Ritchy Thibault: Κίτρινο Γιλέκο, Ρομά, προφυλακισμένος μόνο για αυτά που είπε

Υπό το Παλαιό Καθεστώς¹, υπήρχαν οι Σφραγισμένες επιστολές (Lettres de cachet): ένα έγγραφο, υπογεγραμμένο από τον μονάρχη και κλεισμένο με τη σφραγίδα του, το οποίο διέτασσε τη φυλάκιση του αποδέκτη της επιστολής χωρίς δίκη. Εκείνη την εποχή, ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων ρίχτηκε στη φυλακή με βάση απλές ομιλίες που δυσαρεστούσαν τον Βασιλιά. Αυτό ακριβώς συμβαίνει σήμερα στον Ritchy Thibault, ο οποίος μόλις τέθηκε υπό προσωρινή κράτηση μόνο και μόνο για όσα είπε.

Την 1η Οκτωβρίου, ο 23χρονος νεαρός είχε πάει να στηρίξει τους μαθητές που αγωνίζονταν στο Seine–Saint–Denis. Μπροστά από ένα σχολικό συγκρότημα, είχε εκφωνήσει μια ομιλία κρατώντας τηλεβόα. Είπε συγκεκριμένα «να βάλουμε φωτιά στο Ελιζέ»και είχε ανακοινώσει ότι «στις 17 Οκτωβρίου θα είναι χίλιες φορές χειρότερα από τα Κίτρινα Γιλέκα. Είστε έτοιμοι; Θα κάνουμε επανάσταση;». Απόψεις που μοιράζονται εκατομμύρια άνθρωποι στη χώρα, μπροστά στο θέαμα ενός παράνομου καθεστώτος που πυροβολεί παιδιά. Συνελήφθη αμέσως και τέθηκε υπό κράτηση από αστυνομικούς με πολιτικά. Αν έπρεπε να φυλακιστούν όλοι όσοι ονειρεύονται να κάψουν το προεδρικό μέγαρο, θα έπρεπε να συλληφθεί το συγκρότημα NTM και οι αμέτρητοι θαυμαστές του που τραγουδούν από το 1995 «Πάμε στο Ελιζέ να κάψουμε τους γέρους». Και αν έπρεπε να συλληφθούν όλοι όσοι καλούν σε βία, τότε οι αμέτρητοι αρθρογράφοι που δικαιολόγησαν τη γενοκτονία στη Γάζα ή που ζητούν ακόμη πιο βίαιη καταστολή των κοινωνικών αγώνων θα έπρεπε να βρίσκονται πίσω από τα κάγκελα.

Δευτέρα 4 Οκτωβρίου 2026, μετά από τέσσερις ημέρες στο κρατητήριο, ο Ritchy δικάστηκε με αυτόφωρο. Μια κατεπείγουσα διαδικασία που δεν αγγίζει ποτέ τους ισχυρούς, όπως ο Σαρκοζί, ο Μπαλκανί ή η Λεπέν. Κατά τη διάρκεια αυτής της συνεδρίασης κεκλεισμένων των θυρών, καθώς η αστυνομία είχε αποβάλει όλους τους υποστηρικτές του νεαρού, οι δικαστές αποφάσισαν να τον προφυλακίσουν στο Fleury. Το χειρότερο είναι ότι τέθηκε σε απομόνωση, ένα ακόμη μέτρο εξαίρεσης.

Όμως η μανία καταδίωξης δεν σταματά εδώ: τώρα που η δικαιοσύνη έχει τον ακτιβιστή στα νύχια της, τον δικάζει ενώ βρίσκεται υπό κράτηση για παλιές υποθέσεις. Την Τρίτη 6 Οκτωβρίου, η δικαιοσύνη τον καταδίκασε σε 4 μήνες φυλάκιση με αναστολή επειδή αποδοκίμασε έντονα τον Μακρόν στην Έκθεση Αγροτών. Γεγονότα που ανάγονται στο 2024. Δικάστηκε ερήμην του, πράγμα που σημαίνει ότι δεν μπόρεσε καν να υπερασπιστεί τον εαυτό του στην ίδια του τη δίκη… Αυτό δείχνει το επίπεδο του δικαστικού τσίρκου στη «μακρονία».

Ο Ritchy είναι ένας σύντροφος. Πολύ νωρίς, το 2018, οργανώθηκε στο πλευρό των Κίτρινων Γιλέκων, όταν ήταν ακόμα έφηβος. Ο Ritchy είναι επίσης παιδί των Ρομά, μιας κοινότητας που πέφτει θύμα του κρατικού ρατσισμού και της οποίας έγινε ο εκπρόσωπος. Έχει γράψει μάλιστα το έργο «Κλεφτοκοτάδες» («Voleurs de poule» Libertalia), ένα βιβλίο ως αγώνας ενάντια στον αντιτσιγγανισμό. Αυτός ο αγωνιστής κάθε μάχης, για περισσότερη δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια, δεν μασάει τα λόγια του ενάντια στην εξουσία και τους φασίστες. Σήμερα πληρώνει βαρύ τίμημα για αυτό.

Η ιστορία του Ritchy είναι η ιστορία μιας πρωτοφανούς δικαστικής και αστυνομικής δίωξης. Συνεχής παρακολούθηση, κατ’ οίκον έρευνα, δικαστικοί έλεγχοι, απαγορεύσεις διαδηλώσεων… το κράτος θέλει να τον εξουδετερώσει, επειδή ποτέ δεν χαμήλωσε τα μάτια μπροστά στην καταστολή. Μέσα σε 8 χρόνια, έχει υποστεί περισσότερες από 20 προσωρινές κρατήσεις, που αντιστοιχούν τουλάχιστον σε πάνω από 500 ώρες στέρησης της ελευθερίας του. Πάνω από 6 δίκες, και για τις περισσότερες υποθέσεις, αυτό που του καταλογίζει η Δικαιοσύνη είναι τα λόγια του. Οι αιχμηρές ατάκες του ενάντια στο κατεστημένο και τους ισχυρούς. Κάποιες φορές ιστορικές υπενθυμίσεις, όπως τον Φεβρουάριο του 2024, όταν αποκάλεσε τον Μακρόν «τυφλωτή» και του διαμήνυσε: «Μην ξεχνάς ποτέ ότι βρισκόμαστε στη χώρα της Γαλλικής Επανάστασης, τη χώρα που αποκεφαλίζει τους μονάρχες!» Κάτι που του κόστισε 50 ώρες στο μπουντρούμι… Λίγους μήνες αργότερα, η αστυνομία τον κάλεσε στο τμήμα στο πλαίσιο προκαταρκτικής εξέτασης για «απειλή εγκλήματος ή πλημμελήματος κατά δημοσίου αξιωματούχου» μετά από μήνυση του Μπαρντελά. Είχε δηλώσει σε μια συνέντευξη: «Ναι, ο φασισμός είναι μια απειλή που πρέπει να εξαλειφθεί». Ο ακτιβιστής δεν μπορούσε πλέον ούτε να εκφωνήσει λόγο ούτε να μετακινηθεί χωρίς να παρακολουθείται και, μερικές φορές, να συλλαμβάνεται.

Στις 8 Ιουλίου στο δικαστήριο του Παρισιού, ο Ritchy Thibault δικάστηκε για «προσβολή της ασφάλειας του έθνους». Η δίκη αναβλήθηκε για το επόμενο έτος με, για άλλη μια φορά, έναν αυστηρό δικαστικό έλεγχο… Ο Ritchy αντιμετωπίζεται σαν δημόσιος κίνδυνος επειδή τα λόγια του ενοχλούν, αλλά πίσω από την περίπτωσή του, κινδυνεύουμε όλες και όλοι μας. Σήμερα είναι αυτός, και αύριο; Ποιος θα στερηθεί την ελευθερία του επειδή κατήγγειλε την εξουσία; Πολλά tags και γκράφιτι έκαναν την εμφάνισή τους τις τελευταίες ημέρες ζητώντας την απελευθέρωση του Ritchy.

ΠΗΓΗ: contre-attaque

Για όσους θέλουν να του γράψουν (θα ήταν ωραίο να μπορούσε να λάβει γράμματα και από την Ελλάδα παρόλο που αυτή τη στιγμή δεν μπορεί να τα διαβάσει):

Ritchy Thibault, Maison d’arrêt de Fleury-Mérogis

Numéro d’écrou : 500978

7 avenue des Peupliers 91700 Fleury-Mérogis

*

Διαδήλωση της 13ης Οκτώβρη, αριστερά πανό της σχολής του Ritchy

Το πρωί της 10ης Οκτωβρίου 2026, ο φυλακισμένος Ritchy Thibault εμπιστεύτηκε στον David Lebeskind, έναν από τους δικηγόρους του, μια επιστολή προς τους «φίλους και συντρόφους» του, προκειμένου να αναγνωστεί στη συνέντευξη τύπου που συγκλήθηκε την ίδια ημέρα από την επιτροπή στήριξής του :

Fleury–Mérogis, 10 Οκτωβρίου 2026,

Αγαπητοί φίλοι, αγαπητοί σύντροφοι,

Σας γράφω αυτές τις λίγες λέξεις ανάμεσα στους τοίχους της φυλακής του Fleury–Mérogis. Εδώ και δέκα ημέρες στερούμαι την ελευθερία μου με τον πιο αυθαίρετο τρόπο. Αποβλήθηκα από την ακροαματική διαδικασία που επρόκειτο να αποφασίσει για τη διατήρηση ή μη της κράτησής μου. Έτσι, ο άδικος δικαστικός θεσμός με εμπόδισε για άλλη μια φορά να υπερασπιστώ τον εαυτό μου.

Πίσω από τα κάγκελα του Fleury–Mérogis, βρίσκομαι αυτή τη στιγμή σε καθεστώς απομόνωσης [2] καθώς και υπό το καθεστώς «2+1», δηλαδή σε κάθε μου μετακίνηση πρέπει να με συνοδεύουν δύο σωφρονιστικοί υπάλληλοι και ένας ανώτερος. Επιπλέον, μόλις έμαθα σήμερα το πρωί ότι μου επιβλήθηκε απαγόρευση επαφής με τον έξω κόσμο, με εξαίρεση την οικογένειά μου και τους δικηγόρους μου, πράγμα που σημαίνει ότι μπορώ να λαμβάνω τις επιστολές σας –κάτι που μου δίνει μεγάλη δύναμη–, αλλά δεν μπορώ να απαντήσω σε αυτές.

Τα τσιράκια της εξουσίας δεν κατάλαβαν τίποτα. Η μοίρα που μου επιβάλλουν δεν κάνει τίποτα άλλο από το να δεκαπλασιάζει την οργή και την αποφασιστικότητά μου να γκρεμίσω το απεχθές σύστημά τους. Μπορούν να φυλακίσουν τα σώματά μας, αλλά ποτέ δεν θα καταφέρουν να φυλακίσουν τις ιδέες μας. Επαναλαμβάνω αυτό που είπα στην αρχή του εγκλεισμού μου: από μέσα όπως και από έξω, θα σπάσουμε όλους τους τοίχους και όλα τα κάγκελα των φυλακών.

Ένα ιδιαίτερο μήνυμα για τους συντρόφους μαθητές και φοιτητές. Κρατήστε γερά! Είναι συναρπαστικό και απολαυστικό να νιώθεις τον τρόμο που σπέρνετε στην μπουρζουαζία. Ναι, θα κάψουμε τα παλάτια τους και όλους τους θεσμούς από τους οποίους ενορχηστρώνουν τόσα δεινά και δυστυχίες.

Σας ευχαριστώ για τη στήριξή σας, σύντροφοι!

Αυτή είναι μόνο η αρχή, δεν θα υποχωρήσουμε σε τίποτα μέχρι να τους ρίξουμε.

Με τη διαβεβαίωση της αγωνιστικότητάς μου.

Η επιτροπή στήριξής του Ritchy Timbaud δημοσίευσε στις 15.10 την παρακάτω επιστολή :

Fleury–Mérogis, 15 Οκτωβρίου 2026

Ενώ είναι ήδη προγραμματισμένο να περάσω από το πειθαρχικό συμβούλιο την επόμενη εβδομάδα, για μια πρώτη αναφορά περιστατικού όπου κατηγορούμαι για την ακόλουθη φράση που απηύθυνα στη διευθύντρια του Fleury–Mérogis σε μια επιστολή: «Η σωφρονιστική διοίκηση είναι υπεύθυνη για τόσες και τόσες δυστυχίες και βάσανα που φτάνουν μέχρι τον θάνατο, γι’ αυτό και θέλω να τη δω να γίνεται καπνός».

Μόλις σήμερα το πρωί μου κοινοποιήθηκε μια δεύτερη αναφορά περιστατικού, καθώς η διοίκηση με θεωρεί υποκινητή ενός συλλογικού κινήματος διαμαρτυρίας που έλαβε χώρα σήμερα κατά τη διάρκεια του προαυλισμού στο τμήμα νεοεισερχομένων. Πράγματι, σχεδόν όλοι αρνηθήκαμε να επιστρέψουμε στα κελιά μας, ζητώντας να μας δεχτούν για να ακουστούν τα αιτήματά μας σχετικά με τις άθλιες συνθήκες εγκλεισμού μας.

Όλα αυτά συμβαίνουν μόλις δύο ημέρες μετά την άρση του καθεστώτος απομόνωσής μου. Πρόκειται λοιπόν για μια νέα στρατηγική αυτών των βασανιστών για να με γονατίσουν. Από σήμερα το πρωί, έχω τοποθετηθεί προληπτικά σε πειθαρχική πτέρυγα προτού παρουσιαστώ την επόμενη Δευτέρα ενώπιον μιας επιτροπής αρμόδιας να αποφασίσει για τις κυρώσεις που θα ληφθούν εναντίον μου. Συγκεκριμένα, βρίσκομαι σε ένα κλουβί 5 τετραγωνικών μέτρων, σχεδόν χωρίς πρόσβαση στο φως, χωρίς να μπορώ ούτε να διαβάσω, ούτε να γράψω, ούτε να έχω τη δυνατότητα να λάβω αλληλογραφία.

Αυτό είναι ιδιαίτερα βίαιο, γι’ αυτό και σήμερα αποφάσισα να ξεκινήσω απεργία πείνας, την οποία θα συνεχίσω όσο επιμένει αυτή η τιμωρία.

Εδώ καλύτερα από ποτέ, βλέπω τι κάνει αυτό το απαίσιο ίδρυμα στον άνθρωπο. Έχει ως εγγενή στόχο να τον αποκόψει από την κοινωνία, να τον παραμορφώσει, να τον συντρίψει, να τον βασανίσει, να τον απονεκρώσει. Το να καταστρέφεις μια φυλακή σημαίνει να σώζεις ζωές.

Είναι καθήκον του καθενός, και ιδιαίτερα δικό σας, εσάς που βρίσκεστε έξω, να ξεσηκωθείτε ενάντια στην απάνθρωπη μοίρα που επιβάλλεται σε σχεδόν εκατό χιλιάδες αδελφούς και αδελφές μας πίσω από τα κάγκελα της φυλακής στη χώρα. Είθε να έρθει σύντομα η γενική εξέγερση, γιατί η ελευθερία είναι απατηλή παντού όπου το Κράτος μπορεί να μας την αρπάξει κατά τη βούλησή του.

Επιτρέψτε μου να προσθέσω μερικά λόγια σχετικά με την επερχόμενη ημέρα της 17ης Οκτωβρίου. Δυστυχώς δεν θα μπορέσω να έχω νέα της, καθώς βρίσκομαι στο πειθαρχικό τμήμα. Να ξέρετε απλώς ότι εδώ, όλοι σάς κοιτάζουν και εύχονται αυτό να σηματοδοτήσει την αρχή μιας εξέγερσης που οι μπότες και τα γκλοπ τους δεν θα καταφέρουν να σταματήσουν. Ξέρω ότι θα στοχεύσετε σωστά, βάζοντας στο στόχαστρο τα καπιταλιστικά και θεσμικά οχυρά για να τα καταστήσετε ακίνδυνα. Δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο σε παρελάσεις μεταξύ République και Nation, το Ελιζέ και την έδρα του CAC 40 πρέπει να πολιορκήσουμε.

Την ελευθερία μου δεν θα τη ζητιανέψω από δικαστές, ξέρω ότι εσείς θα την κερδίσετε. Είναι η συνέργεια των δικών σας δυνάμεων έξω και των δικών μας μέσα που θα επιτρέψει την ταχύτερη γκρέμιση των τειχών.

Αγωνιστικά,

Ritchy THIBAULT