Αντιφασιστική συγκέντρωση ενάντια στην παρουσία Κασιδιάρη στη Θεσσαλονίκη, Τετάρτη 28/10 16:00 άγαλμα Βενιζέλου

Αντιφασιστική συγκέντρωση ενάντια στην παρουσία Κασιδιάρη

Ούτε σπιθαμή γης στους εχθρούς του ανθρώπου

Αντιφασιστική συγκέντρωση ενάντια στην παρουσία του νεοναζί Κασιδιάρη στην πόλη μας –

Τετάρτη 28/10 – 16:00 στο Άγαλμα Βενιζέλου

ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΖΩΗ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Συλλογικότητα για τον Κοινωνικό Αναρχισμό- Μαύρο & Κόκκινο μέλος της Αναρχικής Πολιτικής Οργάνωσης – Ομοσπονδίας Συλλογικοτήτων

Όλοι/όλες/όλα στην αντιφασιστική συγκέντρωση για την προσπάθεια εμφάνισης του καταδικασμένου νεοναζί Κασιδιάρη

Ούτε σπιθαμη γης στους νοσταλγούς των ναζί

Και τώρα και πάντα και όπως το 40,
την φτώχεια και τον φασισμό θα πολεμάμε πάντα!

Φασίστες θα σας θάψουμε, όσα ονόματα κι αν αλλάξετε.

Την Τετάρτη 28/10, στις 5μμ στο πάντα φιλόξενο για τους νεοναζί ξενοδοχείο Capsis στην Θεσσαλονίκη, ο πρόσφατα αποφυλακισθέντας φασίστας και πάλαι ποτέ Νο2 της Χρυσής Αυγής Ηλίας Κασιδιάρης, καλεί σε συγκέντρωση τους οπαδούς του. Αυτό το σκουπίδι τολμάει να βγει από την τρύπα του την ημέρα που μνημονεύεται η έναρξη της αντίστασης του αγωνιζόμενου λαού αυτού του τόπου στις δυνάμεις των ιδεολογικών του προγόνων, των φασιστών του Μουσολίνι και αργότερα των Ναζί του 3ου Ράιχ. Ειναι ο πολιτικός και φυσικός απόγονος εκείνων των εγχώριων καθαρμάτων, δοσίλογων και ταγματασφαλητών, που στην διάρκεια της Κατοχής συνεργάστηκαν με τις δυνάμεις του Άξονα, που κατέδιδαν, βασάνιζαν και δολοφονούσαν αγωνιστές και πλούτιζαν από το λαθρεμπόριο ενώ γύρω τους βασίλευε ο θάνατος.

Υπό την σκέπη ενός νέου κόμματος πλέον, της Συμμαχίας Ελλήνων, η οποία – όπως ανακοίνωσαν και οι ίδιοι- μετράει ήδη κοινοβουλευτική παρουσία μέσα από τις μεταπηδήσεις διαφόρων μπροστινών του από αλλά ακροδεξιά κόμματα, ο Κασιδιάρης φιλοδοξεί να επιστρέψει στην κεντρική πολιτική σκηνή. Σε αυτή του την προσπάθεια δεν είναι μόνος. Στην απόπειρά του να χτίσει το προφίλ του δήθεν “αντισυστημικού”, του έχουν παράσχει πολύτιμες υπηρεσίες τα καθεστωτικά ΜΜΕ, που προσπαθώντας δήθεν να τον στοχοποιήσουν ως επικίνδυνο, ουσιαστικά τον ηρωοποιούν στα μάτια μεγάλης μερίδας της κοινωνίας, η οποία έχει σιχαθεί την καθημερινή προπαγάνδα τους και τα αφεντικά τους και αντιλαμβάνεται έτσι τον Κασιδιάρη ως αντίπαλό τους. Το πόσο πολύ “αντισυστημικός” είναι, τόσο αυτός όσο και ο κάθε φασίστας, αποδεικνύεται περίτρανα από αυτούς που του κάνουν πλάτες: Ένας από τους μεγαλύτερους βιομήχανους της χώρας και αθλητικός παράγοντας, ο Δ. Π. Γιαννακόπουλος, έσπευσε να τον στηρίξει πολιτικά, ανοιχτά και δημόσια. Κάτι βέβαια που δεν πρέπει να μας εκπλήσσει, καθώς είναι γνωστό πως οι φασίστες αποτελούν το μακρύ χέρι του Κεφαλαίου σε περιόδους κρίσης.

Αυτό το τελευταίο είναι άλλωστε που συμβαίνει και σε παγκόσμιο επίπεδο, από τις ΗΠΑ και την Λατινική Αμερική, μέχρι την Κεντρική Ευρώπη, όπου το σύστημα έχει ήδη σχηματίσει την εκλεκτή ακροδεξιά του πτέρυγα (πχ το AfD στην Γερμανία και την Λεπέν στην Γαλλία) και την προετοιμάζει να αναλάβει δράση, σε περίπτωση που οι από-τα-κάτω αποφασίσουν να διεκδικήσουν πίσω τις ζωές τους. Η διαίρεση και η αποδυνάμωση της τάξης μας με βάση την φυλή, την θρησκεία, την γλώσσα είναι το αρχικό σχέδιο. Το βίαιο τσάκισμά της είναι η επόμενη επιλογή, σε περίπτωση που το πρώτο πλάνο αποτύχει. Το πιο ξεκάθαρο πρόσφατο παράδειγμα για όλα τα παραπάνω είναι το ξαμόλημα των φασιστικών συμμοριών απέναντι στους εξεγερμένους στην Γαλλία, σε τουλάχιστον 15 διαφορετικές πόλεις, ενώ στην Ιταλία, όπου η ακροδεξιά είναι επίσημα στην κυβέρνηση, διατάχθηκε απαγόρευση κυκλοφορίας και επιστρατεύεται ο στρατός απέναντι στους διαδηλωτές που έχουν βγει στους δρόμους ενάντια στο υψηλό κόστος ζωής.

Το γνωρίζουμε πολύ καλά, ο Κασιδιάρης και οι ομόσταυλοί του σε όλο τον πλανήτη δεν είναι “αντισυστημικοί”. Το αντίθετο. Είναι τα πιο πιστά μαντρόσκυλα του κρατικού-καπιταλιστικού συστήματος. Την δράση τους ενάντια στα πιο αδύναμα κομμάτια της τάξης μας την είδαμε πολύ καλά την περίοδο της ανόδου της ΧΑ, αλλά και αργότερα στα συλλαλητήρια για την Μακεδονία. Το αίμα του Παύλου Φύσσα και του Σαχζάτ Λουκμάν δεν έχει στεγνώσει ακόμη και οι δολοφονίες τους, ανάμεσα σε άλλες, δεν πρόκειται να ξεχαστούν.

Η τάξη μας και το κίνημα πρέπει να τσακίσουν τώρα τους φασίστες, προτού σηκώσουν και πάλι ακόμη περισσότερο το κεφάλι. Θα είμαστε εκεί, απέναντί τους σε κάθε κοινωνικό πεδίο: Στους χώρους εργασίας, στις σχολές και τα σχολεία, στις πλατείες, στις γειτονιές. Δεν θα τους αφήσουμε ούτε χιλιοστό γης.

Αντιφασιστική Συγκέντρωση ενάντια στην παρουσία του ναζί Κασιδιάρη: Τετάρτη 28/10, 16:00, Άγαλμα Βενιζέλου

🏴 Οριζόντια Κίνηση – Για την Αναρχία και τον Ελευθεριακό Κομμουνισμό🚩

Στις 28 Οκτωβρίου, ο νεοναζί Ηλίας Κασιδιάρης θα απευθύνει ομιλία στο Capsis Hotel στη Θεσσαλονίκη με αφορμή την ίδρυση του νέου κόμματος του “Συμμαχία Ελλήνων”. Ο συγκεκριμένος, ως ο άλλοτε υπαρχηγός της Χρυσής Αυγής έχει πλούσιο καταγεγραμμένο ιστορικό της πολιτικής του δραστηριότητας και ταυτότητας, όποιον μανδύα και αν αλλάξει. Σε μία περίοδο αυξανόμενης εκμετάλλευσης, καταστολής, πολεμικής εμπλοκής και προετοιμασίας, ξαναβρίσκει, όπως και η υπόλοιπη ακροδεξιά, την ευκαιρία να πάρει χώρο στο δημόσιο διάλογο. Σαν γνήσιος φασίστας, υποδύεται τον ρόλο του αντισυστημικού, με σκοπό να προσελκύσει απογοητευμένα κομμάτια της νεολαίας και όχι μόνο. Παράλληλα, επιθυμεί τον αλληλοσπαραγμό των φτωχών κοινωνικών στρωμάτων, προσπαθώντας να στρέψει την κοινωνική πλειοψηφία ενάντια στους μετανάστες και ενάντια στα ΛΟΑΤΚΙ άτομα. Το νέο αυτό εθνικιστικό κόμμα μιλάει για αυτάρκεια της ελληνικής οικονομίας και αναφέρεται στην πρόσβαση στην εργασία σαν ένα βήμα προς το συμφέρον των πολιτών. Στην πραγματικότητα η εργασία αποτελεί την παραγωγική σχέση μεταξύ του κεφαλαίου και των ανθρώπων, μετατρέποντας τον κόπο του εργαζομένου σε κέρδος (υπεραξία) για τα αφεντικά. Την ίδια ώρα, όπως και όλοι οι εθνικιστές και νεοφιλελεύθεροι, μιλάν για τους/τις μετανάστες/ριες σαν ένα “βάρος” για τον “Έλληνα φορολογούμενο” και για την ευρωπαϊκή οικονομία. Όμως, μορφώματα όπως η Χρυσή Αυγή, αλλά και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα, είναι που υπερψήφισαν τα μνημόνια. Τότε, όταν το χρέος του ελληνικού κράτους έπεφτε στις πλάτες της εργαζόμενης πλειοψηφίας, κόβοντας συντάξεις, αφαιρώντας μισθούς και ελευθερίες, φαίνεται δεν τους ένοιαζε και τόσο η τύχη του φορολογούμενου.

Ας τα πάρουμε, όμως από την αρχή. Ο Κασιδιάρης αποτελεί και πολιτικά και κυριολεκτικά απόγονο ταγματασφαλιτών με καταγεγραμμένη προδοτική δραστηριότητα υπέρ των Ναζί στην Κατοχή, όπως π.χ. της καταδωτικής δραστηριότητάς τους στο μπλόκο της Κοκκινιάς στις 17 Αυγούστου του 1944. Είναι γνωστό, ότι με την απελευθέρωση μεγάλου μέρους της χώρας το 1944 χάρη στη δράση των δυνάμεων του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, και την μετέπειτα επικράτηση του αστικού στρατοπέδου στον Εμφύλιο, οι συνεργάτες των ναζί, οι δοσίλογοι και οι ταγματασφαλίτες, έγιναν κομμάτι του κρατικού μηχανισμού, ο οποίος για χρόνια, και υπό την στενή επίδραση των ΗΠΑ και της Μεγάλης Βρετανίας, φυλάκιζε, βασάνιζε, εξόριζε και εκτελούσε κομμουνιστές και κομμουνίστριες, και άλλους αγωνιστές. Όλη η ιστορία αυτού του τόπου, από τους φασίστες της οργάνωσης 3Ε που έκανε πογκρόμ σε Εβραίους ( Κάμπελ 1931) και άνοιγε πυρ σε απεργούς (Απεργία 9 Μαΐου 1936 Θεσσαλονίκη), μέχρι τα Τάγματα Ασφαλεία και τους δοσίλογους επί ναζιστικής κατοχής, μέχρι τη Χούντα των Συνταγματαρχών το 1967 και την ίδρυση και τη δράση της Χρυσής Αυγής τη δεκαετία του 1980, δείχνουν ότι ο φασισμός είναι το μακρύ χέρι του Κράτους και του Κεφαλαίου. Είναι ο μηχανισμός που επιστρατεύει από τα σπλαχνα του το Κεφάλαιο ώστε να χτυπήσει την εργατική τάξη και τους αγώνες της και να διατηρήσει την κυριαρχία του επί αυτής.

Το κόμμα το οποίο υπηρετησε για χρόνια ο Κασιδιάρης, η Χρυσή Αυγή, υπερψήφισε μνημόνιο και υπερψήφισε φοροελαφρύνσεις και επιδοτήσεις για τους έλληνες εφοπλιστές, ενώ παράλληλα το έπαιζε αντισυστημική. Παράλληλα, το 2012-2013 ίδρυσε “σωματείο” στη Ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη του Περάματος στον Πειραιά, το οποίο εγγυήθηκε δημόσια στους εφοπλιστές ότι θα ξεμπερδέψει με τις απεργίες, αποτελώντας ουσιαστικά τον μπράβο των συμφερόντων των εφοπλιστών. Άλλωστε, ο ρόλος της Χρυσής Αυγής, ως δεξί χέρι των αφεντικών, φαίνεται από τις επιθέσεις που διέπραξε, όπως η δολοφονία του αντιφασίστα ράπερ Παύλου Φύσσα, τη δολοφονία του Πακιστανού εργάτη Σαχζάτ Λουκμάν, την επίθεση σε. Αιγυπτιους ψαράδες στο Πέραμα το 2012, την επίθεση σε συνδικαλιστές στο Πέραμα το 2013.

Όμως, το αντιφασιστικό κίνημα ήταν και είναι παντα εδώ, να υπενθυμίζει τον απεργοσπαστικό ρόλο των φασιστών/εθνικιστών, τη δολοφονική τους πρόθεση απέναντι στους φτωχούς και τους κατατρεγμένους, και τον κανιβαλιστικό τους ρόλο μέσα στην κοινωνία. Ανέκαθεν, η αντιφασιστική δράση ακυρωνει τις φιεστες και τις μαζώξεις των φασιστών ή περιορίζει σημαντικά τον χώρο επίδρασής τους. Μέσα σε μία περίοδο που η αξία των ζωών μας υποβαθμίζεται βίαια από το κράτος και το κεφάλαιο, με την ακρίβεια, τους πλειστηριασμούς, τις εργοδοτικές δολοφονίες εργατών, τις δολοφονίες και τους πνιγμούς μεταναστ(ρι)ών στα σύνορα, την αφαίρεση εργασιακών κεκτημένων όπως η απεργία, το 8ωρο, οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας, την καταστολή από τους ένστολους δολοφόνους στις πορείες, η μόνη λύση που βλέπουμε είναι οι διεθνιστικοί ταξικοί αγώνες. Σε αυτό το πλαίσιο, δε πρέπει να δώσουμε ούτε σπιθαμή γης στους φασίστες που καπηλεύονται τη συνθήκη για να ενδυναμωθούν και να υπερασπιστούν τα συμφεροντα του Κεφαλαίου.

ΟΥΤΕ ΣΠΙΘΑΜΗ ΓΗΣ ΣΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ

Ανάρες, ομάδα δράσης & αλληλεγγύης

Πόλεμος, φτώχεια και μοναξιά. Αυτή είναι η πραγματικότητα που τα τελευταία χρόνια έχει διαμορφωθεί σε τοπικό και πλανητικό επίπεδο. Τα κράτη, αφού πρώτα έχουν επιτεθεί στις συλλογικές μορφές οργάνωσης και αντίστασης και έχουν υποτιμήσει τις ζωές μας στο επίπεδο που οι θάνατοι σε τρένα, σύνορα, εργασιακούς χώρους να περνάνε στο ντούκου, τώρα μας προετοιμάζουν να πάμε να πεθάνουμε στον πόλεμο. Σε ένα πόλεμο που οι μόνοι κερδισμένοι είναι οι επιχειρηματίες και οι έμποροι του θανάτου. Σε έναν πόλεμο που οι “εχθροί” μας είναι κάποιοι σαν και εμάς που έτυχε να γεννηθούν λίγα χιλιόμετρα πιο πέρα. Σε έναν πόλεμο που η ιστορία έχει δείξει ότι μόνο περισσότερη εξαθλίωση μπορεί να παράξει.

Σε μια τέτοια συγκυρία επανέρχεται στην επικαιρότητα ο Κασιδιάρης. Να θυμίσουμε ότι ο συγκεκριμένος τύπος αποτελούσε πρωτοπαλίκαρο της χρυσής αυγής, έχοντας στο ενεργητικό του επιθέσεις σε εργαζόμενους, μικροπωλητές και κοινωνικούς χώρους. Ο Κασιδιάρης, λοιπόν, έρχεται να πλασαριστεί πλέον ως αντισυστημικός και κουλ. Τι κι αν δεν έχουν περάσει ούτε 15 χρόνια από τότε που τα τάγματα εφόδου της χρυσής αυγής βγαίναν παγανιά, κυνηγώντας τους αδύναμους. Πόσο αντισυστημικός είναι άραγε ένας τύπος που οργανώνει επιθέσεις σε εργαζόμενους και μετανάστες προς όφελος των αφεντικών τους ή κάνει αγκαλίτσες με τους μπάτσους; Πόσο κουλ μπορεί να θεωρηθεί ο τύπος με τις σβάστικες και τα μαχαίρια που σκορπάει μίσος για το διαφορετικό;

Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι για τους χαμηλούς μισθούς, το ανεπαρκές σύστημα περίθαλψης, τα άθλια μέσα μεταφοράς, την αντικοινωνική βία, δεν φταίνε οι αλλοδαποί συμμαθητές μας, ούτε οι γκέι συνάδελφοί μας, ούτε οι ανάπηροι γείτονές μας. Φταίνε όλοι αυτοί που τόσα χρόνια προσπαθούν να βγάλουν κέρδος από κάθε πτυχή της ζωής. Όσο αυτοί σκορπάνε τον θάνατο, εμείς βρίσκουμε συλλογικούς τρόπους να ζήσουμε καλύτερα

Φάμπρικα Υφανέτ

Αντιφασιστική συγκέντρωση ενάντια στην παρουσία του νεοναζί Κασιδιάρη στη Θεσσαλονίκη: Τετάρτη 28/10 | 16:00 | Άγαλμα Βενιζέλου

Ενάντια στον φασισμό και το σύστημα που τον γεννά και τον θρέφει, αναρχική οργάνωση και αγώνας από τα κάτω για ζωή και ελευθερία.

ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΣΤΟΥ ΠΗΓΑΔΙΟΥ ΤΟΝ ΠΑΤΟ – ΖΗΤΩ ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΤΟ

ΟΥΤΕ ΣΠΙΘΑΜΗ ΓΗΣ ΣΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

Libertatia, συλλογικότητα για τον ελευθεριακό κομμουνισμό

[Θεσσαλονίκη]❗Όλοι/ες στην αντιφασιστική συγκέντρωση ενάντια στην παρουσία του φασίστα Κασιδιάρη στη Θεσσαλονίκη

📅 28/10, 16:00
📌 Αγ. Βενιζέλου, Θεσσαλονίκη

Ζούμε σε μία μακρά περίοδο όπου η επίθεση της αστικής τάξης στην εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα αποκτά όλο και πιο συνολικά χαρακτηριστικά. Μια περίοδος που στιγματίζεται από την ακραία υποβάθμιση των μισθών και των όρων εργασίας σε συνδυασμό με την ακρίβεια, τις ιδιωτικοποιήσεις στην Υγεία, την Παιδεία και τις δημόσιες υποδομές, την ποινικοποίηση της απεργίας και την αυστηροποίηση του ποινικού κώδικα, την εγκληματική κρατική διαχείριση φυσικών φαινομένων μέχρι την όξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και τον ενεργό ρόλο της Ελλάδας στην επίθεση του φασιστικού ισραηλινού κράτους κατά του παλαιστινιακού λαού.

Η εκτεταμένη φασιστική κινητικότητα το τελευταίο διάστημα, γενικά στον ελλαδικό χώρο, ειδικά στην πόλη της Θεσσαλονίκης, έρχεται σε μία χρονική συγκυρία που καθόλου τυχαία δεν είναι. Σε παγκόσμια κλίμακα, μέρα με τη μέρα βρισκόμαστε σε μία όλο και εντονότερη πολεμική προετοιμασία και σε μία μόνιμη συνθήκη της πολιτικής του κατευνασμού και της λιτότητας σε όλα τα πλάτη και μήκη της υφηλίου. Την ώρα που οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί βαθαίνουν και γίνεται εκ νέου προσπάθεια για το ξαναμοίρασμα του πλανήτη, μέσα από τις όλο και πιο αντιδραστικές και αντιλαϊκές πολιτικές του Κεφαλαίου, οι λαοί εγκλωβίζονται μεταξύ της Σκύλας του ιμπεριαλισμού και της Χάρυβδης του εθνικισμού.

Σε μια τέτοια περίοδο συνεχιζόμενης οικονομικής κρίσης και γεωπολιτικών και ιμπεριαλιστικών ανακατατάξεων, οι φασίστες, που προσποιούνται ότι έχουν ένα κοινωνικό πρόσωπο και ενδιαφέρονται για τα άγχη και τα προβλήματα του λαού και της εργατικής τάξης, διεκδικούν ξανά χώρο στη δημόσια σφαίρα, στο πολιτικό πεδίο, στον δρόμο, στα σχολεία και στις γειτονιές μας. Με χρηματοδοτήσεις εφοπλιστών και βιομηχάνων, εκκλησιαστικών και πολεμοκάπηλων κύκλων και σε άμεση επαφή με το ένα ή το άλλο κέντρο εξουσίας, χύνουν το ρατσιστικό τους δηλητήριο μέσα στην εργατική τάξη, τη νεολαία και τον λαό, με σκοπό να τους κρατήσουν διαιρεμένους, φοβισμένους και υποταγμένους. Αναμένουν ξανά την ευκαιρία να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα των εντολοδόχων τους, της αστικής τάξης και του κεφαλαίου, αποπροσανατολίζοντας τα λαϊκά στρώματα από τη ρίζα των προβλημάτων, η οποία δεν είναι άλλη από την επίθεση του Κεφαλαίου που βιώνουν καθημερινά.

Κλασικός αρωγός της επίθεσης που δέχονται οι λαοί και οι εργατικές τάξεις, αποτελεί η άνοδος της ακροδεξιάς κατά μήκος της Ευρώπης. Από τις οργανωμένες επιθέσεις στην εξεγερμένη νεολαία της Γαλλίας, μέχρι τα καρτέρια στις διαδηλώσεις λαϊκής αυτοάμυνας απέναντι στην στεγαστική κρίση στην Ισπανία, οι φασίστες, ως παρακρατικοί που πάνε χέρι-χέρι με τους μπάτσους, αξιοποιούνται από το Κεφάλαιο για να τρομοκρατήσουν όσους αγωνίζονται και για να διασφαλιστεί η κερδοφορία των λίγων. Στην Ελλάδα αυτή η άνοδος συμπίπτει με την αποφυλάκιση του καταδικασμένου δολοφόνου ναζί Ηλία Κασιδιάρη ο οποίος έχει το θράσος να δώσει ομιλία στην 28η Οκτωβρίου στην Θεσσαλονίκη της προσφυγιάς και να διαδώσει την ρητορική μίσους, μέσα από την ανακοίνωση του νέου κόμματος του «Συμμαχία Ελλήνων». Μια ρητορική που αποσκοπεί στον διχασμό του λαού και στην διάσπαση της ενότητας της εργατικής τάξης βάσει αίωλων αφηγημάτων περί μιας δήθεν «εθνικής καθαρότητας». Τέτοιες ρητορικές το μόνο που κάνουν είναι να ρίχνουν στάχτη στα μάτια του λαού και της εργατικής τάξης προκειμένου να δουν την πραγματική ουσία του συστήματος που ζούμε: ένα σύστημα που πλουτίζουν οι πλούσιοι και φτωχαίνουν οι φτωχοί.

Οργανωμένοι ή ανοργάνωτοι, με υπόγειες χρηματοδοτήσεις ή χωρίς, όποια «πλάτη» κι αν έχουν και όποιον συντηρητικό ή επιχειρηματικό κύκλο κι αν υπηρετούν, όσα κομματικά προγράμματα και αν αλλάξουν, οι φασίστες στην πραγματικότητα λειτουργούν ως μηχανισμός εκφοβισμού και καταστολής κάθε συλλογικής διεκδίκησης και εξυπηρέτησης των πιο αντιδραστικών κεφαλαίων προς όφελος των καπιταλιστών. Γιατί αυτούς θα στείλουν, αν οι μπάτσοι δεν αρκούν, για να μας πάρουν τα σπίτια. Αυτούς θα βάλουν για να συνηθίσουμε φέρετρα με ελληνικές σημαίες και να υπερασπιστούν τους ΝΑΤΟϊκους πολέμους που κανένα συμφέρον δεν έχει ο λαός. Αυτούς θα επιστρατεύσουν για να μας σπάσουν τις καταλήψεις στα σχολεία και τις απεργίες στις δουλειές, για να μη διεκδικούμε τα δεδουλευμένα μας, για να μάθουμε να ζούμε μέσα στη φτώχεια και με σκυμμένο το κεφάλι.

Όμως ο λαός μας και οι οργανώσεις του δεν ξεχνάνε και θα τους ισοπεδώσουν ως αυτό ακριβώς που είναι. Ως μπροστινούς του κεφαλαίου, ως λούμπεν στοιχεία που αποπροσανατολίζουν και διχάζουν την εργατική τάξη και την νεολαία, ως τσιράκια των αφεντικών, ως εθελόδουλους και ως ρουφιάνους, όχι μόνο του συστήματος, αλλά και των μπάτσων και των δικαστών μπροστά στους οποίους έκλαιγαν και κατέδιδαν ο ένας τον άλλον, όταν το ίδιο το σύστημα που τους έθρεψε, έχοντας πρώτα καταφέρει να σταθεροποιήσει την εξουσία του, τους “μάζεψε” προσωρινά.

Απέναντι στην ταχεία μείωση του βιοτικού επιπέδου του συνόλου της κοινωνίας, είναι χρέος μας να αντισταθούμε σε τέτοιες ρητορικές μίσους που αποσπούν την προσοχή μας από τον πραγματικό εχθρό της κοινωνίας και του λαού: το κεφάλαιο και το πολιτικό του επιτελείο. Να μην αφήσουμε τον εθνικισμό και τον ρατσισμό να μετατρέψουν τη δίκαιη οργή που γεννούν η φτώχεια, η εκμετάλλευση και η ανασφάλεια σε μίσος απέναντι σε άλλους καταπιεσμένους ανθρώπους. Να αναδείξουμε ότι τα προβλήματα της εργατικής τάξης και του λαού δεν έχουν εθνικότητα και ότι η απάντηση στην εκμετάλλευση βρίσκεται στην οργάνωση της λαϊκής αυτοάμυνας, την διεθνιστική αλληλεγγύη και τον ταξικό αγώνα.

Είμαστε κάτοικοι μίας πόλης που βυθίζει την νεολαία της στην ανεργία και ξέρουμε καλά ποιοί είναι αυτοί που καθοδηγούν την οργή της στην μικροπαραβατικότητα, στην αδιέξοδη οπαδική βία και στην κανιβαλλιστική ρατσιστική και ομοφοβική βία, αλλά και στην ναρκωκουλτούρα για να την καταστέλλουν πιο αποτελεσματικά και για να την βγάζουν οι ίδιοι καθαρή. Από την Καλαμαριά, την Νεάπολη και τις Συκιές των προσφύγων των αρχών του προηγούμενου αιώνα. Από τις εργατικές κατοικίες της Ξηροκρήνης και από τα στενά του Φαλήρου και της Ανάληψης, τα οποία δεν βλέπουν ποτέ τον ήλιο. Από την Τούμπα, που ο λαός της κατέβαινε μαζικά και με πανό στον Μάη του 1936 για να στήσει οδοφράγματα στο κέντρο της πόλης. Από το Χαριλάου, τις παρυφές του οποίου διέσχισε ο ΕΛΑΣ για να απελευθερώσει τη Θεσσαλονίκη από τους Ναζί. Από τους τελευταίους που ζουν στο κέντρο της, το οποίο έχει μετατραπεί σε ένα ατέλειωτο Rbnb για τους τουρίστες. Είναι ιστορικό χρέος της πολυεθνικής εργατικής τάξης, των νέων, του λαού, να μην αφεθεί ούτε σπιθαμή χώρου για την παρουσία οποιουδήποτε ρατσιστή, ακροδεξιού, νεοναζί στους δρόμους και στις ζωές μας. Είναι επιτακτική ανάγκη για την επιβίωσή μας, αλλά και προϋπόθεση της νίκης μας, η συνέχιση της παράδοσης των προγόνων μας:

Από τους τριεψιλίτες, τους ταγματασφαλίτες, τους χουντικούς μέχρι τους επενίτες, τους rangers και τους χρυσαυγίτες, ο λαός δεν ξεχνά, οργανώνεται και θα τσακίσει τον φασισμό και το σύστημα που τον γεννά.

Από τις γειτονιές και τους χώρους δουλειάς μέχρι τα σχολεία, τις σχολές και τους δρόμους της Θεσσαλονίκης, υπερασπιζόμαστε το δικαίωμά μας να ζούμε, να εργαζόμαστε, να σπουδάζουμε και να αγωνιζόμαστε με αξιοπρέπεια. Με αντιφασιστική-αντικαπιταλιστική δράση απέναντι στην εκμετάλλευση, τον ρατσισμό, την ομοφοβία και τον φασισμό, να δυναμώσουμε τον αγώνα για μια ζωή χωρίς φτώχεια, πολέμους και καταπίεση.

Ενάντια στην ρητορική μίσους και τους νοσταλγούς του Χιτλερ, καλούμε αντιφασιστική συγκέντρωση 28/10, στις 16:00, στο αγ. Βενιζέλου.

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΛΑΟ, ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ

Διαρκής Αγώνας για την ταξική απελευθέρωση

ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΘΕΣΗ ΣΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΜΑΣ

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΠΟΡΕΙΑ

ΤΕΤΑΡΤΗ 28/10 | 16:00 | ΑΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Απόγονοι ταγματασφαλιτών, καταδικασμένοι φασίστες και τα υπολείμματα της νεοναζιστικής εγκληματικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής επιχειρούν να διεκδικήσουν εκ νέου χώρο στον δημόσιο λόγο της πόλης. Η επιλογή της 28ης Οκτωβρίου και ο τρόπος με τον οποίο γιορτάζεται θεσμικά επί χρόνια, απομακρύνει τη συλλογική συνείδηση από τον αληθινό αντιφασιστικό αγώνα της εποχής και τη στρέφει σε εθνικιστικές φιέστες. Σε αυτό ακριβώς το έδαφος, τα υπολείμματα του φασισμού βρήκαν την ευκαιρία να εξαπλώσουν το μίσος τους, διοργανώνοντας συνέδριο στο Capsis Hotel ανήμερα της επετείου.

Η πρόκληση αυτή δεν είναι μεμονωμένη. Την τελευταία περίοδο παρατηρείται μια συστηματική προσπάθεια των φασιστών να κερδίσουν έδαφος, ξεκινώντας από «πολιτιστικές δράσεις» και τάχα αθλητικά τουρνουά, μέχρι δολοφονικές επιθέσεις. Στις 8/10 μέλη της φασιστικής συμμορίας Propatria μαχαιρώνουν αντιφασίστα στην Ελευσίνα, ενώ λίγες μέρες μετά, στις 12 Οκτωβρίου, 15μελής φασιστική ομάδα επιτίθεται και μαχαιρώνει Αιγύπτιο μαθητή μέσα στο σχολείο του. Τα τάγματα εφόδου, τα πογκρόμ, ο απανθρωπισμός και η ταξινόμηση των ανθρώπων σε κατηγορίες είναι η δυστοπία που θέλουν να επιβάλουν.

Όταν η μάζωξη των ναζί καλύπτεται ή θεωρείται «νόμιμη» και η διαμαρτυρία απέναντί της καταστέλλεται, το αφήγημα της αστικής δημοκρατίας καταρρέει. Η φτωχοποίηση του λαού και η τεχνητή διοχέτευση της οργής προς τον αδύναμο διπλανό και όχι προς τον πραγματικό εξουσιαστή, αποτελούν τα βασικά εργαλεία του εκφασισμού της κοινωνίας.

Απέναντι σε αυτό, ο δικός μας αγώνας ήταν, είναι και θα είναι αγώνας για την αλληλεγγύη, τον σεβασμό στην διαφορετικότητα, την ταξική ενότητα και την ελευθερία.

Τα ορφανά του Χίτλερ δεν έχουν θέση στη Θεσσαλονίκη!

Ούτε στη Βουλή, ούτε & με νόμους

Ο φασισμός τσακίζεται στους δρόμους!

ΟΛΕΣ/ΟΛΟΙ/ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

Άγαλμα Βενιζέλου | Τετάρτη 28/10 | 16:00

Τον φασισμό βαθιά κατάλαβέ τον / Δεν θα πεθάνει μόνος, τσάκισέ τον!

Αντιφασιστική Πρωτοβουλία από τα Δυτικά

❗Αντιφασιστική συγκέντρωση ενάντια στην επίσκεψη και παρουσία του Κασιδιάρη στη Θεσσαλονίκη:

Τετάρτη 28/10, 16:00, Άγαλμα Βενιζέλου

13 χρόνια έπειτα από την εν ψυχρώ δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τάγμα εφόδου της Χρυσής Αυγής, το φίδι δεν σταμάτησε να εκκολάπτεται. Η κοινωνική κατακραυγή γι’ αυτήν την κορυφή του παγόβουνου ενός πλήθους μισαλλόδοξων, δολοφονικών και ρατσιστικών ενεργειών της Χ.Α. (πογκρόμ και δολοφονίες κατά μεταναστών, επιθέσεις σε κοινωνικούς χώρους και αγωνιστές κ.α.) ήταν το έναυσμα για το ποινικό ξήλωμα της οργάνωσης από την πλευρά του κράτους, που μέχρι τότε αβάνταρε την δράση της σε κάθε πεδίο.

Και φτάνουμε στο τώρα, όπου ο Ηλίας Κασιδιάρης αποφυλακίζεται στις 15 Σεπτέμβρη και τολμάει στις 28/10 να κάνει ομιλία στο Ξενοδοχείο Capsis που έτρεξε για ακόμη μια φορά να φιλοξενήσει αυτόν και τους ομοίους του.

Όσο σημαντική κι αν ήταν αυτή η νίκη του αντιφασιστικού κινήματος με την καταδίκη της Χρυσής Αυγής, η φασιστική απειλή του μίσους δεν σταμάτησε στιγμή να επανασυσπειρώνεται και με την ανάδυση νέων μορφωμάτων και να επωάζεται σαν αυγό. Με ενέργειες όπως και την δολοφονική επίθεση με μαχαίρι σε αντιφασίστα σύντροφο στις 08/10 στην Ελευσίνα. Κι αυτό γιατί δεν αφορά μονάχα συγκεκριμένα πρόσωπα και ομάδες αλλά μία ολόκληρη διαδικασία κανονικοποίησης του ακροδεξιού οχετού και ρητορικής.

Αντιδραστικές και ρατσιστικές θέσεις που πρότασσε η Χρυσή Αυγή έχουν υιοθετηθεί από το κυβερνών-κρατικό φάσμα μέχρι και σε σχεδόν ολόκληρο το πολιτικό συνονθύλευμα της κεντρικής πολιτικής σκηνής πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Αυτό μας δείχνει πως ο ίδιος ο εκφασισμός της κοινωνίας έχει προχωρήσει με τον μισανθρωπισμό ως κύριο εκφραστή με τον ακροδεξιό λόγο να κανονικοποιείται σε σημείο που οι δολοφονίες και ο θάνατος, δηλαδή η ίδια η απώλεια ζωών, να έχει γίνει μία συνήθεια ή στην χειρότερη να σιγοντάρεται και να χειροκροτείται. Ειδικότερα, σε μία συνθήκη όπου ο πόλεμος είναι ήδη πιο κοντά από ποτέ και τα ανάλογα πολεμοχαρή και εθνικιστικά χαρακτηριστικά δοκιμάζονται.

Απέναντι στον ακροδεξιό οχετό και την παράλληλη πολεμική προετοιμασία που σκοπό έχει να μας βρει σε φέρετρα με μία ελληνική σημαία, χρειάζεται η συνεχής αντιφασιστική επαγρύπνηση με την ενεργή κοινωνική συμμετοχή. Ο αντιφασισμός δεν αποτελεί αρμοδιότητα συγκεκριμένων πολιτικών χώρων αλλά ολόκληρης της κοινωνικής βάσης.

Όμως, πέρα από αυτό, υπάρχει ανάγκη για μία επαναστόχευση σχετικά με τα εργαλεία και τα μέσα που χρησιμοποιούνται, έτσι ώστε να δημιουργηθεί ακόμα μεγαλύτερη κοινωνική διείσδυση στον αντίποδα με την ακροδεξιά ρητορική, χωρίς να εξαντλείται σε έναν στείρο και ξύλινο πολιτικό λόγο. Γιατί όσο δεν παρεμβαίνουμε με αυτούς τους όρους, τόσο κερδίζει έδαφος η ακροδεξιά σε όλα τα πεδία. Ο αντιφασισμός, επομένως, αποτελεί καθημερινή υπόθεση και δεν είναι ξεκομμένος από την εναντίωση στο ίδιο το κράτος, την πατριαρχία και στο κεφάλαιο που καλλιεργούν τον ίδιο τον φασισμό.

– ΧΩΜΑ ΚΑΙ ΦΤΥΑΡΙ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΚΑΣΙΔΙΑΡΗ

ΚΙ ΕΝΑΝ ΜΕΓΑΛΟ ΛΑΚΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟ

– ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΚΑΙ ΜΑΧΗΤΙΚΟΣ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΜΟΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ

ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΟΥΤΕ ΣΠΙΘΑΜΗ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΩΡΟΥ ΚΑΙ ΛΟΓΟΥ ΣΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ – ΟΙ ΝΕΟΝΑΖΙ ΚΑΙ ΟΙ ΚΟΛΑΟΥΖΟΙ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΙ

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

ΤΕΤΑΡΤΗ 28/10, 16:00, ΑΓ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Την Τετάρτη 28 του μηνός στη Θεσσαλονίκη, ανάμεσα στα πολιτικά πρόσωπα του τόπου που θα δώσουν το παρόν στην εθνική και στρατιωτική φιέστα, θα εμφανιστεί και ο Κασιδιάρης, το πρώην νο. 2 της χρυσής αυγής, ο οποίος θέλει να δώσει ομιλία στο ξενοδοχείο capsis που φημίζεται για τη θαλπωρή που προσφέρει ανά τα χρόνια στους εγχώριους φασίστες. Η μέρα αυτή θα μας βρει στο δρόμο, λοιπόν, για να καταστεί σαφές πως όσα χρόνια κι αν περάσουν, όσα ονόματα εθνικιστικών οργανώσεων κι αν παρελάσουν από το δημόσιο βίο, όσα χρόνια “σωφρονισμού” και αν έχουν στην πλάτη, οι νεοναζί και οι κολαούζοι τους είναι ανεπιθύμητοι στις πόλεις και στις γειτονιές μας.

Η σημερινή συγκυρία μας βρίσκει αν μη τι άλλο υπό μια δυσοίωνη σημειολογία: ανοιχτά ακροδεξιές πολιτικές δυνάμεις οδηγούν τις εξελίξεις σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο στα ισχυρά κράτη της Ευρώπης και στις ΗΠΑ, ενώ με την αποφυλάκιση του νεοναζί Κασιδιάρη και τις αναγγελιές του για νέο κόμμα στα πρότυπα των παραπάνω, επικρατεί ένα πανηγύρι μεγαλοστομίας και εντυπωσιασμού στα σόσιαλ και τα παραδοσιακά μίντια. Ταυτόχρονα, βιώνουμε και την απτή αποτύπωση αυτής της ρητορικής: μέσα σε διάστημα μιας εβδομάδας, οι ντόπιοι νεοναζί έχουν μαχαιρώσει έναν αντιφασίστα στην Ελευσίνα και έναν πρόσφυγα μαθητή στο κέντρο της Αθήνας. Η κοινωνία μας, ωστόσο, δεν θα φάει το παραμύθι αμάσητο, ούτε θα επιτρέψει να ξαναγίνουν οι πλατείες μας σφαγεία.

Η λαϊκιστική ακροδεξιά μπορεί να μπαίνει και πάλι από το παράθυρο, ως μια δήθεν αντισυστημική και αυθόρμητη πολιτική δύναμη για να συντηρήσει και να επιδιορθώσει τα κακώς κείμενα της αστικής διακυβέρνησης, όπως το έχει κάνει ιστορικά. Η αντισυστημικότητα για την οποία καμαρώνει, βέβαια, σταματάει εκεί όπου αρχίζουν τα χαριεντίσματα με τα γεμάτα πορτοφόλια (βλ. τα σάλια μεταξύ Δ. Γιαννακόπουλου και Η. Κασιδιάρη) και φαίνεται ακόμα πιο έκδηλα αυτή την περίοδο όπου μπάτσοι, στρατός, φασίστες, ακροδεξιοί οπαδοί και κάθε λογής αντιδραστικό στοιχείο έχουν αναλάβει από κοινού το ρόλο της αντεπανάστασης σε όποιο τόπο υπάρχουν μαζικές κινητοποιήσεις. Αυτοί, δηλαδή, που πλασάρονται ως η έξοδος και η εναλλακτική από την τωρινή κατάσταση, είναι οι ίδιοι που πασχίζουν με κάθε δύναμη να τη συντηρήσουν πλάι στα όργανα της τάξης και ενάντια σε κάθε κοινωνική κίνηση που εξεγείρεται ενάντια στο υπάρχον.

Είναι δεδομένο και ιστορικά τεκμηριωμένο, πως ο ρόλος της ακροδεξιάς είναι βαθιά συστημικός και η πολιτική της ατζέντα αλληλοεπικαλύπτεται σε πολλά σημεία με αυτές των φιλελεύθερων κομμάτων: ξενοφοβία, αντιμεταναστευτική πολιτική, έπαρση του εθνικού φρονήματος, επίθεση κατά των κοινωνικών αγώνων και διεκδικήσεων, επίθεση στις κοινωνικά περιθωριοποιημένες ομάδες, συμμετοχή στα διακρατικά στρατόπεδα και στα πολεμικά μέτωπα μεταξύ άλλων. Μέσα σε όλα, η διάκριση μεταξύ των παραδοσιακών πολιτικών δυνάμεων γίνεται ολοένα και πιο αφηρημένη, αφού η κανονικοποίηση του ακροδεξιού, αντιδραστικού, ξενοφοβικού και σεξιστικού λόγου είναι γεγονός τόσο στον επίσημο πολιτικό λόγο, όσο και στη δημόσια σφαίρα μέσω των ΜΜΕ. Σήμερα, και ενώ σε πολλούς τόπους ταυτόχρονα εκδηλώνονται μαζικές και διαρκείς εξεγέρσεις ενάντια στην επιβεβλημένη ακρίβεια και την υποτίμηση της ανθρώπινης ζωής, οι νεοφιλελεύθεροι προετοιμάζουν το έδαφος στους φασίστες για να εξασφαλίσουν την καπιταλιστική σταθερότητα.

Σε μια παγκόσμια συνθήκη πολεμικής προετοιμασίας, είναι αναμενόμενο έννοιες όπως πατρίδα και έθνος να μονοπωλούν το ενδιαφέρον της εξουσίας και να κατέχουν κεντρική θέση στην ιδεολογική της αναπαραγωγή και την μιλιταριστική κατήχηση της κοινωνίας. Ήδη γίνεται φανερό από τις στρατιωτικές μεταρρυθμίσεις και τις πολεμικές δαπάνες του ελληνικού κράτους ότι βαδίζουμε στους ρυθμούς μιας πολεμικής οικονομίας, η οποία τοποθετεί το καθολικό συμφέρον της κοινωνίας εν ελλάδι στις διακρατικές συμφωνίες που συνάπτει το κράτος και στις γεωπολιτικές συμμαχίες του με τον άξονα ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-Ισραήλ. Ταυτόχρονα, η αντιπολίτευση που δέχεται η ΝΔ επιδιώκει μια ακόμη μεγαλύτερη ευθυγράμμιση με την παγκόσμια ακροδεξιά λαίλαπα, μια εντονότερη αντιμεταναστευτική πολιτική (παρότι το κράτος δολοφονεί εκατοντάδες μεταναστών στα σύνορα, όπως έκανε και πριν μερικές μέρες στη Σάμο και τη Λέσβο) και μια απαγκίστρωση από τη λεγόμενη “woke agenda”. Από αυτά και μόνο μπορεί να γίνει αντιληπτή η ιδεολογική φούσκα στην οποία ζει η alt right. Δικό μας χρέος είναι ταυτόχρονα με τις μεγάλες εθνικές αφηγήσεις να απορρίψουμε κάθε σκέψη για συμμετοχή στους διακρατικούς πολέμους και τον στρατό, αλλά και να μην εγκαταλείψουμε τις κοινωνικές διεκδικήσεις για ισότητα και ελευθερία.

Ο εθνικισμός και οι ακροδεξιές κοινοβουλευτικές του εκδοχές τρέφονται και αναπαράγονται από την κοινωνική αδράνεια, όπως και από την εμπέδωση της πολιτικής ηττοπάθειας και της αδυναμίας να φανταστούμε και να υλοποιήσουμε ένα διαφορετικό κοινωνικό φαντασιακό, αισθήματα ιδιαίτερα κοινά αυτή τη στιγμή. Οι πραγματικές υλικές συνθήκες που έχουν διαμορφώσει οι αλλεπάλληλες κρίσεις του καπιταλισμού τις τελευταίες δύο δεακετίες, όπως και τα αισθήματα δυσφορίας που δημιουργούν, είναι το βούτυρο στο ψωμί των ακροδεξιών τσαρλατάνων για να διασπείρουν τη μισαλλόδοξη ρητορική τους. Μπροστά σε μια προεκλογική περίοδο και σε χίλια δύο σημεία μιας ακόμα διαφαινόμενης καπιταλιστικής κρίσης, είναι σημαντικό να μην υποκύψουμε ξανά στην παραφιλολογία της ψήφου αγανάκτισης. Ο φασισμός επωάζει όταν δεν ονοματίζεται ως τέτοιος, όταν αφήνονται να φυσικοποιηθούν οι φανφάρες του για έθνος και φυλή, επομένως οφείλουμε να τον πούμε με το όνομά του. Να αναγνωρίσουμε τον πραγματικό του ρόλο στην κεντρική πολιτική σκηνή, αυτόν της πιο ακραίας, επιθετικής μορφής επικυριαρχίας του κράτους και του κεφαλαίου στη ζωή μας, της εντεινόμενης εκμετάλλευσης της εργατικής δύναμης στην παραγωγή και της ολομέτωπης επίθεσης στις ατομικές ελευθερίες.

Συνολικά, αυτό που πρέπει να κρατήσουμε για τους μελλοντικούς μας αγώνες είναι ότι πέρα από την καθημερινή μάχη με το φασισμό στο δρόμο, στη δουλειά, στα σχολεία και όπου ξετρυπώνει και κάνει δημόσια την παρουσία του, στόχευση μας είναι να ενισχύσουμε ταυτόχρονα και όλα τα υπόλοιπα μέτωπα κοινωνικών αγώνων που διεκδικούν άμεσα την αναβάθμιση των ζωών μας, την κοινωνική χειραφέτηση, τους αγώνες για τα δικαίωματα των μεταναστ(ρι)ών, τους αγώνες ενάντια στο ρατσισμό και την πατριαρχία. Παρεμβαίνοντας δραστικά σε όλα αυτά τα δίκτυα σχέσεων και δομώντας από την αρχή μια διαφορετική καθημερινότητα για μας τις ίδιες και όλους τους εκμεταλλευόμενους, επισφραγίζουμε νίκες σε ένα ευρύ κοινωνικό, αντιφασιστικό κίνημα, νίκες, δηλαδή, των ανθρώπων απέναντι στους φασίστες.

Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος Σχολείο