Συγκεντρώσεις αλληλεγγύης, Δευτέρα 15/6

-Συγκέντρωση αλληλεγγύης στα διωκόμενα για την ανακατάληψη των Ζιζανίων, στις 9:00 στο Εφετείο Αθηνών

-Συγκέντρωση αλληλεγγύης για το εφετείο από την εκκένωση Παναιτωλίου 21 από την κοινότητα καταλήψεων Κουκακίου, στις 9:00 στο εφετείο Αθηνών

-Συγκέντρωση αλληλεγγύης στα δύο διωκόμενα από την εκκένωση της κατάληψης YA BASTA, στις 9:00 στο δικαστικό μέγαρο Ιωαννίνων

-Συγκέντρωση αλληλεγγύης και καταγγελίας στη δίκη τριών Τούρκων αγωνιστριών, στις 9:00 στα δικαστήρια Πάτρας

Τη Δευτέρα 15/6 καλούμε στις 9 π.μ. στο εφετείο των δυο συντροφιών που συνελήφθησαν κατά την πρώτη ανακατάληψη του Κατειλημμένου Κοινωνικού Κέντρου Ζιζάνια, στις 14/10/2023.

Τα Ζιζάνια είχαν εκκενωθεί τον Αύγουστο του 2023, στο πλαίσιο συντονισμένης κρατικής επιχείρησης που στόχευσε ταυτόχρονα και το στέκι Άνω Κάτω Πατησίων. Ωστόσο, λίγους μήνες αργότερα, με τη στήριξη δεκάδων αλληλέγγυων και ανθρώπων της γειτονιάς, ο χώρος άνοιξε ξανά και επέστρεψε ως σημείο συνάντησης, διεκδικήσεων, αγώνα και κοινότητας. Κατά τη διάρκεια της ανακατάληψης, η συγκέντρωση αλληλεγγύης που βρισκόταν έξω από το κτίριο δέχθηκε βίαιη επίθεση από δυνάμεις της ΔΡΑΣΗ. Ακολούθησε καταδίωξη στους γύρω δρόμους της πλατείας Βικτωρίας, με τους μπάτσους να προχωρούν σε τυχαίες και εκδικητικές συλλήψεις ανθρώπων που βρίσκονταν στην περιοχή ή προσέγγιζαν εκείνη την ώρα τη συγκέντρωση αλληλεγγύης. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο συνελήφθησαν δύο συντρόφια, στα οποία αποδόθηκαν οι κατηγορίες της διατάραξης κοινής ειρήνης, της απόπειρας επικίνδυνης σωματικής βλάβης σε βάρος αστυνομικών, της κατ’ εξακολούθηση εξύβρισης, της φθοράς ξένης ιδιοκτησίας και της οπλοκατοχής. Πρωτόδικα, ο ένας σύντροφος καταδικάστηκε για διατάραξη κοινής ειρήνης, απόπειρα επικίνδυνης σωματικής βλάβης σε βάρος αστυνομικών και βία κατά υπαλλήλων και του επιβλήθηκε ποινή 21 μηνών. Το άλλο συντρόφι καταδικάστηκε για διατάραξη κοινής ειρήνης και οπλοφορία με ποινή 11 μηνών.

Το άνοιγμα ενός εγκαταλελειμμένου κτιρίου δεν αφορά απλώς μια κλειδαριά που κόβεται ή έναν τοίχο που γκρεμίζεται. Είναι μια πράξη που αμφισβητεί έμπρακτα την εγκατάλειψη, την ιδιοκτησία και τη λογική του κέρδους, είναι το προχώρημα προς έναν απελευθερωμένο κόσμο, προς την αναρχία. Είναι η επιλογή να δημιουργούμε εδώ και τώρα σχέσεις αλληλεγγύης, δομές αυτοοργάνωσης και τόπους όπου η ζωή δεν μετριέται με όρους αγοράς και κέρδους. Είναι η προσπάθεια να ανοίγουμε περάσματα προς έναν κόσμο ελευθερίας, ισότητας και αυτοδιάθεσης. Απέναντι στην κρατική βία που επιχειρεί να εξαφανίσει κάθε κοινωνικό χώρο αντίστασης και να παρουσιάσει την καταστολή ως προϋπόθεση της «κοινωνικής ειρήνης», υπερασπιζόμαστε τη δυνατότητα να οργανώνουμε συλλογικά τις ζωές μας. Αρνούμαστε την ιδέα ότι η ύπαρξή μας πρέπει να καθορίζεται από την παραγωγικότητα, την αναπαραγωγικότητα, την κατανάλωση, τον ανταγωνισμό και την πειθαρχία. Επιμένουμε να φανταζόμαστε και να χτίζουμε έναν κόσμο χωρίς καπιταλισμό, πατριαρχία, κράτος, σύνορα, ρατσισμό, τρανσφοβία, ομοφοβία, σπισισμό και κάθε μορφή εξουσίας.

Τα Ζιζάνια βρίσκονται σε μια περιοχή που μετασχηματίζεται βίαια από τις διαδικασίες εξευγενισμού. Τα βραχυχρόνια μισθωμένα διαμερίσματα και οι τουριστικές επενδύσεις εκτοπίζουν σταδιακά τους ανθρώπους που κατοικούν και δίνουν ζωή στη γειτονιά. Την ίδια στιγμή, οι κρατικοί θεσμοί και η αστυνομική παρουσία αναπαράγουν καθημερινά τον ρατσισμό, τις διακρίσεις και την περιθωριοποίηση απέναντι σε μεταναστά, φτωχά και όσα περισσεύουν από το κυρίαρχο μοντέλο πόλης που σχεδιάζεται για επενδυτές και τουρίστες. Πρόκειται για μια γειτονιά εργατριών, εργατών και μεταναστευτικών κοινοτήτων που βρίσκονται αντιμέτωπα με χαμηλούς μισθούς, εργασιακή εκμετάλλευση, ακριβή στέγαση και διαρκώς αυξανόμενο κόστος ζωής. Ακόμη και για όσα ακολουθούν το δρόμο που επιβάλλει η κανονικότητα της μισθωτής εργασίας, η απειλή της έξωσης και του εκτοπισμού παραμένει πάντα παρούσα, όταν το κέρδος από τον τουρισμό υπερισχύει της ανάγκης για κατοικία.

Οι (ανα)καταλήψεις και οι αυτοοργανωμένοι χώροι αποτελούν έμπρακτες απαντήσεις σε αυτήν την πραγματικότητα. Μέσα από δομές αλληλοβοήθειας, συλλογικής φροντίδας, κοινής χρήσης των πόρων και πολιτικής οργάνωσης, δημιουργούνται δυνατότητες που υπερβαίνουν την απομόνωση και τον ατομισμό που μας επιβάλλονται από τα πάνω μέσω του καπιταλιστικού μοντέλου. Δημιουργούνται κοινότητες που αντιστέκονται, αγωνίζονται και οραματίζονται διαφορετικούς τρόπους ύπαρξης. Οι σχέσεις που χτίζουμε μέσα στους αγώνες, στις γειτονιές και στους χώρους μας δεν εκκενώνονται. Δεν καταστρέφονται με λουκέτα, δικαστήρια ή αστυνομικές επιχειρήσεις. Παραμένουν ζωντανές και συνεχίζουν να γεννούν νέες εστίες αντίστασης.

Τη Δευτέρα 15/6 τα συντρόφια μας θα βρεθούν ξανά στις δικαστικές αίθουσες, αντιμέτωπα με μια εκδικητική δίωξη που επιδιώκει να ποινικοποιήσει την αλληλεγγύη, την αντίσταση και τη συμμετοχή στους κοινωνικούς αγώνες. Σε μια περίοδο όπου ο νέος ποινικός κώδικας αξιοποιείται για την αυστηροποίηση των ποινών και την ενίσχυση της καταστολής απέναντι στα φτωχά, τα αποκλεισμένα και όσα αντιστέκονται, οι διώξεις αυτές θέλουν να λειτουργούν ως μήνυμα παραδειγματισμού προς κάθε άτομο που επιλέγει να εξεγείρεται.

Δεν θα τα αφήσουμε μόνα.

Θα βρισκόμαστε δίπλα στα συντρόφια μας, στους δρόμους και στα δικαστήρια. Θα συνεχίσουμε να υπερασπιζόμαστε τους χώρους, τις κοινότητες και τις σχέσεις που δημιουργούμε. Γιατί η αλληλεγγύη είναι ο τρόπος με τον οποίο επιλέγουμε να ζούμε.

10 – 100 – 1000 (ΑΝΑ)ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗΣ ΣΗΨΗΣ

ΚΑΝΕΝΑ ΜΟΝΟ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

Κοινότητα Κατειλημμένου Κοινωνικού Κέντρου Ζιζανίων

Καλούμε σε συγκέντρωση αλληλεγγύης την Δευτέρα 15/06 στις 9 π.μ. στο Εφετείο Αθηνών, αίθουσα Δ80Γ

Αλληλεγγύη στα συλληφθέντα συντρόφια της ανακατάληψης των Ζιζανίων

Τα κράτη και ο καπιταλισμός έχουν σαν ένα βασικό τους πυλώνα αναπαραγωγής και ύπαρξης την ιδιοκτησία. Ανεξαρτήτου κυβέρνησης, πάγια κρατική στρατηγική είναι η προσπάθεια να ξεριζωθεί κάθε τι που εναντιώνεται και απειλεί τον καλοστημένο σάπιο κόσμο τους. Οι εκκενώσεις καταλήψεων, οι διώξεις συντροφιών και η αστυνομική βία είναι μερικά από τα εργαλεία που χρησιμοποιούν οι εξουσιαστές προς αυτή την κατεύθυνση.Αυτές οι προσπάθειες του κράτους βρήκαν μπροστά τους τη σθεναρή αντίσταση και αντεπίθεση του κινήματος αλληλεγγύης και υπεράσπισης των καταλήψεων με τα Ζιζάνια, Άνω Κάτω και Ευαγγελισμός να βρίσκονται πλέον επανακατειλημμένα.

Σε αυτό το πλαίσιο το Σάββατο 14 /10/2023 έγινε ανακατάληψη των Ζιζανίων από πλήθος κόσμου. Διμοιρίες δέλτα επιτίθενται στον κόσμο εκτός του κτιρίου με κρότου, δεχόμενοι μπογιές τόσο από το συγκεντρωμένο κόσμο όσο και από αυτόν εντός. Στη συνέχεια, διαχέονται στη γειτονιά και επιτίθενται σε όποιον κόσμο βρίσκονταν στην πλατεία Βικτώριας και πέριξ, ο οποίος προσέγγιζε εκείνη την ώρα τη συγκέντρωση αλληλεγγύης ή βρισκόταν στη γειτονιά. Συλλαμβάνονται 2 συντρόφια που τους αποδίδονται οι κατηγορίες: διατάραξη κοινής ειρήνης , απόπειρα επικίνδυνης σωματικής βλάβης σε βάρος αστυνομικών υπαλλήλων, εξύβριση κατά συρροή, φθορά ξένης ιδιοκτησίας και οπλοκατοχή.

Οι καταλήψεις είναι χώροι που στοχεύουν στην ατομική και συλλογική απελευθέρωση και ως τέτοιους πρέπει να τους υπερασπιζόμαστε. Είναι χώροι πολύπλευρων δράσεων από συνελεύσεις για τη σύγκρουση με το υπάρχον ενάντια σε κράτη, φασιστές, αφεντικά έως εκδηλώσεις, βιβλιοπαρουσιάσεις , κινήσεις αλληλεγγύης σε αγώνες. Αποτελούν χώρους συνάντησης, αγώνα και ενδυνάμωσης σπάζοντας την αποξένωση και χτίζοντας κοινότητες χωρίς ιεραρχία, διακρίσεις και διαχωρισμούς φύλου, φυλής, σεξουαλικότητας

Καλούμε σε συγκέντρωση αλληλεγγύης την Δευτέρα 15/06 στις 9 π.μ. στο Εφετείο Αθηνών, αίθουσα Δ80Γ.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ/ΕΙΣΕΣ

Μέσω της συντροφικότητας και αλληλεγγύης, κανένα συντρόφι δεν θα μείνει μόνο απέναντι στην κρατική καταστολή. Με πορείες, συγκρούσεις, καταλήψεις συνεχίζουμε τον αγώνα ενάντια σε κράτος και κεφάλαιο. Το κράτος, η εκμετάλλευση και η εξουσία δεν μπορούν ποτέ να λειτουργήσουν με ένα θετικό πρόσημο για τις εκμεταλλευόμενες και τους καταπιεζόμενους. Απέναντι στον κόσμο της εξατομικευμένης θλίψης και υποταγής, της ηττοπάθειας και μοιρολατρίας, οι αγώνες του σήμερα να δυναμώσουν, μέχρι την καταστροφή του υπάρχοντος και την οικοδόμηση μιας άλλης ζωής. Έως την αναρχία.

ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΓΙΑΤΙ ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΚΛΕΜΜΕΝΑ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΕ ΒΙΛΕΣ ΚΑΙ ΕΓΚΑΤΑΛΕΛΕΙΜΜΕΝΑ

10 100 ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΕΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ Σ`ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΚΑΤΕΙΛΗΜΜΕΝΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ ΑΡΙΣΤΟ ΧΑΝΤΖΗ (ΑΠΟ 5/2) ΚΑΙ SUZON DOPPAGNE (ΑΠΟ 1/5)

Αναρχική συλλογικότητα Acte

Εφετείο εκκένωσης Παναιτωλίου 21

Καλούμε την Δευτέρα 15/6 στις 9:00 στο Εφετείο (Αίθουσα Δ 80 Α, 2ος ορ., αρ. υποθ. στο πινάκιο 3) για την δίκη σε δεύτερο βαθμό της εκκένωσης της Παναιτωλίου 21 που πραγματοποιήθηκε τον Δεκέμβρη του 2019 μαζί με τις εκκενώσεις των υπολοίπων σπιτιών της Κοινότητας Καταλήψεων Κουκακίου (Ματρόζου 45 και Αρβάλη 3).

Σε μία περίοδο όξυνσης της καταστολής απέναντι στις καταλήψεις (βλ. τελεσίγραφο), τον Δεκέμβρη του 2019 οι μπάτσοι επιχειρούν παράλληλη εκκένωση των σπιτιών της κοινότητας. Στην Παναιτωλίου 21 συλλαμβάνονται 4 άτομα, αφού έχουν υπερασπιστεί το κτήριο και έχουν δεχθεί βία για αυτή τους την επιλογή (βλ. πλαστικές σφαίρες). Στην Ματρόζου 45 οι μπάτσοι αδυνατούν να βρουν τους/τις καταληψίες που επίσης έχουν υπερασπιστεί μαχητικά το σπίτι τους οπότε ξυλοκοπούν και συλλαμβάνουν τους γείτονες (βλ. φιάσκο υπόθεσης Ινδαρέ). Η πρώτη δίκη για την υπόθεση της εκκένωσης της Παναιτωλίου το 2019 έχει ολοκληρωθεί και την Δευτέρα 15/6 θα πραγματοποιηθεί το σχετικό εφετείο στο οποίο καλούμε τον κόσμο να στηρίξει με την παρουσία του.

Οι εκκενώσεις του ’19 οδηγούν σε ανακαταλήψεις των 2 σπιτιών ένα μήνα μετά, με την αλληλεγγύη του κινηματικού κόσμου οπότε και προκύπτουν 3 νέα δικαστήρια. Συγκεκριμένα, υπενθυμίζουμε ότι στις 9 Νοεμβρίου 2026 θα πραγματοποιηθεί το εφετείο για την ανακατάληψη της Ματρόζου 45 όπου τα συντρόφια έχουν καταδικαστεί πρωτόδικα σε 6,5 χρόνια φυλάκισης με ολική έκτιση της ποινής. Η παρουσία του κόσμου και εκείνη την μέρα κρίνεται σημαντική.

ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΗ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ

ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ

Α. ΧΑΝΤΖΗ ΚΑΙ S. DOPPAGNE

Κοινότητα Καταλήψεων Κουκακίου

όλα στο δικαστικό μέγαρο Ιωαννίνων

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΑ 2 ΔΙΩΚΟΜΕΝΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΚΕΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ YA BASTA

Στις 23 Σεπτεμβρίου του 2024 εκκενώνεται η Κατάληψη Ya Basta στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων μετά από επιχείρηση της τεχνικής υπηρεσίας μαζί με ομάδες της ΟΠΚΕ και της κρατικής ασφάλειας. Ο χώρος σφραγίστηκε προσωρινά, έγινε κατάσχεση αντικειμένων και συλλογή δαχτυλικών αποτυπωμάτων και DNA. Στο σήμερα 2 συντρόφια μας διώκονται για παρακώλυση δημόσιας υπηρεσίας και διατάραξη οικιακής ειρήνης (καθώς η κατάληψη στεγαζόταν στο κτίριο των Ά Εστιών) με μοναδικά αποδεικτικά στοιχεία δαχτυλικά αποτυπώματα πάνω σε κινητά αντικείμενα.
Χρειάζεται αρχικά να πούμε ότι η Κατάληψη Ya Basta ήταν ένα ακόμα λιθαράκι στην καταληψιακή – κινηματική ιστορία της πόλης. Δεν θα επιτρέψουμε επομένως σε κανένα καθίκι, είτε θεσμικό είτε με την προβιά του αγωνιστή, να λασπολογεί απέναντι σε καταλήψεις και στέκια, εκκενώντας χώρους και στοχοποιώντας συντρόφια, στο βωμό της πολιτικής καριέρας. Η Ya Basta ήταν ένας απελευθερωμένος χώρος από το 2011 και είχε ενεργή παρουσία μέχρι και το 2013. Με την αυτοδιάλυσή της, ο χώρος παρέμεινε έρμαιο στα χέρια ενός τυχοδιώκτη που παρασιτούσε εκεί για προσωπικό του όφελος. Το Δεκέμβρη του 2023 ομάδα συντροφιών αποφάσισε να ανακαταλάβει τον χώρο προσδίδοντας του ξανά πολιτικά χαρακτηριστικά και ανοίγοντας τις πόρτες του. (https://athens.indymedia.org/post/1628942/). Από το 2024 και με την επανοικειοποίηση της κατάληψης ο χώρος απέκτησε ξανά ζωή με συνελεύσεις και δομές, προϋπάρχουσες στην κατάληψη, παίρνοντας την σκυτάλη από την πολιτική παρακαταθήκη του χώρου και με τακτικά ανοίγματα επιτρέποντας την ελεύθερη αλληλεπίδραση και επικοινωνία ατόμων αντιιεραρχικά και αυτοοργανωμένα (https://yabastasquat.espivblogs.net). Παράλληλα, υπήρχαν καταλήψεις εστιών που πρόσεθεταν μια διάχυτη αυτοοργανωμένη λογική και μια κοινοτική κάλυψη των βασικών αναγκών αλληλοτροφοδοτώντας την αυτοπραγμάτωση του καταληψιακού αξιακού. Ενάντια στην αποστειρωμένη και αποξενωμένη πραγματικότητα που επιβάλλει το σύγχρονο ελληνικό πανεπιστήμιο οι καταλήψεις και συλλογικές διαδικασίες είναι αγκάθι και αντιπρόταση στην ζοφερή αυτή πραγματικότητα.
Ξετυλίγοντας, λοιπόν το νήμα της καταστολής του Σεπτέμβρη του 2024, οι πρωτοστάτες στην επιβολή του νόμου και της τάξης δεν είναι όπως θα περιμέναμε μπάτσοι ή ρουφιάνοι της Άννας Μπατιστάτου (πρύτανης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων), αλλά οι πεμπτοφαλαγγίτες της αριστεράς αυτή τη φορά με το προσωπείο της Τετάρτης Διεθνούς. Το οργανωτικό σχήμα ΟΚΔΕ/ΣΣΠ με πλήρη και χρόνια εργαλειοποίηση του Συλλόγου Εστιακών Φοιτητών επιτέθηκε κυκλωτικά και υπεράριθμα σε σώμα συντρόφων μετά την κατάληψη φοιτητικής εστίας.
(https://athens.indymedia.org/post/1631698/ , https://athens.indymedia.org/post/1631724/ )
Την επόμενη μέρα κι ενώ αλληλέγγυος κόσμος βρισκόταν στην κατάληψη για συνέλευση ενάντια στους ηγεμονισμούς και τραμπουκισμούς των παρακρατικών της ΟΚΔΕ η ασφάλεια του Πανεπιστήμιου Ιωαννίνων χτυπάει την πόρτα και ανακοινώνει την άμεση εκκένωση του χώρου μέχρι το βράδυ της ίδιας μέρας. (https://athens.indymedia.org/post/1631706/) Ακολουθεί ένα 10ήμερο κινητοποιήσεων στο Πανεπιστήμιο με μικροφωνικές, αφισοκολλήσεις, παρεμβάσεις και ανοιχτές διαδικασίες για την υπεράσπιση της κατάληψης. Τα ξημερώματα στις 23 Σεπτέμβρη μπάτσοι και υπάλληλοι της τεχνικής υπηρεσίας εισβάλλουν στον χώρο και μέσα σε λίγες ώρες τον αδειάζουν και κατάσχουν όσα αντικείμενα υπάρχουν μέσα προκειμένου να μεταφερθούν για αποτυπώματα και DNA (https://athens.indymedia.org/post/1631858/). Μέτα από 5 μήνες γίνεται επιχείρηση “σκούπα” από μπάτσους στις εστίες του πανεπιστημίου κάνοντας ντου στα κατειλλημένα δωμάτια με ασφαλίτες να ρωτάνε για τον κόσμο που συμμετείχε στην Κατάληψη Ya Basta.
Ερχόμενα στο τώρα, μετά από 2 χρόνια έρχεται δικογραφία σε 2 συντρόφια μας, διωκόμενα από την Πρύτανη Α. Μπατιστάτου για παρακώλυση δημόσιας υπηρεσίας και διατάραξη οικιακής ειρήνης με μόνο αποδεικτικό στοιχείο τα δαχτυλικά αποτυπώματα σε 3 κινητά αντικείμενα (2 βάζα και 1 ετικέτα από μπουκάλι νερού). Τα δαχτυλικά αποτυπώματα είναι πρωτοφανής μέθοδος δίωξης για τα δεδομένα της πόλης, αλλά εννοείται ότι δεν μας εκπλήσσει, καθώς ξέρουμε πολύ καλά ότι οι κατασταλτικοί μηχανισμοί εξυπηρετούν το τιμωρητικό μένος του εκάστοτε εξουσιαστή. Βρισκόμαστε πλέον στην εποχή που η αναβάθμιση των μέσων καταστολής είναι μια νομιμοποιημένη κοινωνική πραγματικότητα και όχι κάποιο σενάριο δυστοπικής φαντασίας. Όπου ένα δαχτυλικό αποτύπωμα ποινικοποιεί τις σχέσεις και τις συναναστροφές μας σε κατειλλημένους χώρους, θέτοντας τους εξ ορισμού ποινικά κολάσιμους και αρκεί η παρουσία σου εκεί για μια ανερχόμενη κλήτευση δικαστηρίου στην πόρτα του σπιτιού σου. Επιβάλλοντας, έτσι τον φόβο και την υποταγή στον κόσμο που αρνείται να παραδοθεί στην αδράνεια της κοινωνίας.
Το Πανεπιστήμιο πλέον επιτελεί ένα ακόμα εργαλείο ταυτοποίησης και στοχοποίησης της ακηδεμόνευτης, ριζοσπαστικής πολιτικής δράσης. Ιδιωτικοποιήσεις που απαιτούν την αντίστοιχη φοιτητική ευημερία ή απλά ένα χλιαρό “αγωνιστικό” πνεύμα που δεν σκοπεύει ποτέ να θέσει σε κίνδυνο τα ληστρικά κεφάλαια των επενδυτών του Πανεπιστημίου 2.0. Κάμερες, τουρνικέ και η κανονικοποίηση παρουσίας των μπάτσων στους πανεπιστημιακούς χώρους ντύνουν τα χρονικά της δυστοπίας με μια παραδοσιακή αμφίεση στο φόντο του σύγχρονου ολοκληρωτισμού. Η διαρκής αυτή πολιτική ατζέντα έχει ανοίξει ολομέτωπο πόλεμο στους απελευθερωμένους χώρους των πανεπιστημίων, όπου θέλει να ξεγράψει κάθε μορφή πολιτικής αντιπαράθεσης μια και καλή.
Για εμάς, οι καταλήψεις και τα στέκια αποτελούν χώρους πολιτικής ζύμωσης, απελευθερωμένης αλληλεπίδρασης και επικοινωνίας, όπου το συλλογικό στοίχημα παραμένει η αυτοπραγμάτωση της ζωής με αξιοπρέπεια και η οργάνωση των αρνήσεων μας απέναντι σε κράτος και κεφάλαιο. Μέσα στους κατειλημμένους χώρους, χτίζουμε νέους κοινωνικούς δεσμούς και εναλλακτικές μορφές συμβίωσης. Στη δυστοπία που ζούμε, οι καταλήψεις συνιστούν αντιπρόταση. Στην πραγματικότητα πέρα από κέντρα αγώνα αποτελούν κέντρα ύπαρξης. Επιδιώκουμε μέσα από την συλλογική ζύμωση και συνδιαμόρφωση την ολική αποδόμηση των κυρίαρχων αφηγημάτων και την ενεργή αντίσταση και ρήξη με αυτά. Παίρνουμε, λοιπόν και την συλλογική ευθύνη να υπερασπιστούμε την παρουσία των καταλήψεων, την μνήμη τους και την παρακαταθήκη τους ενάντια στα αφηγήματα που καλλωπίζουν τις αποφάσεις της εξουσίας και κρύβουν τους θιασώτες του κοινωνικού κανιβαλισμού.

ΚΑΛΕΣΜΑ: ΔΕΥΤΕΡΑ 15/06 09:00 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΑ 2 ΔΙΩΚΟΜΕΝΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΚΕΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ YA BASTA
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΑ ΔΙΩΚΟΜΕΝΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΗΣ ΜΑΤΡΟΖΟΥ 45
ΑΛΛΗΛΛΕΓΥΗ ΣΤΑ ΔΙΩΚΟΜΕΝΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΟΥ ΣΤΕΚΙΟΥ ΠΙΣΩ ΑΠ’ ΤΟ ΧΗΜΙΚΟ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΑ 7 ΔΙΩΚΟΜΕΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΝΟΜΙΚΗΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

10, 100, 1000ΑΔΕΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗΣ ΣΗΨΗΣ

ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΑΝΘΙΖΕΙ ΟΤΙ ΦΟΒΑΣΤΕ

Συνέλευση Αλληλεγγύης στα 2 διωκόμενα συντρόφια για την εκκένωση της Κατάληψης Ya Basta

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑ! ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΟΥΝ ΟΛΕΣ ΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ PERIHAN ATMACA ΚΑΙ ALI AYCEN

Καταγγέλλουμε τις διώξεις Τούρκων πολιτικών προσφύγων στην Ελλάδα. Η Perihan Atmaca και ο Ali Aycen βρίσκονται στις φυλακές Κορυδαλλού…το «έγκλημά» τους η αλληλεγγύη!

Στις 3 Γενάρη το λιμενικό σώμα τους συνέλαβε στην Πάτρα στην προσπάθειά τους να βοηθήσουν την αγωνίστρια Hazal Seçer, μια κυνηγημένη από το τούρκικο καθεστώς πολιτική πρόσφυγας που το ελληνικό κράτος της έχει στερήσει το δικαίωμα άδειας παραμονής. Για να καλύψουν αυτήν την πολιτική δίωξη, οι αρχές φόρτωσε στους δύο αλληλέγγυους τις ψευδείς κατηγορίες για «παράνομη και επικίνδυνη διακίνηση ανθρώπου». Στην πραγματικότητα, αυτή η επιλεκτική ευαισθησία της ελληνικής δικαιοσύνης, αφορά και στοχοποιεί τους κοινούς αγώνες των δύο λαών.

Για την περίπτωση της Perihan, του Ali αλλά και της Hazal έχει ξεκινήσει εδώ και καιρό κίνημα συμπαράστασης τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη και αυτό γιατί η υπόθεσή τους δεν αφορά μόνο τους τρεις τους αλλά όλους όσους παλεύουν ενάντια στον φασισμό, την εκμετάλλευση και τον πόλεμο.

Στεκόμαστε στο πλευρό των αγωνιστών που αδίκως κρατούνται στις φυλακές για να συρθούν σε μια δίκη με στημένο κατηγορητήριο. Με την αλληλεγγύη μας θα δώσουμε από κοινού την μάχη για την αθώωσή τους και καλούμε όλους να στηρίξουν αυτήν την πράξη αλληλεγγύης.