>Συγκέντρωση αλληλεγγύης στα Δικαστήρια για την υπόθεση του Ελαιώνα, 9:00 δικαστήρια Ευελπίδων
>Συγκέντρωση αλληλεγγύης στους/ις συλληφθέντες/είσες της διαδήλωσης 6/12/25, 10:00 δικαστήρια Ευελπίδων
>Συγκέντρωση για την αστυνομική εισβολή στο Αναρχικό Στέκι Φιλοσοφικής, 12:00
>Συγκέντρωση αλληλεγγύης στα Δικαστήρια για την υπόθεση του Ελαιώνα
Στις 20 Απριλίου, η δίκη για την υπόθεση του Ελαιώνα θα πραγματοποιηθεί στις 9:00 π.μ. στο δικαστήριο του Ευελπίδων. Στις 19 Αυγούστου 2022, έξι άτομα συνελήφθησαν στο προσφυγικό καμπ του Ελαιώνα κατά τη διάρκεια της βίαιης εκκένωσης του καμπ. Η σύλληψη ακολούθησε τη σκληρή αστυνομική βία εναντίον των κατοίκων του στρατοπέδου, πολλές από τις οποίες ήταν έγκυες γυναίκες και παιδιά, οι οποίες είχαν οργανωθεί κατά της εκκένωσης του καμπ και κατά της βίαιης ευρωπαϊκής μεταναστευτικής πολιτικής καθ’ όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού του 2022.
Ο αγώνας των κατοίκων του καμπ του Ελαιώνα ήταν ένας αγώνας ενάντια στην απέλαση των φυλετικοποιημένων ανθρώπων από την πόλη, ένας αγώνας για στέγαση και χαρτιά, ένας αγώνας ενάντια στο σύγχρονο σύστημα αποικιακής καταπίεσης, τα στρατόπεδα, ένας αγώνας ενάντια στα σύνορα και τα φράχτες, και ενάντια στην ποινικοποίηση των ανθρώπων που ασκούν την αυτονομία τους.
Αυτή η δίκη και πολλές άλλες δεν είναι παρά μια προσπάθεια του ελληνικού κράτους να καλύψει τις δικές του φρικαλεότητες και κρατικές δολοφονίες. Η ποινικοποίηση της αντίστασης των μεταναστ(ρι)ών, της αλληλεγγύης, της φυγής και της ίδιας της μετανάστευσης είναι εργαλεία που χρησιμοποιούν το ελληνικό κράτος και η Ευρωπαϊκή Ένωση για να συνεχίσουν τον γενοκτονικό πόλεμο τους εναντίον των μεταναστ(ρι)ών όσο το δυνατόν πιο ανενόχλητα. Αλλά θα συνεχίσουμε να φωνάζουμε δυνατά.
Σε αλληλεγγύη με τους/τις κατηγορούμενους/ες για «λαθροδιακίνηση» και με τις επιζήσασες και τα θύματα του συνοριακού καθεστώτος, σε αλληλεγγύη με όλους/ες όσους/ες έχουν εκτοπιστεί από τα στρατόπεδα και τις φυλακές της Ελλάδας
Για το δικαίωμα να μένουμε και να φεύγουμε
Ζήτω το κίνημα της αντίστασης των μεταναστ(ρι)ών
ENG
On the 20th of April, the Eleonas-trial will take place at 9:00am at Evelpidon court. On the 19th of August 2022, six persons were arrested at the Eleonas refugee camp during the violent eviction of the camp.
The arrest followed brutal police violence against the residents of the camp, many of whom were pregnant women and children, who had been organizing against the eviction of the camp and against the violent European migration policy throughout the summer of 2022.
The struggle of the residents of Eleonas Camp was a struggle against the expulsion of racialised people from the city, a struggle for housing and papers, a struggle against the modern system of colonial oppression, the camps, a struggle against borders and fences, and against the criminalization of people exercising their autonomy.
This trial and many others are nothing more than an attempt by the Greek state to cover up its own atrocities and state murders. The criminalisation of migrant resistance, of solidarity, and of flight and migration itself are tools used by the Greek state and the European Union to continue their genocidal war against migrants as undisturbed as possible.
But we will stay loud. In solidarity with those accused of ‘smuggling’ and with the survivors and victims of the border regime, in solidarity with all those displaced from the camps and prisons of Greece
For the right to stay and to go
Long live the movement of Migrant resistance
TRK
20 Nisan’da saat 9:00’da Evelpidon Mahkemesi’nde Eleonas davası görülecek. Eleonas mülteci kampının tahliyesi döneminde 19 Ağustos 2022 tarihinde altı kişi gözaltına alınmıştı.
Bu gözaltılar kampın boşaltılmasına ve Avrupa’nın vahşi göç politikalarına karşı örgütlenen ve aralarında pek çok hamile kadın ve çocuğun da bulunduğu kamp sakinlerine yönelik 2022 yazı boyunca uygulunan polis şiddetinin ardından gerçekleşti.
Eleonas Kampı sakinlerinin mücadelesi; ırk temelinde ayrımcılığa uğrayan insanların şehirden sürülmesine karşı bir mücadele, bir barınma ve yasal statülerini koruma mücadelesiydi. Modern sömürgeci baskı sistemine ve onun kamplarına, sınırlara ve çitlere karşı; bireylik haklarını kullanan insanların kriminalize edilmesine karşı bir mücadeleydi.
Diğer pek çok dava da olduğu gibi bu dava da Yunanistan devletinin uyguladığı zulmü ve devlet eliyle işlenen cinayetleri örtbas etme çabasından başka bir şey değildir. Göçmen direnişinin, onlarla kurulan dayanışmanın, insanlığın hareket hakkının ve göçün kendisinin suç sayılması Yunanistan devleti ve Avrupa Birliği’nin göçmenlere karşı yürüttüğü soykırım savaşını mümkün olduğunca rahatsız edilmeden sürdürmek için kullandığı araçlardır. Ancak biz sesimizi yükseltmeye devam edeceğiz.
Yunanistan’daki ‘Kaçakçılık’ suçlamasıyla karşı karşıya kalanlarla, sınır rejiminden hayatta kalanlar ve kurbanlarıyla, kamplardan ve hapishanelerden sürülen herkesle dayanışmada
Konaklama ve hareket hakkı için
Yaşasın göçmen direnişi hareketi!
Solidarity with Migrants
Συγκέντρωση αλληλεγγύης στους/ις συλληφθέντες/είσες της διαδήλωσης 6/12/25
Κάλεσμα αλληλεγγύης στα συλληφθέντα της 6ης Δεκέμβρη 2025, 20/4, 10:00, Δικαστήρια Ευελπίδων, Κτήριο 8, Αίθουσα 3
17 Δεκέμβρηδες μετά την δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από τους ένστολους δολοφόνους Κορκονέα και Σαραλιώτη τίποτα δεν έχει αλλάξει. Η κρατική καταστολή εντείνεται σε κάθε πεδίο των ζωών μας και οι μπάτσοι συνεχίζουν να δρουν ανεξέλεγκτα με τη θεσμική κάλυψη των αφεντικών τους, κάνοντας τη λίστα με τις δολοφονίες από τον Δεκέμβρη του 2008 συνεχώς να μεγαλώνει. Κώστας Φραγκούλης, Κώστας Μανιούδακης, Βασίλης Μάγγος, Μοχάμεντ Καμράν, Χρήστος Μιχαλόπουλος είναι κάποιες μόνο από τις τελευταίες περιπτώσεις που προστίθενται στην αναρίθμητη λίστα των κρατικών δολοφονιών, πλάι στους 600 μετανάστες/ριες της δολοφονίας της Πύλου, τις δολοφονίες στον Έβρο και στα κέντρα κράτησης. Δεν έχουμε αυταπάτες ούτε προσβλέπουμε σε οποιαδήποτε θεσμική διευθέτηση για την αποτροπή αντίστοιχων περιστατικών. Πιάνοντας το νήμα της αντίστασης, ενάντια στον ζόφο και την ιστορική λήθη, επιλογή μας είναι κάθε 6η του Δεκέμβρη να κατεβαίνουμε στον δρόμο, ούτως ώστε να μην αφήσουμε καμιά κρατική δολοφονία να ξεχαστεί αλλά και να μην επιτρέψουμε τα σώματα μας να γίνουν έρμαια των δολοφονικών ορέξεων του κράτους. Από τα πύρινα οδοφράγματα του 2008 μέχρι τις πυρακτωμένες καρδιές του σήμερα, η εξέγερση οδήγησε στην επαναπλαισίωση του λόγου και της δράσης των αντιστεκόμενων, με τρόπο που συνεχίζει ακόμα να τρομοκρατεί την κυριαρχία και να καταδεικνύει τα πιο αντιδραστικά της αντανακλαστικά. Συλλογικές διαδικασίες, καταλήψεις, οριζοντιότητα στη λήψη αποφάσεων έδειξαν στην πράξη πως η ακηδεμόνευτη εναντίωση στην εξουσιαστική σαπίλα και η διερεύνηση τρόπων για την πραγμάτωση του επαναστατικού οράματος είναι εφικτή και αποτελεί αγκάθι στους κρατικούς σχεδιασμούς. Ταυτόχρονα, οι διεργασίες που ξεκίνησαν με αφορμή την δολοφονία και συνεχίζουν να υπάρχουν, ενίσχυσαν το πολιτικό βάρος, ιστορικά συνυφασμένο με την περιοχή των Εξαρχείων, εδαφικοποιώντας ακόμα μια φορά τις αντιστάσεις. Μέχρι σήμερα, η εκάστοτε κρατική διαχείριση προσπαθεί να “αναδιαμορφώσει” την περιοχή και να εξαλείψει τα υποκείμενα που δραστηριοποιούνται -και- σε αυτήν, ενίοτε με ακραία καταστολή, άλλες φορές με προπαγάνδα και αφομοιωτικές πολιτικές και ανεξαιρέτως με προσχηματικούς όρους “οικονομικής ανάπτυξης”, και “ασφάλειας”. Από την πλευρά του κράτους είναι πλέον έκδηλη η απέλπιδα προσπάθεια απονοηματοδότησης της εξέγερσης του 2008 αλλά και ευρύτερα μια στρατηγική αποπολιτικοποίησης της περιοχής των Εξαρχείων με επιθέσεις για τον αφανισμό στεκιών και καταλήψεων και με μόνιμη παρουσία αστυνομικών δυνάμεων στην περιοχή, ενώ ταυτόχρονα Airbnb, χίπστερ και μετρό κυκλώνουν την γειτονιά.
Έτσι και αυτή την 6η Δεκέμβρη, από το πρωί η στάση του κρατικού μηχανισμού ήταν εμφανής. Οι μπάτσοι απέκλεισαν την πρόσβαση στο σημείο δολοφονίας από νωρίς και οι γύρω δρόμοι γέμισαν με κάθε λογής αστυνομικές δυνάμεις, κλούβες, ΜΑΤ και ασφαλίτες, με την πρωινή πορεία να πραγματοποιείται σε ασφυκτικό κλοιό. Στο ίδιο πλαίσιο, ο κρατικός μηχανισμός επιχείρησε να τρομοκρατήσει και να αποτρέψει τον κόσμο να στηρίξει τα απογευματινά καλέσματα με πληθώρα προληπτικών προσαγωγών, το κλείσιμο των σταθμών του μετρό και την περικύκλωση του σημείου συνάντησης. Για εμάς, το σημείο δολοφονίας δεν συντελεί μόνο στη συνέχιση της μνήμης, αλλά αποτελεί σύμβολο της εξέγερσης που έθεσε τόσο όρους πραγματικής εναντίωσης στο κράτος και τους πυλώνες του, όσο και προβολή του κόσμου που φανταζόμαστε και διεκδικούμε. Παρά το τεταμένο κλίμα, πλήθος κόσμου συμμετείχε στην συγκέντρωση και κατόπιν στην πορεία, μία από τις μαζικότερες των τελευταίων χρόνων. Από τα πρώτα μέτρα και καθ’ όλη την διάρκεια της πορείας η αστυνομική κουστωδία ήταν εριστική ξεβράζοντας σεξιστικό οχετό και απειλές (“Θα δείτε τι θα πάθετε στην Μπενάκη”, ” σας περιμένει έκπληξη” κ.α.). Περνώντας τα Προπύλαια, τα ΜΑΤ ανασυντάχθηκαν και καθώς το σώμα της πορείας έστριβε επί της οδού Μπενάκη, συνάντησε φραγμό, ο οποίος ενισχύθηκε από τις διμοιρίες που βρισκόντουσαν περιμετρικά της, καθιστώντας σαφή την απαγόρευση κατάληξής της στο σημείο της δολοφονίας. Η ειλημμένη απόφαση των ΜΑΤ να επιτεθούν, πραγματοποιήθηκε με διαφορά λίγων δευτερολέπτων κυκλωτικά, αρχικά στο πίσω μέρος της πορείας και εν συνεχεία στο μπροστινό που βρισκόταν στη συμβολή των οδών Πανεπιστημίου και Μπενάκη, πετώντας κρότου λάμψης και χημικά. Αποτέλεσμα του δολοφονικού μένους των μπάτσων ήταν εκατοντάδες τραυματίες και προσαγωγές στον σορό, εκ των οποίων 15 από αυτές μετατράπηκαν σε συλλήψεις. Το όργιο καταστολής δεν αποδυνάμωσε τον κόσμο, που μέσα στο κλίμα τρόμου που είχε δημιουργηθεί και παρά την αστυνομοκρατία στην γειτονιά των Εξαρχείων, κατάφερε να προσεγγίσει το σημείο της δολοφονίας.
Με τη μεταγωγή μας στη ΓΑΔΑ, κάποια από εμάς τραυματισμένα, ήρθαμε αντιμέτωπα με τα αποτελέσματα της δολοφονικής επίθεσης που προηγήθηκε. Κόσμος με ανοιγμένα κεφάλια, σπασμένα χέρια και δάχτυλα, με ψυχικά τραύματα και αναπνευστικά προβλήματα από τη ρίψη χημικών, αντιμετώπισε απαγόρευση ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και άρνηση μεταφοράς του σε νοσοκομείο. Σε αυτό το ζοφερό περιβάλλον, από την πρώτη στιγμή λειτουργήσαμε με συντροφικούς όρους, βοηθώντας και φροντίζοντας το ένα το άλλο. Μετά από πολύωρη αναμονή στον καταματωμένο διάδρομο του 6ου, και αφού επινόησαν ένα σαθρό κατηγορητήριο -όπως συνηθίζουν-, ενημερωθήκαμε ότι οι προσαγωγές μας μετατράπηκαν σε συλλήψεις και μας γνωστοποίησαν τις κατηγορίες. Μετά από έντονες διεκδικήσεις, ο τραυματισμένος κόσμος μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο. Καθ όλη τη διάρκεια η κρατική ασφάλεια υποβάθμιζε τη σοβαρότητα των τραυματισμών και εκφόβιζε ότι τυχόν μεταφορά κόσμου στο νοσοκομείο θα τον απομόνωνε και θα ακολουθούσε “ειδική μεταχείριση”. Παρόλα αυτά, δεν νιώσαμε ούτε για λίγο ότι ήμασταν μόνα στα χέρια του κράτους καθώς η παρουσία του κόσμου έξω από τη Γ.Α.Δ.Α. όλο το βράδυ, μας έδινε δύναμη, δείχνοντας την αλληλεγγύη του με κάθε τρόπο. Αξιοσημείωτη για ακόμα μια φορά η προκλητική συμπεριφορά των μπάτσων οι οποίοι κατά τη μεταφορά μας στα κρατητήρια μας διαχώρισαν και όσοι μεταφερθήκαν στον 7ο όροφο αντιμετώπισαν σωματικό έλεγχο με καθολική απογύμνωση, σύνηθες βασανιστήριο που αποσκοπεί στην πλήρη υποτίμηση και ψυχολογική καταρράκωση των κρατούμενων.
Με τον νέο ποινικό κώδικα σε ισχύ, οι κατηγορίες πλημμεληματικού χαρακτήρα που μας αποδίδονται, δύνανται σε περίπτωση καταδικαστικής απόφασης να επιφέρουν βαριές ποινές. Ο νέος Π.Κ., μέρος ενός διαρκώς εντεινόμενου ενιαίου πλαισίου καταστολής, προσπαθεί να επιδράσει πολυεπίπεδα, με στόχο την αποπολιτικοποίηση, την τιμωρία και την αδρανοποίηση των κατώτερων στρωμάτων που αντιστέκονται και διεκδικούν. Μόνο τυχαία δεν είναι η ποινική αναβάθμιση της κατοχής σημαίας στις διαδηλώσεις σε κακούργημα δύο μέρες μετά την πορεία της 6ης Δεκέμβρη. Με σκοπό και σε αυτή την περίπτωση να αποπολιτικοποιήσουν σύμβολα αιώνων, όπως οι σημαίες μας, εφευρίσκουν τρόπους προκειμένου να τα επανορίσουν ως όπλα και να σβήσουν μέσα από την ποινική καταστολή την πολιτική τους προέλευση και την αναπαραγωγή των συμβολισμών τους. Ένας Π.Κ. που στοχεύει τις καταπιεσμένες και όσες αντιστέκονται στον υποβιβασμό των ζωών μας. Που οδηγεί τιμωρητικά στη φυλακή όσες προσπαθούν να επιβιώσουν μη μπορώντας να ανταπεξέλθουν στην οικονομική αφαίμαξη, όσους διεκδικούν αξιοπρεπείς όρους διαβίωσης, όσες αντιδρούν στον θάνατο που σκορπά η κυριαρχία σε κάθε γωνιά του κόσμου, όσες δεν σιωπούν στην καταπίεση που κράτος και κεφάλαιο επιβάλλουν ολοένα και πιο ασφυκτικά σε κάθε πεδίο της καθημερινότητας. Εκτός του τιμωρητικού του χαρακτήρα, δημιουργεί ένα πλαίσιο ομηρίας και φόβου προκειμένου να αδρανοποιήσει όσες εναντιώνονται στο θεσμικό οικοδόμημα, με σκοπό να επικρατήσουν λογικές ανάθεσης, ιδιώτευσης, εξατομίκευσης, λογικές εύκολα διαχειρίσιμες στην προσπάθεια καθολικής πειθάρχησης που προσπαθούν εν τέλει να επιβάλλουν.
Ενάντια στους κρατικούς σχεδιασμούς, το κλίμα τρομοκράτησης, την καταστολή και τις προσπάθειες πειθάρχησης που μας περικλείουν ασφυκτικά, η απάντηση μας συνεχίζει να είναι η αλληλεγγύη και η αντίσταση και θα βρίσκεται πάντα στους δρόμους.
Η ΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ/ΙΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ/ΕΙΣΕΣ ΤΗΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗΣ 6/12/25
Τη Δευτέρα 20 Απρίλη 2026 έχει οριστεί η δίκη των συλληφθέντων/εισών της διαδήλωσης της 6ης Δεκέμβρη 2025 στην Αθήνα, για τα 17 χρόνια από την κρατική δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου και την κοινωνική εξέγερση του Δεκέμβρη ’08. Οι συλληφθέντες/είσες αντιμετωπίζουν σωρεία πλημμελημάτων και πιο συγκεκριμένα: διατάραξη κοινής ειρήνης, αντίσταση, απείθεια, άρνηση δακτυλοσκόπησης, εξύβριση, παράνομη οπλοφορία, βία κατά υπαλλήλων, απόπειρα επικίνδυνης σωματικής βλάβης και διακεκριμένη φθορά. Το βαρύ και στημένο κατηγορητήριο με το οποίο έρχονται αντιμέτωποι οι σύντροφοι και συντρόφισσες δεν είναι τίποτα παραπάνω από την αποτύπωση του εκδικητικού μένους του κρατικού μηχανισμού απέναντι σε όσους και όσες συνεχίζουν να κρατούν το δρόμο ανοιχτό σε μια περίοδο οξυμένης καταστολής και επίτασης των όρων εκμετάλλευσης στους από τα κάτω σε κάθε πεδίο της καθημερινότητας, ενώ ταυτόχρονα καταδεικνύει την ένταση της κρατικής κατασταλτικής επίθεσης που δέχτηκε η διαδήλωση της 6ης Δεκέμβρη, με άμεσο σκοπό των κρατικών επιτελείων την τρομοκράτηση όσων βρέθηκαν στο δρόμο, όσων δεν ήταν εκεί αλλά είδαν τη μανία των ένστολων καθαρμάτων απέναντι στα σώματα των διαδηλωτών και όσων ακόμα κρατούν αναμμένη τη φλόγα του Δεκέμβρη και ζωντανά τα προτάγματά του, της εξέγερσης, της κοινωνικής αυτοοργάνωσης, της ταξικής αλληλεγγύης, της μαχητικής αντίστασης και το όραμα της Κοινωνικής Επανάστασης.
Οι δυνάμεις καταστολής στις 6/12/2025 χτύπησαν άγρια, παντελώς απρόκλητα και συντονισμένα μεγάλο μέρος της πορείας και ειδικότερα τα αναρχικά μπλοκ, μεταξύ των οποίων και το μπλοκ μας, ενόσω βρισκόταν στην Πανεπιστημίου, με αποτέλεσμα δεκάδες τραυματισμούς και συλλήψεις. Μεταξύ των συλληφθέντων βρίσκονται ένας σύντροφος και μια συντρόφισσα της ΑΠΟ. Η επίθεση αυτή εκδηλώθηκε με σφοδρότητα σε ένα σώμα χιλιάδων διαδηλωτών με κρότου λάμψης, χημικά και εκτεταμένους ξυλοδαρμούς. Όσον αφορά το μπλοκ μας οι πραιτοριανοί του κράτους αφού χτύπησαν και από τις δυο πλευρές, στη συνέχεια το περικύκλωσαν δημιουργώντας μια ασφυκτική συνθήκη χωρίς διέξοδο για τους διαδηλωτές/τριές.
Η κατασταλτική επίθεση που δέχτηκε η πορεία της 6ης Δεκέμβρη 2025 στην Αθήνα εντάσσεται στο πλαίσιο όξυνσης της κρατικής καταστολής απέναντι στα αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας, απέναντι στις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις και ειδικότερα απέναντι στο αναρχικό κίνημα και δεν αποτελεί μεμονωμένο γεγονός. Μόνο τη μέρα της 6ης Δεκέμβρη προηγήθηκαν δεκάδες προσαγωγές, η πρωινή μαθητική – φοιτητική πορεία που αποτελούταν από αναρχικούς μαθητές/τριες και αναρχικούς φοιτητές/τριες κινήθηκε κάτω από ασφυκτικό αστυνομικό κλοιό, η στρατοπέδευση δυνάμεων κατοχής στο σημείο δολοφονίας του Αλ. Γρηγορόπουλου στα Εξάρχεια και ο αποκλεισμός και η περικύκλωση από δυνάμεις καταστολής της διαδήλωσης στη Θεσσαλονίκη για περίπου 2 ώρες, χωρίς να την αφήνουν να ολοκληρωθεί, είναι λίγα από τα πολλά παραδείγματα έντασης της κατασταλτικής εκστρατείας του κράτους και του βαθέματος του σύγχρονου ολοκληρωτισμού, για το τσάκισμα κάθε φωνής που ορθώνεται απέναντι στην κρατική και καπιταλιστική βαρβαρότητα. Αλλά και στις διαδηλώσεις του προηγούμενου διαστήματος, που χτυπήθηκαν με σφοδρότητα και σύντροφοι/ισσες και αγωνιστές/τριες βρέθηκαν αντιμέτωποι με συλλήψεις και διώξεις, όπως στην πορεία αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη στην Αθήνα στις 7/10/25 και στην πορεία για τη μνήμη του αναρχικού αγωνιστή Κυριάκου Ξυμητήρη και σε αλληλεγγύη με τους/ις προφυλακισμένους/ες αγωνιστές/τριες για την υπόθεση των Αμπελοκήπων. Παράλληλα οι κρατικοί μηχανισμοί και σε συνεργασία με τις πρυτανικές αρχές έχουν εξαπολύσει μια σειρά διώξεων απέναντι σε αγωνιζόμενους φοιτητές/τριες, με σκοπό την επικράτηση της σιωπής μέσα και έξω από τις σχολές, όπου όποιος αντιστέκεται στις αναδιαρθρώσεις της καταστολής, του ελέγχου και της υποταγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση είτε θα καταδικάζεται στις δικαστικές αίθουσες, όπως στην περίπτωση του αναρχικού φοιτητή Ζ.Μ. για παρέμβαση της Πρωτοβουλίας Αναρχικών Φοιτητών/-τριών Αθήνας σε αλληλεγγύη με την Παλαιστίνη, με μηνυτή τον πρύτανη ΕΜΠ Χατζηγεωργίου και μάρτυρα κατηγορίας τον κοσμήτορα Τσανάκα, είτε θα απειλούνται με πειθαρχικά και διαγραφές όπως οι φοιτητές/τριες της Αρχιτεκτονικής ΕΜΠ, που κατέλαβαν την σχολή τους. Στο ίδιο πλαίσιο καταστολής μέσα στα πανεπιστήμια εντάσσονται και οι πρόσφατες εκκενώσεις φοιτητικών στεκιών στη φιλοσοφική σχολή ΕΚΠΑ.
Το βάθεμα του σύγχρονου ολοκληρωτισμού εκδηλώνεται αφενός με τις συνεχείς και δυσμενέστερες αναδιαρθρώσεις απέναντι στην μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία αλλά και την προετοιμασία της κοινωνικής βάσης για μια εμπόλεμη κοινωνία, την εμπέδωση μιας συνθήκης σιωπής και ταυτόχρονα υποταγής στα σχέδια των κυρίαρχων και αφετέρου με το τσάκισμα του εσωτερικού εχθρού, κάθε αντίστασης που εκδηλώνεται από τα κάτω και στόχο έχει να θέσει ανάχωμα στις αντικοινωνικές και εγκληματικές πολιτικές κράτους και κεφαλαίου. Γι’ αυτό και το αναρχικό κίνημα όσο το σύστημα εξουσίας απονομιμοποιείται και βρίσκεται σε βαθιά κρίση βρίσκεται πρώτο στο στόχαστρο της καταστολής τόσο με φυσικούς όρους αλλά και με ιδεολογικούς, μέσα από την κατασυκοφάντησή του και την επιχείρηση απομόνωσής του. Η κρίση μέσα στην οποία όμως βρίσκεται το κρατικό και καπιταλιστικό σύστημα δεν οδηγεί νομοτελειακά στη συντριβή του, αντιθέτως αυτό επιτείνει με αλαζονεία και οξυμένη ένταση την επίθεσή του, στοχεύοντας στο μούδιασμα των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων και στην επικράτηση του φόβου. Είναι, λοιπόν, στο χέρι μας, στο χέρι των πληβείων να θέσουν εκείνα τα αναχώματα, να συναντηθούν, να συλλογικοποιηθούν, να δράσουν οριζόντια και αδιαμεσολάβητα και να αναδείξουν τις αστείρευτες δυνάμεις που κυοφορούνται μέσα στις συλλογικές διαδικασίες και στον συλλογικό και οργανωμένο αγώνα κόντρα στους επίπλαστους διαχωρισμούς που οι κυρίαρχοι επιβάλλουν, κόντρα στην κρατική τρομοκρατία, την εκμετάλλευση, τη φτωχοποίηση, τον πόλεμο, το φασισμό, το κράτος και τον καπιταλισμό. Για μια ζωή με αξιοπρέπεια, για μια κοινωνία αλληλεγγύης, ελευθερίας, ισότητας, δικαιοσύνης.
Ως αναρχικοί και αναρχικές δεν έχουμε άλλο δρόμο από αυτόν που επιλέξαμε και δίνει δύναμη στα όνειρά μας, που πλάθει την συντροφικότητα και δίνει σάρκα και οστά στο όραμα μιας χειραφετημένης, ακρατικής και αταξικής κοινωνίας. Δεν έχουμε άλλο δρόμο από το να παλέψουμε για την Υπόθεση, την Κοινωνική Επανάσταση, την Αναρχία και τον Ελευθεριακό Κομμουνισμό. Και αυτό θα πράξουμε.
ΕΛ.ΑΣ. ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΡΟΥΦΙΑΝΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ ΚΑΙ ΒΑΣΑΝΙΣΤΩΝ
ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ/ΕΣ ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΠΛΑΪ ΠΛΑΪ, ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΟΙ/ΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΗ ΜΑΝΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ 6/12/25
ΠΑΥΣΗ ΚΑΘΕ ΔΙΩΞΗΣ ΤΩΝ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ/ΕΙΣΩΝ
ΤΟ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΔΕΝ ΥΠΟΤΑΣΣΕΤΑΙ
Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΖΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΑ
Συγκέντρωση: Δευτέρα 20 Απρίλη, Ευελπίδων (κτίριο 8 – αίθουσα 3), 10.00
τοπικός συντονισμός Αθήνας | Αναρχική Πολιτική Οργάνωση – Ομοσπονδία Συλλογικοτήτων
>Συγκέντρωση για την αστυνομική εισβολή στο Αναρχικό Στέκι Φιλοσοφικής, 12:00
Τις πρώτες πρωινές ώρες πραγματοποιήθηκε επέμβαση δυνάμεων της ΟΠΚΕ και των ΜΑΤ στην φιλοσοφική σχολή του ΕΚΠΑ συνοδεία εισαγγελέων, προκειμένου να εισβάλλουν και να εκκενώσουν το Αναρχικό Στέκι Φιλοσοφικής και άλλους πολιτικούς χώρους. Ανάμεσα στις εκκενωμένες αίθουσες, βρίσκεται και ένας χώρος στον 6ο όροφο της σχολής που ήταν στο παρελθόν υπό τον συλλογικό μας έλεγχο και πλέον είχε περάσει στα χέρια της κοσμητείας, γεγονός που οι ένστολες κουστωδίες δεν γνώριζαν με αποτέλεσμα να κλέψουν υλικό ακόμη και του πανεπιστημίου που βρισκόταν εντός της!
Όσον αφορά το Αναρχικό Στέκι Φιλοσοφικής οι ένστολες συμμορίες των κρατικοδίαιτων βασανιστών και δολοφόνων της ΕΛ.ΑΣ. ξήλωσαν την πόρτα και αφαίρεσαν όλα τα έπιπλα που βρίσκονταν στον χώρο, όπως και τις δανειστικές βιβλιοθήκες και ολόκληρο το βιβλιοπωλείο Μαυροκόκκινο Νήμα που λειτουργεί στο ΑΣΦ από το 2020. Χιλιάδες βιβλία, συλλογικοί κόποι χρόνων, πολιτικό υλικό και αγωνιστικός εξοπλισμός άλλαξαν χέρια. Αλλά προσωρινά. Η εχθροπραξία των ένστολων εντολοδόχων μπορεί να λέρωσε για λίγο έναν χώρο ανοιχτό, δημόσιο και κοινωνικό που χιλιάδες φοιτητές/τριες έχουν αγκαλιάσει όλα αυτά τα χρόνια. Αλλά λογάριαζε χωρίς τον ξενοδόχο.
Γιατί η κρατική αλητεία δεν θα μπορέσει ποτέ να καταλάβει ότι «Δε μας τρομάζουν τα ερείπια. Πάντοτε ζούσαμε μέσα σε τρώγλες και θα τα καταφέρουμε για λίγο καιρό ακόμα. Αλλά μην ξεχνάτε ότι εμείς οι εργάτες, ξέρουμε επίσης και να χτίζουμε.» [1]. Γιατί η κρατική αλητεία δεν μπορεί να καταλάβει ότι με το λάθος που διέπραξε σήμερα το μόνο που θα καταφέρει είναι να μας γιγαντώσει. Το Αναρχικό Στέκι Φιλοσοφικής θα συνεχίσει να υπάρχει ως ένας αγωνιστικός φοιτητικός χώρος του επαναστατικού αναρχισμού, σάρκα από την σάρκα των φοιτητικών αγώνων και διεκδικήσεων, αναπόσπαστο κομμάτι του συνολικότερου αγώνα για την επαναστατική ανατροπή του σάπιου κρατικού και καπιταλιστικού συστήματος που εξαθλιώνει καθημερινά την μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία.
Η κρατική καταστολή δεν μπορεί παρά να αποτελέσει ένα επιπλέον κίνητρο για την όξυνση των αγώνων και των αντιστάσεων μέσα στις σχολές, ειδικά σε μια περίοδο που οι χρόνιες κρατικές και αστικές επιδιώξεις της ιδιωτικοποίησης, της επιχειρηματικοποίησης και των ταξικών φραγμών στα πανεπιστήμια εφαρμόζονται όλο και πιο απροκάλυπτα εις βάρος των φοιτητών/τριών. Για την ολοκληρωτική κατίσχυση των σχεδιασμών επιχειρούν να επιβάλλουν σιγή ιχθύος μέσα στα πανεπιστήμια με πειθαρχικές διώξεις φοιτητών, εκκενώσεις και αστυνομικές εισβολές. Δεν θα τους περάσει!
Τα πανεπιστήμια που ονειρεύονται θα ενσαρκώσουν τους χειρότερους εφιάλτες τους. Θα συνεχίσουν να αποτελούν κάστρα αγώνα των ταξικά προσδιορισμένων φοιτητών/ριών που με κόπο εισήχθησαν και μοχθούν να αποφοιτήσουν δίνοντας καθημερινά έναν αγώνα επιβίωσης με την δαμόκλειο σπάθη της ακρίβειας και του υψηλού κόστους ζωής να τους συνθλίβει και με τις διαγραφές να μετατρέπονται σε θηλιά στον λαιμό. Οι κατακτήσεις και οι αγώνες των φοιτητών/ριων έχουν μια μεγάλη αγωνιστική παρακαταθήκη την οποία δεν θα αφήσουμε στα χέρια κράτους και κεφαλαίου. Ο ιστορικός ρεβανισμός και αναθεωρητισμός που σήμερα επιχειρούν θα γίνει κουρελόχαρτο.
Το μαχόμενο φοιτητικό κίνημα, σε ταξική, επαναστατική και ακηδεμόνευτη κατεύθυνση καλείται σήμερα να υπερασπιστεί τα ιστορικά του κεκτημένα ενάντια στα κρατικά και καπιταλιστικά σχέδια και να αναπτύξει νέους και μαχητικούς αγώνες. Να μην σκύψει το κεφάλι μπροστά στους υπηρέτες των αφεντικών, μπροστά στο ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα. Να μην τρομοκρατηθεί και να μην λακίσει μπροστά στον κρατικό αυταρχισμό αλλά να του επιστρέψει και να του τρίψει την βία στα μούτρα.
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΣΤΕΚΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗΣ
ΔΕΥΤΕΡΑ 20/4 στις 12.00
8ος όροφος κατειλημμένη αίθουσα 819
ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΣΤΕΚΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗΣ
https://steki-fls.espivblogs.net
[1] Μπουεναβεντούρα Ντουρούτι [1896-1936]
Αλληλεγγύη στο Αναρχικό Στέκι Φιλοσοφικής, το στέκι του Ελευθεριακού Σχήματος Φιλοσοφικής και το Στέκι της Φοιτητικής Ομάδας Ρουβίκωνα
Τη Πέμπτη 16/4 κατασταλτικές δυνάμεις εισέβαλαν στη Φιλοσοφική Σχολή του ΕΚΠΑ καταπατώντας το άσυλο και εκκένωσαν τους κατειλημμένους χώρους του Στεκιού της Φοιτητικής Ομάδας Ρουβίκωνα, του στεκιού του Ελευθεριακού Σχήματος Φιλοσοφικής και το Αναρχικό Στέκι Φιλοσοφικής στον πέμπτο και τον όγδοο όροφο της σχολής, αδειάζοντας τους, κατασχέτοντας πολιτικό υλικό και αφαιρώντας τις πόρτες.
Μέσα στις σχολές ζούμε σε μια περίοδο όπου η κρατική καταστολή εκδηλώνεται καθημερινά, με σταθερή παρουσία αστυνομικών δυνάμεων στους χώρους ασύλου, όπως το ΕΜΠ, με την παγίωση της απαγόρευσης πραγματοποίησης πολιτικών και πολιτιστικών εκδηλώσεων, με την προσπάθεια εφαρμογής πειθαρχικών διώξεων για συνδικαλιστική δράση καθώς και με την εκκένωση μιας σειράς κατειλημμένων χώρων εντός των σχολών.
Η καταστολή ενεργοποιείται παράλληλα με την επέλαση της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, σε μια περίοδο που μερικούς μήνες μετά την εφαρμογή του νόμου των διαγραφών που πέταξε εκτός τριτοβάθμιας εκατοντάδες χιλιάδες φοιτητές/-τριες, το Κράτος δηλώνει πως ετοιμάζεται για την εκκίνηση της Συνταγματικής αναθεώρησης στον επόμενο μήνα, όπου μεταξύ άλλων θα επιχειρηθεί η κατάργηση του Άρθρου 16, περιφρουρώντας την από τις αντιστάσεις του φοιτητικού κινήματος που θα προσπαθήσει να θέσει αναχωρωματά στο διάβα, έτσι ώστε να εξασφαλιστεί η απρόσκοπτη πορεία της. Παράλληλα το Κράτος αναγνωρίζοντας τον ρόλο που το πανεπιστήμιο ως χώρος ασύλου έχει παίξει καθ’ όλη τη διάρκεια της μεταπολίτευσης τόσο ως το πεδίο συνάντησης, ζύμωσης και δραστηριοποίησης ευρύτερων κοινωνικών κομματιών που δεν βρήκαν χώρο εντός του κυρίαρχου πολιτικού συστήματος όσο και ως ορμητήριο αγώνων και εξεγέρσεων που έθεσαν τον ίδιο τον κόσμο του κράτους και του καπιταλισμού στην στόχαστρο, επιτίθεται στα πλαίσια της ευρύτερης αντιεξεγερτικής πολιτικής του, θέλοντας να επιτύχει προληπτικά πλήγματα ενάντια στην ίδια τη δυνατότητα της κοινωνικής βάσης να αντιστέκεται στις πολιτικές του.
Οι καταλήψεις εντός των σχολών, εν μέσω μιας συνολικής προσπάθειας αποστείρωσης του πανεπιστημίου από κάθε πολιτική φωνή που δεν συμβαδίζει με το κυρίαρχο αφήγημα, με τον ίδιο το θεσμό του πανεπιστημίου να μετατρέπεται σε εμπόρευμα που θα λειτουργεί σύμφωνα με τους νόμους των αγορών είναι οι χώροι αυτοί όπου επιτρέπουν σε μια διαφορετική πολιτική πρόταση αυτοδιαχείρισης να ανθίσει, όχι περιχαρακωμένη εντός τους αφορώντας αποκλειστικά τις ίδιες, αλλά αναφορικά με το ίδιο το πανεπιστήμιο, την παιδεία ως κοινωνικό αγαθό και την κοινωνία μέσα στην οποία αυτά υπάρχουν. Η φύση των κατειλημμένων χώρων είναι συνεπώς διττή: από τη μια αποτελούν τα ορμητήρια και τις βάσεις των αγώνων μας, τους χώρους αναφοράς του ελευθεριακού πόλου του φοιτητικού κινήματος και από την άλλη στεγάζουν τις δομές αυτές που στο εδώ και στο τώρα καλύπτουν τις ανάγκες και τις επιθυμίες μας ενώ αντικατοπτρίζουν την πολιτική μας πρόταση για τη δημιουργία ενός κόσμου βασισμένου στην ισότητα, την αλληλεγγύη και τη δικαιοσύνη.
Ενάντια στη νηνεμία που έχει επιβληθεί μέσα στις σχολές, ενάντια στη σιωπή και την απραγία που κράτος, πρυτανικές αρχές και παρακράτος προσπαθούν να επιβάλουν, η αλληλεγγύη και η συσπείρωση μεταξύ των αγωνιζόμενων είναι μονόδρομος. Μπροστά στην επίθεση στους κατειλημμένους χώρους, απέναντι από την επίθεση που το κράτος έχει εξαπολύσει σε κάθε ελευθεριακή φωνή μέσα στα πανεπιστήμια, η μοναδική μας απάντηση θα πρέπει να είναι η περαιτέρω οργάνωση στη βάση, η κοινωνικοποίηση των αγώνων μας και η εναντίωση σε κάθε μορφής διαμεσολάβηση, σε κάθε μορφής ανάθεση των αγώνων μας στους “ειδικούς της πολιτικής”. Συνεχίζουμε με το ίδιο πείσμα και την ίδια θέληση τον αγώνα μέχρι να τα πάρουμε όλα πίσω.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΚΑΤΕΙΛΗΜΜΕΝΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗΣ
10-100-1000ΔΕΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗΣ ΣΗΨΗΣ
Πρωτοβουλία Αναρχικών Φοιτητών/-τριών Αθήνας
