“Ρομά, μετανάστες και ντόπιες θα ζήσουμε μαζί”. Μοίρασμα αντιφασιστικών κειμένων σε σχολεία

Μοιράσματα των πολύγλωσσων κειμένων της ανοιχτής αντιφασιστικής συνέλευσης αλληλεγγύης στους/στις μετανάστες/τριες έγιναν την Πέμπτη 23/10 στους/στις/στα μαθητές/τριες/α του 12ου ΕΠΑΛ Θεσσαλονίκης και του 2ου ΓΕΛ Αμπελοκήπων.

Παρακάτω το κείμενο που μοιράστηκε:

Ρομά, μετανάστες και ντόπιες θα ζήσουμε μαζί

Τον τελευταίο καιρό έχουν γίνει γνωστές διάφορες επιθέσεις σε βάρος νεαρών μεταναστών στην περιοχή του Ωραιοκάστρου. Άρνηση επιβίβασης τους στην τοπική λεωφορειακή γραμμή και βίαιες επιθέσεις με χαρακτηριστικά όχλου από ντόπιους αποτελούν λίγα από τα παραδείγματα που είναι καθημερινότητα για αυτά. Πιο συγκεκριμένα, τα παιδιά δέχτηκαν απανωτές ενέδρες και τραμπουκισμούς τόσο εντός όσο και εκτός του αστικού λεωφορείου 56 των ΚΤΕΛ, ενώ ο σε άλλη περίπτωση ο ίδιος ο οδηγός ανάγκασε τα παιδιά να κατέβουν από το λεωφορείο. Παρόμοιες ρατσιστικές πρακτικές αποκλεισμού μεταναστριών από δρομολόγια των ΚΤΕΛ ήρθαν στο φως και στο δρομολόγιο Αθήνα-Θεσσαλονίκη, όπου υπήρχαν μόνο βραδινά δρομολόγια για μετανάστες, με πρόσχημα την “ασφάλεια” των επιβατών. Όσον αφορά την περιοχή του Ωραιοκάστρου-Παλαιοκάστρου, μία ακόμα σοβαρή επίθεση συνέβη στις 10 Σεπτέμβρη όπου μια παρέα εφήβων μεταναστών η οποία βρισκόταν σε πανηγύρι της περιοχής, δέχτηκε επίθεση από ένα τσούρμο φασιστών με αποτέλεσμα των τραυματισμό τους. Τα συγκεκριμένα περιστατικά βέβαια δεν είναι μεμονωμένα, καθώς τα τελευταία χρόνια κομμάτι της τοπικής κοινωνίας του Ωραιοκάστρου και η τοπική αυτοδιοίκηση ενισχύει ρατσιστικές-φασιστικές πρακτικές, όπως την προσπάθεια από τοπικούς φασίστες για την μη φοίτηση και των αποκλεισμό των ανηλίκων μεταναστών από την εκπαίδευση στα σχολεία της περιοχής.

Είναι ολοφάνερο πως οι τακτικές αυτές από πατριώτες και φασίστες εξυπηρετούν μονάχα τη βρώμικη δουλειά του κράτους. Το κράτος μέσα από την ρατσιστική ρητορική του δαιμονοποιεί τους μετανάστες και του καθιστά υπεύθυνους για όλα τα δεινά. Έτσι νομιμοποιεί την αντιμεταναστευτική πολιτική, η οποιά δολοφονεί μετανάστες στο Αιγαίο με χαρακτηριστικότερο όλων το παράδειγμα της Πύλου με 600+ νεκρούς, ενώ για όσους επιζήσουν τους περιμένει η εργασιακή εκμετάλλευση και τα βασανιστήρια της αστυνομίας. Η αορατοποίηση των μεταναστριών φαίνεται και μέσα από την κατάθεση νέου νομοσχεδίου, το οποίο αυστηροποιεί τις ποινές και στερεί κάθε δικαίωμα από όποιον βρίσκεται “παράνομα” στη χώρα. Οι φασίστες λοιπόν μέσα από την ρατσιστικές και δολοφονικές τακτικές τους ξεπλένουν τα pushbacks και τις μαζικές δολοφονίες ενώ επιχειρούν να απομονώσουν ακόμα παραπάνω όσους/ες μετανάστριες ζούνε μαζί μας, μέσω της ρατσιστικής βίας. Τέτοιες τακτικές, οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην όξυνση του κοινωνικού κανιβαλισμού σε βάρος όσων μπορεί να μην ταιριάζουν απόλυτα σε πρότυπα που ωθούνται από το ελληνικό κράτος και που είναι παγιωμένα στην ελληνική κοινωνία.

Αυτό που οραματιζόμαστε και θέλουμε από πλευράς μας είναι η κοινή ζωή ντόπιων και μεταναστών. Τα προβλήματα που μας ταλαιπωρούν είναι κοινά. Η ακρίβεια, η φτώχεια και η καταστολή φουντώνει σε κάθε πτυχή της ζωής μας. Το κράτος αντιμετωπίζει τα νέα άτομα ως εν δυνάμει απειλή με μαζικούς ελέγχους και τραμπουκισμούς, αλλά και με επεμβάσεις σε σχολικές καταλήψεις και στοχοποιήσεις. Στοχεύει έτσι στην πειθάρχηση αυτών που περισσεύουν από το εκπαιδευτικό σύστημα, δεν έχουν χρήματα για να πληρώνουν σε φροντιστήρια και αποκλείονται από την εκπαίδευση μέσω της ΕΒΕ, προετοιμάζοντας τους για μια ζωή με εξοντωτικά ωράρια εργασίας και επισφάλεια. Το έγκλημα στα Τέμπη, οι δολοφονίες στα σύνορα και η γενοκτονία στη Γάζα δείχνουν το σκληρό πρόσωπο του καπιταλισμού απέναντι στους καταπιεσμένους. Έρχονται να μας υπενθυμίσουν, με τον πιο άμεσο τρόπο, πως αυτοί που μας κλέβουν τη ζωή δεν είναι οι διπλανοί μας, αυτοί που παλεύουν για να τα βγάλουν πέρα, αλλά αυτοί που μέσα από τα μεγάλα υπερπολυτελή τους σπίτια, τις τράπεζες και τα υπουργεία αρπάζουν με αδηφαγία ό,τι έχουμε και παράγουμε. Επομένως τόσο κοινή πρέπει να είναι η ζωή όσο και οι αγώνες μας. Ντόπιοι, Ρομά και μετανάστριες δεν έχουμε κάτι να μας χωρίζει παρά μόνο αμέτρητα πράγματα που μας ενώνουν. Κι αυτό είναι κάτι που δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε. Επιθέσεις απέναντι σε μετανάστες/ριες/α καθώς και κάθε μορφή εκδήλωσης ρατσισμού δε μπορεί να μένει αναπάντητη καθώς το μόνο που έχουμε είναι η αλληλεγγύη και τα όνειρα μας για έναν κόσμο όπου θα ζούμε μαζί, ελεύθερα, κόντρα σε ότι μας καταπιέζει. Να προτάξουμε τη μεταξύ μας αλληλέγγυη. Την αλληλεγγύη ενάντια στη σύγχρονη βαρβαρότητα κράτους, αφεντικών και κανίβαλων.