Την Τετάρτη 11/11, στις 18.00, στην πλατεία Κλαυθμώνος, οργανώσεις και τοπικές πρωτοβουλίες καλούν σε συγκέντρωση για το δικαίωμα στη στέγαση, διαδηλώνοντας ενάντια στις εξώσεις, τις πολιτικές των funds και τις αυξήσεις των ενοικίων. Την ίδια μέρα πραγματοποιείται γενική απεργία στην Ισπανία με βασικό αίτημα το δικαίωμα στη στέγη ενώ παρόμοιοι αγώνες αρχίζουν να πραγματοποιούνται και σε άλλες χώρες στην Ευρώπη δομώντας ένα πανευρωπαικό αγώνα για την στέγαση.
Αφίσες/Καλέσματα:
Γειτονιές για το Δικαίωμα στη Στέγη
ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΒΗΡΙΚΗ ΧΕΡΣΟΝΗΣΟ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΒΓΑΙΝΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!
Τα ενοίκια ανεβαίνουν, οι εξώσεις και οι πλειστηριασμοί απειλούν όλο και περισσότερους ανθρώπους, οι γειτονιές μας αλλάζουν και η κατοικία μετατρέπεται ολοένα και περισσότερο από δικαίωμα και βασικό αγαθό σε εμπόρευμα και πεδίο κερδοσκοπίας.
Το τελευταίο διάστημα, η επίθεση στο δικαίωμα στην κατοικία κλιμακώνεται. Κάθε λίγο γινόμαστε μάρτυρες μιας νέας περίπτωσης όπου οι περίφημοι «επενδυτές» προσπαθούν να υφαρπάξουν σπίτια και να τα μετατρέψουν σε επενδυτικές αποδόσεις. Στις γειτονιές, στα χωριά και στις πόλεις μας, το αυτονόητο δικαίωμα στη στέγη και την αξιοπρεπή ζωή βρίσκεται υπό συνεχή πίεση, στο όνομα του υπερκέρδους και της μετατροπής ολόκληρων περιοχών σε θεματικά πάρκα για τουρίστες.
Όμως, τίποτα από όλα αυτά δεν συμβαίνει σε κενό. Αποτελούν μέρος ενός συνολικότερου αναπτυξιακού μοντέλου που προωθεί η ίδια η κυβέρνηση, ξεπουλώντας τη γη και την κατοικία και επιχειρώντας να μετατρέψει τη χώρα σε ένα Ελ Ντοράντο του επενδυτικού real estate. Τελευταία πράξη αυτής της προσπάθειας είναι το νομοσχέδιο «Ενίσχυση εποπτείας των υπό διαχείριση απαιτήσεων από δάνεια και πιστώσεις», όπου, παρά τον τίτλο του, στην ουσία δίνεται η δυνατότητα στα funds και στους servicers να λειτουργούν πλήρως ανεξέλεγκτα.
Απέναντι σε αυτή την επίθεση, όμως, οι τοπικές κοινωνίες και οι κοινότητες μας δεν μένουν με σταυρωμένα τα χέρια. Οργανώνονται, βρίσκει η μία την άλλη και δίνουν δεκάδες μικρές και μεγάλες μάχες. Αυτές οι διεκδικήσεις δείχνουν ότι η Ελλάδα έχει μπει για τα καλά στη μάχη για την κατοικία και ότι μόνο η συλλογική διεκδίκηση μπορεί να νικήσει.
Όμως δεν είμαστε μόνες/οι.
Στην Ισπανία ο κόσμος ξεσηκώθηκε για να υπερασπιστεί το σπίτι της Μαρικάρμεν και, μέσα από αυτή τη μάχη, να υπερασπιστεί τα σπίτια όλων. Στην Πορτογαλία, αντίστοιχα, όλο και περισσότεροι άνθρωποι οργανώνονται και παλεύουν για το δικαίωμα στην κατοικία.
Στις 11 Νοεμβρίου, ημέρα πανευρωπαϊκής διεκδίκησης του δικαιώματος στην κατοικία, δίνουμε ραντεβού στις 18:00 στην πλατεία Κλαυθμώνος. Ενώνουμε τις φωνές μας με όσους και όσες αγωνίζονται σε όλη την Ευρώπη για το δικαίωμα να ζούμε στις πόλεις και τις γειτονιές μας.
Διεκδικούμε:
• Πλαφόν στα ενοίκια
• Απαγόρευση πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας & πώλησης κόκκινων δανείων με προσημείωση της πρώτης κατοικίας
• Κατάργηση της Golden Visa
• Φρένο στο Airbnb
• Δημόσια και αξιοπρεπή κοινωνική κατοικία
• Στήριξη εγχειρημάτων συλλογικής και συνεταιριστικής, μη κερδοσκοπικής κατοικίας
• Δημιουργία επαρκούς φοιτητικής στέγης
• Φρένο στις εξώσεις
• Καμία εκκένωση καταλήψεων στέγης
• Κανένας άνθρωπος στον δρόμο
Μας πετάνε στον δρόμο. Βγαίνουμε στους δρόμους!
Κατάληψη Στέγης Προσφύγων/Μεταναστών Νοταρά 26
Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών
ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΚΑΤΕΙΛΗΜΜΕΝΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΣΤΗΝ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΕΓΑΣΗ ΣΤΙΣ 11 ΝΟΕΜΒΡΗ
Τους τελευταίους μήνες, σε πολλές χώρες της Ευρώπης και ιδιαίτερα στον ευρωπαϊκό Νότο, αναπτύσσονται σημαντικοί αγώνες με επίκεντρο το ζήτημα της στέγης. Στην Ισπανία, την Καταλονία και την Ιταλία, χιλιάδες άνθρωποι βγαίνουν στους δρόμους δυναμικά, αντιστέκονται στις εξώσεις και διεκδικούν το δικαίωμα της κοινωνικής βάσης στη στέγη.
Για εμάς, ως Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών, που συγκροτεί μια μορφή κοινωνικής στέγης με ριζοσπαστικούς όρους, η διεκδίκηση της στέγης -στην περίπτωσή μας μέσω της κατάληψης- δεν αφορά απλώς την εξασφάλιση ενός χώρου κατοικίας. Αποτελεί μια διαδικασία επανοικειοποίησης βασικών δικαιωμάτων που έχουν αφαιρεθεί από την κοινωνία, μέσα από βίαιες και κοινωνιοκτόνες πολιτικές προς όφελος του κεφαλαίου. Πολιτικές που υποτιμούν την ίδια την αξία της ανθρώπινης ύπαρξης και μετατρέπουν ακόμη και τους στοιχειώδεις όρους επιβίωσης σε αντικείμενο διαπραγμάτευσης και κερδοφορίας.
Η στεγαστική κρίση, η οποία πλήττει ολόκληρη την Ευρώπη, στην Ελλάδα έχει λάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις, επηρεάζοντας πάνω από τον μισό πληθυσμό της χώρας. Δεν πρόκειται για ένα μεμονωμένο φαινόμενο, αλλά για το αποτέλεσμα της λειτουργίας του κρατικοκαπιταλιστικού συστήματος και των πολιτικών του: του ακραίου νεοφιλελευθερισμού και της χρηματικοποίησης των πιο βασικών κοινωνικών αγαθών, της τουριστικοποίησης και του εξευγενισμού των γειτονιών, καθώς και της επιθετικής δραστηριότητας των αρπακτικών ταμείων και των ολιγαρχών.
Η στεγαστική κρίση δεν περιορίζεται στην αδυναμία εξασφάλισης ενός σπιτιού. Οι εξώσεις, οι πλειστηριασμοί και τα απλησίαστα ενοίκια αποτελούν εκφάνσεις μιας ευρύτερης επίθεσης απέναντι στην κοινωνία, διαπερνώντας συνολικά τους όρους της ανθρώπινης επιβίωσης και στερώντας από τους ανθρώπους τη δυνατότητα να καλύψουν βασικές τους ανάγκες. Έρχεται έτσι να συμπληρώσει ένα ευρύτερο τοπίο κρατικής καταστολής, νεοφιλελεύθερων πολιτικών ανεξέλεγκτης κερδοφορίας του κεφαλαίου και ολοκληρωτικών πρακτικών κοινωνικού ελέγχου.
Γι’ αυτό και η συλλογική διεκδίκηση της στέγης είναι κάτι πολύ περισσότερο από τη διεκδίκηση ενός σπιτιού. Είναι πράξη αυτοάμυνας απέναντι στις επιθετικές πολιτικές κράτους και κεφαλαίου. Είναι αγώνας για ζωή και αξιοπρέπεια. Οι κινητοποιήσεις που αναπτύσσονται στις χώρες του ευρωπαϊκού νότου αναδεικνύουν το στεγαστικό ως ένα βαθιά πολιτικό ζήτημα, συνδέοντάς το με το σύνολο των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι από τα κάτω στην καθημερινότητά τους. Η τροφή, η στέγη, το νερό, το ρεύμα, η υγεία και η παιδεία δεν αποτελούν ξεχωριστά πεδία διεκδίκησης, αλλά αλληλένδετες όψεις της ίδιας πραγματικότητας. Στο επίκεντρο αυτών των αγώνων βρίσκεται, τελικά, η ανάγκη να επαναπροσδιοριστεί η χρήση όλων αυτών των αγαθών, ώστε να υπηρετούν τις κοινωνικές ανάγκες και όχι την κερδοφορία.
Η συλλογική διεκδίκηση της στέγης, ακριβώς επειδή αφορά έναν τόσο πυρηνικό στοιχείο της ανθρώπινης ύπαρξης, μπορεί να αποτελέσει αφετηρία για τη συγκρότηση ή την επανασύσταση των κοινοτήτων: για την οικοδόμηση, δηλαδή, ενός τρόπου συλλογικής ζωής που κράτος και καπιταλισμός επιχειρούν διαρκώς να αποδιαρθρώσουν και να εξαφανίσουν. Σήμερα, η συγκρότηση κοινοτήτων δεν αποτελεί μόνο μια απάντηση στη στεγαστική κρίση, στη βάση της αλληλεγγύης και της συλλογικής κάλυψης των αναγκών μας. Αποτελεί ταυτόχρονα μια αναγκαία μορφή κοινωνικής αυτοάμυνας απέναντι στον ολοκληρωτισμό και στον πόλεμο που διεξάγεται ενάντια στις κοινωνίες.
Ως Κοινότητα, ως κέντρο αγώνα και ως κίνημα αλληλεγγύης, ερχόμαστε από την εμπειρία των αγώνων του προηγούμενου διαστήματος -με αιχμή τον πολύμηνο αγώνα που δώσαμε τους τελευταίους μήνες για την υπεράσπιση της ύπαρξης της Κοινότητας, του παραδείγματός της και της ίδιας της ζωής-, μέσα από τους οποίους αναδείχθηκαν όλες αυτές οι διαστάσεις της ανθρώπινης ύπαρξης. Οι διεκδικήσεις για τη στέγη, την επιβίωση, την αξιοπρέπεια και τη συλλογική ζωή συναντήθηκαν και συμπυκνώθηκαν σε έναν κοινό αγώνα. Η απεργία πείνας αποτέλεσε την αιχμή αυτής της προσπάθειας και συνέβαλε στη συγκρότηση ενός ευρύτερου μετώπου στήριξης της Κοινότητας, φέρνοντας στο προσκήνιο ζητήματα που ξεπερνούν τα όρια της ίδιας της υπόθεσης των Προσφυγικών. Το κίνημα που αναπτύχθηκε πέτυχε μια σημαντική νίκη, ανοίγοντας τον δρόμο και δημιουργώντας προοπτικές για νέες νίκες της κοινωνίας και των κινημάτων.
Μέσα σε αυτή τη συνθήκη, θεωρούμε σημαντικό να συνδεθούμε με το κίνημα για τη στέγαση που αναπτύσσεται στην Ευρώπη, να συναντηθούμε στους δρόμους και να συμβάλουμε από κοινού στο άνοιγμα ενός κεντρικού αγώνα γύρω από αυτά τα ζητήματα. Να συμμετάσχουμε στις κινητοποιήσεις που έχουν οριστεί ως ορόσημα σε ευρωπαϊκό επίπεδο, με στόχο τη συγκρότηση ενός ευρύτερου μετώπου για τη στέγη και για όλα όσα συνδέονται με αυτή: τα ενοίκια, τους πλειστηριασμούς, τις εξώσεις, αλλά και την επανοικειοποίηση της χρήσης των άδειων σπιτιών προς όφελος της κοινωνίας. Σε αυτή την κατεύθυνση, η 11η Νοέμβρη μπορεί να αποτελέσει την πρώτη κοινή συνάντηση και συντονισμένη δράση όλων όσοι πλήττονται και οραματίζονται και αγωνίζονται για έναν άλλον κόσμο.
Καλούμε στις 11 Νοέμβρη, στις 18:00, στην πλατεία Κλαυθμώνος, σε συγκέντρωση και κινητοποίηση για να ενώσουμε τις φωνές μας και τους αγώνες μας με τις υπόλοιπες δυνάμεις της Ευρώπης για το ζήτημα της στέγης και να διεκδικήσουμε συλλογικά το δικαίωμα όλων σε μια ζωή με αξιοπρέπεια.
Αναρχοσυνδικαλιστική Πρωτοβουλία Ροσινάντε
#ΑΠΕΡΓΙΑ_25Ν
Η ΣΤΕΓΗ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ, ΟΧΙ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ!
Η απεργία στην Ισπανία στις 11 Νοέμβρη θα αποτελέσει το φάρο για ενα πανευρωπαΪκό κίνημα για το δικαίωμα στη στέγη. Η υπόθεση της Μαρί-Κάρμεν ήρθε σε μια συγκυρία πανευρωπαικής στεγαστικής κρίσης, κυρίως στον ευρωπαΪκό νότο, οπου η τουριστικοποίηση των μεγάλων αστικών κέντρων και νησιών έχει φτάσει στο απροχώρητο. Μεγάλες εταιρείες Real Estate, funds και services ελέγχουν όλο και μεγαλύτερο ποσοστό των ακινήτων. Η στέγη, η οποία είναι πανανθρώπινο δικαίωμα, εδώ και χρόνια αποτελεί πεδίο κερδοφορίας για το Κεφάλαιο και πλέον η πολιτική αυτή βρίσκεται στην κορύφωσή της.
Στην Ελλάδα, το Κεφάλαιο του Real Estate, εκμεταλλευόμενο τις ευνοϊκές συνθήκες για αυτό που άφησε η κρίση του ’09, μέσω κυρίως των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας, έχει μαζέψει ήδη ένα τεράστιο κομμάτι της αγοράς ακινήτων, το οποιο ειναι ετοιμο να ριξει στην αγορά και να θησαυρίσει απ αυτο. Ειδικότερα, στις περιοχές πέριξ των κέντρων των πόλεων η βραχυχρόνια μίσθωση είναι ένα φαινόμενο που τα τελευταία χρόνια κάνει όλο και λιγότερο βιώσιμες τις περιοχές αυτες για τους μόνιμους κατοίκους. Λιγότερα σπίτια προς μακροχρόνια μίσθωση σημαίνει αυτόματα αυξηση των τιμών των ενοικίων, λόγω της φυσης της αγορας, χωρίς αυτό βέβαια να αντικατοπτρίζεται και να μπορεί να στηριχθεί απο τους πενιχρούς μισθούς μας.
Προφανώς οι μεταναστευτικοί και προσφυγικοί πληθυσμοί δεν έμειναν έξω από το στόχαστρο της κυβέρνησης και της όλο και πιο ακροδεξιάς πολιτικής της. Μετά τις πρόσφατες δηλώσεις Χρυσοχοϊδη οπου στοχοποιεί προσφυγες και μετανάστες που διαμένουν σε μεγάλους αριθμούς στο ίδιο σπίτι για οποιαδήποτε εγκληματική δραστηριότητα στην περιοχή, η επιτροπή κατοίκων Αγίου Παντελεήμονα, Βικτώριας, η οποία στην περίοδο ανόδου της Χρυσής Αυγής είχε δείξει τα χρώματα της, σε συνεργασία με το ΑΤ Αγιου Παντελεημονα ξεκινήσανε καμπάνια για τον διωγμό από τα σπίτια τους. Με λίγα λόγια η στέγαση έγινε δούρειος ίππος για τη διάχυση φασιστικού δηλητηρίου.
Όμως, ο κόσμος της εργασίας δεν στέκεται αμέτοχος σε αυτό το πογκρομ του Κεφαλαίου απέναντι στο δικαίωμα της στέγασης. Η μαζική πορεία στην περιοχή της Κυψέλης στις 3 Οκτώβρη, η νίκη στον αγώνα της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών της λεωφόρου Αλεξάνδρας, που διασφάλισε την κατοικία εκατοντάδων ανθρώπων, οι μαζικές συγκεντρώσεις κατά του πλειστηριασμού πρώτης κατοικίας ηλικιωμένου ζευγαριού στην περιοχή της Κάτω Τούμπας στη Θεσσαλονίκη, καθώς και πρωτοβουλίες που ξεπηδούν και μαζικοποιούνται σε κάθε γειτονιά, κάνουν ξεκάθαρο πως ο αγώνας μας για το δικαίωμα στη στέγαση τώρα αρχίζει.
Στηριζουμε τη μικροφωνική συγκέντρωση του Σωματείου Βάσης Ενοικιαστών Αθήνας την Κυριακή 8/11 στις 12.00 στην πλατεία Βικτωρίας και την συγκέντρωση για το δικαίωμα στη στέγη στην Πλατεία Κλαυθμώνος την Τετάρτη 11/11 στις 18.00.
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:
– Πτώση των ενοικίων, αυξήσεις στους μισθούς.
– Προστασία των ενοικιαστών/ριών από τις αυξήσεις και τις εξώσεις. Θεσμοθέτηση πλαφόν ενοικίου.
– Κατάργηση των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών. Κούρεμα δανείων.
– Εργατική, κοινωνική, φοιτητική κατοικία για την κάλυψη όλων των αναγκών.
– Να γεμίσουν τα άδεια σπίτια! Στην Ελλάδα σήμερα υπάρχουν περισσότερες από 600.000 άδειες κατοικίες. Είναι αδιανόητο να υπάρχουν άνθρωποι που είναι άστεγοι ή ζουν σε απαράδεκτες στεγαστικές συνθήκες.
– Πάγωμα της βραχυχρόνιας μίσθωσης.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ 11Ν ΣΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑ
¡SOLIDARIDAD CON LA HUELGA GENERAL 11N!
Αναμέτρηση – ΑΠΟ – Ξεκίνημα -Μετάβαση
Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Αθήνας
Σωματείο Συνταξιούχων “Η Συσπείρωση”
