Συγκεντρώσεις, Κυριακή 1/11

Αντιφασιστική συγκέντρωση & πορεία στο Νέο Ηράκλειο

ΚΕΙΜΕΝΟ-ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ 1Η ΝΟΕΜΒΡΗ

από Φενέκ αναρχική/αντιεξουσιαστική συλλογικότητα Ηρακλείου/Ν. Ιωνίας

Δεκατρία χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την πολιτική εκτέλεση των 2 νεοναζί της χρυσής αυγής στο Ν. Ηράκλειο,εκτέλεση που έβαλε τέλος στα πολιτικά τους γραφεία. Φέτος όπως και κάθε χρόνο οι φασίστες προσπαθούν να εργαλοιοποιήσουν το θάνατο των “συναγωνιστών” τους επιδιώκοντας να καταλάβουν δημόσιο χώρο. Μία μερίδα φασιστών δεν κρύβεται και το δηλώνει καθαρά, ότι η 1η Νοέμβρη είναι μία μέρα συσπείρωσης της άκρας δεξιάς, και του εθνικιστικού χώρου αλλά στην γειτονιά συνήθως καμουφλάρουν την διεκδίκηση αυτή πίσω από την επίκληση του οικογενειακού πένθους και της προσωπικής τραγωδίας. Λένε ότι δεν είναι ζήτημα ιδεολογίας και ότι το πρόβλημα έγκειται στους αντιφασίστες που ως πραγματικά τέρατα δεν αφήνουν να διεξαχθεί ένα απλό μνημόσυνο. Αυτό το επιχείρημα, που παρουσιάζει τους φασίστες ως καημένους, μπορεί να ακουμπάει κάποιους «υπερευαίσθητους», αλλά κατά βάση αποτελεί το βασικό ερμηνευτικό σχήμα με το οποίο οι ναζί επιχειρούν να αφαιρέσουν το πολιτικό διακύβευμα από την ημέρα και να μεταθέσουν την συζήτηση από την πραγματική σύγκρουση ταξικών συμφερόντων στο πεδίο της ατομικής τραγωδίας και του οικογενειακού πένθους. Αυτό το τρικ, το έχουμε δει να χρησιμοποιείται και στα Τέμπη. Aποτελεί πάγια τακτική του κράτους και των φασιστών να περνούν πολιτικά σημεία μέσω της πρόκλησης κοινωνικής σύγχυσης, με πολιτικαντισμούς και λαϊκισμό. Αυτή η υπερευαισθησία, για τα καθάρματα των ταγμάτων εφόδου, οφείλει να ξεμπροστιάζεται με όποιον τρόπο και αν εμφανίζεται, με όση κλάψα και θυματοποίηση και αν προσπαθεί να ξεμυτίσει. Και ήδη αυτό αποτελεί κτήμα της γειτονιάς, καθώς οι φασίστες βγαίνουν κατά δεκάδες για να κολλήσουν 15 αφίσες, οι οποίες μένουν λιγότερο από όσο κρατάει ένα reel στο ίνσταγκραμ και δεν δηλώνουν τις απόψεις τους παρά μόνο μεταξύ τους και μέσω την ασφάλεια των socail media.

Η Συγκυρία

Η προσπάθεια αναβίωσης του εθνικισμού δεν έρχεται σε κενό χρόνο.Η περίοδος που ζούμε διατυμπανίζεται ως περίοδο πολεμικής προετοιμασίας. Η επίθεση των ΗΠΑ-Ισραήλ τον Φλεβάρη του 2026, το εμπάρκο στην Κούβα και η ΗΠΑική στρατιωτική επιχείρηση στην Βενεζουέλα, έρχονται να προστεθούν στον συνεχιζόμενο πόλεμο μεταξύ Ουκρανίας-Ρωσίας, στην γενοκτονία στην Παλαιστίνη και στα στρατιωτικά μέτωπα του Σουδάν, του Κονγκό και του Πακιστάν. Ειδικά τον τελευταίο χρόνο, με την αυστηροποίηση των όρων για το Ι5, την εθελοντική θητεία για τις γυναίκες, τον ολοκληρωτικό πόλεμο στους μετανάστες και την αμείωτη μείωση του μισθού μέσω της ακρίβειας, ο πόλεμος μετατρέπεται στο φόντο και το μέσο για την πειθάρχηση του προλεταριάτου. Αποτελεί τον συμπυκνωτή της κυρίαρχης στρατηγικής που θέλει η εργατική τάξη, ο λαός και το έθνος να νοούνται ως το ένα και το αυτό και να ταυτίζονται χωρίς “ναι μεν αλλά” με το ίδιο το κράτος.

Σε αυτή την περίοδο το έθνος μας καλεί να θυσιαστούμε για την πατρίδα και να γυρίσουμε “σπίτι” μας σε φέρετρα. Παρουσιάζει τους πολέμους ως άμυνα ή ως δίκαιη λαική απαίτηση την ώρα που το κράτος οργανώνει μέσω του στρατού και της αστυνομίας το κατάλληλο πλέγμα αντιμέτρων ή αντιποίνων για όσα δεν ψηθούν να πάνε να σκοτώσουν και να σκοτωθούν για τα κέρδη των αφεντικών. Γιατί είναι σχεδόν κοινό κτήμα πλέον, ότι ο πόλεμος είναι μεγάλη μπίζνα και ότι συνδέεται άμεσα με το κύκλο εργασιών πολλών κλάδων παραγωγής. Από την βιομηχανία όπλων, την αγροτική παραγωγή, το εφοπλιστικό κεφάλαιο μέχρι και τα πανεπιστήμια, πολλά αφεντικά βλέπουν το πόλεμο ως ευκαιρία. Μία ευκαιρία να αυξήσουν τον τζίρο τους μέσα από τις δεξαμενές χρήματος που τροφοδοτούν την πολεμική διαδικασία (όπως π.χ το Rearm Europe) αλλά και να αυξήσουν τις τιμές και να μειώσουν τους μισθούς μέσω της πρόφασης της έκτακτης ανάγκης που επιβάλλει ο πόλεμος. Όλα τα παραπάνω που αναφέρονται ως πολεμική οικονομία, δεν αποτελούν παρά άμεσους και έμμεσους τρόπους ταξικής υποτίμησης, υποβάθμισης της ζωής και της εργασίας μας.Αυτήν την υποτίμηση τα ΜΜΕ προσπαθούν να την κουκουλώσουν με πολεμική έπαρση και την δικαιολογούν υπό την σκιά του πολέμου. Η ακρίβεια, οι κρατικές-εργοδοτικές δολοφονίες, οι γυναικοκτονίες, ο πόλεμος στους μετανάστες εντός και εκτός συνόρων, η στηλίτευση των κουήρ ατόμων από το κράτος-πατέρα, όλα αυτά αποκρύπτονται ως δευτερεύοντα σημεία τόσο από το κράτος όσο και από τους φασίστες που ως ενιαιο κύκλωμα προσπαθούν, ο καθένας με το τρόπο του, να μας κάνουν να πιπιλάμε δίχως σταματημό το πατρίς- θρησκεία- οικογένεια.

Ποιες είναι οι δυνάμεις που δουλεύουν εναντίον μας

Τις δύο τελευταίες δεκαετίες, έχει φανεί και μάλιστα ιστορικά συμπυκνωμένα η κενότητα όλου του μεταπολιτευτικού πολιτικού συστήματος. Από το δόγμα “τάξη και ασφάλεια”, στο σοσιαλδημοκρατικό “εμπόριο ελπίδας” και πάλι πίσω, αυτό που έχει αποσαφηνιστεί είναι ότι τουλάχιστον στη συγκεκριμένη περίοδο, δεν υπάρχει περιθώριο για πραγματική αντιπολίτευση , άσχετα με το αν, ακόμα και όταν υπήρχε, αυτή η αντιπολίτευση δεν επιδίωκε την κατάργηση αλλά την αναδιοργάνωση των όρων εκμετάλλευσης και κυριαρχίας. Από τα μνημόνια, το μεταναστευτικό μέχρι την διαχείριση της πανδημίας, όποιος θέλει να “κυβερνήσει” σημαίνει ότι είναι διατεθειμένος να αναλάβει προσωπικά το βάθεμα της φρίκης. Παρόλα αυτά, η πολιτική αγορά είναι κορεσμένη από επίδοξους διαχειριστές που υπόσχονται να φέρουν την “αλλαγή” (ή όποια λέξη σκαρφίζονται κάθε φορά), ενώ κάθε φορά που εκλέγονται κλαίγονται για το πόσο δεμένα είναι τα χέρια τους και πόσο τελικά δεν μπορούν να κάνουν τίποτα. Και προφανώς δεν μιλάμε για τις άπειρες διασπάσεις της ΝΔ ή της αριστεράς, αλλά και για τους ίδιους τους φασίστες που όλοι μαζί επιμένουν εμφατικά: το πρόβλημα δεν είναι οι καπιταλιστικές σχέσεις, αλλά η πολιτική τους διαχείριση.

Το πολιτικό σκηνικό έτσι, είναι γεμάτο από αυτούς που πληρώνονται για να παραμυθιάζουν αλλά και με αυτούς που απολαμβάνουν να παραμυθιάζονται. Το θέατρο της πολιτικής όμως, μπορεί να είναι κενό, αλλά επιτελεί μία λειτουργία: την προληπτική διαχείριση του πολιτικού κόστους. Μέσα από τις διασπάσεις και την απλή αλλαγή επωνυμίας αυτού που προηγουμένως φωνάζανε ως “προδότη”, το εκλογικό κοινό μπορεί να ανακατανέμεται διαρκώς ∙ ένα εκλογικό κοινό που όσο και να κλαίγεται εκ των υστέρων, επιλέγει να σώζει το πολιτικό σύστημα κάθε φορά που αυτό περνάει κρίση , και μάλιστα εθελοντικά.Εκεί που καταλήγουμε λοιπόν, είναι ότι όσο το εκλογικό σώμα στερείται τα μέσα κατανόησης της πραγματικότητας και η κοινωνία συντηρητικοποιείται, η δημόσια συζήτηση θα συνεχίζει να στρέφεται στο αν ο μεγάλος υπαίτιος της υποτίμησης που βιώνουμε σήμερα είναι οι μετανάστες, οι “μασόνοι” ή η “κρατική ευαισθησία” απέναντι σε αυτούς που ορίζονται ως “εγκληματίες”. Όσο αδυνατούμε να αποκωδικοποιήσουμε την κατάσταση, τόσο θα διογκώνεται η πολιτική αγορά και θα πολλαπλασιάζεται η βλακεία, γιατί δεν αναγνωρίζει ότι ειδικά οι σχέσεις ανάμεσα σε δεξιά και άκρα δεξιά, είναι σχέσεις συνεργασίας και επιφανειακής σύγκρουσης. Σχέσεις που χτίζονται πάνω στην ίδια κατεύθυνση, μονοπωλούν τον δημόσιο λόγο με επιφανειακά μαλώματα σε ζητήματα τακτικής και καταλήγουν ,αν και φαινομενικά διαφορετικές, να συγκροτούν ένα ενιαίο κύκλωμα που έχει ένα μόνο στόχο: να μας έχει μονίμως με το κεφάλι κάτω και να λέμε και ευχαριστώ.

Ο ρόλος των media και της κοινότυπης αντι-mediaολογίας

Βασικό σημείο ανάλυσης του α/α/α χώρου και μερίδων της αριστεράς, αποτελεί η κριτική των ΜΜΕ, όχι απλώς ως μέσα προπαγάνδας των κυρίαρχων αλλάς ως μηχανισμός που μετατρέπεται την δεκαετία του ’60 στην 4η κεφαλή της εξουσίας (δίπλα στην νομοθετική, την εκτελεστική και την δικαστική). Αυτή η ανάλυση παρόλα αυτά, με τα ανάλογα κόψε ράψε, έχει μετατραπεί σε μανιέρα: από τους φασίστες, τα αφεντικά (εφοπλιστές κλπ), μέχρι και τον Μαρινάκη και τον Άδωνη, όλοι μαζί λένε για τους αλήτες δημοσιογράφους. Έχει ενδιαφέρον ότι πλέον όλοι αυτοί, μέχρι και η ίδια η κυβέρνηση, παρουσιάζουν τον εαυτό τους ως αντισυστημική δύναμη. Η ΝΔ παρουσιάζεται ως μόνη λύση ενάντια στην αριστερή ηγεμονία, οι φασίστες παρουσιάζονται ως η μόνη λύση ενάντια στην αριστερή ηγεμονία της ΝΔ, και οι hardcore ναζί ενάντια στην αριστερή ηγεμονία των “Εβραιομαρξιστών” των ΗΠΑ, του Ισραήλ, της ΝΔ, των αριστερών, ακόμα και της πρώην Χ.Α. Είναι πραγματικά τρομερά εύκολο να παρασυρθεί κανείς να καταγγείλει όλους τους παραπάνω ως απλός εντελώς ανεγκέφαλους.

Προφανώς, όλοι αυτοί δεν είπαν να το ρίξουν στην αντιεξουσία, ούτε είναι τόσο χαζοί. Πολύ απλά, σε ένα ασταθές περιβάλλον εργαλοιοποιούν την κριτική που γίνεται στους ίδιους τόσα χρόνια, γνωρίζοντας ότι αυτή αποτελεί πλέον κοινό κτήμα όλων. Εν είδει όμως ενός καθεστώτος αστάθειας, και ελλείψει ενός πραγματικού αντικαπιταλιστικού-αντικαρτικού κινήματος, ο καθένας μπορεί να κρύβεται πίσω από τον μανδύα του “αντισυστημικού” εννοώντας το πάντα όπως τον βολεύει.

Σε αυτό το πλαίσιο, θα θέλαμε να κάνουμε δύο σχόλια πάνω στην διπλή χρήση των media από τους φασίστες σε αυτήν την συγκυρία. Αφενός έχουμε μία πλήρης υπερπροβολή του Κασιδιάρη, ο οποίος βγαίνει με antisystem προφίλ την ώρα που έχει την δημόσια στήριξη ενός από τους μεγαλύτερους καπιταλιστές στο κόσμο και ιδιοκτήτη των μισών social media!Αφετέρου κάνουν anti-media πολιτική όταν αυτά καλύπτουν ως ρεπορτάζ την είδηση ότι 2 φασίστες πήγαν μέρα μεσημέρι να σκοτώσουν έναν άνθρωπο στη μέση του δρόμου, χωρίς καλυμμένα χαρακτηριστικά, χωρίς καλυμμένες πινακίδες, κάτω από το ίδιο του σπίτι του ενός από τους δύο και με το μέρος γεμάτο μάρτυρες! Η γκρίνια τους θυμίζει την ιστορία με τον υπέρχαζο Κατσίφα, που τον έφαγαν όταν άρχισε να πυροβολεί για ώρα τους αλβανούς μπάτσους, υπόθεση που παρουσιάζαν ως τεκμήριο της επιθετικότητας του αλβανικού κράτους. Οι φασίστες είναι νήπια και κλαψιάρηδες όπως και να το δει κανείς, αλλά εδώ θέλουμε να σχολιάσουμε κάτι ακόμα: ακόμα και αυτή η κάλυψη του ρεπορτάζ, που παρουσιάζει τους 2 δράστες της Ελευσίνας ως μέλη της propatria, είναι μία έμμεση διαφήμιση των φασιστών. Όχι γιατί δεν ήταν μέλη της propatria, αλλά γιατί 1 μήνα πριν την 1η Νοέμβρη, έκαναν πρώτη είδηση την ύπαρξη μίας ναζιστικής οργάνωσης που καλεί στο μνημείο, χωρίς να συνδέονται αυτά τα ρεπορτάζ με μία δικογραφία. Και ξέρουμε ως χώρος από πρώτο χέρι, ότι τα μαζικά ρεπορτάζ γύρω από ένα περιστατικό, πόσο μάλλων μία οργάνωση, έχουν ως λειτουργία την πραγματική στοχοποίηση όταν αποτελούν το αμέσως προηγούμενο βήμα πριν χτυπήσει μία νέα δικογραφία. (Υπ). Περιμένουμε να δούμε την εξέλιξη που θα πάρει αυτή η υπόθεση. Δεν θα μας κάνει εντύπωση αυτή η δικογραφία να έρθει τελικά πολύ αργότερα όταν οι φασίστες θα έχουν παίξει τον ρόλο τους και θα κριθεί κατάλληλη η στιγμή, όπως κάνουν άλλωστε και οι νεοδημοκράτες μεταξύ τους (βλέπε υπόθεση Σαλμά με Άδωνη)

(Υπ) Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η περίπτωση του Ι5. Μετά από δεκαετίες άρχισαν να βγαίνουν δημοσιεύματα για το πόσο μαζικό φαινόμενο είναι η αποφυγή του στρατού μέσω της επίκλησης ψυχιατρικών θεμάτων. Αν αυτά τα δημοσιεύματα δεν συνοδευόντουσαν με την κατάθεση του νομοσχεδίου για την αυστηροποίηση της διαδικασίας για το Ι5, θα αποτελούσαν καθαρή διαφήμιση μίας πετυχημένης υπόγειας πρακτικής. Θα ήταν σαν να λένε, πετυχαίνει, κάνε το και συ.

Μία ακόμη περίπτωση από τις εκατοντάδες είναι και αυτή των Τεμπών. Τα δημοσιεύματα για τους αναρχικούς και τους οπαδούς “προβοκάτορες” που χρεώθηκαν την δίκαιη σύγκρουση με το κράτος για το ζήτημα των τεμπών, συνοδεύτηκαν από τουλάχιστον 2 δικογραφίες αντίστοιχα που συνολικά στοχοποιούν περίπου 100 άτομα.

Ο ρόλος των εθνικιστικών ομάδων

Η δράση των εθνικιστικών ομάδων, συγκροτείται πάνω σε τρία κύρια σημεία: την στοχοποίηση των μεταναστών, των LGBTQ, και το anti-antifa/αντικομμουνισμό. Αλλά γιατί αυτά τα σημεία, ακόμα και αν παρουσιάζονται ως αντιπολίτευση από την άκρα δεξιά, είναι σε πλήρη εναρμόνιση με την υπάρχουσα κρατική ατζέντα;

1) Οι φασίστες μιλάνε για συνωμοσίες περί “μεγάλης αντικατάστασης” (1) επειδή η φτώχεια από την επέλαση του κεφαλαίου και οι πολεμικές διαδικασίες που συχνά τα ίδια τα δυτικά κράτη ξεκινούσαν ή εμπλεκόντουσαν, έχει αναγκάσει μία τεράστια μερίδα του παγκόσμιου πληθυσμού να εγκαταλείψει το τόπο κατοικίας του. Οι φασίστες λένε, ότι αυτοί οι άνθρωποι έρχονται εδώ από βίτσιο ή επειδή υπάρχει σχέδιο από διάφορες μυστικές δυνάμεις, την ώρα που τα κράτη σε όλο το πλανήτη έχουν κηρύξει κυριολεκτικό πόλεμο στους μετανάστες. Τι λένε λοιπόν οι φασίστες όταν παρουσιάζουν την μεταναστευτική διαχείριση σαν πληρωμένες διακοπές; “Αν χρειαστεί, σκοτώστε τους κιόλας, σκοτώστε περισσότερους, λιώστε τους ολοκληρωτικά”.

2) Αντίστοιχα, οι φασίστες, τα LGBTQ άτομα τα παρουσιάζουν ως παρέκκλιση, ως ανωμαλία ή ως ηθικό ξεπεσμό, σαν ένα σύγχρονο φαινόμενο που προέκυψε από ένα ακόμα οργανωμένο σχέδιο από διάφορες μυστικές δυνάμεις , που πάλι δεν προσδιορίζουν. Λένε ότι το κράτος προωθεί τα LGBTQ άτομα που έχουν παρασυρθεί, αφού “πώς γίνεται να έγιναν ξαφνικά όλοι γκέι”, και δεν αναγνωρίζουν αφενός ότι η διαχρονική αορατότητα των ατόμων αυτών ήταν μέχρι πρότινος κρατικά μεθοδευμένη και αφετέρου ότι η τωρινή ορατότητα προκύπτει από έναν συνδυασμό κεκτημένων αγώνων και επαναχάραξης της δυτικής κρατικής στρατηγικής.

3) Τέλος, λένε για αριστερή ηγεμονία, για “πόλεμο στους εθνικιστές” από το κράτος και προνομιούχα μεταχείριση των αριστερών και των συνδικαλιστών, επειδή σε ελάχιστες από τις άπειρες καφρίλες τους το κράτος κυριολεκτικά δεν μπορούσε παρά να δώσει για τα μάτια του κόσμου, την ελάχιστη των ποινών. Λένε για πόλεμο στους εθνικιστές, την ώρα που έχει στηθεί μία τεράστια βιομηχανία διώξεων με καθημερινές πλέον δικογραφίες, απέναντι σε όποιο πραγματικά αγωνίζεται. Δικογραφίες που στήνονται από “ανώνυμα μειλ” και μαύρες τσάντες. Κυριολεκτικά, μόνο τον τελευταίο μήνα, οι διώξεις απέναντι σε άτομα του ανταγωνιστικού κινήματος, ξεπερνούν τις διώξεις που έχει υποστεί η άκρα δεξιά, τις τελευταίες 5 δεκαετίες.

Σε όλα τα παραπάνω, το μοτίβο είναι κοινό: κλάψα που μετατρέπεται σε κυνισμό και αγελαία επιθετικότητα. Οι φασίστες μπορούν να μην πάρουν ποτέ χαμπάρι τι συμβαίνει αφού είναι ιστορική εμπειρία ότι το να τους κάνουμε να “καταλάβουν” είναι χαμένος χρόνος. Γιατί οι συνωμοσίες περί “σχεδίων αντικατάστασης” και woke agenda έχουν ένα λογικό υπόστρωμα μόνο στο βαθμό που οργανώνουν με μεταφυσικούς όρους διάφορους κοινωνικούς φόβους, έμφυλα προνόμια και άγχη διατήρησης δύναμης, κάτι που δεν αποτελεί παρά καμουφλάρισμα μίας γενικευμένης σύγκρουσης συμφερόντων. Αυτό που πρέπει να καταλάβουμε από την άλλη όλα εμείς είναι ότι αυτό που συνιστά το δικό μας μεγάλο “μυστικό σχέδιο” συνοψίζεται σε ένα και μόνο πράγμα: Οι φασίστες χάνουν δύναμη μόνο όσο εμείς ανακαλύπτουμε τη δική μας. Για αυτούς τους λόγους και πολλούς ακόμα, καλούμε σε συγκέντρωση/πορεία ενάντια στις φασιστικές μαζώξεις, στην Πλατεία Ηρακλείου τη Κυριακή 01/11/2026, στις 6:30 μμ.

[1] Η Μεγάλη Αντικατάσταση επίσης γνωστή ως θεωρία αντικατάστασης ή θεωρία μεγάλης αντικατάστασης, είναι μια λευκή εθνικιστική ακροδεξιά θεωρία συνωμοσίας που διαδόθηκε από τον Γάλλο συγγραφέα Ρενώ Καμύ. Η αρχική θεωρία δηλώνει ότι, υπό την ανοχή ή συνενοχή μιας «αντικαταστατιστικής» ελίτ, οι Γάλλοι, και οι Λευκοί ευρωπαϊκοί πληθυσμοί γενικά, αντικαθίστανται δημογραφικά και πολιτιστικά με μη Λευκούς λαούς , ειδικά από χώρες με μουσουλμανική πλειοψηφία ,μέσω της μαζικής μετανάστευσης, της δημογραφικής ανάπτυξης και της πτώσης του ποσοστού γεννήσεων των Λευκών Ευρωπαίων.

Κάλεσμα σε αντιφασιστική συγκέντρωση: Κυριακή 1/11, 18:00, στ. ΗΣΑΠ Ν. Ηράκλειο

Το σύστημά τους θρέφει τον φασισμό – Ο λαός με αγώνες θα τον τσακίσει!

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: ΚΥΡΙΑΚΗ 1/11, 18:00, ΣΤ. ΗΣΑΠ ΝΕΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ

Κάτω η φασιστικοποίηση της δημόσιας και πολιτικής ζωής – Το σύστημά τους θρέφει τον φασισμό και τους νεοναζί!

// «Θα τους πετάξουμε έξω», δηλώνει ο υπ. Προστασίας του Πολίτη, Χρυσοχοΐδης, αναφερόμενος στους μετανάστες.

// Κέντρα κράτησης, συρματοπλέγματα και φυλακές μεταναστών προβάλει πρόσφατο σποτάκι του υπουργείου Μετανάστευσης, του γνωστού δημοκράτη Πλεύρη.

// «Αν [η χώρα] θα μείνει ακυβέρνητη, μην έχουμε καμία αμφιβολία ότι θα γίνει το ντου από απέναντι», λέει σε πρόσφατες δηλώσεις του ο υπ. Δικαιοσύνης, Φλωρίδης, σε ένα κρεσέντο εθνικισμού και τουρκοφαγίας.

// «Τα δυο άκρα για εμένα είναι στην ίδια ζυγαριά», δηλώνει ο γραμματέας της Νέας Δημοκρατίας, Κυρανάκης, εξισώνοντας τον φασισμό με τον κομμουνισμό.

Από κοντά και η αντιπολίτευση, Τσίπρας, ΠΑΣΟΚ και λοιποί συστημικοί, με την κριτική που ασκούν στην κυβέρνηση να συνοδεύεται από επιθετικές ιαχές από τα δεξιά!

Να ποιοι και πώς στρώνουν το έδαφος στον εθνικισμό και τον φασισμό: το επίσημο αστικό πολιτικό σύστημα!

Το ίδιο σύστημα που φοβάται και την οργή του λαού. Οργή δίκαιη, απέναντι στη μόνιμη φτώχεια, την ακρίβεια και την εκμετάλλευση, τη μόνιμη εμπλοκή στον πόλεμο και τον άδικο για τους λαούς ελληνοτουρκικό ανταγωνισμό. Απέναντι στους ακριβοπληρωμένους εξοπλισμούς, τη βενζίνη στα 2 ευρώ, τα άπιαστα ενοίκια, τα ακριβά σούπερ μάρκετ, τους μισθούς πείνας, τον εθνικισμό, την πατριδοκαπηλία, το σκύψιμο στους Αμερικάνους «προστάτες» και το ΝΑΤΟ, την απάνθρωπη αντιμετώπιση προσφύγων και μεταναστών.

Να ποια είναι η πολιτική της φασιστικοποίησης της δημόσιας και πολιτικής ζωής!

«Να μη γίνουμε Γαλλία!», τρέμουν κυβερνητικά στελέχη και αντιπολίτευση, εκφοβίζοντάς μας προληπτικά. Την ίδια ώρα, μας τρομοκρατούν με ΜΑΤ, απαγορεύσεις και διώξεις σε εκπαιδευτικούς και μαθητές, για να περάσουν τη βάρβαρη πολιτική τους. Όπως και στα Τέμπη, όπου έπνιξαν στα χημικά και στο ξύλο τόσες χιλιάδες κόσμο.

Την ίδια ώρα, ξαμολάνε ξανά τους φασίστες. Αποφυλάκισαν τον καταδικασμένο νεοναζί Κασιδιάρη. Δίνουν αέρα στα πανιά τους, ώστε οι μαχαιροβγάλτες να εμφανιστούν ξανά στο προσκήνιο. Όπως στην Ελευσίνα, όπου μαχαίρωσαν 32χρονο αντιφασίστα. Όπως στο Περιστέρι, όπου βανδαλίστηκε με σβάστικες το στέκι της Αριστερής Κίνησης Περιστερίου. Όπως στο Μεταξουργείο, όπου 18χρονος μαθητής με καταγωγή από την Αίγυπτο δέχτηκε σφοδρή επίθεση με μαχαίρι από πολυπληθή ομάδα 15-20 ατόμων.

Δεν είναι αντισυστημικοί, είναι τσιράκια του συστήματος!

Είναι οι μπράβοι των εργοδοτών και των εφοπλιστών, αυτοί που κάνουν πλάτες στα αφεντικά ενάντια στους εργάτες. Είναι αυτοί που σκότωσαν τον αντιφασίστα Παύλο Φύσσα και τον μετανάστη Σαχζάτ Λουκμάν. Είναι αυτοί που σπέρνουν το ρατσιστικό δηλητήριο και τον εθνικισμό. Αυτοί που «τους ενοχλούν οι ξένοι», αλλά δεν λένε κουβέντα για τους Αμερικάνους, το ΝΑΤΟ, τον πόλεμο, τις βάσεις. Αυτοί που δεν νοιάζονται για την ανθρώπινη ζωή, αρκεί να εξυπηρετούν το σύστημα που τους γεννά.

Ούτε το λεγόμενο δημοκρατικό τόξο ούτε τα αστικά δικαστήρια πολέμησαν ποτέ τον φασισμό.

Η τότε φυλάκισή τους ήταν αποτέλεσμα της λαϊκής πάλης.

Όπως τότε στον Πειραιά και στο Κερατσίνι, έτσι και στις γειτονιές μας, στο Νέο Ηράκλειο, τη Νέα Ιωνία και αλλού, φαίνεται πόσο προσπαθεί το σύστημα να κρατήσει ζωντανό τον φασισμό.

Αγώνας ενάντια στον φασισμό σημαίνει πάλη:

// Κόντρα στην πολιτική της φτώχειας και της εξαθλίωσης, για αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις!

// Για δουλειά και ζωή με δικαιώματα για ντόπιους και μετανάστες!

// Για αλληλεγγύη στους πρόσφυγες – μετανάστες!

// Ενάντια στην πολεμική εμπλοκή της χώρας, την εξάρτηση και τον εθνικισμό!

// Κόντρα στη φασιστικοποίηση της δημόσιας ζωής και στην καθημερινή καταστολή των λαϊκών και εργατικών αγώνων!

// Για την καταδίκη των φασιστικών ομάδων, κηρυγμάτων και απόψεων στις γειτονιές, στα σχολεία και στους εργασιακούς χώρους!

ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ ΤΣΑΚΙΖΟΥΝ ΑΓΩΝΕΣ ΛΑΪΚΟΙ

Αντίσταση στα Βόρεια

1η ΝΟΕΜΒΡΗ: ΜΕΡΑ ΤΑΞΙΚΗ – ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ | ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ – ΑΝΤΙΚΡΑΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ – Ν.ΗΡΑΚΛΕΙΟ

Έχουν περάσει δεκατρία χρόνια μετά την ένοπλη επίθεση στο Ν. Ηράκλειο εναντίον νεοναζί της Χρυσής Αυγής ως δίκαιη απάντηση στις δολοφονίες ντόπιων και μεταναστών από φασίστες και είκοσι περίπου χρόνια μετά το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης που συνέβαλε καθοριστικά στην άνοδο του φασιστικού φαινομένου και την αναρρίχηση ακροδεξιών κομμάτων στην εξουσία σε όλον τον κόσμο.

Οι φασίστες σε κάθε ιστορική συγκυρία προσπαθούν να παρουσιαστούν σαν «αντισυστημικοί», προβάλλοντας ένα προφίλ «εναντίωσης» στη παγκοσμιοποίηση και τον «εθνικό εκφυλισμό», με στόχο να ενεργοποιήσουν τα αλλοτριωμένα μικροαστικά αντανακλαστικά. Στην πραγματικότητα, όμως, αποτελούν τα τσιράκια των αφεντικών, κάτι που έχουν αποδείξει με συνέπεια και στον ελλαδικό χώρο, ειδικά την τελευταία δεκαετία. Όταν σακάτευαν στο ξύλο εργάτες γης στη Μανωλάδα, στον Ασπρόπυργο, στο Πέραμα, στο Μενίδι με τις ευλογίες της αστυνομίας και των τοπικών φορέων. Όταν ίδρυαν εργοδοτικά σωματεία, όπως αυτό του Α. Νικόλα στο Πέραμα, και τσάκιζαν εργάτες στο ξύλο στο λιμάνι με τις ευλογίες του εφοπλιστικού κεφαλαίου. Όταν πραγματοποιούσαν επίσημες επισκέψεις στην πρεσβεία της Κίνας για να αναλάβουν δράση για τα αφεντικά της cosco. Όταν δολοφονούσαν τον Λουκμάν στα Πετράλωνα, τον Φύσσα στον Πειραιά, όταν τσακίζανε μετανάστες στον Α. Παντελεήμονα, επιτίθονταν σε αναρχικούς και άλλους αγωνιστές και αγωνίστριες σε περιόδους έντασης της κοινωνικής και ταξικής αντεπίθεσης, εκεί που το κράτος όπλιζε τους συνοδοιπόρους του.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, το αντιφασιστικό κίνημα, με τον μαχητικό αντιφασισμό να παίζει κεντρικό ρόλο, έδωσε την απάντηση στον φασιστικό οχετό. Χτύπησε τους φασίστες όπου τους βρήκε, έδωσε μάχες σε κάθε γωνιά του ελλαδικού χώρου, διεξήγαγε μια μεγάλης κλίμακας αντιφασιστική προπαγάνδα και παρήγαγε ριζοσπαστικό, επαναστατικό, αντιφασιστικό λόγο.

Τα τελευταία χρόνια, φασιστικές ομάδες επιχειρούν να ξανακάνουν ορατή την παρουσία τους στον δρόμο, πραγματοποιώντας επιθέσεις, κατά κύριο λόγο, ενάντια σε μετανάστες, μετανάστριες και μη ετεροκανονικά άτομα. Σταθερό σημείο αναφοράς τους αποτελεί η επέτειος της εκτέλεσης των δύο φασιστών, οπότε και επιχειρούν να πατήσουν πόδι στη γειτονιά του Ν. Ηρακλείου αλλά και του κέντρου της Αθήνας. Οι αντιφασιστικές δυνάμεις σταθερά και με συνέπεια όλα αυτά τα χρόνια στέκονται εμπόδιο στις φασιστικές τους φιέστες, με την αστυνομία να επιτίθεται επανειλημμένα στους αντιφασίστες και τις αντιφασίστριες, με αποκορύφωμα την άγρια επέμβαση στην αντιφασιστική πορεία το 2020 στο Γαλάτσι και τη δολοφονική αστυνομική επίθεση σε αντιφασίστρια κατά τη διάρκεια αντιφασιστικής συναυλίας στο Ν. Ηράκλειο.

Ειδικά σήμερα, σε μια συγκυρία που οι φασίστες προσπαθούν να ξανασηκώσουν κεφάλι μετά την αποφυλάκιση του νεοναζί Καιδιάρη και τις εξαγγελίες του για ίδρυση νέου κόμματος, με αποκορύφωμα τη θρασύδειλη επίθεση με μαχαίρι σε αντιφασίστα στην Ελευσίνα, το κίνημα καλείται να μπει ανάχωμα και στα φετινά σχέδια των φασιστών να καταλάβουν, έστω και για λίγο, τον δημόσιο χώρο.

Αλλά και σε διεθνές επίπεδο, ο αντιφασιστικός αγώνας σήμερα είναι πιο αναγκαίος από ποτέ, καθώς ήδη, σε πολλά μέρη του κόσμου, ο πόλεμος και οι επεμβάσεις αποσταθεροποίησης δεν αποτελούν απειλή, αλλά σκληρή πραγματικότητα. Από τον πόλεμο στην Ουκρανία μέχρι τη γενοκτονία των Παλαιστινίων, από την αιματηρή εισβολή των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και την απαγωγή του Μαδούρο και της συζύγου του μέχρι τον πόλεμο που Ισραήλ και Αμερική εξαπέλυσαν ενάντια σε Ιράν και Λίβανο, μία σειρά «περιφερειακών» πολέμων και συγκρούσεων φαίνεται να στρώνουν τον δρόμο σε μια σύρραξη γενικευμένη και καταστροφική.

Σε αυτή την παγκόσμια συνθήκη, ο αντιφασιστικός αγώνας πρέπει να συνδέεται άμεσα με τα αντιπολεμικά προτάγματα της εποχής μας, χωρίς να αφήνει σπιθαμή γης στους φασίστες να παίζουν τον βρώμικο -ή σε περιπτώσεις δηλωμένο κι επίσημο- ρόλο του κράτους και του κεφαλαίου. Πρέπει να είναι αγώνας ενάντια στο κράτος και τον καπιταλισμό και να μην τρέφει αυταπάτες περί «δημοκρατικών τόξων»,προοδευτικών κυβερνήσεων και δικαστικών αποφάσεων που τάχα θα νικήσουν το φασισμό με θεσμικά μέσα. Οι συνθήκες πόλωσης που τείνουν να διαμορφωθούν τόσο σε θεσμικό επίπεδο (πολιτική και ποινική στοχοποίηση του Antifa κινήματος καθώς και του κινήματος αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη, διευρυμένη ενσωμάτωση φασιστικού-ακροδεξιού λόγου στον κυρίαρχο), όσο και σε επίπεδο δρόμου δεν αφήνουν κανένα περιθώριο για εφησυχασμό και μας καλούν να πάρουμε θέση.

Αγωνιζόμαστε για να μην περάσει απο πάνω μας σαν οδοστρωτήρας ο σύγχρονος ολοκληρωτισμός των πολέμων, των στρατοπέδων κράτησης, των εργατικών δολοφονιών, της φτώχειας, επιχειρώντας να συνεχίσουμε εκείνη την μαχητική αντιφασιστική παράδοση που μέσα σε διαφορετικές εποχές και ιστορικούς χωροχρόνους καταφέρνει να συνδέει το νήμα που ενώνει τις καταπιεσμένες και διαχωρίζει τον εκμετελλευτή από τον εκμεταλλευόμενο.

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ – ΑΝΤΙΚΡΑΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ 1/11 – 18:00 | ΣΤΑΘΜΟΣ ΗΣΑΠ ΝΕΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ (ΠΛΑΤΕΙΑ)

ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΣΤΟΥ ΠΗΓΑΔΙΟΥ ΤΟΝ ΠΑΤΟ, ΖΗΤΩ ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΤΟ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΦΑΣΙΣΜΟ – ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΕΣ

Ανοιχτή συνέλευση αντιφασιστών/στριων για την 1η Νοέμβρη

ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ, ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ

Αντιφασιστική- αντικρατική κινητοποίηση 1/11/2026

Με αφορμή την επέτειο της εκτέλεσης των δύο νεοναζί στο Νέο Ηράκλειο το 2013, οι φασίστες θα επιχειρήσουν για ακόμη μια φορά να εμφανιστούν δημόσια με φιέστες και παρελάσεις των ταγμάτων εφόδου. Καλούμε το αναρχικό και αντιφασιστικό κίνημα, για ακόμη μια χρονιά, να σταθεί ανάχωμα και να υπερασπιστεί κάθε σπιθαμή του δημόσιου χώρου.

Δεν τρέφουμε αυταπάτες για τη λειτουργία των φασιστικών μορφωμάτων. Ο φασισμός δεν είναι μια εξωτερική απειλή για την «ομαλότητα» της δημοκρατίας. Είναι συστατικό στοιχείο του κράτους και του καπιταλισμού, διαχέεται μέσα από την κυρίαρχη ιδεολογία και ενεργοποιείται ως εφεδρεία κάθε φορά που η κυριαρχία το χρειάζεται. Γι’ αυτό επιλέγουμε συνειδητά, ηθικά και πολιτικά, να τον αντιμετωπίζουμε σε όλα τα πεδία. Αντιπαλεύουμε την ακροδεξιά ρητορική, συγκρουόμαστε με τα νεοναζιστικά τάγματα εφόδου και αναδεικνύουμε ταυτόχρονα τη στενή σύμπλευση κράτους, θεσμών και φασιστών. Η σύμπλευση αυτή φάνηκε ξεκάθαρα στη διαρκή καταστολή των αντιφασιστικών κινητοποιήσεων στο Νέο Ηράκλειο τα τελευταία χρόνια. Οι αστυνομικές δυνάμεις επιτέθηκαν λυσσαλέα, με χημικά και γκλομπ, σε όποιον βρέθηκε μπροστά τους. Αντιφασίστες/στριες, αναρχικοί/ές και περαστικοί δέχτηκαν απειλές και βασανιστήρια. Την 1η Νοέμβρη 2020 συνελήφθησαν 13 αγωνιστές/τριες στο Γαλάτσι. Στις 28/10/2023 τα ένστολα σώματα της ΕΛ.ΑΣ. τραυμάτισαν βάναυσα μια ανήλικη αντιφασίστρια στο Νέο Ηράκλειο. Το κράτος απαγόρευε τις συγκεντρώσεις, τις κατέστελλε, βασάνιζε, δίωκε αναρχικούς και αντιφασίστες και κάλυπτε τις φασιστικές συμμορίες. Παρ’ όλα αυτά, ο κόσμος του αγώνα δεν εγκατέλειψε τον δρόμο. Με οργανωμένη κοινωνική αυτοάμυνα έφραξε ξανά και ξανά τον δρόμο στις παρακρατικές συμμορίες που προσπαθούσαν να επιστρέψουν στον δημόσιο χώρο. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η 1η Νοέμβρη 2023 οπότε χιλιάδες αντιφασίστες/στριες βγήκαν στους δρόμους και ματαίωσαν στην πράξη την «πανευρωπαϊκή» σύναξη που είχαν στήσει οι ντόπιοι νεοναζί.

Σε μια περίοδο όπου κράτος και κεφάλαιο οξύνουν την επίθεσή τους στην κοινωνία, η εξουσία δεν αρκείται στη διαχείριση της κοινωνικής δυσαρέσκειας. Επιδιώκει να θρυμματίσει κάθε συλλογική εμπειρία, να ξεριζώσει τη μνήμη των αγώνων και να συντρίψει όποιον/α αρνείται να υποταχθεί στην ολοένα κλιμακούμενη κρατική βία. Η ασφυκτική αστυνομοκρατία στα κέντρα των πόλεων, οι εκκενώσεις καταλήψεων και τα χτυπήματα σε χώρους αγώνα, η ποινικοποίηση της απεργίας και των εργατικών κινητοποιήσεων, το ξήλωμα του ασύλου και του κοινωνικού χαρακτήρα τού, οι κρατικές δολοφονίες όσων το σύστημα θεωρεί περισσευούμενους πληθυσμούς: φτωχών, ρομά, προσφύγων και μεταναστών, είναι μερικά από τα παραδείγματα στα οποία κράτος και αφεντικά επιδίδονται, ώστε να κάμψουν τις κοινωνικές αντιστάσεις και να επιβάλλουν το κλίμα τρομοκρατίας που θα εξασφαλίσει ότι δεν θα υπάρξει αντίδραση στα σχέδιά τους, τόσο στο εσωτερικό όσο και σε διεθνές επίπεδο.

Το ελληνικό κράτος και η ντόπια άρχουσα τάξη είναι ευθυγραμμισμένοι πλήρως με όλους τους πολεμικούς σχεδιασμούς της Δύσης ενώ στηρίζουν απροκάλυπτα το Ισραήλ στη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού. Ταυτόχρονα η προώθηση της στρατιωτικοποίησης σε κάθε φάσμα της καθημερινότητας, ανοίγει μέτωπο εσωτερικού πολέμου απέναντι σε όσους/ες αρνούνται να γίνουν κρέας για τα κανόνια των ισχυρών. Η πολεμική μηχανή και ο προπαγανδιστικός της μηχανισμός διαχέουν συνεχώς μέσα από τον δημόσιο λόγο τον εθνικισμό, τον ρατσισμό και τη μισαλλοδοξία. Ταυτόχρονα, η φτώχεια και η εξαθλίωση απλώνονται σε όλο και περισσότερα κοινωνικά κομμάτια, ενώ κάθε πεδίο της ζωής (υγεία, παιδεία, στέγαση, δημόσιος χώρος, φύση) μετασχηματίζεται βίαια βαθαίνοντας τους κοινωνικούς αποκλεισμούς και τις ανισότητες. Σε αυτές τις ρωγμές του κοινωνικού ιστού φωλιάζει ο φασισμός, τρεφόμενος από τη διάχυση του μίσους και του φόβου. Η συντηρητικοποίηση της κοινωνίας και η ζύμωση των φασιστικών μορφωμάτων προχωρούν μαζί, όπως και η απόπειρά τους να ξαναβγούν στο προσκήνιο ως ρυθμιστικός παράγοντας του κοινωνικού πεδίου, θεσμικά ή μη.

Μέσα σε αυτό το σχέδιο προληπτικής αντιεξέγερσης, το κυρίαρχο σύστημα εκμετάλλευσης καλεί ξανά σε στράτευση την κατεξοχήν αντεπαναστατική του εφεδρεία. Από τη μία πλευρά στέκεται η κρατική βία: η δολοφονική αντιμεταναστευτική πολιτική, οι εν ψυχρώ εκτελέσεις, τα βασανιστήρια σε τμήματα και μπλόκα, το δόγμα «Νόμος και Τάξη». Από την άλλη, τα πιστά της ανδρείκελα, οι νεοναζιστικές συμμορίες, αναλαμβάνουν το βρόμικο κομμάτι. Επιτίθενται σε αγωνιστές/τριες, σε μαθητές στα σχολεία τους, σε καταλήψεις και αυτοδιαχειριζόμενους χώρους, σε πρόσφυγες και μετανάστες, με φετινό αποκορύφωμα τη δολοφονική ενέδρα που δέχθηκε αντιφασίστας κάτω από το σπίτι του, μέρα μεσημέρι, από δύο φασίστες, στην Ελευσίνα στις 8/10, οι οποίοι τον έπληξαν με μαχαιριές. Ο στόχος είναι κοινός: η τρομοκράτηση των από τα κάτω και το τσάκισμα κάθε εστίας αντίστασης και αλληλεγγύης.

Οι αναρχικοί/ές δεν θα αφήσουμε ούτε σπιθαμή στα παρακρατικά τάγματα εφόδου: ούτε στις γειτονιές, ούτε στα σχολεία, ούτε στις σχολές, ούτε στους χώρους δουλειάς. Η πρόσφατη δολοφονική επίθεση στην Ελευσίνα το έδειξε ξεκάθαρα, ότι όσοι μιλούσαν για «τέλος» του φασισμού μετά τις δικαστικές αίθουσες διαψεύστηκαν: ο φασισμός δεν ηττάται στα δικαστήρια, ηττάται στους δρόμους.

Ο αντιφασιστικός αγώνας δεν είναι ξεχωριστό μέτωπο. Είναι οργανικό κομμάτι της συνολικής σύγκρουσης με το κράτος και το κεφάλαιο, με την ιεραρχία, τις ανισότητες και τους διαχωρισμούς, με τον κοινωνικό εκφασισμό, τον εθνικισμό, τη μισαλλοδοξία και τον κρατικό ολοκληρωτισμό. Δεν τρέφουμε αυταπάτες ότι το σύστημα εκμετάλλευσης και καταπίεσης μπορεί να εξανθρωπιστεί. Ούτε ότι κάποια κυβέρνηση ή κάποιος θεσμός μπορεί να σταθεί φραγμός σε ένα τέρας που ο ίδιος ο κρατικός μηχανισμός γεννά και συντηρεί. Απέναντι στον καθεστωτικό «αντιφασισμό», που ξεπλένει το κράτος και στήνει ξανά και ξανά τη θεωρία των δύο άκρων, απαντάμε με αυτοοργάνωση. Οργανωνόμαστε συλλογικά, μαχητικά, από τα κάτω, με όπλο μας την ταξική και διεθνιστική αλληλεγγύη. Παλεύουμε για την ανατροπή του κόσμου της εκμετάλλευσης που θρέφει τον φασισμό, για την Κοινωνική Επανάσταση, για την Αναρχία!

ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΓΕΝΝΟΥΝ ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ

Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΤΣΑΚΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ – ΑΝΤΙΚΡΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΚΥΡΙΑΚΗ 1η ΝΟΕΜΒΡΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΝΕΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ, 18.00

τοπικός συντονισμός Αθήνας | Αναρχική Πολιτική Οργάνωση – Ομοσπονδία Συλλογικοτήτων

Αναρχική Συλλογικότητα F.Ascaso

1η Νοεμβρίου Μέρα μαχητικού αντιφασισμού και ταξικού/κοινωνικού αγώνα.

Καλούμε Όλες/Όλους να πλαισιώσουν την Αντιφασιστική αντισυγκέντρωση Κυριακή 1/11 στις 18:00 [ Σταθμός Ησαπ Νέο Ηράκλειο]

ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΚΟΥΦΑΛΕΣ ΈΡΧΟΝΤΑΙ ΚΡΕΜΑΛΕΣ

ΕΞΩ ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ

Όπως συνηθίζουν τα τελευταία χρόνια, έτσι και αυτή την 1η Νοέμβρη οι φασίστες συγκεντρώνονται στο Νέο Ηράκλειο για να πραγματοποιήσουν την σύναξη τους. Έτσι μαζεύονται ναζίδια από όλη την Ελλάδα και την Ευρώπη για να δώσουν την εικόνα ότι είναι πολλοί και οργανωμένοι. Κάθε φορά η συγκεκριμένη συνάθροιση προστατεύεται από την αστυνομία, δείχνοντας έτσι την προτίμησή της. Όπως επίσης το έκανε και εχθές στην Θεσσαλονίκη δρώντας επί της ουσίας ως περιφρούρηση του Κασιδιάρη. Ο τελευταίος, πλέον αποφυλακισμένος και με νεοανακοινωθέν κόμμα, κάνει περιοδείες στην Ελλάδα και ομιλίες, με ανοιχτό προμοτάρισμα από τα καθεστωτικά ΜΜΕ. Είναι άλλωστε διάφοροι που θα καλόβλεπαν μία φασιστική Ελλάδα, όπως και πρόσφατα μία Βραζιλία. Γιατί άλλωστε ξερογλύφεται ο Κασιδιάρης με τον Γιαννακόπουλο στα σόσιαλ μίντια και ο Μπολσονάρο τρέχει σαν λαγός στην αγκαλιά του Μάσκ και του Τραμπ;

Να το πούμε καθαρά: Τα αφεντικά του πλανήτη θέλουν πλέον στο τιμόνι ακροδεξιούς. Και αυτό συμβαίνει για πολλούς λόγους. Τα ιδεολογικά σκουπίδια που μαζεύτηκαν γύρω από τον Τραμπ προμοτάρουν ανοιχτά ακροδεξιές δυνάμεις σε Λατινική Αμερική και Ευρωπαϊκή Ήπειρο για μια αναδιάρθρωση του Αυτοκρατορικού Κανιβαλισμού, στα πλαίσια της πολιτικής “Make West Imperial Again”. Σ’ αυτό το πλαίσιο βλέπουμε την επιστροφή του φασισμού, όχι ως ένα αυτονομημένο αποτέλεσμα της σειράς των ενεργειών που περιγράφηκαν, αλλά ως μία λογική συνέπεια της επίθεσης των αστών στο απέναντι ταξικό στρατόπεδο και της δημιουργίας ενός ελεγχόμενου αντίπαλου δέους στη φιλελεύθερη δημοκρατία˙ ένα «Σχέδιο Β» που θα ενεργοποιηθεί, όταν τα πράγματα γίνουν δύσκολα. Άλλωστε, την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές η Ευρώπη αντιμετωπίζει εξεγέρσεις, με τα ακροδεξιά κατακάθια να λειτουργούν ως ένας συμπληρωματικός κατασταλτικός στρατός. Αυτό που δεν μπορεί να ολοκληρώσει το Κράτος δίχως σοβαρό πολιτικό κόστος, το αναλαμβάνει εθελούσια το εθνοβαρεμένο κοινωνικό κατακάθι. Οπότε, επειδή θεωρούν ότι το κλίμα είναι με το μέρος τους έχουν αμολύσει τα γκρουπούσκουλά τους σε γειτονιές των Αθηνών, να βρωμίζουν τον τόπο με την παρουσία και τα σύμβολά τους. Ας φαντασιώνονται ότι θα τα καταφέρουν· ο δρόμος ανήκει στα χέρια του κινήματος και στον ανθό αυτής της κοινωνίας, όχι στα σκουπίδια. Ούτε εκατοστό περιθωρίου δεν θα δοθεί στους εκπροσώπους του πιο ωμού κανιβαλισμού, στους ομοϊδεάτες των Μπεν Γκβιρ, των SS και της σύγχρονης αμερικανικής δεξιάς που οραματίζεται έναν κόσμο για τους λίγους και ισχυρούς, με πολύ περισσότερο μαστίγιο και λιγότερο καρότο.

Ούτε σπιθαμή γης στους φασίστες! Έξω η ανθρώπινη σκόνη από το Ν. Ηράκλειο!

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΗΣΑΠ ΗΡΑΚΛΕΙΟ, 1/11, 18.00

ΚΕΔ