Τη Κυριακή 5/4, σε αρκετά σημεία της χώρας οργανώσεις, συλλογικότητες και συνελεύσεις καλούν μαζικές συγκεντρώσεις αλληλεγγύης στον αγώνα των Προσφυγικών και του απεργού πείνας Αρίστου Χαντζή ενάντια στην ανάπλαση των Προσφυγικών και τη διάλυση της κοινότητας που αποτελεί μία απο τις μεγαλύτερες αυτοοργανωμένες δομές στην Ευρώπη με πάνω από 400 κατοίκους και 20 δομές μέσα σε αυτήν. Στηρίζουμε τον αγώνα υπεράσπισης της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών και στεκόμαστε στο πλευρό του απεργού πείνας μέχρι θανάτου, Αριστοτέλη Χαντζή. Ή ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ Ή ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ.
Καλέσματα:
-
Θεσσαλονίκη, 12.00 στο Άγαλμα Βενιζέλου
-
Αθήνα, 13.00 στα Προπύλαια
-
Ηράκλειο, 13.00 στη πλατεία Λιονταριών
Αναλυτικά:
Πρωτοβουλία αλληλεγγύης στην κοινότητα των κατειλημμένων Προσφυγικών Θεσσαλονίκης
Έναρξη Συμβολικών Απεργιών Πείνας και Δείψας για τα Προσφυγικά και τον Α.Χ.
– Στηρίζουμε τα καλέσματα 5/4, 12:00, Άγαλμα Βενιζέλου
Τα Προσφυγικά, τα οκτώ μπλοκ εργατικών κατοικιών ανάμεσα στην Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής (ΓΑΔΑ) και τον Άρειο Πάγο, στεγάζουν απο το 2011 μια κοινότητα 400 ανθρώπων. Έλληνες, ρομά και μπαλαμοί, πρόσφυγες και μετανάστες, μεταξύ των οποίων 50 παιδιά, ευπαθείς κοινωνικές ομάδες, άνθρωποι με σοβαρά προβλήματα ψυχικής υγείας, καρκινοπαθείς, υπερήλικες κ.α. ζουν μαζί σε μία γειτονιά που χτίστηκε το 1933 για να φιλοξενήσει πρόσφυγες που προέρχονταν από τη Μικρά Ασία. Στα ίδια κτίρια που πληγώθηκαν απο τα πυρομαχικά των συγκρούσεων των Δεκεμβριακών του 1944, με σημάδια αυτών των πληγών να είναι εμφανή ακόμη και σήμερα.
Μέσα στα χρόνια, λοιπόν, οι άνθρωποι της κοινότητας έχουν δημιουργησεί 22 δομές που λειτουργούν απο την ίδια, με βάση τις αποφάσεις των μελών της και είναι ανοιχτές για όλη την κοινωνία. Για παράδειγμα, υπάρχουν η Δομή Υγείας που παρέχει φροντίδα υγείας σε όσους το έχουν ανάγκη, η Δομή Φιλοξενίας Ασθενών και Συνοδών του αντικαρκινικού νοσοκομείου “Άγιος Σάββας” όπου ασθενείς και συγγενείς μπορούν να μείνουν για όσο χρειαστούν και φροντίζονται απο την κοινότητα στην δύσκολη συνθήκη που διανύουν, ο βρεφονηπιακός σταθμός για τα μικρότερα παιδιά της κοινότητας και ο φούρνος Berkin Elvan που παρέχει καθημερινά φαγητό για τους ανθρώπους της γειτονιάς και της περιοχής. Τα παραπάνω τα κάνουν οι άνθρωποι της κοινότητας χωρίς κάποιο αντίτιμο ή μισθό, απλώς και μόνο επειδή δίχως αυτά ο καθένας θα ζούσε μόνος του, καλούμενος να αντιμετωπίσει την φρικαλεότητα της ολοένα και δυσκολότερης καθημερινότητας.
Της ίδιας καθημερινότητας που ζούμε όταν κάθε εβδομάδα το κόστος ζωής ανεβαίνει και δεν βγαίνει ο μήνας, όταν αρρωσταίνουμε και υποφέρουμε σιωπηλά επειδή το ΕΣΥ είναι υπο διάλυση και δεν έχουμε λεφτά για ιδιώτες, που μας αναγκάζει να πληρώνουμε νοίκι ίσο με τον μισθό μας, που μας πετάει έξω απο το σπίτι μας αδιαφορώντας για το αν θα μείνουμε άστεγοι, που μας δολοφονεί στα σύνορα όταν φεύγουμε ελπίζοντας για μία καλύτερη πραγματικότητα, που μας σκοτώνει στα τρένα που μας μεταφέρουν στους φίλους και την οικογένειά μας ή στα εργοστάσια που δουλεύουμε μπας και βγάλουμε το ψωμί μας.
Όλοι μαζί οι άνθρωποι της κοινότητας των κατειλημμένων Προσφυγικών της Λ. Αλεξάνδρας έχουν καταφέρει να βρουν μία λύση στην μοναχική και τρομακτική ζωή που μας επιβάλλει το σύστημα, δείχνοντας τον δρόμο για έναν καλύτερο κόσμο. Έναν κόσμο όπου μπορούμε να ζήσουμε χωρίς να μας εκμεταλεύονται, χωρίς να είμαστε μόνοι απέναντι στα προβλήματά μας, δίχως ασταμάτητο θάνατο στο βωμό τους κέρδους, δίχως να επιβιώνουμε την κάθε μέρα.
Έναν κόσμο στον οποίο επιτέλους αποφασίζουμε ΕΜΕΙΣ για τις ζωές μας.
Αυτή η ηλιαχτίδια ελπίδας που μάχεται δυναμικά και ασταμάτητα εδώ και 15 χρόνια για την ύπαρξή της, απειλείται με εκκένωση. Τον Ιούνιο του 2025 υπογράφηκε προγραμματική σύμβαση μεταξύ της ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ του ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ και της Δ.ΥΠ.Α., η οποία θέλει την ανάπλαση των 4 πρώτων από τα 8 κτιριακά συγκροτήματα. Προβλέπεται, έτσι, η μετατροπή των μπλοκ των Προσφυγικών σε κοινωνικές κατοικίες και ξενώνες φιλοξενίας καρκινοπαθών, γεγονός παράδοξο – δεδομένου ότι και τα δύο έχουν ήδη στηθεί απο την κοινότητα και λειτουργούν χωρίς αντίτιμα και βύσματα, συνθήκη που δεν περιμένουμε να διατηρηθεί μετά το πέρας της “ανάπλασης”. Προβλέπεται, συνεπώς, ο βίαιος διωγμός των 400 ανθρώπων που ήδη κατοικούν σε αυτά τα σπίτια εδώ και χρόνια και έχουν στήσει την ζωή τους εκεί, χωρίς καν κάποια εναλλακτική για την επικείμενη αστεγία τους σε αυτήν την περίπτωση, συνθήκη που θα οδηγήσει πολλούς από αυτούς στον θάνατο. Παράλληλα με το ξεσπίτωμα, δεν έχουμε αυταπάτες πως τα 15 εκατομμύρια ευρώ (χρηματοδότηση ΕΣΠΑ) δεν θα καταναλωθούν με βάση τα συνηθισμένα φαινόμενα (ΟΠΕΚΕΠΕ, σύμβαση 717), παραδίδοντας ένα αμφιβόλου ποιότητας και ασφάλειας “έργο”, το οποίο με την σειρά του θα συμβάλλει στον εξευγενισμό της περιοχής και θα αυξήσει το κόστος ζωής και τα ενοίκια για τους κατοίκους των Αμπελοκήπων.
Ο Αριστοτέλης Χαντζής, κάτοικος της κοινότητας, κάνει απεργία πείνας μέχρι θανάτου απο την Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου 2026, για την υπεράσπιση της ζωής και των συλλογικών αιτημάτων της κοινότητας, τα οποία είναι:
– Άμεση ακύρωση της σύμβασης από την Περιφέρεια Αττικής.
– Παραμονή όλων των κατοίκων των προσφυγικών στα σπίτια, στον τόπο και στην περιοχή που διαμένουν και έχουν συνδεθεί κοινωνικά-πολιτισμικά και οργανικά μαζί τους.
– Να δοθούν έμπρακτες εγγυήσεις για την αποκατάσταση των προσφυγικών από την Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία με την επωνυμία «Κάτοικοι και φίλοι Προσφυγικών Λ. Αλεξάνδρας Α.Μ.Κ.Ε.» με τη δική της χρηματοδότηση! – Ούτε ευρώ δημοσίου χρήματος για την ανάπλαση των Προσφυγικών!
Ως ελάχιστη ένδειξη αλληλεγγύης στην κοινότητα των Προσφυγικών και τον Αριστοτέλη Χαντζή, ανακοινώνουμε πως θα ξεκινήσουμε συμβολική 24ωρη απεργία πείνας και δείψας, με έναρξη την Κυριακή 05/04/2026, ώρα 12:00 στο Άγαλμα Βενιζέλου.
Καλούμε όλη την κοινωνία να συμβάλλει στο μέτρο των δυνάμεων και τον δυνατοτήτων της στην άμεση ικανοποίηση των αιτημάτων της κοινότητας, ενάντια στον εκτοπισμό ενός ολόκληρου χωριού ανθρώπων απο τα σπίτια τους και τον θάνατο του Αριστοτέλη Χαντζή.
Καλούμε στις 5/4, 12:00 στο άγαλμα Βενιζέλου.
Κοινωνικό Ιατρείο Αλληλεγγύης Θεσσαλονίκης
Στο κέντρο της Αθήνας, πάνω στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, υπάρχει μια γειτονιά με πλούσιο κοινωνικό παρόν και παρελθόν, τα Προσφυγικά. Τα κτίρια των Προσφυγικών ανήκουν στο αρχιτεκτονικό κίνημα Bauhaus και χτίστηκαν για τους μικρασιάτες πρόσφυγες, με ανοιχτούς, κοινούς χώρους ανάμεσα στις οικοδομές, ώστε να υποστηρίζουν την καθημερινότητα μιας ζωντανής γειτονιάς, όπως ακριβώς συμβαίνει και σήμερα. Μέσα σε οκτώ μπλοκ εργατικών κατοικιών, που φέρουν ακόμα σημάδια από συγκρούσεις των Δεκεμβριανών του ’44, σήμερα ζουν άνθρωποι όλων των ηλικιών, από 27 εθνικότητες και αντίστοιχες γλώσσες και θρησκεύματα.
Στα Προσφυγικά από το 2011, ο κόσμος έχει συγκροτήσει κοινότητα, στην οποία ζουν τουλάχιστον 400 άνθρωποι συλλογικά, οργανώνοντας τις ζωές τους μαζί δηλαδή, με βάση τις ανάγκες τους και την μεταξύ τους συνεργασία. Ο τρόπος που το κάνουν αυτό είναι στήνοντας δομές, τις οποίες αποφασίζουν και λειτουργούν οι ίδιοι, χωρίς χρήματα απλώς και μόνο επειδή είναι χρήσιμες για όλους. Γιατί χωρίς αυτές, τότε ο καθένας θα ήταν μόνος απέναντι στη φτώχια και την κρατική βία. Μέσα στα χρόνια έχουν στήσει δεκάδες δομές, ενδεικτικά να αναφέρουμε την δομή υγείας, το παιδικό στέκι, τη δομή φιλοξενίας ασθενών και συγγενών του Αγίου Σάββα, τη γυνακεία δομή, τη δομή ζώων και το φούρνο Berkin Elvan, που είναι ανοιχτές για την κοινότητα αλλά και ολόκληρη την κοινωνία. Η κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών αποτελεί παράδειγμα κοινωνικών κατοικιών φτιαγμένο από την κοινότητα, για την κοινότητα, χωρίς αφεντικά, γραφειοκράτες, ευεργέτες ή μπίζνες. Με τη δομή υγείας της κοινότητας έχουμε αναπτύξει στενές συντροφικές σχέσεις, συμμετέχουμε μαζί στο Πανελλαδικό Αυτοοργανωμένο Δίκτυο για την Υγεία, έχουμε κάνει κοινές εκδηλώσεις, έχουμε θαυμάσει και αντλούμε έμπνευση από τον τρόπο που σκέφτονται και δρουν.
Η κοινότητα αυτή έχει εδώ και καιρό στοχοποιηθεί από την κατασταλτική πολιτική του ελληνικού κράτους και έχει, πολλάκις, δεχτεί επιθέσεις, προσπάθειες εκκένωσης από την ΕΛΑΣ και προβοκάτσιες. Πρόσφατα ανακοινώθηκε η απόφαση της Περιφέρειας Αττικής να προχωρήσει σε “ανάπλαση” και εξευγενισμό της περιοχής και να μετατρέψει τα μπλοκ των προσφυγικών σε “κοινωνικές κατοικίες”, φυσικά με χρηματοδότηση ΕΣΠΑ 15 εκατομμυρίων ευρώ. Χωρίς πουθενά να αναφέρεται ότι η ανάπλαση αυτή εμπεριέχει το ξεσπίτωμα 400 ανθρώπων, μεταξύ των οποίων βρίσκονται και άνθρωποι με πολλαπλές ευαλωτότητες, άνθρωποι με προβλήματα υγείας, τα οποία είναι βέβαιο ότι θα επιδεινωθούν αν βρεθούν σε συνθήκες αστεγίας. Με πρόσχημα τη δημιουργία κοινωνικών κατοικιών, η κυβέρνηση παραλείπει να αναφέρει ότι το μέρος αυτό είναι ήδη κοινωνικές κατοικίες, με τρόπο μάλιστα που δεν περιέχει μόνο τη στέγαση αλλά όλο το φάσμα της ζωής, με τρόπο που δημιουργεί κοινή ζωή, μια κοινή ζωή που έχουμε όλες τόσο πολλή ανάγκη, μέσα στις σημερινές συνθήκες του νεοφιλελεύθερου ατομικισμού.
Είναι προφανές πως λένε ψέματα. Το κράτος, η κυβέρνηση και τα αφεντικά θέλουν τόσο να καταστρέψουν αυτό το διαφορετικό παράδειγμα ζωής και αγώνα, όσο και να γεμίσουν τις τσέπες τους. Να τις γεμίσουν πρώτα με τα 15 εκατομμύρια και παράλληλα να “ανοίξουν την πόρτα” για τον “εξευγενισμό” ολόκληρης της περιοχής Αμπελοκηπών, την συνολική άνοδο του κόστους ζωής, δηλαδή, που πάντα έχει συνέπεια τον εκτοπισμό των φτωχότερων κατοίκων όλης της περιοχής, ώστε να έρθουν άλλοι, πλουσιότεροι.
Εδώ και 54 ημέρες, ένας κάτοικος της κοινότητας, ο Αριστοτέλης Χαντζής, κάνει απεργία πείνας μέχρι θανάτου, για την υπεράσπιση της ζωής και των συλλογικών αιτημάτων της κοινότητας, τα οποία είναι:
– Άμεση ακύρωση της σύμβασης από την Περιφέρεια Αττικής
– Παραμονή όλων των κατοίκων των προσφυγικών στα σπίτια, στον τόπο και στην περιοχή που διαμένουν και έχουν συνδεθεί κοινωνικά-πολιτισμικά και οργανικά μαζί τους
– Να δοθούν έμπρακτες εγγυήσεις για την αποκατάσταση των προσφυγικών από την αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία με την επωνυμία «Κάτοικοι και φίλοι Προσφυγικών Λ. Αλεξάνδρας Α.Μ.Κ.Ε.» με τη δική της χρηματοδότηση! – ούτε ευρώ δημοσίου χρήματος για την ανάπλαση των Προσφυγικών!
Ως Κοινωνικό Ιατρείο Αλληλεγγύης Θεσσαλονίκης εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στη Δομή Υγείας και σε ολόκληρη την Κοινότητα των Προσφυγικών και τη στήριξή μας στο δίκαιο αγώνα τους για ζωή και ελευθερία!
Καλούμε την κοινωνία να στηρίξει, να αγκαλιάσει και να πλαισιώσει την προσπάθεια και τον αγώνα της κοινότητας!
Καλούμε τα εμπλεκόμενα μέρη να πάρουν θέση, απαιτούμε να μην ξεσπιτωθεί κανένας άνθρωπος και να μη θρηνήσουμε νεκρό απεργό πείνας!
Γιατί η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας!
Ή ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ Ή ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ
Πρωτοβουλία Πανεπιστημιακών ΑΠΘ ΠΑΜΑΚ ΔΙΠΑΕ
Η Πρωτοβουλία Πανεπιστημιακών ΑΠΘ ΠΑΜΑΚ ΔΙΠΑΕ στο πλευρό της μαχόμενης
Κοινότητας των κατειλημμένων Προσφυγικών της Αθήνας και του αγωνιζόμενου
απεργού πείνας
Η Κοινότητα των κατειλημμένων Προσφυγικών της Αθήνας εκπροσωπεί τις αξίες της
κοινοτικής αυτενέργειας και αλληλεγγύης, της αλληλοβοήθειας και της περήφανης
αντίστασης στην εμπορευματοποίηση της στέγης και στην υποκατάσταση των
ανθρωπίνων σχέσεων με σχέσεις οικονομικής συναλλαγής και υποταγής στην πολιτική
εξουσία.
Τα Προσφυγικά συνιστούν ένα αντιπαράδειγμα στον κυρίαρχο καπιταλισμό και το κράτος
του. Τα Προσφυγικά μας παραδίδουν μαθήματα κοινοτικής συγκρότησης με
πολλαπλότητα-στέγη, διατροφή, ιατρική φροντίδα, εκπαίδευση, ψυχαγωγία…
Με την ενεργή συμμετοχή τους σε κοινωνικούς αγώνες και με τη συμπαράστασή τους σε
άλλες μαχόμενες κοινότητες τρέπονται σε εμβληματικό τόπο αναφοράς ανάλογων
εγχειρημάτων στην Ελλάδα και στον Κόσμο.
Το καπιταλιστικό κράτος δεν μπορεί να ανεχθεί τέτοια αυθάδεια και μάλιστα κυριολεκτικά
μέσα στη μύτη του-δίπλα είναι η διαβόητη ΓΑΔΑ. Και πότε με απροκάλυπτη αστυνομική
βαναυσότητα κι άλλοτε με την υπονομευτική δράση του εμπορίου ναρκωτικών και άλλων
βρώμικων μεθοδεύσεων επιχειρεί την εξάρθρωση του υπέροχου αυτού εγχειρήματος
που μισεί θανάσιμα.
Σήμερα επιστρατεύεται η αυτοδιοίκηση, πρωτίστως η περιφερειακή κι από πίσω κι η
τοπική, με νομικό και οικονομικό οπλοστάσιο αρχιτεκτονικού, πολεοδομικού και
υγιεινιστικού χαρακτήρα.
Αλλά τα μέλη της Κοινότητας των Προσφυγικών μάχονται για το δικαίωμα στην ίδια τη ζωή
τους. Κι ο απεργός πείνας Α. Χ. συμβολίζει όχι μόνον την προσωπική αλλά και τη συλλογική
ανυποχώρητη αποφασιστικότητα στην υπεράσπιση της ύπαρξης και της άνθησης της
Κοινότητας των Προσφυγικών.
Προσυπογράφουμε όλες τις διεκδικήσεις της Κοινότητας των Προσφυγικών και
συμμετέχουμε στην κινητοποίηση της Κυριακής 5.4.2026 στη Θεσσαλονίκη._
Θεσσαλονίκη 3 Απριλίου 2026
Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος Σχολείο
Πανελλαδική και Διεθνή ημέρα ημέρα δράσεων αλληλεγγύης της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών
Καλέσματα στήριξης των πορειών Κυριακή 5/4
Αθήνα: Συγκέντρωση | Προπύλαια| 13:00
Θεσσαλονίκη : Συγκέντρωση | Αγ. Βενιζέλου | 12:00
ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΠΕΡΓΟ ΠΕΙΝΑΣ Α.Χ.
ΚΑΜΙΑ ΚΡΑΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ
Η υπεράσπιση των Προσφυγικών είναι υπεράσπιση της ίδιας της ιδέας της πόλης ως κοινού χώρου ζωής.
Είναι διεκδίκηση του δικαιώματος στη στέγη, στη μνήμη και στη συμμετοχή.
Είναι υπεράσπιση της δυνατότητας μιας κοινωνίας να αυτοοργανώνεται και να αυτοθεσμίζεται.
Το διακύβευμα δεν αφορά μόνο ένα ιστορικό συγκρότημα στην Αθήνα. Αφορά το ερώτημα ποιος αποφασίζει για τον αστικό χώρο: οι κοινότητες που τον κατοικούν ή οι μηχανισμοί εξουσίας και αγοράς που τον διαχειρίζονται από τα πάνω
Η πόλη δεν είναι εμπόρευμα.
Η πόλη ανήκει σε όσους τη ζουν και τη συγκροτούν καθημερινά.
Αλληλεγγύη στους κατειλημμένους, ελεύθερους κοινωνικούς χώρους,
Αλληλεγγύη στα προσφυγικά
Συμβούλιο Αναρχικών
Το ωραιότερο σπίτι είναι αυτό που θα χτίσουμε όλοι μαζί.
Από τον χρόνο της ανέγερσης τους έως και τη σημερινή τους μορφή, τα Προσφυγικά της Λεωφόρου Αλεξάνδρας είναι ζωντανή απόδειξη πως η ιστορία δεν βαδίζει γραμμικά: σέρνεται, επιμένει, επιστρέφει. Τα κτήρια των Προσφυγικών κουβαλάνε πάνω τους τα ίχνη πολιτικών συγκρούσεων, κατοχικών συνεργασιών και διεθνών παρεμβάσεων που σημάδεψαν τη νεότερη ελληνική ιστορία. Από καταφύγιο κατατρεγμένων μικρασιατών προσφύγων, σε πόλο αποδοχής πυρών το Δεκέμβρη του 44′. Δεν είναι τυχαίο ότι το θέμα της “αξιοποίησης” αυτών των κτιρίων είχε ξεκινήσει από την εποχή της χούντας.Πώς φτάνουμε λοιπόν στο σήμερα όπου τα συγκροτήματα των προσφυγικών κατοικιών δέχονται ξανά μια κατάφωρη επίθεση από τους σημερινούς πραίτορες της αστικής δημοκρατίας;
Για να απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα αξίζει να δούμε πρώτα από όλα τι είναι σήμερα και πως δημιουργήθηκαν. Εδώ και δεκαέξι χρόνια τα κατειλημμένα προσφυγικά αποτελούν ένα απελευθερωμένο έδαφος που μετουσιώνει σε πράξη την αυτοοργάνωση, την αλληλεγγύη και την πολυπολιτισμικότητα. Η κοινότητα γεννήθηκε το 2010 μέσα σε μια περίοδο όπου ήδη ο ελλαδικός χώρος είχε σημαδευτεί από την εξέγερση του Δεκέμβρη του 08, και την έντονη κοινωνική αναταραχή που επέφερε. Παράλληλα, διαμορφωνόταν μια συνθήκη βαθιάς οικονομικής κρίσης, η οποία τα επόμενα χρόνια θα σφραγιζόταν από την επιβολή των μνημονίων και τις σκληρές αναδιαρθρώσεις στην οικονομία και την κοινωνία. Μέσα σε αυτή τη συνθήκη αποσταθεροποίησης και επισφάλειας γεννήθηκε το όραμα για έναν αυτοοργανωμένο τρόπο ζωής εντος των συγκροτημάτων των προσφυγικών. Και φτάνουμε στο σήμερα, όπου το όραμα έχει πάρει σάρκα και οστά, καθώς σε αυτά τα χρόνια λειτουργίας της, η Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών φιλοξενεί εκατοντάδες κατοίκους, ανάμεσα τους Έλληνες, πρόσφυγες και μετανάστες, πενήντα παιδιά, καθώς και ευάλωτες πληθυσμιακές ομάδες όπως πάσχοντες από ψυχικά νοσήματα, καρκινοπαθείς και υπερήλικες. Επίσης, έχουν συγκροτηθεί δεκάδες αυτοοργανωμένες δομές που στοχεύουν στην κάλυψη βασικών αναγκών τόσο των μελών της όσο και της ευρύτερης γειτονιάς. Ενώ παράλληλα ως συνέλευση (ΣΥ.ΚΑ.ΠΡΟ.) αποτελούν σημαντικό κομμάτι του ανταγωνιστικού κινήματος με την ενεργό συμμετοχή τους σε κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες. Δείχνουν εν ολίγοις έμπρακτα μια διαφορετική προσέγγιση της ζωής βασισμένη στην αλληλεγγύη και στο συλλογικό αγώνα μακριά από τον ατομικισμό που προωθεί το σύγχρονο καπιταλιστικό σύστημα.
Για το λόγο αυτό έχουν βρεθεί αρκετές φορές στο στόχαστρο της καταστολής με την τωρινή επίθεση να είναι η πιο έντονη. Το Καλοκαίρι του 2025, η Περιφέρεια Αττικής με τις ευλογίες του Υπουργείου Πολιτισμού, ανακοίνωσε μέσω προγραμματικης σύμβασης και χρηματοδότησης από ΕΣΠΑ (με συνολικό προϋπολογισμό τα 15 εκατομμύρια ευρώ!) την εκκίνηση σχεδιασμού για εκκένωση και “αξιοποίηση” του χώρου. Το σχέδιο περιλαμβάνει την ανάπλαση των 4 πρώτων από τα 8 κτιριακά συγκροτήματα των Προσφυγικών της Λ. Αλεξάνδρας. Η προκήρυξη του διαγωνισμού και η ανάθεση του έργου προβλέπονται στο πρώτο τρίμηνο του 26, κάτι που φανερώνει την κρισιμότητα της κατάστασης. Ως πρόσχημα του σχεδίου αυτού παρουσιάζεται η δημιουργία κοινωνικών κατοικιών και υποστηρικτικών δομών, μεταξύ άλλων και για συγγενείς ασθενών του Άγιος Σάββας. Είναι εξάλλου συνήθης τακτική το κράτος για να δικαιολογήσει την καταστολή και την εκκένωση κατειλημμένων δομών να προσφεύγει στη μετέπειτα αξιοποίηση τους για κοινωνικούς σκοπούς διατυμπανίζοντας τον “φιλανθρωπικό” του χαρακτήρα.
Εδώ αξίζει να σημειωθεί πως οι ίδιοι οι κάτοικοι έχουν προχωρήσει στη σύσταση Αστικής Μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας και έχουν διαμορφώσει μια ολοκληρωμένη πρόταση για την ανακαίνιση των κτιρίων. Το σχέδιο βασίζεται κυρίως σε ίδιους πόρους και αυτοχρηματοδότηση, ενώ υποστηρίζεται τεχνικά από μηχανικούς και άλλους επιστήμονες. Προτείνεται μια σταδιακή διαδικασία ανακαίνισης χαμηλού κόστους, η οποία σέβεται τον διατηρητέο χαρακτήρα των κτιρίων και, κυρίως, δεν προϋποθέτει την απομάκρυνση των κατοίκων από τον χώρο. Οι κάτοικοι δηλαδή δείχουν ξανά πως δεν χρειάζονται καμία βάρβαρη κρατική παρέμβαση για την “ανοικοδόμηση” των Προσφυγικών, προτάσσοντας την οργάνωση από τα κάτω σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής μας και αποδεικνύοντας πως πράγματι ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός.
Η σχεδιαζόμενη ανάπλαση της συγκεκριμένης γειτονιάς δεν συνιστά μια ουδέτερη πολεοδομική πρωτοβουλία ούτε μπορεί να εκληφθεί ως μεμονωμένη επιλογή αστικής διαχείρισης. Πρόκειται για διαδικασία που εντάσσεται στη συνολικότερη επιδίωξη του κράτους και των κυρίαρχων οικονομικών δυνάμεων να απονεκρώσουν περιοχές στις οποίες αναπτύσσονται μορφές ζωής και αγώνα που δεν υπάγονται πλήρως στους μηχανισμούς ελέγχου και κερδοφορίας τους. Οι παρεμβάσεις που προβάλλονται υπό τον ευφημιστικό τίτλο της «ανάπτυξης» λειτουργούν στην πράξη ως εργαλεία αναδιάταξης των κοινωνικών και χωρικών σχέσεων εντός της πόλης. Μέσω αυτών δημιουργούνται νέα πεδία επενδυτικής δραστηριότητας και συσσώρευσης κεφαλαίου. Έτσι η μετατροπή του αστικού χώρου σε επενδυτικό πεδίο οδηγεί σε διαδικασίες εξευγενισμού γειτονιών (gentrification), κατά τις οποίες περιοχές που ιστορικά κατοικούνταν από λαϊκά ή χαμηλότερα στρώματα μετασχηματίζονται σταδιακά σε ζώνες αυξημένης οικονομικής αξίας και τουριστικής αξιοποίησης. Γειτονιές, πλατείες, στέκια και καταλήψεις, αποτελούν πολιτικά πεδία και σημεία συνάντησης στα οποία ο κόσμος του αγώνα ζυμώνεται πολιτικά, οργανώνει τις δράσεις του και εδραιώνει τις ιδέες του. Κάτι τέτοιο είναι ασύμφορο για ένα κράτος που θέλει να εξωβελίσει οποιαδήποτε φωνή αντιστέκεται αλλά και να καθαρίσει τον κοινωνικό ιστό από όσους δεν του είναι εμπορικά χρήσιμοι.
Παράλληλα δεν είναι η τυχαία και η περίοδος στην οποία επιλέγεται μια τέτοια επίθεση. Το ελληνικό κράτος μοιάζει να έχει εισέλθει σε μια φάση διμέτωπης πολεμικής κινητοποίησης. Από τη μία πλευρά, παρεμβαίνει ενεργά στο πλέγμα των διακρατικών συγκρούσεων, λειτουργώντας ως κρίκος της ευρύτερης ιμπεριαλιστικής αρχιτεκτονικής ισχύος. Ως πιστός σύμμαχος των “σωτήρων” της Δύσης (άξονας ΗΠΑ-Ισραήλ) και όντας υπό την επήρεια ενός πολεμοχαρούς παροξυσμού, παρέχει υλικοτεχνική υποστήριξη και συνδράμει στρατιωτικά στις πολεμικές επιχειρήσεις που εκτυλίσσονται στη Μέση Ανατολή. Από την άλλη, διεξάγει έναν παράλληλο πόλεμο στο εσωτερικό κοινωνικό πεδίο, ο οποίος προσλαμβάνει τα χαρακτηριστικά μιας διαρκώς διογκούμενης κατάστασης εξαίρεσης, όπου η κυρίαρχη εξουσία αναπτύσσει ένα ολοένα και πυκνότερο πλέγμα τεχνολογιών επιτήρησης, ποινικοποίησης και προληπτικής καταστολής. Κάθε έκφανση συλλογικής αμφισβήτησης-αντίστασης και κοινωνικής διεκδίκησης αντιμετωπίζεται ως εν δυνάμει απειλητικός παράγοντας της κρατικής κανονικότητας. Κατ’ αυτόν τον τρόπο επιχειρείται η αποσιώπηση, η περιθωριοποίηση και τελικώς η απονεύρωση των εξεγερσιακών κινημάτων προς όφελος της απρόσκοπτης αναπαραγωγής της κυρίαρχης τάξης πραγμάτων.
Για όλους τους λόγους του κόσμου λοιπόν ο Αριστοτέλης Χατζής μέλος της κοινότητας των κατειλημμένων Προσφυγικών, στις 5/2 βάζοντας ως ανάχωμα το ίδιο του το σώμα προχώρησε σε απεργία πείνας. Τα αιτήματα αυτού αλλά και της ίδιας της κοινότητας περιλαμβάνουν την άμεση ακύρωση της σύμβασης από την Περιφέρεια Αττικής, εγγυήσεις για την αποκατάσταση των προσφυγικών όχι από δημόσια κεφάλαια αλλά από τη μη κερδοσκοπική εταιρεία “Κάτοικοι και φιλοι Προσφυγικών Λ. Αλεξάνδρας Μη Κερδοσκοπική Εταιρία Αστικού Δικαίου” και ως εκ τούτου καμία απομάκρυνση των κατοίκων της κοινότητας από τα σπίτια τους. Έτσι και μεις απο την πλευρά μας για όλους τους λόγους του κόσμου στεκόμαστε αδιαπραγμάτευτα στο πλευρό της κοινότητας και των κατοίκων της. Είναι χρέος μας ως αναρχικοί/ες να σταθούμε στο πλευρό του συντρόφου που θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή του υπερασπίζεται τη συλλογική ζωή και ολόκληρη την κοινότητα αγώνα, αλλά και να ενώσουμε τις φωνές μας προπαγανδίζοντας τα αιτήματα της απεργίας και το δίκαιο του αγώνα των Προσφυγικών. Οι κατειλημμένες δομές αγώνα είναι ρήγματα μέσα στην καθημερινότητα του κέρδους και της απομόνωσης. Είναι μια έμπρακτη μορφή αμφισβήτησης των ιδιοκτησιακών σχέσεων αλλά και ολόκληρου του κρατικού συστήματος. Στις καταλήψεις γεννιόμαστε και ανθίζουμε, εμείς και οι ιδέες μας, γι αυτό θα ματώσετε για να τις πάρετε. Είναι λοιπόν καθήκον μας να εξεγερθούμε στους γδάρτες των ονείρων μας.
ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΑΓΩΝΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ
ΑΜΕΣΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΧΑΝΤΖΗ, ΑΠΕΡΓΟΥ ΠΕΙΝΑΣ ΑΠΟ 5/2
ΟΛΑ ΜΑΣ ΑΝΗΚΟΥΝ ΓΙΑΤΙ ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΚΛΕΜΜΕΝΑ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΕ ΒΙΛΕΣ ΚΑΙ ΕΚΓΑΤΑΛΕΛΕΙΜΜΕΝΑ
Συνέλευση Υπεράσπισης της Κατάληψης Libertatia
Κάλεσμα σε μικροφωνική συγκέντρωση αλληλεγγύης στην Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών
Κυριακή 05/04 | 12:00 | Άγαλμα Βενιζέλου
ΚΟΙΝΗ ΜΑΣ ΓΛΩΣΣΑ Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ
Τα προσφυγικά δεν αποτελούν έναν εγκαταλελειμμένο χώρο προς «αξιοποίηση» ούτε ένα πολεοδομικό πρόβλημα που χρήζει τεχνικής διαχείρισης αλλά μια ζωντανή, ενεργή και ιστορικά φορτισμένη κοινότητα κοινωνικής κατοικίας, αυτοοργάνωσης και αλληλεγγύης, η οποία εδώ και δεκαέξι χρόνια στεγάζει, φροντίζει και στηρίζει εκατοντάδες ανθρώπους που αποκλείστηκαν από το κράτος και τις αποδιαρθρωμένες κοινωνικές δομές.
Ήδη από το καλοκαίρι του 2025 στα κρυφά, η Περιφέρεια Αττικής εκκίνησε μέσω προγραμματικών συμβάσεων τον σχεδιασμό για την καταστολή και την εκκένωση της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών, επιχειρώντας να προετοιμάσει το έδαφος για μια συνολική παρέμβαση που δεν έχει ως στόχο την κοινωνική φροντίδα αλλά την εκδίωξη των κατοίκων και την αναδιάρθρωση της περιοχής με όρους οικονομικής εκμετάλλευσης.
Με την έναρξη του 2026, το σχέδιο αυτό πέρασε σε νέα φάση, με την οργανωμένη προπαγανδιστική του προώθηση μέσω πληρωμένων δημοσιευμάτων και τη δρομολόγηση όλων εκείνων των διοικητικών και χρηματοδοτικών βημάτων που προβλέπουν τη βίαιη εκκένωση των Προσφυγικών μέσα στους επόμενους έξι μήνες, στο πλαίσιο ενός έργου προϋπολογισμού δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ, χρηματοδοτούμενου από ευρωπαϊκούς πόρους.
Μέσα σε αυτή τη συνθήκη, ο Αριστοτέλης Χατζής, μέλος της κοινότητας των Προσφυγικών ξεκίνησε απεργία πείνας μέχρι θανάτου, βρισκόμενος σήμερα στην 57η ημέρα. Η απεργία πείνας αποτελεί μια ύστατη πράξη αντίστασης και αξιοπρέπειας, καθώς ένα σώμα εκτίθεται συνειδητά στη φθορά για να αναδείξει τη βία που επιχειρείται να επιβληθεί σιωπηλά. Δεν πρόκειται για μια μεμονωμένη πράξη διαμαρτυρίας, αλλά για μια κραυγή που συμπυκνώνει την αγωνία, την επιμονή και τη συλλογική βούληση μιας ολόκληρης κοινότητας να παραμείνει ζωντανή. Η ευθύνη για την έκβαση αυτού του αγώνα είναι κοινωνική και πολιτική και μας καλεί να σταθούμε ενεργά και έμπρακτα στο πλευρό όσων υπερασπίζονται τη ζωή και την αξιοπρέπειά τους.
Τα Προσφυγικά αποτελούν μια κοινότητα περισσότερων από 400 ανθρώπων που στεγάζουν μετανάστριες, πρόσφυγες, παιδιά, ηλικιωμένους, ασθενείς και ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, η οποία έχει εξασφαλίζει το αυτονόητο δικαίωμα στη στέγη, έχει συγκροτήσει ένα εκτεταμένο πλέγμα δομών κοινωνικής φροντίδας, υγείας, παιδείας, πολιτισμού και συλλογικής ζωής, ανοιχτών όχι μόνο στους κατοίκους των Προσφυγικών αλλά και στην ευρύτερη γειτονιά των Αμπελοκήπων, του Γκύζη και συνολικότερη της πόλης της Αθήνας.
Μέσα σε συνθήκες διαρκούς πολιτικής πίεσης και κρατικής απαξίωσης, στα Προσφυγικά λειτουργούν δομές παιδικής μέριμνας και αυτομόρφωσης, αυτοοργανωμένος βρεφονηπιακός σταθμός με καθημερινή παρουσία και εκπαιδευτικό πρόγραμμα, δομή υγείας και κοινωνικό φαρμακείο που καλύπτουν υπαρκτά κενά του δημόσιου συστήματος, δομή φιλοξενίας για θεραπευόμενους και συνοδούς του Αντικαρκινικού Νοσοκομείου «Άγιος Σάββας», συλλογικός φούρνος που εξυπηρετεί δεκάδες ανθρώπους καθημερινά, τεχνικές ομάδες συντήρησης των κτιρίων, κοινωνικό καφενείο και κινηματογράφο, βιβλιοθήκη και αναγνωστήριο, γυναικεία δομή ενδυνάμωσης και αλληλεγγύης, καθώς και δομές στήριξης αστέγων και ανθρώπων σε ακραία επισφάλεια.
Η ύπαρξη και λειτουργία αυτής της κοινότητας έχει αποδείξει στην πράξη ότι η κοινωνική κατοικία ειναι μια καθημερινή πράξη συλλογικής ευθύνης, αλληλεγγύης και φροντίδας, που μετασχηματίζει τη γειτονιά, περιορίζει τον κοινωνικό αποκλεισμό και δημιουργεί όρους ειρηνικής συνύπαρξης ανθρώπων από διαφορετικές χώρες και πολιτισμούς.
Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, κάθε σχέδιο εκκένωσης, καταστολής ή «ανάπλασης» που αγνοεί τους ανθρώπους που ζουν στα Προσφυγικά και επιχειρεί να τους εκτοπίσει στο όνομα μιας δήθεν ανάπτυξης, αποτελεί κομμάτι κρατικής βίας, εκτοπισμού και διάλυσης υπαρκτών κοινωνικών δεσμών, με συνέπειες στη ψυχική και σωματική υγεία παιδιών, ηλικιωμένων και ασθενών.
Η Κοινότητα των Προσφυγικών έχει ήδη αναλάβει με δικές της δυνάμεις την ευθύνη της φροντίδας και της ανακαίνισης ενός ιστορικού και αρχιτεκτονικού συνόλου, το οποίο το κράτος εγκατέλειψε επί δεκαετίες, αποδεικνύοντας ότι η αυτοοργάνωση μπορεί να διασώσει και να ζωντανέψει χώρους που η επίσημη πολιτική αντιμετωπίζει αποκλειστικά ως οικονομικά αντικείμενα.
Για εμάς, ως καταληψίες και αναρχικούς/ες, η υπεράσπιση των Προσφυγικών είναι αναπόσπαστο κομμάτι μιας συνολικής πολιτικής στάσης που αναγνωρίζει στις καταλήψεις στέγης, στις αυτοοργανωμένες κοινότητες και στις δομές αλληλεγγύης πραγματικά κύτταρα κοινωνικής ζωής και αντίστασης απέναντι στην κρατική καταστολή, την εμπορευματοποίηση της κατοικίας και τη συστηματική απαξίωση της ανθρώπινης ζωής.
Στεκόμαστε δίπλα σε κάθε δομή και κάθε κοινότητα που δέχεται επίθεση γιατί η υπεράσπισή τους είναι άρρηκτα δεμένη με τη δική μας ύπαρξη, τους δικούς μας αγώνες και τη δυνατότητα να υπάρξουν άλλοι τρόποι οργάνωσης της κοινωνίας, βασισμένοι στην ισότητα και την αλληλεγγύη.
Να σταθούμε απέναντι στα σχέδια εκτοπισμού, καταστολής και κοινωνικής ερήμωσης, χτίζοντας στην πράξη δεσμούς που δεν διαλύονται με διοικητικές αποφάσεις, χρηματοδοτικά προγράμματα ή αστυνομικές επιχειρήσεις. Οι κοινότητες όπως τα Προσφυγικά είναι κομμάτι ενός ευρύτερου αγώνα για ελευθερία και ζωή και όσο αυτές οι σχέσεις αλληλεγγύης βαθαίνουν τόσο γίνεται σαφές ότι απέναντι στη βία και την εγκατάλειψη μπορούμε όχι μόνο να αντέξουμε αλλά και να τα καταφέρουμε.
ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΑΓΩΝΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ –
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ
10-100-1000ΔΕΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗΣ ΣΗΨΗΣ
ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΜΕΧΡΙ ΘΑΝΑΤΟΥ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΧΑΤΖΗ
Ή ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ Ή ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ
Φάμπρικα Υφανέτ
Μαχαλάς, Ανοιχτή Αντιρατσιστική Συνέλευση στη Δ. Θεσσαλονίκη
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ
ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΜΕΧΡΙ ΘΑΝΑΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ, ΤΟΥ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΧΑΝΤΖΗ
ΑΚΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΥΜΒΑΣΗΣ
ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΚΑΤΟΙΚΟΣ ΝΑ ΜΗΝ ΕΚΤΟΠΙΣΤΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΤΗΣ
ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΕΥΡΩ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ, ΑΥΤΟΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΟΥΜΕΝΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΤΩΝ ΚΤΙΡΙΩΝ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ
Ανάμεσα σε δύο πυλώνες της εξουσίας, την Γ.Α.Δ.Α. και το Εφετείο, στέκεται η γειτονιά και η Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών της Λεωφόρου Αλεξάνδρας. Οκτώ μπλοκ εργατικών κατοικιών που στέγασαν μικρασιάτες πρόσφυγες και έγιναν πεδίο μάχης στα Δεκεμβριανά του ’44, μεταξύ των ανταρτισσών από την μία και του εθνικού στρατού και των βρετανών στρατιωτών από την άλλη, κρατιούνται όρθια και ζωντανά από την Κοινότητα. Από το 2010, μέσα στους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες της εποχής, οι κάτοικοι της γειτονιάς σύστησαν κοινότητα, αποφάσισαν δηλαδή την κοινοκτημοσύνη, την μεταξύ τους συνεργασία χωρίς χρήματα και την μεταξύ τους ειρήνευση, γύρω από την πρώτη ανάγκη των κατοίκων να προστατευθούν από τις ναρκομαφίες και τα κυκλώματα σωματεμπορίας που λυμαίνονταν την γειτονιά, αποδεικνύοντας πως είναι η αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπων και όχι οι μπάτσοι και οι φυλακές που μπορούν να μας προστατεύσουν.
Σήμερα τα Προσφυγικά αποτελούν μια Κοινότητα που αριθμεί πάνω από 400 ανθρώπους, ντόπιους, πρόσφυγες και μετανάστες, μεταξύ των οποίων 50 παιδιά, ευπαθείς κοινωνικές ομάδες, ανθρώπους με σοβαρά προβλήματα ψυχικής υγείας, καρκινοπαθείς και υπερήλικες.
Στα 16 χρόνια λειτουργίας τους έχουν απομακρυνθεί οι πιάτσες παρασκευής και διακίνησης – μεταξύ άλλων και σκληρών – ναρκωτικών που λυμαίνονταν τη γειτονιά με την ανοχή της Γ.Α.Δ.Α. και έχουν συγκροτηθεί 22 αυτόνομες δομές κοινωνικής αυτάρκειας, ωφέλειας και αυτοοργάνωσης για τους ανθρώπους της Κοινότητας, αλλά και της ευρύτερης περιοχής Αμπελοκήπων και Γκυζίου, ενώ η συνέλευση των Προσφυγικών (ΣΥ.ΚΑ.ΠΡΟ.) συμμετέχει ενεργά στους αγώνες του ελλαδικού κινήματος όπως και σε διεθνιστικούς αγώνες. Είναι αυτή η κοινή ζωή και αυτές οι δομές που οι άνθρωποι της γειτονιάς και το κίνημα της πόλης υπερασπίζονται πετυχημένα εδώ και 16 χρόνια. Είναι αυτή η οργανωμένη αλληλεγγύη πάνω στην οποία σπάνε τα μούτρα τους οι μεγάλες επιχειρήσεις εκκένωσης.
Από το καλοκαίρι του 2025 υπάρχει ένα σχέδιο “ανάπλασης” των Προσφυγικών, φυσικά με χρηματοδότηση ΕΣΠΑ, 15 εκατομμυρίων ευρώ, με υποτιθέμενο σκοπό την δημιουργία κοινωνικών κατοικιών και ξενώνων για τους συγγενείς του Αγίου Σάββα, σε μία προσπάθεια του κράτους να εκμεταλλευτεί κοινωνικά αντανακλαστικά, τόσο γελοία που προσβάλει την νοημοσύνη μας. Τα Προσφυγικά είναι ένα ολόκληρο μωσαϊκό των από τα κάτω, που κατοικεί και έχει ριζώσει στην γειτονιά. Η Δομή Υγείας της Κοινότητας μαζί με το Σωματείο Εργαζομένων του Αγίου Σάββα ήδη έχουν στήσει και ανοίξει ξενώνες φιλοξενίας των συγγενών των ασθενών του αντικαρκινικού νοσοκομείου, ανθρώπων που η Περιφέρεια και η διοίκηση του Αγίου Σάββα άφηναν να κοιμούνται στα αυτοκίνητά τους για χρόνια. Κράτος και αφεντικά με το σχέδιο “ανάπλασης” διαβλέπουν τόσο στην εξόντωση ενός πολιτικού αντιπάλου, ενός παραδείγματος ζωής και αγώνα διαμετρικά αντίθετου με τον κανιβαλισμό που προάγει η κουλτούρα τους, όσο και σε κέρδη για τα όποια τα 15 εκατομμύρια αποτελούν μόνο το ορεκτικό. Η εκκένωση της Κοινότητας και ο εκτοπισμός των ανθρώπων της θα άνοιγε την πόρτα για τον συνολικό “εξευγενισμό” των Αμπελοκήπων, την συνολική άνοδο του κόστους ζωής δηλαδή και κατά συνέπεια τον εκτοπισμό των φτωχότερων κατοίκων όλης της περιοχής.
Στο πλαίσιο της άμυνας της Προσφυγικών, ο κάτοικος Αριστοτέλης Χαντζής ξεκίνησε στις 5 Φλεβάρη απεργία πείνας διαρκείας μέχρι θανάτου για την ικανοποίηση των συλλογικών αιτημάτων της Κοινότητας. Την Κυριακή 05/04, θα έχει φτάσει στις 60 ημέρες.
Από πλευράς μας η στήριξη στα Προσφυγικά είναι αυτονόητη. Είμαστε μία συλλογικότητα μεταναστριών και ντόπιων, ρομά και μπαλαμών, εργαζομένων και ανέργων. Δεν μπορούμε να πληρώσουμε για να ψωνίσουμε τις ζωές μας στην αγορά, δεν μπορούμε να σταθούμε μόνες απέναντι στην βία του κράτους, δεν μπορούμε να κανιβαλιστούμε με τους άλλους ανθρώπους που βρίσκονται και αυτοί στην θέση μας, άρα ο αγώνας των Προσφυγικών μας αφορά. Στον κόσμο των γενοκτονιών και των γενικευμένων πολέμων, στον κόσμο των pushback, της Χίου, της Πύλου, του Σιντική, των 200 νεκρών εργατών, της αστυνομίας φυλής για Ρομά οικισμούς, των νεκρών εργατριών της Βιολάντα και των πληρωμένων ρουφιάνων, η αυτοοργάνωσή μας είναι μονόδρομος για να απαντάμε στις ανάγκες μας, για την ζωή και την αξιοπρέπειά μας. Τα Προσφυγικά αποτελούν παράδειγμα συλλογικής κουλτούρας και οργάνωσης, ένα μαχόμενο κοινωνικό σώμα, μεταναστριών και ντόπιων, που γκρεμίζει στην καθημερινότητα της κοινής ζωής τους διαχωρισμούς που το κράτος μας επιβάλει χύνοντας τόσο από το αίμα μας. Τα Προσφυγικά θα σταθούν ακριβώς για αυτούς τους λόγους όπως και ακριβώς για αυτούς τους λόγους κι άλλες πολλές κοινότητες αγώνα, και εμείς μαζί τους, θα ανθίσουμε. Ο αγώνας τους είναι και δικός μας.
Τα αιτήματα της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών:
Άμεση ακύρωση της σύμβασης από την Περιφέρεια Αττικής
Παραμονή όλων των κατοίκων των προσφυγικών στα σπίτια, στον τόπο και στην περιοχή που διαμένουν και έχουν συνδεθεί κοινωνικά-πολιτισμικά και οργανικά μαζί τους
Να δοθούν έμπρακτες εγγυήσεις για την αποκατάσταση των προσφυγικών από την αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία με την επωνυμία «Κάτοικοι και Φίλοι Προσφυγικών Λ. Αλεξάνδρας Α.Μ.Κ.Ε.» με τη δική της χρηματοδότηση! – ούτε ευρώ δημοσίου χρήματος για την «ανάπλαση» των Προσφυγικών!
Άμεση παραίτηση της Δ.ΥΠ.Α. από τη σύμβαση! Νέες εργατικές κατοικίες και στέγαση των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων στα 80.000 άδεια σπίτια της Αθήνας
Άμεση παραίτηση του Υπουργείου Πολιτισμού από τη σύμβαση! Πολιτισμός για τους ανθρώπους και την κοινωνία και όχι για τις μπίζνες και τις εταιρείες
Παραίτηση του νοσοκομείου «Ο Άγιος Σάββας» από οποιαδήποτε συμμετοχή στη σύμβαση! Δομές φιλοξενίας από την κοινότητα για την κοινωνία- Να δοθούν όλα τα χρήματα στη στελέχωση του νοσοκομείου «Ο Άγιος Σάββας»
Δεν θα έχουμε 400 ζωές κατεστραμμένες, δεν θα έχουμε νεκρό απεργό πείνας.
ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΟΥ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΧΑΝΤΖΗ
ΑΜΕΣΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ
ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΑΓΩΝΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ
Καλούμε σε συγκέντρωση αλληλεγγύης στην Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών:
Κυριακή 05/04 στις 12.00 στο Άγαλμα Βενιζέλου
Aνάρες, Oμάδα Δράσης και Αλληλεγγύης
Πορεία αλληλεγγύης στην κοινότητα των κατειλημμένων προσφυγικών, Κυριακή 5/4/2026, 12:00, Άγαλμα Βενιζέλου
Η κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών αποτελεί ένα πεδίο έμπνευσης και μία ηχηρή υλική αποτύπωση της αυτοοργάνωσης μέσα στην καπιταλιστική βαρβαρότητα, αποδεικνύοντας με τον πιο έμπρακτο τρόπο την ύπαρξη εναλλακτικής δόμησης της κοινωνίας στο εδώ και το τώρα, μια εναλλακτική σαν συνολική εικόνα από το μέλλον, όταν ξεμπερδέψουμε με το σάπιο κρατικοκαπιταλιστικό σύστημα ολοκληρωτικά. Τα προσφυγικά της Λεωφόρου Αλεξάνδρας έχουν μια ιδιαίτερη ιστορία, η οποία συνεχίζει και μετασχηματίζεται από το παρελθόν στο παρόν με τη διατήρηση ενός αγωνιστικού και πολιτικου πλαισίου. Οι καταλήψεις και οι χώροι που στεγάζονται οι άνθρωποι δεν είναι μόνο τα ντουβάρια τους, ωστόσο τα ντουβάρια έχουν ιστορία την οποία ανακαλούμε και μνημομεύουμε ώστε να μην χαθεί στη λήθη που η εξουσία προσπαθεί να επιβάλλει. Γιατί η μνήμη και η ιστορική παρακαταθήκη φωτίζουν την συνέχιση των αγώνων.
Έτσι λοιπόν, τα Προσφυγικά της Λεωφόρου Αλεξάνδρας , ανεγέρθηκαν την δεκαετία του ’30 και στέγασαν αρχικά μικρασιάτες πρόσφυγες, ενώ στη συνέχεια αποτέλεσαν πεδίο μάχης στα Δεμεβριανά του ’44. Τα τελευταία χρόνια, από το 2010 και έπειτα, στον απόηχο της εξέγερσης του Δεκέμβρη του 2008, στην βαθιά οικονομική καπιταλιστική κρίση που οδήγησε σε μνημόνια στον ελλαδικό χώρο και βίαιη φτωχοποίηση των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων, και στους μεγάλους κοινωνικοταξικούς αγώνες της εποχής, γεννήθηκε η Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών, ως μια ανάγκη για στέγαση, για δημιουργία κοινότητας, αυτοοργάνωση των αναγκών και έμπρακτη αλληλεγγύη.
Αυτή τη στιγμή, δεκαέξι χρόνια μετά την έναρξη αυτού του εγχειρήματος, τα Προσφυγικά μέσα στα 8 μπλοκ εργατικών κατοικιών από τα οποία απαρτίζονται, αριθμούν περισσότερα από 400 άτομα όλων των ηλικιών και διαφόρων κοινωνικών ομάδων. Ντόπιοι, μετανάστριες, πολιτικοί πρόσφυγες, παιδιά, καρκινοπαθείς και υπερήλικες, άτομα με σοβαρά προβλήματα ψυχικής υγείας, όλοι άνθρωποι της κοινωνικής βάσης, συστεγάζονται συμπράττουν σε μια προσπάθεια αξιοπρεπούς διαβίωσης με κοινοτικό χαρακτήρα και θέληση και πράξη για μια καλύτερη ζωή.
Αυτό που έχει πετύχει η Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών δεν δύναται κανένα κράτος, καμία εταιρία και κανένα σχέδιο ανάπλασης να το διαλύσει, καθώς δεν μπορεί καν να το φανταστεί. Η συγκρότηση 22 αυτόνομων δομών κοινωνικής αυτάρκειας, ωφέλειας και αυτοοργάνωσης για την κάλυψη των αναγκών των ανθρώπων της κοινότητας και της ευρύτερης γειτονιάς, αλλά και η ενεργή συμμετοχή της Κοινότητας μέσω της Συνέλευσης των Κατειλλημένων Προσφυγικών (ΣΥ.ΚΑ.ΠΡΟ) σε κάθε κοινωνικό πεδίο, σε κάθε αγώνα του κοινωνικοταξικού πολέμου, τόσο αναφορικά με το ελλαδικό κίνημα όσο και με της διεθνιστικής αλληλεγγύης, αναδεικνύουν την επιτχυμένη συλλογική αυτοδιαχείρηση που ξεφεύγει και συνθλίβει την καπιταλιστική πραγματικότητα. Συνιστά ένα αντιπαράδειγμα για το πως μπορεί να δομηθεί η ζωή μας έξω από τις λογικές του κέρδους και της κρατικής διαμεσολάβησης, με γνώμονα την κοινότητα και την αλληλεγγύη.
Τους τελευταίους μήνες η κοινότητα των Κατειλλημένων Προσφυγικών δέχεται μια έντονη επίθεση. Σαφώς, δεν είναι η πρώτη φορά που βρίσκεται στο στόχαστρο των κρατικών και καπιταλιστικών μηχανισμών, καθώς στο πρόσφατο παρελθόν πραγματοποιήθηκε μεγάλη αστυνομική επιχείρηση που απαντήθηκε με την μαχητική υπεράσπιση της κοινότητας και τη σύλληψη δεκάδων συντροφιών. Ωστόσο, το τελευταίο κρατικό σχέδιο εκκένωσης με τα χαρακτηριστικά που διαθέτει κρίνει την κατάσταση ιδιαίτερα κρίσιμη. Τον Ιούνιο του 2025 η περιφέρεια Αττικής υπέγραψε μαζ΄με το Υπουργείο Πολιτισμού και τη Δ.ΥΠ.Α προγραμματική σύμβαση για την ανάπλαση των Προσφυγικών η οποία συνεπάγεται την εκκένωση της κοινότητας. Στα μέσα Γενάρη, μέσα από δημοσιεύματα έγινε γνωστή η υπογραφή της προγραμματικής αυτής σύμβασης και ότι εντός του πρώτου τριμήνου του ’26 θα προκηρυχθεί ο διαγωνισμός για την ανάθεση του έργου σε ανάδοχο εταιρεία. Ως πρόσχημα του σχεδίου παρουσιάζεται η δημιουργία κοινωνικών κατοικιών και υποστηρικτών δομών όπως για παράδειγμα και για συγγενείς ασθενών του νοσοκομείου Αγίου Σάββα που βρίσκεται δίπλα στα Προσφυγικά. Στην πραγματικότητα όμως γνωρίζουμε πολύ καλά την πάγια στρατηγική των κρατικών μηχανισμών να προπαγανδίζουν παρελκυστικά ένα “προνοιακό μοντέλο” το οποίο θυμούνται ξαφνικά με αφορμή την εκκένωση καταλήψεων ώστε να αντλήσουν την στήριξη της κοινής γνώμης για τον κατασταλτικό σχεδιασμό τους. Η πραγματικότητα μιλάει από μόνη της, καθως στην πλειονότητα των επιχειρήσεων εκκένωσης καταλήψεων τα κτήρια έχουν αφεθεί να ρημάζουν ή και κατεδαφίζονται. Φυσικά αξίζει να σημειώσουμε ότι η ίδια η Κοινότητα μέσα στις δεκάδες δομές που έχει οργανώσει, έχει μεριμνήσει η ίδια και έχει διαμορφώση χώρο καρκινοπαθών για το νοσοκομείο του Αγίου Σάββα αλλά και της φιλοξενίας συγγενών ασθενών που δεν κατοικούν στην πόλη της Αθήνας. Μάλιστα, οι κάτοικοι έχουν προχωρήσει σε ίδρυση Αστικής Μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας και έχουν διαμορφώσει ολοκληρωμένη πρόταση για την ανακαίνιση των κτηρίων με αυτοχρηματοδότηση,
στήριξη από ειδικούς τεχνικούς και μηχανικούς σε μια σταδιακή διαδικασία ανακαίνησης με σεβασμό στο διατηρητέο χαρακτήρα των κτηρίων χωρίς την απομάκρυνση των κατοίκων από το χώρο επιβεβαιώνοντας και πάλι την οργανωτική τους αυτοτέλεια και αναβάθμιση χωρίς κανένα λόγο οποιασδήποτε κρατικής παρέμβασης.
Από τη γνωστοποίηση των κρατικών και καπιταλιστικών σχεδίων η Κοινότητα των Κατειλλημένων Προσφυγικών έχει ξεκινήσει έναν τεράστιο αγώνα υπεράσπισης ο οποίος έχει στηριχθεί από τεράστιο μέρος του αγωνιζόμενου κόσμου και της κοινωνίας ευρύτερα τόσο σε πανελλαδικό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο. Συλλογικοί φορείς, σωματεία, συλλογικότητες, άνθρωποι από διάφορα εργασιακά και άλλα πεδία έχουν δείξει την αλληλεγγύη τους με τον αγώνα των Προσφυγικών, ενώ πραγματοποιούνται συνεχώς παρεμβάσεις, εκδηλώσεις, συνελέυσεις και δράσεις αλληλεγγύης από και προς την Κοινότητα.
Σε αυτό τον άξονα, από τις 05/02 ο αγωνιστής Αριστοτέλης Χαντζής, μέλος και κάτοικος των Προσφυγικών, έχει ξεκινήσει απεργία πείνας διαρκείας μέχρι θανάτου, βρίσκεται στην 52η ημέρα απεργίας πείνας με σοβαρούς κινδύνους για την υγεία του για την ικανοποίηση των συλλογικών αιτήματων της κοινότητας τα οποία είναι τα εξής :
-ΑΜΕΣΗ ΑΚΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ
-ΝΑ ΔΟΘΟΥΝ ΕΜΠΡΑΚΤΕΣ ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΤΙΚΗ ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΩΝΥΜΙΑ “ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ Λ. -ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ Α.Μ.Κ.Ε.” ΜΕ ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ! – ΟΥΤΕ ΕΥΡΩ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ “ΑΝΑΠΛΑΣΗ” ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ!
-ΤΗΝ ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΣΤΑ ΣΠΙΤΙΑ, ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΟΠΟΥ ΔΙΑΜΕΝΟΥΝ ΚΑΙ ΕΧΟΥΝ ΣΥΝΔΕΘΕΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ – ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΙΚΑ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ.
-ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ Δ.ΥΠ.Α. ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΜΒΑΣΗ! – ΝΕΕΣ ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΚΑΤΟΙΚΙΕΣ ΚΑΙ ΣΤΕΓΑΣΗ ΤΩΝ ΕΥΑΛΩΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ ΣΤΑ 80.000 ΑΔΕΙΑ ΣΠΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ.
-ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΜΒΑΣΗ! – ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΠΙΖΝΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ.
-ΤΗΝ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ “Ο ΑΓΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ” ΑΠΟ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗ ΣΥΜΒΑΣΗ! – ΔΟΜΕΣ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ – ΝΑ ΔΟΘΟΥΝ ΟΛΑ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΣΤΗ ΣΤΕΛΕΧΩΣΗ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ “Ο ΑΓΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ”.
Οι καταλήψεις αποτελούν δομές αγώνα, κέντρα αντιστάσεων, μέσα απο την σάρκα του ανταγωνιστικού κινήματος και φυσικά όχι μόνο. Οι καταλήψεις ανοίγουν διαχρονικά για τη στέγαση ανθρώπων που αμφισβητούν τον βίαιο θεσμό της ιδιοκτησίας, αλλά και ανθρώπους που δεν έχουν την επιλογή να πληρώνουν για να ζήσουν. Μετανάστριες, φτωχοί, και κάθε λογής αγωνιζόμενος κόσμος έχει υπάρξει μέσα σε κατειλλημένα εδάφη είτε μέσα απο την έμπρακτη ανάγκη της στέγης είτε μέσα απο την ανάγκη για δημιουργία και ζύμωση πολιτικών σχέσεων, κοινοτήτων και δομών έξω απο εμπορευματικές λογικές, αυτοοργανωμένα και αντιιεραρχικά και αδιαμεσολάβητα σε ένα πλαίσιο συλλογικοποίησης των αντιστάσεων μας. Οι καταλήψεις αποτελούν απελευθερωμένα εδάφη μέσα στον υπάρχοντα καπιταλιστικό κόσμο, δίνουμε μέσα απο αυτές ένα κομμάτι άμεσης απάντησης για το πως θέλουμε να ζούμε, ελεύθερα και ισότιμα.
Σε ένα κόσμο που το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας πλήττεται απο τη φτώχια και την ακρίβεια, που τα ενοίκια είναι ψηλότερα από τον βασικό μισθό, που οι πλειστηριασμοί των σπιτιών της κοινωνικής βάσης ολοένα και αυξάνονται για να δίνονται στα funds και τις τράπεζες, που ο εξευγενισμός έχει κατακλείσει κάθε γειτονιά στις βλέψεις κράτους και κεφαλαίου για πλήρη τουριστικοποίηση των αστικών μητροπόλεων εκτοπίζοντας όποιον δεν χωράει στην καπιταλιστική βαρβαρότητα και δεν εναρμονίζεται με την καπιταλιστική θέαση των πόλεων( μετανάστριες,ρομά,χρήστες,άστεγους,αναρχικές),εμείς θέλουμε να διαλέγουμε να μπαίνουμε στα άδεια σπίτια.
Αυτό που συμβαίνει με την Κοινότητα των Κατειλλημένων Προσφυγικών αντικατοπτρίζει τις κρατικές και καπιταλιστικές βλέψεις από την μία και τα δικά μας προτάγματα από την άλλη. Τη στιγμή που το ελληνικό κράτος έχει πάρει ξεκάθαρη θέση με τη συμμετοχή του στη γενοκτονία των Παλαιστινίων, τις διακρατικές συμφωνίες στον άξονα ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΕΕ και τη στενή συμμαχία του με ΗΠΑ-Ισραηλ που αυτη τη στιγμή βομβαρδίζουν σε όλη τη Μέση Ανατολή και πραγματοποίουν επεμβάσεις και εκτοπισμούς, με τις νατοϊκές και αμερικανικές βάσεις στον ελλαδικό χώρο να προμηθευόυν υλικά τον πόλεμο, και το ελληνικό κράτος να βαθαίνει στην στρατιωτική προετοιμασία με αυστηροποίηση της στρατιωτικής θητείας, εθελοντική στράτευση των γυναικών, αγορά νέων εξοπλισμών, μεταφορά πολεμικών αεροσκαφών και πλοίων σε εμπόλεμες καταστάσεις κοκ, τη στιγμή που συνεχίζουν οι μαζικές δολοφονίες μεταναστριών στις θάλασσες από το λιμενικό με πρόσφατο παράδειγμα την δολοφονία 15 ανθρώπων στη Χίο, τη στιγμή που οι εργοδοτικές δολοφονίες στην ελλάδα ξεπερνάνε κάθε προηγούμενο, με πρόσφατο παράδειγμα δολοφονία πέντε εργατριών στο εργοστάσιο της Βιολάντα, η λογική του κέρδους στοχεύει με τη καπιταλιστική λογική της “ανάπλασης” στον εκτοπισμό ανθρώπων της κοινωνικής βάσης από τα σπίτια τους, για να οδηγήσει με το πολεοδομικό της σχεδιασμό άλλη μία γειτονιά των μητροπόλεων στον πλήρη εξευγενισμό όπου τα σπίτια μετατρέπονται σε αιρβνβ για τους τουρίστες και οι κάτοικοι αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στην βασική ανάγκη της στέγασης και στο ολοένα και αυξανόμενο κόστος διαβίωσης. Αυτό έχουμε δει να συμβαίνει σε πολλές γειτονιές όπου με την εκκένωση των καταλήψεων οι οποίες αποτελούν αντίβαρο στην τουριστικοποίηση και ενοχλούν τα σχέδια του κεφαλαίου για επενδύσεις, μετατράπηκαν σε γειτονιές- φαντάσματα για τους τουρίστες και τους χίπστερς (βλέπουμε εκκένωση καταλήψεων Κουκακίου). Αντίστοιχα, η απεδαφικοποιίση ενός ισχυρού κέντρου αγώνα ζωής και αυτοοργάνωσης, όπως είναι αυτός της Κοινότητας Κατειλλημμένων Προσφυγικών που μάχεται ανελλιπώς απέναντι στην κρατικοκαπιταλιστική βαρβαρότητα στοχεύει στην επιβολή “σιγής ιχθύος” ώστε τα πολεμικά πλάνα, τα ευρύτερα κατασταλτικά σχέδια προς τον κοινωνικό ιστό να περάσουν με τη λιγότερη δυνατή αντίδραση.
Παρά τις στρατηγικές των κρατικών μηχανισμών, οι κοινότητες αγώνα, τα Προσφυγικά, η κοινωνική κατοικία που συνιστούν ήδη και δεν χρειάζονται κανενός είδους τσιφλικά είναι εδώ, μάχονται και θα παραμείνουν. Ανάμεσα -κυριολεκτικά και χωροταξικά- στα προπύργια της αστυνομικής εξουσίας που καταστέλλει και συλλαμβάνει, (τη ΓΑΔΑ)και της δικαστικής εξουσίας που φυλακίζει και διαμεσολαβεί στις ζωές μας (το Εφετείο) τα Προσφυγικά θα συνεχίσουν να αποτελούν αγκάθι στο εξουσιαστικό σύμπλεγμα γιατί συμπυκνώνουν όλα τα προτάγματα της ελευθερίας,της ισότητας, της αυτοδιαχείρησης και της συλλογικοποίησης που οραματιζόμαστε και για το λόγο αυτό τα εχθρέυονται τόσο οι καταπιεστές μας. Τους αποδεικνύουν καθημερινά αυτό για το οποίο παλεύουμε στην πράξη. Και θα έχουν την αμέριστη αλληλεγγύη μας μέχρι τέλους.
ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ
TΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΖΩΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΠΕΡΓΟ ΠΕΙΝΑΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΧΑΝΤΖΗ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΗΝ 52η ΗΜΕΡΑ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΜΕΧΡΙ ΘΑΝΑΤΟΥ
Ταμείο Αλληλεγγύης Φυλακισμένων και Διωκόμενων Αγωνιστ(ρι)ών
Κάλεσμα αλληλεγγύης στη δίκη για την υπόθεση των Αμπελοκήπων την Πέμπτη 2 Απριλίου στις 8 κ 30 στο Β’ τριμελές εφετείο κακουργημάτων στην Λουκάρεως (Ισόγειο αίθουσα Δ5). Λευτεριά σε όλα τα προφυλακισμένα συντρόφια
Ξεκίνησε σήμερα η δίκη για τα προφυλακισμένα συντρόφια που διώκονται για την υπόθεση της έκρηξης σε διαμέρισμα στους Αμπελόκηπους, ανάμεσα σε πλήθος αλληλέγγυων συντρόφων/ισσών. Η παρουσία τους παρεμποδίστηκε στην δικαστική αίθουσα και, μάλιστα, κατά την διάρκεια της δίκης υπήρχε έντονη παρουσία ΜΑΤ και ΟΠΚΕ. Με τις δηλώσεις των συντροφισσών Μαριάννας Μανουρά και Δήμητρας Ζαραφέτα, τις ενστάσεις των δικηγόρων και τις καταθέσεις μαρτύρων (ιδιοκτήτη της πολυκατοικίας και του γιατρού που περιέθαλψε την Μαριάννα) ολοκληρώθηκε η σημερινή διαδικασία.
Tα κράτη είναι οι μόνοι Τρομοκράτες. Αλληλεγγύη στα προφυλακισμένα συντρόφια. Στεκόμαστε αδιαπραγμάτευτα δίπλα τους μέχρι την απελευθέρωση τους.
Διανύουμε μια περίοδο κλιμάκωσης του πολέμου στη Μέση Ανατολή και ευρύτερα. Η περίοδος αυτή έρχεται να συμπληρώσει τα σταθερά μέτωπα θανάτου ανά τον κόσμο, ενώ η καταφανής και ενεργή συμμετοχή και εμπλοκή του ελληνικού κράτους στην πολεμική συνθήκη εντείνει την ανάγκη για ένα ακόμα πιο ενεργό εγχώριο αντιπολεμικό και αντιιμπεριαλιστικό κίνημα. Στα ίδια πλαίσια το κοινωνικό συμβόλαιο των αστικών δημοκρατιών έχει δομικά αποσυρθεί και τα ανθρώπινα όπως αποκαλούνται δικαιώματα -με πρωταρχικό αυτό στη ζωή- παύουν πια να είναι προστατευμένα αγαθά από τα εξουσιαστικά συστήματα διαχείρισης που τα θεμελίωσαν. Η περίοδος αυτή χαρακτηρίζεται επίσης από τις ολοένα και περισσότερες κρατικές δολοφονίες, οι οποίες δεν χρειάζονται πια το πρόσχημα της συμμετοχής σε μια ιδιαίτερα επικίνδυνη- για τη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής και ειρήνης- ομάδα. Χαρακτηρίζεται επίσης από τις κρατικές και καπιταλιστικές δολοφονίες καθημερινά στους χώρους εργασίας, στους δρόμους, στα σύνορα και το Αιγαίο, στα Τέμπη, το Μάτι και τη Μάνδρα, στα φασιστικά καρτέρια θανάτου, αλλά και από τις «επικίνδυνες αποστολές» των εργοδοτών-εφοπλιστών που στέλνουν τους ναυτεργάτες μέσα στο στόμα του λύκου, καλώντας τους έτσι να υπογράψουν μια ιδιότυπη ανάληψη ευθύνης στα μέτωπα πολέμου. Σε μια περίοδο που το μόνο που μας επιφυλάσσει είναι μια νοσηρή συνθήκη επιβίωσης, μια καθημερινή πρόσκληση αστικής νομιμοποίησης της ύπαρξής μας, σε μια περίοδο που οι εξουσιαστικοί/κατασταλτικοί θεσμοί επελαύνουν επιχειρώντας να αλώσουν και να αποικίσουν κάθε σημείο ανθρώπινης αλληλεπίδρασης και επιτίθενται με μένος σε κάθε κέντρο και εστία αγώνα, το κράτος, οι δικαστικοί και κατασταλτικοί θεσμοί καταπίεσης προσπαθούν να πείσουν την ελλαδική κοινωνία ότι τα συντρόφια μας, αλλά και ο κάθε αγωνιζόμενος άνθρωπος που οραματίζεται ένα κόσμο διαφορετικό και βάζει την εαυτή του και την ύπαρξη του σε μια τροχιά απέκδυσης της συστημικής σαπίλας, που αγωνίζεται για την αντιστροφή της με κάθε μέσο, είναι τρομοκράτης, είναι εχθρός μια ειρηνευμένης κοινωνικής συνθήκης, διακινδυνεύει την δημόσια τάξη, την ειρηνική συνύπαρξη των πολιτών, όπως ορίζει το γράμμα του νόμου στην αντίστοιχη διάταξη του 187.
Τρομοκράτες είναι το κράτος και το κεφάλαιο. Από αυτούς κινδυνεύουν και τρομοκρατούνται οι κοινωνίες του σήμερα, τα φτωχοποιημένα κοινωνικά κομμάτια, οι αόρατοι αυτού του κόσμου, και όχι από τον κόσμο του ριζοσπαστικού αγώνα. Αυτό λέγαμε πάντα, έτσι θα σταθούμε απέναντί τους και καθ όλη τη διάρκεια της δίκης που ξεκίνησε την 1η Απριλίου, μέχρι την τελική απελευθέρωση όλων των προφυλακισμένων συντροφιών.
Η ακούσια έκρηξη την 31/10/24 στην οδό Αρκαδίας κόστισε την ζωή του αναρχικού συντρόφου μας Κυριάκου Ξυμητήρη, προκάλεσε τον βαρύ τραυματισμό της συντρόφισσας Μαριάννας και οδήγησε στην σύλληψη και προφυλάκιση των αναρχικών συντροφισσών Μαριάννας Μανουρά, Δήμητρας Ζαραφέτα, του αναρχικού Νίκου Ρωμανού, του συντρόφου Δημήτρη και του Α.Κ. οι οποίοι είναι προφυλακισμένοι έως και σήμερα παρά τα συνεχή αιτήματα για αντικατάσταση της κράτησης. Η συνθήκη αυτή εργαλειοποιήθηκε από τα δημοσιογραφικά μίντια και την κρατική προπαγάνδα προκείμενου να συκοφαντήσει και να αποπολιτικοποιήσει τόσο τους συντρόφους μας, όσο και την ίδια την επαναστατική αντιβία και να υπονομεύσει τις εξεγερτικές επιλογές του αγώνα.
Ενάμιση σχεδόν χρόνο μετά καλούνται να παραστούν στις δικαστικές αίθουσες σε μια, για ακόμη μια φορά, απονομιμοποιημένη από τους ίδιους τους αστικούς νόμους, διαδικασία. Παρ όλη την επιμονή της αντιτρομοκρατικής και συνολικά των διωκτικών αρχών και των φερέφωνών τους να διογκώσουν την υπόθεση, να την συσχετίσουν με άλλες επαναστατικές οργανώσεις και ενέργειες ή και να εφεύρουν άγνωστες και μη υπαρκτές οργανώσεις, το αφήγημα τους έχει ήδη πέσει στο κενό. Έχουμε ευθύνη να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις για να συντριβεί και στις δικαστικές αίθουσες και στη δημόσιο διάλογο. Για τις επιλογές των συντροφισσών και των συντρόφων μας θα μιλήσουν, όπως το κάνουν από την πρώτη μέρα, οι ίδιες και οι ίδιοι. Εμείς θα είμαστε και πάλι εκεί για να τους στηρίξουμε με όλες μας τις δυνάμεις. Θα είμαστε εκεί για να διατηρήσουμε ζωντανή την επαναστατική μνήμη ενός από τους πολυτιμότερους συντρόφους που είχαμε, του Κυριάκου Ξυμητήρη.
Όσο και να λερώνουν το στόμα τους, για τον Κυριάκο ”μίλησαν” οι ίδιες του επιλογές και αποφάσεις. Ένας σπάνιος σύντροφος, που θα μείνει για πάντα στην ιστορία του αναρχικού κινήματος και της ένοπλης πάλης, που έζησε ως ενεργό κομμάτι του πολύμορφου αγώνα και ως κομμάτι της διαρκούς εξεγερσιακής κίνησης αντίστασης. Παρών σε κάθε πεδίο του κοινωνικού και ταξικού πολέμου, έφυγε από τη ζωή επιχειρώντας να εκπληρώσει την δική του εξέγερση, την δική του πολυπόθητη επανάσταση προσδοκώντας κάποιο εκρηκτικό πλήγμα στον κόσμο της εξουσίας.
Η ένοπλη πάλη, αναπόσπαστο κομμάτι του ριζοσπαστικού κινήματος, του πολύμορφου κοινωνικού και ταξικού αγώνα, αμφισβητεί το κρατικό μονοπώλιο στη βία. Είναι ένα κομμάτι της αγωνιστικής παράδοσής που συνδέει το χθες και το σήμερα με το δρόμο προς την εξέγερση και την κοινωνική επανάσταση. Η επαναστατική μνήμη το ίδιο.
Αυτός ο Οκτώβρης θα μείνει για πάντα στην ιστορία καθώς ένα ακόμα άστρο έσβησε νωρίς, καρφώνοντας χιλιάδες μαύρα βέλη στα βάθη της ψυχής μας.
Από την πρώτη Απρίλη και κάθε μέρα διεξαγωγής της δίκης θα είμαστε εκεί, εντός και εκτός της δικαστικής αίθουσας για να σταθούμε αδιαπραγμάτευτα δίπλα στα συντρόφια πολιτικά και ηθικά μέχρι την απελευθέρωση τους. Για να δείξουμε ξανά πως κανείς και καμία τους δεν είναι μόνη/μόνος. Ο σύντροφος Κυριάκος και οι συντρόφισσες/οι που θα δικαστούν σε αυτήν την πολιτική δίκη είναι κάποιοι/κάποιες από εμάς.
ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΞΥΜΗΤΗΡΗΣ ΠΑΝΤΑ ΠΑΡΩΝ ΣΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ
Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ
Μαυρο&Κοκκινο μέλος ΑΠΟ – ΟΣ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΚΑΤΕΙΛΗΜΜΕΝΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΑΠΕΡΓΟ ΠΕΙΝΑΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΧΑΝΤΖΗ
Συγκέντρωση αλληλεγγύης:
Κυριακή 05/04 στις 12.00 στο Άγαλμα Βενιζέλου
Διανύουμε μια αρκετά εκτεταμένη περίοδο στην οποία η επιβολή του σύγχρονου ολοκληρωτισμού στο εσωτερικό και των δυτικών κοινωνιών μοιάζει πλέον να έχει επέλθει σε όλες τις πτυχές της κοινωνικής ζωής. Σταδιακά παρατηρούμε την κλιμάκωση της κρατικής τρομοκρατίας: την άνοδο του φασισμού/ναζισμού, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών και τις αυξανόμενες δολοφονίες τους στα σύνορα, την ολοκληρωτική υποτίμηση των ζωών των εργαζομένων, τη διάλυση της δημόσιας υγείας και της παιδείας, τους νόμους περιστολής των διαδηλώσεων και των απεργιών, τον έλεγχο της ζωής στα πανεπιστήμια, τις γυναικοκτονίες, τη συγκάλυψη κυκλωμάτων trafficking και παιδοβιασμών, τις δολοφονίες στα Τέμπη και τη συγκάλυψη του κρατικού αυτού εγκλήματος. Είναι πλέον προφανές ότι το κρατικό καπιταλιστικό σύστημα δεν έχει τίποτε άλλο να υποσχεθεί πέρα από φτώχεια, εξαθλίωση και θάνατο! Και αν η τελευταία εγγύση του κρατικού – καπιταλιστικού συστήματος, τουλάχιστον για τις κοινωνίες του δυτικού κόσμου ήταν η μη εμπόλεμη κατάσταση, πλέον η υπόσχεση αυτή δεν μπορεί να εκπληρωθεί καθώς σε παγκόσμιο πλέον επίπεδο τα κράτη εξοπλίζονται για πολεμική συμπλοκή και σύρραξη και παράλληλα θωρακίζονται τους ενάντια σε όσους ονομάζουν ως “εσωτερικούς εχθρούς”, σε όσους δηλαδή δε σιωπούν, δε συναινούν, δε σκύβουν το κεφάλι – αντιθέτως συνεχίζουν να αγωνίζονται για την ελευθερία, για την ισότητα και τη ζωή, συνεχίζουν να αγωνίζονται για την ανθρωπότητα!
Αιχμή της κατασταλτικής δράσης του κράτους αποτελεί και η επίθεση στους κατειλημμένους χώρους και το αναρχικό κίνημα. Η τωρινή κυβέρνηση συνεχίζοντας και αναβαθμίζοντας το έργο όλων των προηγούμενων εξέθεσε τις προθέσεις της αρχικά με το τελεσίγραφο Χρυσοχοΐδη για την επίθεση στο σύνολο των κατειλλημένων χώρων. Όταν κατάλαβε ότι η στρατηγική της ενιαίας επίθεσης παρήγαγε πολύ περισσότερη συσπείρωση απ’ ότι φόβο την εγκατέλειψε, άλλαξε προϊστάμενο στο υπουργείο καταστολής και επιδόθηκε σε σταδιακά χτυπήματα ανά την επικράτεια. Οι καταλήψεις αποτελούν κομμάτι του αγώνα, το έδαφος όπου προετοιμάζονται τα σχέδια της κοινωνικής και ταξικής αντεπίθεσης και για αυτό πρέπει να χτυπηθούν, στο πλαίσιο της «προληπτικής αντιεξέγερσης» για να μην βρουν κοινωνικές προσβάσεις να μην έρθουν σε ώσμωση με την διογκούμενη οργή των πληβειακών μαζών, ιδιαίτερα σε μια περίοδο όπου τα προτάγματα του αναρχικού αγώνα είναι τα μόνα που μπορούν να δώσουν μιαν απάντηση στη βάρβαρη πραγματικότητα που βιώνουμε. Η Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών βρίσκεται το τελευταίο διάστημα στο στόχαστρο της κρατικής καταστολής μέσω μιας νέας σύμβασης η οποία ορίζει τα συγκεκριμένα κτίρια ως διαθέσιμα προς εκμετάλλευση και ορίζει την άμεση εκκένωσή τους.
Είμαστε εδώ για να τους υπενθυμίσουμε ξανά πως οι αγώνες μας δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν. Τα «τελεσίγραφα» καίγονται στους δρόμους και οι επιθέσεις των ένστολών καθαρμάτων που εισβάλλουν μέσα στο σκοτάδι της νύχτας στα Σπίτια του Αγώνα θα απαντώνται με ανακαταλήψεις, ανοικοδομήσεις και μαζικές συγκρούσεις, κάτω από το φως της μέρας. Το αναρχικό κίνημα γεννήθηκε μέσα από σχέσεις αμοιβαίας κοινωνικής αλληλοβοήθειας, αναπτύχθηκε και ενέπνευσε με το όπλο της αλληλεγγύης και αυτό παραμένει το ιδανικό και ο προσανατολισμός του για την κοινωνία που οραματίζεται, για τον κόσμο που θα χωρά μέσα του όλους τους κόσμους
ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗ, ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΚΩΧΗ
ΔΕΚΑ ΕΚΑΤΟ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΕΝΑ ΚΟΣΜΟ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗΣ ΣΗΨΗΣ
Αθήνα:
Συνέλευση Κατειλημμένων Προσφυγικών/Assembly of Squatted Prosfygika (ΣΥ.ΚΑ.ΠΡΟ.)
[GR]
ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ
ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΚΑΤΕΙΛΗΜΜΕΝΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ 5/4, 13:00, ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ
Τον Ιούνιο του 2025 η Περιφέρεια Αττικής υπέγραψε, μαζί με το Υπουργείο Πολιτισμού και τη Δ.ΥΠ.Α. προγραμματική σύμβαση για την ανάπλαση των Προσφυγικών Λ. Αλεξάνδρας, η οποία συνεπάγεται την εκκένωση μιας κοινότητας 400 και πλέον ανθρώπων και τη διάλυση 22 αυτοοργανωμένων δομών αυτάρκειας και κοινής ωφέλειας για την τοπική και όχι μόνο κοινωνία. Μετά από 7 ολόκληρους μήνες, στα μέσα Γενάρη, τα πρώτα δημοσιεύματα ήρθαν στο φως της δημοσιότητας, ανακοινώνοντας την υπογραφή της προγραμματικής αυτής σύμβασης με την προκήρυξη του διαγωνισμού σε ανάδοχο εταιρεία να έχει χρονοδιάγραμμα εντός του πρώτου τριμήνου του ’26. Όπως, επίσης και την προαναγγελία με ρητό και ξεκάθαρο τρόπο της επιχείρησης καταστολής και εκκένωσης με ευθύνη του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη.
Ως Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών δηλώσαμε από την πρώτη στιγμή την προϋπάρχουσα απόφασή μας να υπερασπιστούμε το απελευθερωμένο έδαφος των Προσφυγικών και την αυτοοργανωμένη κοινότητα που χτίζεται εντός του. Σε αυτό το πλαίσιο υπεράσπισης της Κοινότητας μέχρι τέλους, μετά από συλλογική απόφαση, το μέλος της Κοινότητας και κάτοικος των Προσφυγικών Αριστοτέλης Χαντζής πήρε την πρωτοβουλία την 5η Φλεβάρη ’26 να ξεκινήσει απεργία πείνας μέχρι θανάτου, για την υπεράσπιση της ζωής, σηκώνοντας οδόφραγμα αντίστασης απέναντι στους κρατικούς σχεδιασμούς.
Εκ των αρμόδιων θεσμών που αποτελούν κομμάτια της προγραμματικής σύμβασης του “έργου των Προσφυγικών”, οι πρόσφατες δηλώσεις του Περιφερειάρχη Αττικής, Νίκου Χαρδαλιά – έπειτα από σχετικές ερωτήσεις της περιφερειακής συμβούλου Ιωάννας Καραδήμα, του Εθνικού Μετώπου, σε ειδική απολογιστική διαδικασία της Περιφέρειας στις 18/3/26, αποκαλύπτουν την τρέχουσα κατάσταση: Το “έργο των Προσφυγικών” βρίσκεται στο στάδιο ολοκλήρωσης των διοικητικών και τεχνικών διαδικασιών για την προκήρυξη του διαγωνισμού δημοπρασίας της μισής γειτονιάς (4 πρώτα μπλοκ), η οποία θα ξεκινήσει άμεσα του επόμενους μήνες.
Η ανάπλαση των Προσφυγικών είναι μέρος του ευρύτερου σχεδίου αναδιαμόρφωσης του κέντρου της Αθήνας, των περιοχών Γκυζίου, Αμπελοκήπων μετατρέποντάς τες σε περιοχές για ακριβά πορτοφόλια. Φυσικά, μπροστά στο μέγεθος της «μπίζνας» ούτε λόγος, από τον περιφερειάρχη Νίκο Χαρδαλιά, τον δήμαρχο Χάρη Δούκα και την κυβέρνηση Μητσοτάκη για τις τόσες ζωές που θα βρεθούν στον δρόμο, αλλά ούτε και για την την από 5/2 απεργία πείνας μέχρι θανάτου, του μέλους της Κοινότητας.
Η μεθοδευμένη αποσιώπηση του ζητήματος, από τους αρμόδιους φορείς και τα κεντρικά ΜΜΕ στοχεύει στη φυσική εξόντωση του απεργού πείνας, που σύμφωνα με τα λεγόμενα της ιατρικής ομάδας που τον παρακολουθεί, η κατάσταση της υγείας του επιδεινώνεται μέρα με τη μέρα λόγω της παρατεταμένης νηστείας και διατρέχει, κάθε 24ωρο που περνά, ολοένα και αυξανόμενο καρδιαγγειακό και μεταβολικό κίνδυνο με επικίνδυνες επικείμενες επιπλοκές για τη ζωή του. Παράλληλα, επιχειρούν να αποκρύψουν από την ελλαδική κοινωνία το κοινωνικό έργο που συντελείται στα Προσφυγικά, ένα παράδειγμα κοινοτικής ζωής, αυτονομίας, αυτοθέσμισης και αυτοδιαχείρισης, που καλύπτει κοινωνικές ανάγκες κι επιλύει προβλήματα που το ίδιο το πολιτικό – οικονομικό σύστημα του κράτους και του καπιταλισμού έχουν δημιουργήσει.
Ύστερα από δύο διαδοχικές παρεμβάσεις σε συμβούλια της Περιφέρειας Αττικής και πλήθος δημοσιευμάτων, οι αρμόδιοι φορείς είναι πλήρως ενημερωμένοι για τη συνολική κατάσταση που επικρατεί στα Προσφυγικά όπως και για την απεργία πείνας, και δεν υπάρχουν δικαιολογίες «δεν ήξερα», «δεν γνώριζα». Οπότε, φέρουν ακέραια την ευθύνη για ό,τι συμβεί στην υγεία του απεργού πείνας, αλλά και των ευπαθών κοινωνικών ομάδων που ζουν στα Προσφυγικά, καθώς μια πιθανή εκκένωση θα έχει ανυπολόγιστες συνέπειες για τις ζωές τους.
Ο πρώτος κύκλος του αγώνα υπεράσπισης των Προσφυγικών έχει κλείσει θετικά με χαρακτηριστικό το αποτύπωμα που άφησε στον δρόμο η 1η πορεία αλληλεγγύης στις 14/3. Συμπεριέλαβε μια σειρά παρεμβάσεων, εκδηλώσεων, συνελεύσεων, δηλώσεων, δράσεων αλληλεγγύης στον ελλαδικό χώρο και διεθνώς. Η μεγάλης κλίμακας αλληλεγγύη αποτυπώνεται και από την τεράστια πλαισίωση της γειτονιάς και της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών σε καθημερινή βάση από εκατοντάδες αλληλέγγυου κόσμου που συμμετέχει στα κάθε είδους πολιτικά και πολιτιστικά δρώμενα τα οποία πραγματοποιούνται όλο αυτό το διάστημα των σχεδόν δύο μηνών.
Μπροστά στον κίνδυνο που διατρέχει η υγεία του απεργού πείνας, η Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών έχει πάρει την απόφαση να κλιμακώσει τον αγώνα, ενώ παράλληλα έχει ανακοινώσει προς πάσα κατεύθυνση ότι και άλλα μέλη της θα ξεκινήσουν απεργία πείνας μέχρι θανάτου.
Στο πλαίσιο όλων των παραπάνω, καλούμε σε κεντρική πορεία αλληλεγγύης με τα Προσφυγικά, στις 5/4 και ώρα 13.00 στα Προπύλαια, ως ένα ακόμη βήμα προς την κορύφωση του αγώνα, δηλώνοντας ξεκάθαρα σε κράτος και κεφάλαιο τη δύναμη που πηγάζει μέσα από την ενότητα και την μαζικότητα του κινήματος της αλληλεγγύης.
Να σπάσουμε την σιωπή που επιχειρείται να επιβληθεί, δίνοντας ένα δεύτερο ηχηρό και μαζικό μήνυμα αντίστασης των κοινωνικών δυνάμεων στον δρόμο.
ΚΑΛΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΝΑ ΠΛΑΙΣΙΩΣΕΙ ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΚΑΤΕΙΛΗΜΜΕΝΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΠΟΥ ΕΚΦΡΑΖΟΝΤΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ:
- ΑΜΕΣΗ ΑΚΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ
- ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΣΤΑ ΣΠΙΤΙΑ, ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΟΠΟΥ ΔΙΑΜΕΝΟΥΝ ΚΑΙ ΕΧΟΥΝ ΣΥΝΔΕΘΕΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ – ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΙΚΑ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ
- ΝΑ ΔΟΘΟΥΝ ΕΜΠΡΑΚΤΕΣ ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΤΙΚΗ ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΩΝΥΜΙΑ “ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ Λ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ Α.Μ.Κ.Ε.” ΜΕ ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ! – ΟΥΤΕ ΕΥΡΩ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ “ΑΝΑΠΛΑΣΗ” ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ!
Ή ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ Ή ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ
Συνέλευση Κατειλημμένων Προσφυγικών (ΣΥ.ΚΑ.ΠΡΟ.)
Mail: sykapro_squat@riseup.net
Blog: sykaprosquat.noblogs.org
Instagram: @sykapro_
Twitter: @Prosfygika
[ENG]
CALL FOR A CENTRAL DEMONSTRATION OF SOLIDARITY AND DEFENSE
OF THE COMMUNITY OF SQUATTED PROSFYGIKA
SUNDAY 5/4, 13:00, PROPYLAEA (PANEPISTIMIO METRO STATION)
In June 2025, the Region of Attica, together with the Ministry of Culture and the Public Employment Service (DYPA), a programmatic agreement for the redevelopment of Prosfygika of Alexandras Av., which entails the eviction of a community of over 400 people and the dismantling of 22 self-organized structures providing for self-sufficiency and public benefit of the local community and beyond. After seven full months, in mid-January, the first reports came to light, announcing the signing of this programmatic contract with the call for bids to a contractor to be completed within the first quarter of 2026. This also included the explicit and clear announcement of the suppression and eviction operation under the responsibility of the Ministry of Protection of the Citizen.
As the Community of Squatted Prosfygika, we declared from the very beginning our pre-existing decision to defend the liberated territory of Prosfygika and the self-organized community being built within it. In this context of defending the Community to the end, following a collective decision, Aristotelis Chantzis, a member of the Community and resident of Prosfygika, took the initiative on February 5, ’26 to begin a hunger strike to the death in defense of life, erecting a barricade of resistance against the state’s plans.
Among the relevant institutions that are part of the programmatic agreement for the “Project of Prosfygika,” the recent statements by the Regional Governor of Attica, Nikos Chardalias-following relevant questions from Regional Councilor Ioanna Karadima of the National Front during a special review session of the Region on March 18, 2026-reveal the current situation: The “Project of Prosfygika” is in the final stages of completing the administrative and technical procedures for the auction of half the neighborhood (the first 4 blocks), which will begin immediately in the coming months.
The redevelopment of Prosfygika is part of a broader plan to reshape the center of Athens, including the areas of Gyzi and Ambelokipi, transforming them into neighborhoods for the wealthy. Of course, given the scale of the “business,” there is not a word from Regional Governor Nikos Chardalias, Mayor Haris Doukas, or the Mitsotakis government regarding the countless lives that will end up on the streets, nor about the hunger strike to the death that began on February 5 by a member of the Community.
The deliberate silence surrounding this issue, on the part of the relevant authorities and the mainstream media, is aimed at the physical extermination of the hunger striker, whose health, according to the medical team monitoring him, his health is deteriorating day by day due to prolonged fasting, and with every passing 24 hours, he faces an ever-increasing cardiovascular and metabolic risk with dangerous, life-threatening complications looming. At the same time, they are attempting to conceal from Greek society the social work being carried out in the refugee camps-an example of community life, autonomy, self-determination, and self-management, which meets social needs and resolves problems created by the very political-economic system of the state and capitalism.
Following two consecutive interventions at meetings of the Attica Regional Council and numerous media reports, the relevant authorities are fully informed about the overall situation in Prosfygika as well as the hunger strike, and there are no excuses such as “I didn’t know” or “I wasn’t aware.” Therefore, they bear full responsibility for whatever happens to the health of the hunger striker, as well as to the vulnerable social groups living in Prosfygika, since a potential eviction would have incalculable consequences for their lives.
The first phase of the campaign to defend the refugee camps has concluded on a positive note, marked by the impact of the first solidarity march on March 14. It included a series of interventions, events, assemblies, statements, and solidarity actions throughout Greece and internationally. This large-scale solidarity is also reflected in the massive support that the neighborhood and the Community of Squatted Prosfygika receive on a daily basis from hundreds of people in solidarity who participate in all kinds of political and cultural events taking place this entire period of nearly two months.
Faced with the danger to the health of the hunger striker, the Community of Squatted Prosfygika has decided to escalate the struggle, while simultaneously announcing to everyone that other members will also begin a hunger strike until death.
In light of all the above, we are calling for a central solidarity demonstration to Prosfygika, on April 5 at 1:00 PM at the Propylaea, as another step toward the culmination of the struggle, clearly demonstrating to the state and capital the power that springs from the unity and mass mobilization of the solidarity movement.
Let us break the silence they are trying to impose, sending a second resounding and massive message of resistance from the social forces in the streets.
WE CALL ON THE SOLIDARITY COMMUNITY TO SUPPORT THE DEMANDS OF THE OCCUPIED REFUGEE CAMP COMMUNITY, AS EXPRESSED THROUGH THE HUNGER STRIKE:
- IMMEDIATE CANCELLATION OF THE CONTRACT BY THE REGION OF ATTICA
- ALL RESIDENTS OF PROSFYGIKA TO REMAIN IN THEIR HOMES, IN THE PLACE AND AREA WHERE THEY LIVE AND HAVE ESTABLISHED SOCIAL, CULTURAL, AND ORGANICALT TIES
- CONCRETE GUARANTEES TO BE GIVEN FOR THE RESTORATION OF PROSFYGIKA BY THE NON-PROFIT CIVIL LAW COMPANY “KATOIKOI KAI FILOI PROSFYGIKON L. ALEXANDRAS NON PROFIT CIVIL LAW COMPANY” WITH ITS OWN SELF-FINANCING! – NO PUBLIC FUNDS FOR THE “REDEVELOPMENT” OF PROSFYGIKA!
EITHER WE WILL WIN, OR WE WILL WIN!
Assembly of Squatted Prosfygika (ΣΥ.ΚΑ.ΠΡΟ.)
Mail: sykapro_squat@riseup.net
Blog: sykaprosquat.noblogs.org
Instagram: @sykapro_
Twitter: @Prosfygika
Πλατφόρμα Συνομοσπονδιακής Ένωσης
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΑΣ ΜΠΟΡΕΙ ! ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ- ΣΥΝΟΡΓΑΝΩΣΗ- ΑΥΤΟΘΕΣΜΙΣΗ
ΚΑΛΟΥΜΕ ΣΤΗ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΚΑΤΕΙΛΗΜΜΕΝΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ 5/4, 13:00, ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ
5/4 – ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΗ ΗΜΕΡΑ ΔΡΑΣΕΩΝ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΩΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΜΕ ΤΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ
Υπάρχουν στιγμές στην ιστορία των κοινωνιών και των ανθρώπων, όπως και των κινημάτων τους, που τίθεται ως επίδικο μια απόφαση και μια συνεπαγόμενη επιλογή. Σε πολλές από αυτές τις περιπτώσεις η απόφαση και η επιλογή αποτελούν μονόδρομο. Δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική παρά ο ανυποχώρητος αγώνας απέναντι στην υποταγή.
Είναι στις στιγμές αυτές που η εναλλακτική της υποχώρησης, ένα από τα συνηθέστατα μέσα τακτικής των από τα κάτω, δεν μπορεί να αποτελέσει πια επιλογή και το αγωνιζόμενο υποκείμενο οφείλει να σταθεί στο ελάχιστο έδαφος που ακόμη κατέχει.
Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση αυτό που θα κερδηθεί με την ως εσχάτων μάχη είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που μπορεί να χαθεί με την αποφυγή της μάχης και του δεδομένου κόστους. Δεν είναι πολλές αυτές οι φορές, πραγματικά, αλλά όταν η στιγμή αυτή έρχεται, η επιλογή ευθύνης που καλείται κανείς να πάρει είναι διαυγής σαν το κρυστάλλινο νερό.
Στην ιστορία μας τέτοια παραδείγματα είναι αμέτρητα αρχετυποποιώντας τη διαλεκτική μεταξύ ζωής και θανάτου, ήττας ή νίκης, αντίστασης ή υποχώρησης. Από την Κομμούνα του Παρισιού, την υπεράσπιση της Βαρκελώνης από τις φασιστικές ορδές και του Στάλινγκραντ από τη ναζιστική κατοχή, ως τον γκρεμό του Ζαλόγγου, την επίθεση της 7ης Οκτώβρη, το Κούγκι του Σαμουήλ, την αυτοθυσία της Μπεριτάν, τις απεργίες πείνας των φυλακών της Τουρκίας και αμέτρητα άλλα. Δεν έχει σημασία ποιό ήταν το υποκείμενο αγώνα που στάθηκε με όρους αντίστασης απέναντι στην πολυποίκιλη κατοχή, ούτε τα χαρακτηριστικά του, ακόμη και αν τα υποκείμενα αυτά ήταν ολοσδιόλου διαφορετικά μεταξύ τους. Τα ενώνει η ίδια ανάγκη για επιβίωση απέναντι σε έναν πανίσχυρο εχθρό και η επιλογή να μην υποχωρήσουν στην υπεροπλία του. Όλα αυτά τα αρχετυπικά παραδείγματα, μέσα από την αυτοθυσιαστικότητά τους, πότισαν το έδαφος της αντίστασης στο παρόν και στο μέλλον. Έκαναν τις νίκες των αρχόντων να φαντάζουν γιαυτούς οδυνηρές ήττες και αποτέλεσαν παράδειγμα που το ακολούθησαν τόσοι και τόσοι στο μέλλον. Τόσα αρχέτυπα παραδείγματα που μια ζωή υποδούλωσης είναι η χειρότερη από κάθε επιλογή ενός θανάτου αντίστασης. Ένα παρόμοιο αρχετυπικό παράδειγμα αποτελούν οι απεργίες πείνας μέχρι θανάτου, όπου η ανυποχώρητη απόφαση ενός πιθανού θανάτου στέκεται ακλόνητη μποστά στο επίδικο της υπεράσπισης μιας ζωής με αξιοπρέπεια.
Τι διακυβεύεται στα Προσφυγικά Λ. Αλεξάνδρας
Στα Προσφυγικά της Λ. Αλεξάνδρας αυτό που πολύ περισσότερο διακυβεύεται δεν είναι ένας απελευθερωμένος χώρος 14 στρεμμάτων στο κέντρο της Μητρόπολης και μέσα στο στόμα του θηρίου, της ΓΑΔΑ και του Εφετείου των δύο δομικών πυλώνων του συστήματος, την αστυνομική και την ποινική εξουσία του αστικο-καπιταλιστικού κράτους. Δεν είναι ούτε οι 400 και πλέον κάτοικοί τους, που την επόμενη μέρα άλλοι θα βρίσκονται ξεσπιτωμένοι στους δρόμους, άλλοι στα κέντρα κράτησης και σε διαδικασία απέλασης, άλλοι στις φυλακές και άλλοι με τη ζωή τους να μετρά ώρες, μέρες ή στην καλύτερη, κάποιους μήνες. Δεν είναι ούτε οι 22 δομές αυτάρκειας και κοινής ωφέλειας που δίνουν ανάσα ζωής σε τόσους και τόσες από εμάς. Όχι ότι όλα τα παραπάνω δεν έχουν μια τεράστια σημασία. Κάθε άλλο. Απλά αυτό που διακυβεύεται είναι πολύ πιο συνολικό.
Μαζί με ένα κέντρο αγώνα, ένα άσυλο των αδυνάτων και των κατατρεγμένων, ένα μεγάλο σπίτι τετρακοσίων ανθρώπων, με δεσμούς κοινής ζωής, διακυβεύεται το ίδιο το εμπράγματο παράδειγμα για μια ζωή με αξιοπρέπεια, ισότητα και ελευθερία. Όχι γιατί τα Προσφυγικά αποτελούν το μοναδικό ή το μεγαλύτερο και αξιότερο παράδειγμα. Μέσα στον κόσμο μας υπάρχουν αρκετά παραδείγματα σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου: στη ζούγκλα της Λακαντόνα, στα βουνά του Κουρδιστάν, στις κατειλημμένες γειτονιές της Λ. Αμερικής και της Ανατολής, στους αγώνες των κοινωνιών στην καπιταλιστική Δύση, στους αντιεποικιακούς και αντιιμπεριαλιστικούς αγώνες των λαών. Άλλα μεγαλύτερα και άλλα μικρότερα, με λιγότερα ή περισσότερα χρόνια παρουσίας. Θα ήταν λάθος να βάλουμε όλα τα παραπάνω στη ζυγαριά της της καπιταλιστικής αξίας. Να τα μετρήσουμε σε χρήμα, πόσο κοστίζει το καθένα και ποιό αξίζει περισσότερο. Όλα τους έχουν την δική τους ιδιαίτερη σημασία και κουβαλούν το δικό τους μοναδικό παράδειγμα στους αγώνες των κοινωνιών απέναντι στον κρατικοκαπιταλιστικό Λεβιάθαν. Το καθένα από αυτά από το μεγαλύτερο ως το μικρότερο αποτελούν ένα κομμάτι που δεν μπορεί να χαθεί, γιατί χάνεται το ίδιο το παράδειγμα, η ίδια η προοπτική και η ελπίδα μας.
Το τέρας του εξευγενισμού
Ο εξευγενισμός επελαύνει διαλύοντας γειτονιές και μεταμορφώνοντάς τες σε μηχανές παραγωγής κέρδους. Είναι οι ίδιοι σχεδιασμοί που επιδιώκουν να βάλουν χέρι στα Προσφυγικά. Το πλάνο της διπλής ανάπλασης προβλέπει τη μετατροπή των περιοχών Αμπελόκηποι και Γκύζη σε τουριστικές ζώνες, εκδιώκοντας τους κατοίκους μέσα από την άνοδο των τιμών και την αλλαγή της φυσιογνωμίας ολόκληρης της περιοχής. Υπό αυτή την έννοια, η ύπαρξη των Προσφυγικών δεν αποτελεί μια ασπίδα προστασίας μόνο για τους κατοίκους τους και τον κόσμο της αυτοοργάνωσης, αλλά και για τις γειτονικές περιοχές: τους Αμπελόκηπους, το Γκύζη, τη Νεάπολη, τα Κουντουριώτικα και συνολικά το κέντρο της Αθήνας.
Το καθεστώς Μητσοτάκη
Οι σχεδιασμοί καταστολής των Προσφυγικών δεν είναι άσχετοι με τη γενικότερη πολιτική κατάσταση που βιώνει ο ελλαδικός χώρος, αλλά και που εξελίσσεται διεθνώς. Οι κοινωνίες και τα κινήματα ποδοπατιούνται κάτω από τη μπότα της εξουσίας και αδυνατούν να προβάλουν ισχυρές αντιστάσεις στον νέο φασισμό που επελαύνει με κοινοβουλευτικό και μη μανδύα. Μια νέα ιερά συμμαχία αναδεικνύεται μέσα από τα συντρίμμια του παλιού κόσμου, προσδοκώντας να αξαϋλώσει κάθε φωνή αντίστασης και εξέγερσης οπουδήποτε αναδύεται ή οπουδήποτε παραμένει.
Σε αυτό τον νέο κύκλο όλα τα υπάρχοντα παραδείγματα, με τα θετικά και τις αδυναμίες τους, αντιμετωπίζουν μια κρίση που απειλεί να τα εξαφανίσει, είτε προέρχονται από τον παλιό κόσμο είτε επιχειρήσαν να αναδυθούν στον νέο. Ροζάβα, Παλαιστίνη, Κούβα, ριζοσπαστικά κινήματα της Δύσης, δεν θα μπορούν να υπάρξουν με τον ίδιο τρόπο στη νέα περίοδο. Ο κόσμος της εξουσίας επιχειρεί να εξαφανίσει ό,τι παράδειγμα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην προηγούμενη περίοδο και χτίστηκε με το αίμα των κοινωνιών.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο εμφανίστηκε και συντηρείται το καθεστώς Μητσοτάκη, το χειρότερο των χρόνων της μεταπολίτευσης, όσον αφορά την επιτυχία του στο χτίσιμο του σύγχρονου μοντέλου ολοκληρωτισμού και ισοπέδωσης των όποιων κοινωνικών δομών, δικαιωμάτων και ελευθεριών στον Ελλαδικό χώρο. Η περίοδος αυτή σηματοδοτεί το οριστικό τέλος του προηγούμενου κύκλου και το πέρασμα σε έναν νέο και άγνωστο άλλο. Το καθεστώς αυτό χτίστηκε και επιβιώνει πάνω στον κοινωνικό κατακερματισμό, στην απώλεια της ελπίδας, στην συλλογική κοινωνική ήττα της μεταμνημονιακής περιόδου. Έχει καταστεί τόσο ισχυρό πάνω στη δική μας συλλογική αδυναμία.
Την ίδια στιγμή, όμως, αποτελεί ένα καθεστώς πλήρως απονομιμοποιημένο κοινωνικά, που συνεχίζει να φυτοζωεί πάνω στο δόγμα “νόμος και τάξη” και στη συγκρότηση μιας συνθήκης κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού, με όπλα το μονοπώλιο στη μιντιακή προπαγάνδα, την ποινική τρομοκρατία και τη στήριξη ή ανοχή της οικονομικής ολιγαρχίας. Εξάλλου, ακόμη και αν τα συμφέροντα της ολιγαρχίας αυτής ενέχουν σκληρούς ανταγωνισμούς και συγκρούονται με τον διαχειριστή τους, εντούτοις όλοι έχουν συμφέρον από τον ακραίο νεοφιλελευθερισμό, που γιγαντώνει τα κέρδη τους και καταλύει εργασιακά δικαιώματα και κεκτημένα.
Παραμένει ένα καθεστώς αδύναμο, που βιώνει συνεχείς κρίσεις και επιβιώνει αφενός πάνω στον κοινωνικό κατακερματισμό και αφετέρου πάνω στην έλλειψη εναλλακτικής κοινωνικής προοπτικής.
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες οι κοινωνίες και τα κινήματα, έχοντας βιώσει την ήττα ως ένα συνεχές, έχουν προσαρμοστεί στα μέτρα που επιβάλλει το ίδιο το καθεστώς. Δεν είναι παράλογο. Η δυσαναλογία ισχύος, που έχει προκύψει σε υλικό επίπεδο τις τελευταίες δεκαετίες και βασίζεται εν πολλοίς και στην τεχνολογική υπεροπλία της άρχουσας τάξης σε κάθε επίπεδο, έχει οδηγήσει σε γενικό πάγωμα. Την ίδια στιγμή, τα ίδια τα ριζοσπαστικά φαντασιακά έχουν φτάσει σε τέλμα, αναπαράγοντας εντός τους και αφομοιώνοντας τις αφηγήσεις του τέλους της ιστορίας.
Όλοι οι μεγάλοι αγώνες της τελευταίας 10ετίας έχουν πραγματοποιηθεί στα μέτρα και τα σταθμά του αντιπάλου. Έχουν όρια, τα όρια του ρεφορμισμού, που αδυνατούν να ξεπεράσουν. Τα όρια αυτά τεθήκαν σε όλους τους τελευταίους μεγάλους αγώνες από τα ίδια τα υποκείμενα αναφοράς τους, όσο και αν συγκρότησαν τεράστια κοινωνική και πολιτική ισχύ και έστησαν στον τοίχο το καθεστώς. Οι αγώνες για την υπόθεση των Τέμπων και οι αγώνες των αγροτών αποτελούν τα δύο πιο πρόσφατα παραδείγματα. Αν και η διαλεκτική της βίας θα ήταν η πιο εύκολη και εύπεπτη εναλλακτική απάντηση στην αδυναμία των αγώνων αυτών, ήταν η απουσία ριζοσπαστισμού και άρα ενός άλλου κοινωνικού φαντασιακού που εν τέλει τους περιόρισε και όχι το αντίθετο.
Μέσα σε αυτή τη συνθήκη σκληρής καταστολής απέναντι στα κινήματα και τους απελευθερωμένους χώρους αγώνα, εντάσσεται και ο σχεδιασμός καταστολής και εκκένωσης της γειτονιάς των Κατειλημμένων Πρσφυγικών, ως το μεγαλύτερο και αρτιότερα οργανωμένο καταληψιακό κοινωνικό εγχείρημα στον ελλαδικό χώρο. Πάνω στη διάλυση της πάλαι ποτέ ακμάζουσας και ελευθεριάζουσας Γαλατίας των κινημάτων των τελευταίων δύο δεκαετιών, στον σύγχρονο Καίσαρα απομένει ένα μικρό γαλατικό χωριό που συνεχίζει να αντιστέκεται. Φυσικά δεν είναι το μόνο. Αυτό που το ξεχωρίζει ανάμεσα στα υπόλοιπα, όμως, είναι ότι στέκεται εκεί που υψώνονται οι νικηφόρες σημαίες της κυριαρχίας: στο κέντρο της μητρόπολης πολυεπίπεδα.
Τα Προσφυγικά αποφάσισαν να αντισταθούν στις λεγεώνες και στους σύγχρονους Καίσαρες. Να θέσουν το ερώτημα και το επίδικο της αντίστασης απέναντι στο καθεστώς, έξω από τα όριά του.
Μπορούν τα Προσφυγικά να αποτελέσουν το ανάχωμα σε αυτή την επέλαση του ολοκληρωτισμού; Τον Δαβίδ απέναντι στον Γολιάθ; Το αν η μικρή σπίθα που έχει ανάψει εδώ και δεκαέξι χρόνια σε αυτή τη μικρή γειτονιά του κέντρου της μητρόπολης θα καταφέρει να γίνει φλόγα και η φλόγα φωτιά είναι κάτι που η ιστορία θα δείξει και όλοι και όλες εμείς αποτελούμε τα ενεργά υποκείμενα αυτής της ιστορίας,
Οι αγώνες με επιμονή και υπομονή δείχνουν ότι μπορούν να νικήσουν, όταν κάνουν την υπέρβαση. Η υπέρβαση αυτή στον αγώνα για τα Προσφυγικά πραγματώθηκε μέσα από το μέσο αγώνα της απεργίας πείνας από 5/2 του συντρόφου Αριστοτέλη Χαντζή. Αυτή η επιλογή σχετίζεται με την επιτακτικότητα του αγώνα , τα επίδικα και την υπάρξη ή μη δυνατότητας υποχώρησης και επανασύνταξης σε κάθε περίπτωση. Στα Εξάρχεια για παράδειγμα, το έργο σταμάτησε γιατί παρά την καταστολή, οι κάτοικοι δεν μπορούσαν να απομακρυνθούν από την γειτονιά τους με αποτέλεσμα να παραμείνουν και να συνεχίσουν να αγωνίζονται. Στα Προσφυγικά συμβαίνει το αντίθετο. Σε περίπτωση εκκένωσης δε θα μείνει κανείς να αγωνιστεί.
Η σημασία του εδάφους
Στην τελευταία 15ετια και πλέον, με κορυφαίο παράδειγμα την εκκένωση της Βίλλας Αμαλία, είναι δεκάδες τα κατειλημμένα εδάφη που έχουν κατασταλλεί και εκκενωθεί. Στο κέντρο της Αθήνας, στη Θεσσαλονίκη, στη περιφέρεια, στα πανεπιστήμια. Πιστεύουμε ότι σε ένα βαθμό, τα όσα έχουν γραφτεί γιαυτή την συνθήκη δεν καταφέρνουν να αποδώσουν το συνολικό και ολιστικό νόημα της σημασίας των απελευθερωμένων εδαφών και της απώλειάς τους, αφού αυτό πολλές φορές δεν γίνεται αντιληπτό στο σύνολό του ούτε από το ίδιο το κίνημα.
Θέλουμε να σταθούμε, όμως, σε αυτό το σημείο, επιχειρώντας να δώσουμε μια πιο συνολική, ολιστική οπτική. Τα απελευθερωμένα εδάφη αποτελούν εστίες αντίστασης πάνω στις δυναμικές του εδάφους. Η εκκένωση των Προσφυγικών θα σημάνει πολλά περισσότερα από την απώλεια μιας κατάληψης. Θα σημάνει την ενοποίηση του κυρίαρχου εδάφους στα επίπεδα που είχε φτάσει μετά τα Δεκεμβριανά. Θα οδηγήσει στην κάθοδο από τα βόρεια των φασιστικών σχηματισμών, με τον ίδιο τρόπο που η εκκένωση της Βίλλας Αμαλία οδήγησε στην άνοδό τους στις περιοχές Αττική, Βικτώρια και Αγ. Παντελεήμονας. Θα οδηγήσει στην απομάκρυνση, λόγω κόστους ζωής, μεγάλους πληθυσμούς της εργατικής τάξης από τις γύρω γειτονιές. Θα αλλάξει, με λίγα λόγια ,ριζικά τον χάρτη του κοινωνικού ανταγωνισμού σε όλη την ευρύτερη περιοχή.
Διαχέοντας το παράδειγμα των Προσφυγικών
Ως Πλατφόρμα Συνομοσπονδιακής Ένωσης αποτελέσαμε το πειραματικό αποτέλεσμα της 4ης Συνεδριακής Ολομέλειας της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών, με σκοπό και στόχο το πολιτικό άνοιγμα ενός οργανωτικού, πολιτικού και ενωτικού παραδείγματος μιας Κοινότητας αγώνα στο κοινωνικό, ταξικό και πολιτικό κίνημα και την διεύρυνσή του ευρύτερα στην κοινωνική βάση. Εντάξαμε και εγκολπώσαμε όλα όσα πειραματίστηκε με επιτυχία η Κοινότητα των Προσφυγικών, πάνω σε μια πρόταση καταστατικής οργάνωσης, μοντέλου συνοργάνωσης και ενωσιακής διεργασίας των ετεροτήτων.
Σήμερα καλούμαστε να στηρίξουμε τις ρίζες προέλευσής μας και να διαχύσουμε το παράδειγμα ακόμη και σε περίπτωση εκκένωσης, κρατώντας το ζωντανό και αναπαράγοντάς το ως συνέχεια. Η Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών δεν μπορεί να εξαϋλωθεί. Βρίσκεται ήδη στις καρδιές εκατοντάδων ανθρώπων που πέρασαν από αυτή τη γειτονιά στην οδύσσειά τους για μια καλύτερη ζωή στους ψευτοπαραδείσους της Δύσης, στους χιλιάδες που έμαθαν για αυτήν, στα δεκάδες παιδιά που πήραν παιδεία στις δομές και στις λειτουργίες της, στους δεκάδες αγωνιστές και αγωνίστριες που χτυπήθηκαν λυσσαλέα από τις ορδές των πραιτοριανών του κράτους και σύρθηκαν στα μπουντρούμια των Α.Τ. και των δικαστηρίων. Βρίσκεται στο φαντασιακό που αναδύθηκε και χτίστηκε, μέσα από τους αγώνες εκατοντάδων και συνεχίζει να φωνάζει τα λόγια του Καρδινάλιου του Ρετζ:
«Γνωρίζω ότι δεν τους υπολογίζετε, γιατί η Αυλή είναι οπλισμένη, σας ικετεύω όμως να μου επιτρέψετε να σας αναφέρω ότι πρέπει να τους υπολογίζετε πολύ, κάθε φορά που οι ίδιοι θεωρούν ότι είναι το παν. Να σε ποιό σημείο βρίσκονται: κι αυτοί αρχίζουν να μην υπολογίζουν τα στρατεύματά σας, γιατί το κακό είναι ότι η δύναμή τους υπάρχει μέσα στη φαντασία τους και μπορεί να ειπωθεί με απόλυτη σιγουριά ότι, εν αντιθέσει προς όλα τα άλλα είδη ισχύος, όταν φτάσουν σ’ ένα ορισμένο σημείο, μπορούν να κάνουν ό,τι νομίζουν ότι μπορούν να κάνουν».
Ο κόσμος μας μπορεί
Αν κάτι μας δείχνει το Παράδειγμα των Προσφυγικών είναι ότι ο κόσμος μας μπορεί. Μπορεί να αυτοοργανωθεί, μπορεί να συνενωθεί, μπορεί να παράξει αυτοθέσμιση, μπορεί να δώσει απαντήσεις στα προβλήματα που ταλανίζουν τις κοινωνίες μας. Προβλήματα συνολικά επιβίωσης, υγείας παιδείας, τροφής, στέγης, πολιτισμού κ.α μέσα στον μητροπολιτικό αστικό ιστό. Και μπορεί να το κάνει χωρίς να αναπαράγει τον κόσμο της εξουσίας και του χρήματος.
Μπορεί να υπάρξει έξω από το κράτος, μπορεί να συνοργανωθεί. Μπορεί!
Το παράδειγμα των Προσφυγικών αποτελεί ένα γενικό μοντέλο συνοργάνωσης των κοινωνιών και των κινημάτων. Αποτελεί ένα παράδειγμα που ο καθένας εντάσσοντάς το στη δική του τοπικότητα με τις ειδικές της ιδιαιτερότητες και ανάγκες, μπορεί να παράξει κοινότητες, ενότητα και αγώνα. Είναι η ώρα σήμερα το παράδειγμα αυτό όχι να κλειστεί στα 14 στρέμματα των Προσφυγικών, αλλά να διαχυθεί και να απλώσει παντού, όπου υπάρχουν άνθρωποι που κουράστηκαν με τον κόσμο της εξουσίας, της αποξένωσης, της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο και επιθυμούν και έχουν τη βούληση να χτίσουν τον δικό μας κόσμο της ελευθερίας, της ισότητας, της αλληλεγγύης, και της δικαιοσύνης.
Να σταθούμε όλοι και όλες δίπλα στον αγώνα της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών για την υπεράσπιση της ζωής, της αξιοπρέπειας και της δυνατότητας να υπάρχουμε.
ΚΑΛΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΝΑ ΠΛΑΙΣΙΩΣΕΙ ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΚΑΤΕΙΛΗΜΜΕΝΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΠΟΥ ΕΚΦΡΑΖΟΝΤΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ:
- ΑΜΕΣΗ ΑΚΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ
- ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΣΤΑ ΣΠΙΤΙΑ, ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΟΠΟΥ ΔΙΑΜΕΝΟΥΝ ΚΑΙ ΕΧΟΥΝ ΣΥΝΔΕΘΕΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ – ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΙΚΑ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ
- ΝΑ ΔΟΘΟΥΝ ΕΜΠΡΑΚΤΕΣ ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΤΙΚΗ ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΩΝΥΜΙΑ “ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ Λ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ Α.Μ.Κ.Ε.” ΜΕ ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ! – ΟΥΤΕ ΕΥΡΩ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ “ΑΝΑΠΛΑΣΗ” ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ!
Ή ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ Ή ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ
Πλατφόρμα Συνομοσπονδιακής Ένωσης | 04/04/2026
Mail: platforma-synenosis@protonmail.com
Twitter: @Platforma_CU
Instagram: @platforma.cu
Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Αγ.Παρασκευής
ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 5/4 ΣΤΙΣ 13:00 ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ
Από το 2010 μέχρι σήμερα η Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες αυτοοργανωμένες δομές στην Ευρώπη. Στα 8 οικοδομικά τετράγωνα στεγάζονται περίπου 400 κάτοικοι από διαφορετικές χώρες ανά τον κόσμο, μεταξύ των οποίων οικογένειες με παιδιά, ηλικιωμένοι, άτομα με προβλήματα υγείας και πρόσφυγες, πολιτικοί και μη. Η συλλογικοποίηση αποτελεί τη βάση διαμόρφωσης των κοινοτικών της σχέσεων και η αλληλεγγύη αποτελεί την κοινή της γλώσσα. Με πάνω από 20 αυτοοργανωμένες δομές (φιλοξενίας συνοδών και θεραπευόμενων του Νοσοκομείου Άγιος Σάββας, υγείας, αυτομόρφωσης, παιδικού στεκιού, κουζίνας, και άλλες) αποδεικνύει ότι ένας κόσμος αξιοπρέπειας, ελευθερίας και ισότητας είναι εφικτός.
Η πρόσφατη προγραμματική σύμβαση της Περιφέρειας Αττικής με το Υπουργείο Πολιτισμού και τη ΔΥΠΑ για την προκήρυξη διαγωνισμού για την «ανάπλαση» των Προσφυγικών συνεπάγεται την εκκένωση της κοινότητας και τη διάλυση των δομών της. Το πρώτο τρίμηνο του 2026 θα προκηρυχθεί ο διαγωνισμός για την ανάθεση του έργου σε ανάδοχη εταιρεία και το ερχόμενο καλοκαίρι αναμένεται η έναρξη της επιχείρησης καταστολής.
Στο πλαίσιο υπεράσπισης της Κοινότητας, το μέλος της Κοινότητας και κάτοικος των Προσφυγικών Αριστοτέλης Χαντζής βρίσκεται σε απεργία πείνας μέχρι θανάτου για 54η ημέρα με βασικά αιτήματα:
ΑΜΕΣΗ ΑΚΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ «ΑΝΑΠΛΑΣΗ» ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΤΗΣ Λ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ ΚΑΙ ΕΚΚΕΝΩΣΗΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΚΑΤΕΙΛΗΜΜΕΝΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ
ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΣΤΑ ΣΠΙΤΙΑ, ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΠΟΥ ΔΙΑΜΕΝΟΥΝ ΚΑΙ ΕΧΟΥΝ ΣΥΝΔΕΘΕΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ – ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΙΚΑ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ.
ΝΑ ΔΟΘΟΥΝ ΕΜΠΡΑΚΤΕΣ ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΤΙΚΗ ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΩΝΥΜΙΑ “ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ Λ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ Α.Μ.Κ.Ε.” ΜΕ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ – ΟΥΤΕ ΕΥΡΩ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ “ΑΝΑΠΛΑΣΗ” ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ
Οι καταλήψεις και οι αυτοoργανωμένοι χώροι θα συνεχίσουν να μάχονται ενάντια στην λεηλασία της ζωής μας από το κέρδος και την κρατική καταστολή. Ενάντια στις μεθοδεύσεις του κεφαλαίου και του κράτους για «εξευγενισμό» και «ανάπτυξη». Είναι ανάσες οξυγόνου και ελευθερίας μέσα στη δυστοπία του συστήματος που ζούμε.
Στεκόμαστε στο πλευρό του απεργού πείνας μέχρι θανάτου Αριστοτέλη Χαντζή.
Στηρίζουμε τον αγώνα υπεράσπισης της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών.
Αλληλεγγύη στις καταλήψεις και τους χώρους του αγώνα.
Συμμετέχουμε στην κεντρική πορεία την Κυριακή 5/4 στις 13.00, Προπύλαια
Ανοιχτή Συνέλευση της Κατάληψης Λέλας Καραγιάννη 37
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΚΑΤΕΙΛΗΜΜΕΝΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ
Σε μια περίοδο που τα κράτη παραδέχονται ανοιχτά πως δεν έχουν να υποσχεθούν στις κοινωνίες τίποτα περισσότερο από πόλεμο, φτώχεια, θάνατο και καταστολή, βλέπουμε άμεσα τη μορφή του κόσμου τον οποίο τα πολιτικά και οικονομικά αφεντικά μας ετοιμάζουν: πόλεμο στο εξωτερικό και μονιμοποίηση της συνθήκης έκτακτης ανάγκης στο εσωτερικό. Μια περίοδο όπου, παράλληλα, τα δημόσια κοινωνικά αγαθά απαξιώνονται και ιδιωτικοποιούνται, οι δολοφονίες στα κάτεργα της μισθωτής σκλαβιάς αυξάνονται, η εκμετάλλευση στους χώρους δουλειάς εντείνεται και η εγκληματική αντιμεταναστευτική πολιτική οδηγεί σε μαζικές δολοφονίες στα χερσαία και υδάτινα σύνορα. Σε αυτό το πλαίσιο, τα κράτη θωρακίζονται ενάντια στους «εσωτερικούς εχθρούς»· όσους και όσες, δηλαδή, δεν αποδέχονται αυτήν την πραγματικότητα ως νομοτελειακή συνθήκη και αγωνίζονται εναντίον της.
Η Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών βρίσκεται το τελευταίο διάστημα στο στόχαστρο της κρατικής καταστολής μέσω μιας νέας σύμβασης η οποία έχει προκηρυχθεί και η οποία εντάσσει τα κτίρια της κοινότητας στα διαθέσιμα προς εκμετάλλευση και ανάπλαση. Πληρο⁸φορίες που έχουν μοιραστεί στα καθεστωτικά μέσα ενημέρωσης κάνουν λόγο για άμεση εκκένωση των κτιρίων που τελούν υπό κατάληψη. Οι καταλήψεις -ως τα πιο ορατά σημεία αναφοράς του αυτοοργανωμένου αγώνα, τα εφαλτήρια της κοινωνικής και ταξικής αντεπίθεσης και τα σημεία εδαφικοποίησης των προταγμάτων της μαχητικής αντίστασης, της ταξικής αλληλεγγύης και κοινωνικής αυτοοργάνωσης- δίνουν το σύνθημα μιας διαρκούς σύγκρουσης με τον κόσμο της εξατομίκευσης, της ατομικής ιδιοκτησίας και της υποταγής. Βρίσκονται, έτσι, πάγια στο στόχαστρο της κρατικής καταστολής, η οποία εφαρμόζει σταθερά και μεθοδευμένα την προληπτική αντιεξεγερτική πολιτική του κράτους.
Η επίθεση που δέχονται οι καταλήψεις και οι αυτοοργανωμένοι χώροι αγώνα αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της επίθεσης στις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις συνολικά: από τα αλλεπάλληλα χτυπήματα σε διαδηλώσεις στα κέντρα των πόλεων και τις μαζικές συλλήψεις αγωνιστών/τριών, μέχρι τη στρατοπέδευση δυνάμεων καταστολής σε πλατείες, πάρκα και λόφους, τη σταθερή πλέον καταπάτηση του κοινωνικού ασύλου των πανεπιστημίων και τις κρατικές σκευωρίες που στήνονται εις βάρος αγωνιστών/τριών από τα κέντρα εξουσίας.
Από την πλευρά μας, από το επί 37 χρόνια κατειλημμένο έδαφος της Λέλας Καραγιάννη 37, δεν μπορούμε παρά να σταθούμε δίπλα στους κατοίκους και τα μέλη της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών. Στεκόμαστε αλληλέγγυοι και αλληλέγγυες με τον αγώνα τους για την υπεράσπιση των σπιτιών και των αυτοοργανωμένων δομών τους ενάντια στην κρατική-καπιταλιστική βαρβαρότητα, και στηρίζουμε την απεργία πείνας του Αριστοτέλη Χαντζή, απαιτώντας την εκπλήρωση όλων των αιτημάτων της. Μπροστά στην κρατική επιθετικότητα, δεν παραδινόμαστε, μαχόμαστε. Με όπλο μας την αλληλεγγύη και την αυτοοργάνωση θα συνεχίσουμε να αντιστεκόμαστε ενάντια στην καταπίεση και την αδικία, γνωρίζοντας πως οι αγώνες μας δεν έχουν να φοβηθούν τίποτα. Συνεχίζουμε με την ίδια ένταση και θέληση την οργάνωση της κοινωνικής αντεπίθεσης στην προοπτική της Κοινωνικής Επανάστασης, για τη δημιουργία ενός κόσμου ισότητας και ελευθερίας.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΚΑΤΕΙΛΗΜΜΕΝΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΑΠΕΡΓΟ ΠΕΙΝΑΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΧΑΝΤΖΗ
10 – 100 – ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗΣ ΣΗΨΗΣ
Διαδήλωση: Κυριακή 5 Απρίλη, 13.00, Προπύλαια
ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ
Ο Αγώνας των Κατειλημμένων Προσφυγικών Έρχεται από το Μέλλον
Δεύτερη μεγάλη συγκέντρωση και Πορεία, Προπύλαια ΚΥΡΙΑΚΗ 5 ΑΠΡΙΛΗ 2026, στις 13.00
Το Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα υπερασπίζεται τον αγώνα των κατοίκων των Κατειλημμένων Προσφυγικών στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας και την Απεργία Πείνας του κατοίκου τους, Αριστοτέλη Χαντζή – ένα έσχατο μέσο αγώνα για τη διεκδίκηση της ζωής.
Αυτή τη περίοδο η ανθρωπότητα ζει την βαρβαρότητα, η γενοκτονία του λαού της Παλαιστίνης συνεχίζεται για να εφαρμόσουν τα σχέδια μετατροπής της Γάζας σε “Ριβιέρα” Αμερικανών και Σιωνιστών με καταστροφή του γενναίου λαού της. Ο φασίστας Τράμπ θέλει να κυριαρχήσει σε όλη την Ανθρωπότητα, οδηγώντας την προς ένα Γ’ παγκόσμιο πόλεμο, με τον κίνδυνο ενός πυρηνικού ολοκαυτώματος, που θα αφανίσει τη ζωή όπου γης.
Η χρεοκοπημένη αντιδραστική κυβέρνηση Μητσοτάκη σε πλήρη διάλυση, ωθεί τη χώρα ολοένα και πιο βαθιά στην οικονομική, πολιτισμική και κοινωνική κρίση καταστρέφοντας εργασιακά δικαιώματα, θυσιάζοντας εργάτες στο βωμό του κέρδους των αφεντικών, καταστρέφοντας τους φτωχούς αγρότες. Συνένοχη στα εγκλήματα της γενοκτονίας στη Γάζα, σκυλί του πολέμου στην Ανατ. Ευρώπη, σπέρνει θάνατο και καταστροφή. Στους 600 πνιγμένους μετανάστες στη Πύλο, στο έγκλημα των Τεμπών, προστίθεται τώρα η δολοφονία των 5 εργατριών στο εργοστάσιο “Βιολάντα” και δολοφονία 15 και παραπάνω μεταναστών/προσφύγων στη Χίο, παράλληλα με τα δεκάδες σκάνδαλα, τη διαφθορά, τις θεσμοθετήσεις νέων ποινικών κωδίκων, την αστυνομική καταστολή και τη βία στις κινητοποιήσεις και τις απεργίες.
Η πόλη της Αθήνας ζει στους ρυθμούς του “εξευγενισμού” και του AirBnB με δεκάδες αστέγους στους δρόμους. Όσοι/ες ψάχνουν μία κατοικία, στενάζουν για να βρουν να νοικιάσουν, τη στιγμή που στο Δήμο της Αθήνας υπάρχουν κατά πληροφορίες από το ΤΑΠ (Τέλος Ακίνητης Περιουσίας) 5 εκατομ τ.μ. που δηλώνονται ως μη ηλεκτροδοτούμενα, με τα μισά από αυτά να είναι οικιακοί χώροι. Αυτή τη στιγμή μέσα σε ένα τέτοιο τοπίο, θέλουν να εκτοπίσουν με βίαιη καταστολή τους κατοίκους των Κατειλημμένων Προσφυγικών, με το πρόσχημα να φτιάξουν κοινωνικές κατοικίες και δομή φιλοξενίας καρκινοπαθών !
Θα αναρωτηθούμε γιατί σήμερα ; Γιατί αυτή την περίοδο ; Τι θέλουν να πετύχουν οι 3 φορείς του σχεδιασμού Περιφέρεια Αττικής, Υπ. Πολιτισμού και Δ.ΥΠ.Α. Και τί είναι αυτό που φοβούνται ;
Από το 1933 που χτίστηκαν σταδιακά τα 8 συγκροτήματα πολυκατοικιών πέρασαν από πολλά “κύματα”, με κίνδυνο γκρεμίσματος και εκτοπισμού όσων μένουν εκεί, μέχρι πριν από 16 χρόνια που ξεκίνησαν οι κάτοικοι να συλλογικοποιούν την ζωή τους, γιατί απλά ο θάνατος της μνήμης είναι όπλο των κρατούντων και της κυριαρχίας τους απέναντι στους αδύναμους, τους φτωχούς και τους κατατρεγμένους.
Ο Διεθνής χαρακτήρας της Κοινότητας των 400 σήμερα κατοίκων με τα 22 αυτοοργανωμένα εγχειρήματα, τις 27 εθνικότητες, είναι σε μικρογραφία ο κόσμος που θέλουμε να ζήσουμε! Εδώ οι κατατρεγμένοι, οι μετανάστες, οι ευάλωτοι που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα βρίσκουν στέγη, τροφή, ενδυνάμωση, αγάπη, αλληλεγγύη, συντροφικότητα. Είναι η δύναμη των από τα κάτω και ο σπόρος για μια κοινωνία χωρίς καταπίεση και εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, που πάει κόντρα σε αυτή την κυβέρνηση και στις πολιτικές που δολοφονούν και καταστρέφουν τη ζωή .
Η Κοινότητα έχει δημιουργήσει ΔΟΜΗ ΥΓΕΙΑΣ για τους έχοντες ανάγκη και ΔΟΜΗ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ ΣΥΝΟΔΩΝ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΥΟΜΕΝΩΝ του νοσοκομείου “Αγιος Σάββας”, μαζί με το Σύλλογο Εργαζομένων του νοσοκομείου. Έχει καταφέρει να διώξει τις ναρκομαφίες, πάει κόντρα σε ό,τι καταστρέφει την δημόσια υγεία, την πρωτοβάθμια υγεία, τα νοσοκομεία και τα στεγνά προγραμμάτα απεξάρτησης όπως πρόσφατα έγινε με το ΚΕΘΕΑ και το 18 Άνω.
Η Κοινότητα έχει καταφέρει με ανοιχτότητα στη γειτονιά, να δημιουργήσει ΔΟΜΗ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΣΤΕΚΙΟΥ και ΑΥΤΟΜΟΡΦΩΣΗΣ για τα 50 παιδιά της με δυνατές και αναγνωρισμένες σχέσεις με την εκπαιδευτική κοινότητα των σχολείων της γειτονιάς και από την άλλη η κυβέρνηση καταστρέφει την δημόσια εκπαίδευση, δημιουργεί Ωνάσεια σχολεία για τους έχοντες, δεν συντηρεί σχολεία και διαλύει την εκπαιδευτική κοινότητα.
Στη Κοινότητα η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ είναι η ΚΟΙΝΗ ΓΛΩΣΣΑ και ένα όπλο πάλης για μια ζωή με αξιοπρέπεια, για μια Συλλογική Ζωή με σεβασμό στην ιστορία των κτιρίων, των ανθρώπων του και με ζωντανή την ιστορική μνήμη, όπως έδειξε η μεγάλη διήμερη εκδήλωση με αφορμή τα Δεκεμβριανά του ’44 που έγινε τον Δεκέμβρη του 2024 !
Η Κοινότητα Αγώνα είναι πάνω από το άτομο του καθένα/μιας/α με σεβασμό στη διαφορετικότητα, τα παιδιά, τη γυναίκα, τα Λοατκι άτομα, τις ευαίσθητες ομάδες, τους ηλικιωμένους. Αυτό που ονειρευόμαστε σαν κοινωνία, εδώ συντελείται, απέναντι στην ομοιομορφία, στην αηδία και τον εξευτελισμό ανθρώπου από άνθρωπο, που ζούμε κάθε στιγμή και που αγωνιζόμαστε να ανατρέψουμε το συντομότερο μέσα από έναν ΔΙΑΡΚΗ ΑΓΩΝΑ για τη Ζωή και τη Δικαιοσύνη !
Η Ελπίδα δόθηκε γι’ αυτούς που δεν έχουν καμμιά Ελπίδα ! Ετσι, στα Εμβληματικά αυτά κτίρια καταφύγια καταδιωγμένων προσφύγων, τα σημαδεμένα από τις σφαίρες της μάχης της Αθήνας η ΖΩΗ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ !
Η Απεργία Πείνας του σύντροφου Αριστοτέλη Χαντζή αποτελεί ένα Συλλογικό μέσο Αγώνα για την Υπεράσπιση των Κατειλημμένων Προσφυγικών και ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ, παλεύοντας για το δικαίωμα στη Ζωή και την Ελευθερία !
Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΕΙΝΑΙ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΣΥΝΟΛΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΤΑΞΙΚΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ ΠΟΥ ΕΚΠΡΟΣΩΠΕΙ !
Είμαστε στο πλευρό τους! Είμαστε με τους Εξεγερμένους των Προσφυγικών και όπου γης, γιατί ο Αγώνας για Ελευθερία είναι αδιαχώριστος από την Διεθνιστική πάλη ενάντια στα πολεμικά σφαγεία μέχρι τη στιγμή της Κοινωνικής Απελευθέρωσης !
Τα αιτήματα της κοινότητας των κατειλημμένων Προσφυγικών που εκφράζονται μέσα από την απεργία πείνας του σύντροφου Αριστοτέλη Χαντζή είναι :
- Άμεση ακύρωση της σύμβασης από την Περιφέρεια Αττικής
- Παραμονή όλων των κατοίκων των Προσφυγικών στα σπίτια, στον τόπο και στην περιοχή όπου διαμένουν και έχουν συνδεθεί κοινωνικά – πολιτισμικά και οργανικά μαζί τους.
- Να δοθούν έμπρακτες εγγυήσεις για την αποκατάσταση των Προσφυγικων από την Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία με την επωνυμία “Κάτοικοι και Φίλοι Προσφυγικών Λ. Αλεξάνδρας Α.Μ.Κ.Ε.” με δική της αυτοχρηματοδότηση! – Ούτε ευρώ δημόσιου χρήματος για την “Ανάπλαση” των Προσφυγικών! Ή ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ Ή ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ !
Το ΕΕΚ καλεί όλες και όλους την ΚΥΡΙΑΚΗ 5 ΑΠΡΙΛΗ 2026 και ώρα 13.00 στη Συγκέντρωση στα Προπύλαια και Πορεία υπεράσπισης της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών.
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΕΙΛΗΜΜΕΝΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ ΤΗΣ Λ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ
Βοτανικός Κήπος Πετρούπολης
Στις 5 Απριλίου ενώνουμε τις φωνές μας στην Πανελλαδική και Διεθνή Ημέρα Δράσεων και δείχνουμε την αλληλεγγύη μας στα Προσφυγικά της Λεωφόρου Αλεξάνδρας!
ΚΥΡΙΑΚΗ 5/4, 13:00 – ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ
Ανοιχτή Αντισιωνιστική Συνέλευση
Στήριξη στην κεντρική πορεία αλληλεγγύης της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών
Η Ανοιχτή Αντισιωνιστική Συνέλευση στηρίζει το κάλεσμα της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών σε πορεία αλληλεγγύης την Κυριακή 5/4 ώρα 13:00 (αφετηρία: Προπύλαια).
Στήριξη στην κεντρική πορεία αλληλεγγύης της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών
Η Ανοιχτή Αντισιωνιστική Συνέλευση στηρίζει το κάλεσμα της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών σε πορεία αλληλεγγύης την Κυριακή 5/4 ώρα 13:00 (αφετηρία: Προπύλαια). Στεκόμαστε έμπρακτα και με όλες μας τις δυνάμεις στον αγώνα της Κοινότητας καθώς και στην απεργία πείνας του συντρόφου αγωνιστή Αριστοτέλη Χαντζή που βρίσκεται σήμερα στην 57η ημέρα.
Το ιμπεριαλιστικό-καπιταλιστικό και σιωνιστικό κεφάλαιο λυμαίνεται στη χώρα μας-μεταξυ άλλων- και την αγορά ακινήτων, με μεγάλο ποσοστό “ισραηλινής” ιδιοκτησίας επί της ακίνητης περιουσίας των κατοίκων της, τόσο εντός της Αττικης όσο και εκτός. Η στεγαστική κρίση ολοένα και αυξάνεται, ενώ τα νέα σχέδια εποικισμού και αποικισμού της χώρας βρίσκουν την πλήρη στήριξη της φιλοσιωνιστικής ελληνικής κυβέρνησης.
Η Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών αποτελεί εδώ και δεκαετίες το στολίδι της Λεωφόρου Αλεξάνδρας. Από τη δημιουργία τους ως πρότυπο κοινωνικής κατοικίας στην Ελλάδα για τη στέγαση προσφύγων στο μεσοπόλεμο, μέχρι τη σημερινή ζωντανή κοινότητα που έχει στηθεί με βάση την αυτοοργάνωση και την διεθνιστική αλληλεγγύη. Με πάνω από 400 ανθρώπους να στεγάζονται εντός της Κοινότητας (μεταξύ των οποίων παιδιά, ευπαθείς ομάδες και ηλικιωμένοι) αλλά και με τη λειτουργία πληθώρας κοινωνικών δομών, πραγματώνει εδώ και 16 χρόνια ένα εξαιρετικό παράδειγμα κοινωνικής στέγασης και πρωτοπορία αυτοοργάνωσης και οριζόντιας δομής Κοινότητας Αλληλεγγύης.
Μέσα στη μαυρίλα της καπιταλιστικής κερδοσκοπίας που φτωχοποιεί και ξεσπιτώνει τους λαούς στη Δύση, τέτοια παραδείγματα χαράσσουν μια εναλλακτική πρόταση αλληλέγγυας συμβίωσης των ανθρώπων. Ο αγώνας της Κοινότητάς των Κατειλημμένων Προσφυγικών απέναντι στα “επενδυτικά” σχέδια της κυβέρνησης, με επικείμενη τη βίαιη και απάνθρωπη εκκένωση τους, είναι αγώνας όλων μας. Κάθε πράξη που αντιστέκεται στο κεφάλαιο, στην εξουσία, στον καπιταλισμό, στον ιμπεριαλισμό και στο σιωνισμό, μας βρίσκει δίπλα και στην πρώτη γραμμή των αγώνων.
Από την Παλαιστίνη, το Ιράν, το Λίβανο και την Υεμένη, τη Βενεζουέλα και την Κούβα μέχρι και τη Λεωφόρο Αλεξάνδρας και την Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών, οι ελεύθεροι άνθρωποι αγωνίζονται και αντιστέκονται για το δικαίωμα στην ελευθερία, τη ζωή και την αξιοπρέπεια. Η αντίσταση είναι μια ενιαία αλυσίδα ανθρωπιάς των από τα κάτω για έναν κόσμο καλύτερο και ελεύθερο.
Στις 5/4 ημέρα Κυριακή και ώρα 13:00 και στα πλαίσια της πανελλαδικής και διεθνούς ημέρας δράσεων και κινητοποιήσεων αλληλεγγύης με τα Προσφυγικά, συμμετέχουμε και καλούμε τον κόσμο του αγώνα να στήριξει και να πλαισιώσει την ημέρα αυτή με τη συμμετοχή του στην κεντρική πορεία αλληλεγγύης που θα ξεκινήσει από τα Προπύλαια.
🔻Νίκη στον Αγώνα των Κατειλημμένων Προσφυγικών.
🔻Αλληλεγγύη στην απεργία πείνας του συντρόφου Αριστοτέλη Χαντζή.
🔻Νίκη σε κάθε αγώνα αντίστασης απέναντι στον αποικισμό, των ιμπεριαλισμό, τον καπιταλισμό και το σιωνισμό.
Αναρχική πρωτοβουλία αντιστασης & δράσης Francisco Ascaso
Κάλεσμα στήριξης της κεντρικής πορείας αλληλεγγύης και υπεράσπισης της Κοινότητας κατειλημμένων Προσφυγικών
Κυριακή 5/4, 13:00 Προπύλαια
Στηρίζουμε το κάλεσμα των Κατειλημμένων σε πορεία από τα Προπύλαια, ενόψει κλιμάκωσης του αγώνα που δίνουν για την ίδια τους την ύπαρξη και ενώ ο σύντροφος Α. Χατζής έχει φτάσει στην 58η ημέρα απεργία πείνας, με την κατάσταση της υγείας του να επιδεινώνεται.
Ο ρόλος των καταλήψεων για μας είναι διττός ,από την μία στεγάζουν τις ανάγκες του οργανωμένου αναρχικού κινήματος και από την άλλη αποτελούν κέντρο πολιτικοποίησης και αγώνα για τους κάτοικους των περιοχών, οι οποίοι θέλουν να αντισταθούν στην ολοένα εντατικοποιημένη επίθεση από τον καπιταλισμό. Είναι πρωτόλειες μορφές οργάνωσης της κοινωνίας του αύριο, οι οποίες δεν αποτελούν αυτοσκοπό για τους αγωνιστές/τις αγωνίστριες, αλλά αναπόσπαστες δομές των κινημάτων.
Τα κατειλημμένα προσφυγικά, όπως και κάθε κατειλημμένο κέντρο αγώνα μπορεί να διαφοροποιούνται σε προσεγγίσεις και στην πολιτική τους ατζέντα, αλλά όπως η ιστορία έχει δείξει, όταν το κίνημα συσπειρώνεται, αφήνει πίσω εσωτερικές παθογένειες, συγκλίνει σε στρατηγική και ενώνεται στη δράση, δημιουργεί σημαντικό ανάχωμα απέναντι στην κρατική καταστολή (ιδεολογική και υλική) και στην επέλαση του καπιταλιστικού ¨επεκτατισμού¨. Θεωρούμε πως οι συντρόφισσες και οι σύντροφοι, οι συλλογικότητες και οι καταλήψεις που δραστηριοποιούμαστε εντός του αναρχικού κινήματος, δεν αποτελούμε απλώς διαφορετικές εστίες αλλά οφείλουμε να συντονίζουμε τις δυνάμεις μας και να συγκροτούμε μια συλλογική στρατηγική υπεράσπισης των χώρων μας, ενάντια στην κρατική καταστολή. Ως εκ τούτου, προτάσσουμε την οργάνωση και την ενότητα των δράσεων που έχουν ως στόχο να προστατέψουν τις ήδη υπάρχουσες δομές και αποσκοπούν σε ένα αναρχικό κίνημα με επαναστατική προοπτική. Αναγνωρίζουμε τις καταλήψεις σαν αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής και του αγώνα και τις υπερασπιζόμαστε με κάθε τρόπο.
Οι κατελειμμενες κοινότητες που δημιουργούνται εντός των μητροπόλεων, αποτελούν τα ψήγματα της αυριανής κοινωνίας, χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Για αυτό φωνάζουμε κάτω τα χέρια από τα Προσφυγικά, νίκη στην απεργία πείνας του συντρόφου Αρίστου Χατζή.
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ
ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΟΥ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΧΑΤΖΗ
ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΕΞΕΥΓΕΝΙΣΜΟ
Διαρκής Αγώνας για την ταξική απελευθέρωση
Νίκη στην απεργία πείνας του συντρόφου Αριστοτέλη Χαντζή
Αμέριστη αλληλεγγύη στον δίκαιο αγώνα της κοινότητας κατειλημμένων προσφυγικών
Εδώ και κάποιους μήνες,το κράτος ετοιμάζει μια νέα κατασταλτική επιχείρηση, αυτή τη φορά ενάντια στην κοινότητα των κατειλημμένων προσφυγικών. Η επίθεση που δέχονται τα Προσφυγικά είναι κομβικής σημασίας για όλους μας, αφού το κράτος προχωρά, ξεπερνώντας νομικά εμπόδια ακόμα και με δικές του παρατυπίες, σε διαγωνισμό για την επικείμενη εκκένωση. Η επιχειρούμενη εκκένωση εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο εξευγενισμού, τουριστικοποίησης, “αναπλάσεων”, αυξήσεων ενοικίων, αλλά και σε ένα ευρύτερο κατασταλτικό δόγμα “νόμος και τάξη”, με απώτερο σκοπό την απονέκρωση ενός ιστορικού – πολιτικού χώρου, από την κατοχή μέχρι σήμερα.
Ωστόσο,η εγκατάλειψη του κτιριακού συγκροτήματος των Προσφυγικών βαραίνει το ίδιο το κρατος και τις πολιτικές που ακολουθήθηκαν από τη δεκαετία του ’90 και μετά, οι οποίες στράφηκαν στη διάλυση της κοινωνικής κατοικίας και των κοινωνικών δομών ευρύτερα με άμεσο αποτέλεσμα την πλήρη αδιαφορία και την κατεδάφιση πολλών (ιστορικών) προσφυγικών – εργατικών κτιρίων.
Σε αυτό το πλαίσιο, τα προσφυγικά της Αλεξανδρας, στιγματίστηκαν, εκτός των άλλων, και ως κέντρα ανομίας και παραβατικότητας, εξαιτίας των κοινωνικών και πολιτικών δομών που αναπτύχτηκαν όλα αυτά τα χρόνια από τους κατοίκους τους. Για αυτό, όλο αυτό το διάστημα επιχειρείται, με έμμεσους ή άμεσους τρόπους η κατεδάφιση του ιστορικού συγκροτήματος της Αλεξάνδρας, παρακάμπτοντας την ιστορική τους αξία.
Η Τεχνική Δομή των Προσφυγικών είναι αυτή που εδώ και χρόνια συντηρεί τα κτήρια, διατηρώντας τα παράλληλα ως μνημείο ζωντανής ιστορίας και μνήμης. Μέσα από τη διοργάνωση δεκάδων εκδηλώσεων αλλά και σε συνεργασία με πολιτιστικούς φορείς, αλλά και την σχολή της Αρχιτεκτονικής του ΕΜΠ, η Κοινότητα έχει αποφασίσει και σχεδιάσει την εξωτερική αποκατάσταση και συντήρηση των κτηρίων, με δική της εργασία και χρήματα, με σκοπό την προστασία της μοναδικής Κατοικίας των ανθρώπων της αλλά και τη συνέχιση της ιστορικής τους μνήμης.
Για τον λόγο αυτό, η Κοινότητα των Προσφυγικών έχει όχι μόνο “νομικό πρόσωπο”, αλλά και ατράνταχτο δικαίωμα να διεκδικεί τα κτήρια, εφόσον τα συντηρεί εδώ και 16 χρόνια. 16 χρόνια που το κράτος τα έχει εγκαταλείψει, εμφανιζόμενο τώρα ως σωτήρας που θα “ανακαινίσει”.
Η επιχειρούμενη εκκένωση δε πρέπει να περάσει!
Τα Προσφυγικά είναι η μεγαλύτερη αυτοργανωμένη κοινότητα αγώνα στον ελλαδικό χώρο και αποτελεί μοναδικό εγχείρημα σε ευρωπαϊκό επίπεδο, έχοντας γίνει αντικείμενο έρευνας και μελέτης από πανεπιστήμια και διεθνείς οργανισμούς, ως ένα αξιόλογο μοντέλο κοινωνικής κατοικίας και αυτοοργάνωσης.
Πρόκειται για μια κοινότητα που μετρά 16 χρόνια ζωής, με 22 αυτοοργανωμένες δομές, με πάνω από 27 εθνικότητες και αντίστοιχες γλώσσες και θρησκείες, ενώ μια από τις 22 δομές, και παράδειγμα της προσφοράς των προσφυγικών προς την κοινωνία, είναι η Δομή Φιλοξενίας θεραπευόμενων και συνοδών, έργο των κατοίκων σε συνεργασία με τον Σύλλογο Εργαζομένων του αντικαρκινικού νοσοκομείου “Ο Αγιος Σάββας”.
Κόντρα στις επιταγές κράτους/κεφαλαίου για “ανάπλαση”, εμείς δηλώνουμε την αμέριστη αλληλεγγύη μας στην Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών που παίρνει την ευθύνη, σηκώνοντας το κόστος αυτού του αγώνα.
Καλούμε αντίστοιχα τον/την καθέναν/καθεμία που διαβάζει αυτό το κείμενο να κάνει ό,τι περνά από το χέρι του/της για να στηρίξει την κοινότητα. Κόντρα στην επιχειρούμενη εκκένωση, τα Προσφυγικά έχουν απευθύνει πλατύ κάλεσμα οργάνωσης & αγώνα. Η παρουσία μας καθ’ολη τη διάρκεια της απεργίας πείνας είναι απαραίτητη. Κάθε μέρα, το πρόγραμμα στήριξης της απεργίας πείνας είναι 9.00-14.30 και 17.30-20.30. Επιπλέον, μπορεί κανείς να επισκεφθεί τα Προσφυγικά οποιαδήποτε στιγμή, σε κάποια δράση μιας από τις 22 αυτοοργανωμένες δομές της.
Η επίθεση στα Προσφυγικά είναι επίθεση σε ολο το κίνημα, αλλά και στην κοινωνία.
Η ιστορικότητα των προσφυγικών και η πράγματωση των προταγμάτων του κινήματος στο εδώ και στο τώρα, όπως είναι η συλλογικοποίηση, η αλληλεγγύη, η αντίσταση και η οργάνωση, κάνει την κοινότητα αυτή να αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση για κάθε αγωνιζόμενο κομμάτι της κοινωνίας. Αν προσθέσουμε σε όλα αυτά την συνεπή, συνεχή και μαζική παρουσία σε όλα τα πεδία των ταξικών, εργατικών, λαϊκών, αντιμπεριαλιστικών, αντιφασιστικών, φεμινιστικών, και ευρύτερα κοινωνικών αγώνων, θα μπορέσουμε να αντιληφθούμε την τεράστια κοινωνική και πολιτική αξία της Κοινότητας των Προσφυγικών.
Έχοντας αυτά κατά νου, δεσμευόμαστε και σας καλούμε να συμβάλουμε με κάθε τρόπο στην υπεράσπιση αυτού του οικοδομήματος. Ενός ολοκληρωμένου και οργανωμένου οικοδομήματος που καλύπτει έμπρακτα τις ανάγκες των ανθρώπων της τάξης μας.
Κανείς δεν περισσεύει!
Μπορείτε να συμβάλλετε στον αγώνα αυτόν, με τον δικό σας τρόπο!
Η Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφύγων δηλώνει δημόσια ότι δεν θα παραχωρήσει σπιθαμή γης στο καθεστώς και τις εταιρείες του. ΚΑΛΕΙ Τον καθένα και την καθεμιά, συλλογικότητες σωματεία, συλλόγους, οργανώσεις, κάθε ξεχωριστό άνθρωπο να κάνει ό,τι περνά από το χέρι του για να σπάσει η επιχείρηση καταστολής και εκκένωσης των Προσφυγικών.
και ΑΠΑΙΤΕΙ:
* ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΑΚΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ.
* ΝΑ ΔΟΘΟΥΝ ΕΜΠΡΑΚΤΕΣ ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΤΙΚΗ ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΩΝΥΜΙΑ “ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ Λ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ Α.Μ.Κ.Ε.” ΜΕ ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ! – ΟΥΤΕ ΕΥΡΩ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ “ΑΝΑΠΛΑΣΗ” ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ!
* ΤΗΝ ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΣΤΑ ΣΠΙΤΙΑ, ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΟΠΟΥ ΔΙΑΜΕΝΟΥΝ ΚΑΙ ΕΧΟΥΝ ΣΥΝΔΕΘΕΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ – ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΙΚΑ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ.
* ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ Δ.ΥΠ.Α. ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΜΒΑΣΗ! – ΝΕΕΣ ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΚΑΤΟΙΚΙΕΣ ΚΑΙ ΣΤΕΓΑΣΗ ΤΩΝ ΕΥΑΛΩΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ ΣΤΑ 80.000 ΑΔΕΙΑ ΣΠΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ.
* ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΜΒΑΣΗ! – ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΠΙΖΝΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ.
* ΤΗΝ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ “Ο ΑΓΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ” ΑΠΟ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗ ΣΥΜΒΑΣΗ! – ΔΟΜΕΣ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ – ΝΑ ΔΟΘΟΥΝ ΟΛΑ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΣΤΗ ΣΤΕΛΕΧΩΣΗ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ “Ο ΑΓΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ”.
ΟΧΙ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΤΟΥ
ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΩΝ, ΤΗΣ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗΣ, ΤΗΣ ΙΣΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
Τα Προσφυγικά είναι υπόθεση όλων μας. Καλούμε όλες & όλους να σταθούν στο πλευρό των κατοίκων των Προσφυγικών και να στηρίξει τον δίκαιο αγώνα τους!
Προσφυγικά σημαίνει αξιοπρέπεια & αλληλεγγύη! Η υπεράσπιση των Προσφυγικών είναι αγώνας για την υπεράσπιση της ίδιας της ζωής!
Νίκη στην απεργία πείνας του συντρόφου Αριστοτέλη Χαντζή!
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠ’ ΤΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ!
Όλοι & όλες την Κυριακή 5/4 και ώρα 13.00 στα Προπύλαια.
Ηράκλειο:
Ανοιχτή συνέλευση για την υπεράσπιση της κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών
Συγκέντρωση/πορεία αλληλεγγύης με την κοινότητα των κατειλημμένων προσφυγικών ,Κυριακή 5/4,ώρα 13:00, πλ.Λιονταριών στα πλαίσια της πανελλαδικής & διεθνής ημέρας δράσης.
ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΦΤΩΧΟΙ & ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΟΙ
Στη καρδιά της Αθήνας, επί της Λεωφόρου Αλεξάνδρας βρίσκεται η γειτονιά των Κατειλημμένων Προσφυγικών, με 8 κτίρια και περισσότερους από 400 κατοίκους. Όπου κόντρα στον ζόφο του καιρού μας, τον φόβο και την ματαίωση, προβάλλουν έμπρακτα και αγωνιστικά το αντιπαράδειγμα του κοινοτισμού και της αυτοοργάνωσης των ζωών μας, χωρίς καμιά διαμεσολάβηση του κράτους.
Ενώ τα ενοίκια ανεβαίνουν, οι μισθοί είναι πενιχροί, οι γειτονιές μας γεμίζουν Airbnb και ταυτόχρονα γίνονται εξώσεις πρώτων κατοικιών και άνθρωποι μένουν στον δρόμο, τα Κατειλλημένα Προσφυγικά, παραμένουν ένα κοινωνικό ανάχωμα, ενάντια στα σχέδια Κράτους & Κεφαλαίου.
Η Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών απειλείται με εκκένωση και ο σύντροφος Αριστοτέλης Χαντζής πραγματοποιεί απεργία πείνας από τις 05/02 εκφράζοντας τα συλλογικά αιτήματα της Κοινότητας που περιλαμβάνουν: την ακύρωση της σύμβασης απο την Περιφέρεια Αττικής, την παραμονή όλων των κατοίκων στη γειτονιά των Προσφυγικών και εγγυήσεις για την αποκατάσταση των κτιρίων Προσφυγικών από την μη κερδοσκοπική εταιρεία “Κάτοικοι και φιλοι Προσφυγικών Λ. Αλεξάνδρας Μη Κερδοσκοπική Εταιρία Αστικού Δικαίου”.
Και αναφορικά με αυτούς που θέλουν να μετατρέψουν τα Προσφυγικά σε κοινωνικές κατοικίες, εμείς τους λέμε πως αποτελούν ήδη κοινωνικές κατοικίες, έχοντας παράλληλα αναπτύξει 22 αυτόνομες δομές , όπου διαχειρίζονται καθημερινά, ενδεικτικά αναφέρουμε:
Δομή Φούρνου
Δομή Φιλοξενίας θεραπευόμενων & συνοδών του αντικαρκινικού Νοσοκομείου Αγ.Σάββας
Γυναικεία Δομή
Δομή Υγείας
Παιδικό Στέκι
Ενάντια στο σύστημα που μας ρουφάει τη ζωή ΠΡΟΤΑΣΣΟΥΜΕ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ
Τρανς Φεμινιστική Αλληλεγγύη Ηρακλείου
ΚΥΡΙΑΚΗ 05/04, 13:00 ΛΙΟΝΤΑΡΙΑ
Καλούμε σε συγκέντρωση, στο πλαίσιο της πανελλαδικής ημερας δράσεων για συμπαράσταση στον αγώνα της Κοινότητας των Προσφυγικών και στον απεργό πείνας μέχρι θανάτου.
Τα Προσφυγικά απειλούνται με εκκένωση μετά την υπογραφή προγραμματικής σύμβασης μεταξύ της ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ του ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ και της Δ.ΥΠ.Α., η οποία θέλει την «ανάπλαση» των 4 πρώτων από τα 8 κτιριακά συγκροτήματα. Αναγνωρίζουμε πως αυτό συνεπάγεται την επικείμενη εκκένωση της κοινότητας και των 22 αυτοοργανωμένων δομών της (μεταξύ των οποίων και η Δομή Υγείας) και την μετέπειτα αστεγία των 400+ ανθρώπων όλων των ηλικιών που ζουν εκεί, εκ των οποίων 50 παιδιά, καθώς και υπερήλικες, άνθρωποι με σοβαρά προβλήματα υγείας, πρόσφυγες, ντόπιοι, μετανάστες, καρκινοπαθείς κ.ά.. Η συνθήκη αυτή είναι αδιαμφισβήτητα θανατηφόρα για μεγάλο κομμάτι των ανθρώπων αυτών. Παράλληλα, χωρίς καμία αμφιβολία, θα συμβάλλει στον εξευγενισμό της περιοχής και θα αυξήσει το κόστος ζωής και τα ενοίκια για τους κατοίκους των Αμπελοκήπων, αναγκάζοντας τους φτωχότερους ανθρώπους να εγκαταλείψουν την γειτονιά τους.
Δεν αφήνουμε τα συντρόφια μόνα τους απέναντι στο κράτος που με πρόσχημα την δημιουργία ξενώνα φιλοξενίας για τον Αγιο Σάββα,(που ήδη λειτουργεί μέσα στην Κοινότητα) και κοινωνικής κατοικίας για 200 το πολύ άτομα -και την ώρα που πετάει από τα σπίτια τους για λίγα ευρώ χιλιάδες ντόπιους- επιδιώκει να ξεριζώσει μια ζωντανή κοινότητα 400+ ανθρώπων από 27 διαφορετικές εθνικότητες και να καταστρέψει μια υποδειγματική νησίδα ελευθερίας και ενός άλλου τρόπου οργάνωσης της ζωής.
ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ:
– Άμεση ακύρωση της σύμβασης από την Περιφέρεια Αττικής.
– Παραμονή όλων των κατοίκων των προσφυγικών στα σπίτια, στον τόπο και στην περιοχή που διαμένουν και έχουν συνδεθεί κοινωνικά-πολιτισμικά και οργανικά μαζί τους.
– Να δοθούν έμπρακτες εγγυήσεις για την αποκατάσταση των προσφυγικών από την Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία με την επωνυμία «Κάτοικοι και φίλοι Προσφυγικών Λ. Αλεξάνδρας Α.Μ.Κ.Ε.» με τη δική της χρηματοδότηση! – Ούτε ευρώ δημοσίου χρήματος για την ανάπλαση των Προσφυγικών!)
Στέλνουμε σινιάλο αλληλεγγύης και νίκης στις συντρόφισσες που στην πρώτη γραμμή οργανώνουν και συντονίζουν τις δράσεις και τους αγώνες για μια άλλη κοινωνία.
ΚΟΙΝΌΤΗΤΕΣ ΑΓΏΝΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ
ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠ ΤΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ
@prosfygika_hungerstrike
