο για τους νικητές της παγκοσμιοποίησης εξαλείφοντας τον ενοχλητικό θόρυβο των ηττημένων».
Α, λένε οι κριτικοί, μην είστε τόσο απαισιόδοξοι. Μην είσαι τόσο αρνητικός. Πού είναι η ελπίδα; Στην πραγματικότητα, δεν είναι τόσο κακό.
Αν το πιστεύεις αυτό, είσαι μέρος του προβλήματος, είσαι ένα άθελο γρανάζι στη μηχανή του ταχέως ενοποιούμενου φασιστικού μας κράτους.
Η πραγματικότητα θα καταρρίψει τελικά αυτές τις «ελπιδοφόρες» φαντασιώσεις, αλλά μέχρι τότε θα είναι πολύ αργά.
Η αληθινή απόγνωση δεν είναι αποτέλεσμα μιας ακριβούς ερμηνείας της πραγματικότητας. Η αληθινή απόγνωση προέρχεται από την παράδοση, είτε μέσω της φαντασίας είτε της απάθειας, στην κακοήθη εξουσία. Η αληθινή απόγνωση είναι η αδυναμία. Και η αντίσταση, η σημαντική αντίσταση, ακόμα κι αν είναι σχεδόν σίγουρα καταδικασμένη σε αποτυχία, είναι μια πράξη χειραφέτησης. Δίνει αυτοεκτίμηση. Προσφέρει αξιοπρέπεια. Προσφέρει την ικανότητα δράσης. Είναι η μόνη ενέργεια που μας επιτρέπει να χρησιμοποιήσουμε τη λέξη ελπίδα.
Οι Ιρανοί, οι Λιβανέζοι και οι Παλαιστίνιοι γνωρίζουν ότι δεν υπάρχει τρόπος να κατευνάσουν αυτά τα τέρατα. Οι παγκόσμιες ελίτ δεν πιστεύουν τίποτα. Δεν νιώθουν τίποτα. Δεν μπορούν να τους εμπιστευτούν. Εμφανίζουν τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα όλων των ψυχοπαθών: επιφανειακή γοητεία, μεγαλοπρέπεια και αίσθηση ανωτερότητας, ανάγκη για συνεχή διέγερση, τάση για ψέματα, εξαπάτηση, χειραγώγηση και ανικανότητα να αισθάνονται τύψεις ή ενοχές. Περιφρονούν ως αδυναμία τις αρετές της ενσυναίσθησης, της ειλικρίνειας, της συμπόνιας και της αυτοθυσίας. Ζουν σύμφωνα με την πεποίθηση του Εγώ τους.
«Το γεγονός ότι εκατομμύρια άνθρωποι μοιράζονται τις ίδιες κακίες δεν μετατρέπει αυτές τις κακίες σε αρετές, το γεγονός ότι μοιράζονται πολλά λάθη δεν τις κάνει αλήθειες και το γεγονός ότι εκατομμύρια άνθρωποι μοιράζονται τις ίδιες μορφές ψυχικής παθολογίας δεν κάνει αυτούς τους ανθρώπους υγιείς», γράφει ο Έρικ Φρομ στο «The Healthy Society».
Γίναμε μάρτυρες του κακού για σχεδόν τρία χρόνια στη Γάζα. Τώρα το βλέπουμε στον Λίβανο και το Ιράν. Βλέπουμε αυτό το κακό να δικαιολογείται ή να αποσιωπάται από τους πολιτικούς ηγέτες και τα μέσα ενημέρωσης.
Οι New York Times, σε μια σελίδα αντάξια του Όργουελ, έστειλαν ένα εσωτερικό σημείωμα που έλεγε σε δημοσιογράφους και συντάκτες να αποφεύγουν όρους όπως «στρατόπεδα προσφύγων», «κατεχόμενο έδαφος», «εθνοκάθαρση» και, φυσικά, «γενοκτονία» όταν γράφουν για τη Γάζα. Όσοι κατονομάζουν και καταγγέλλουν αυτό το κακό, υβρίζονται, μπαίνουν στη μαύρη λίστα και εκκαθαρίζονται από τις πανεπιστημιουπόλεις και τη δημόσια σφαίρα. Συλλαμβάνονται και απελαύνονται. Μια παραλυτική σιωπή πέφτει πάνω μας, η σιωπή όλων των αυταρχικών κρατών. Όποιος δεν εκπληρώνει το καθήκον του, που δεν επικροτεί τον πόλεμο κατά του Ιράν, κινδυνεύει να του αφαιρεθεί η άδεια εκπομπής, όπως προτείνει ο πρόεδρος της FCC, Μπρένταν Καρ.
Έχουμε εχθρούς. Δεν είναι στην Παλαιστίνη. Δεν είναι στον Λίβανο. Δεν βρίσκονται στο Ιράν. Είναι εδώ. Ανάμεσά μας. Αυτοί υπαγορεύουν τη ζωή μας. Είναι προδότες των ιδανικών μας. Είναι προδότες της χώρας μας. Οραματίζονται έναν κόσμο σκλάβων και αφεντικών. Η Γάζα είναι μόνο η αρχή. Δεν υπάρχουν εσωτερικοί μηχανισμοί για μεταρρυθμίσεις. Μπορούμε μόνο να εμποδίσουμε ή να τα παρατήσουμε.
Αυτές είναι οι μόνες επιλογές που απομένουν.
ΠΗΓΗ: chrishedges.com
(*) Βραβευμένος με Πούλιτζερ δημοσιογράφος, υπήρξε ξένος ανταποκριτής για δεκαπέντε χρόνια στους New York Times, όπου υπηρέτησε ως αρχισυντάκτης για τη Μέση Ανατολή και τα Βαλκάνια. Προηγουμένως, εργάστηκε στο εξωτερικό για τις The Dallas Morning News, The Christian Science Monitor και NPR. Είναι ο οικοδεσπότης του The Chris Hedges Report Show.
